¶ Capitulum. Tij.intellectu et effectu
Dicit̉ gͦ pater oīm generaliter rōne creatōis. ſꝫ fideliū ſpāliter rōe adoptōis. noīe aūt pr̄is intelligit̉ hictota trimias. ſpater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. O quanta fidutia fidutialis audacia. ꝙ factura factorē. creatura creatorē. hō deū prēm audeat nūcupare. Quisvnqͣꝫ auſus eſt in veteri lege talia p̄ſumere Nemovtiqꝫ. qꝛ ẜm gloſam. deus antiqͥs vt ſeruis dicebat̉ dn̄snūc d̓r pater cui nō timore ſꝫ amore ſeruimus. Und̓augu. Nūqͣꝫ inuenit̉ p̄ceptū ppl̓o iſrael. vt diceret pater nr̄. ſꝫ eſt eis inſinuatus tāqͣꝫ dn̄s ſeruis. Nos ꝟoꝑ ſanguinē dn̄i ieſu. filij adoptōnis effecti. ꝯfidenterclamamus Abba pater Et iteꝝ Quo noīe ⁊ caritasexcitat̉ Quid em̄ carius filijs eſſe dꝫ qͣꝫ pr̄. ⁊ ſupplexaffectus cū hoīes dicūt pater nr̄. Et quedā p̄ſumptōimpetrādi qͣ petituri ſumus Quid em̄ nō det iā filijspetentibꝰ. cū hoc ip̄e an̄ dederit vt filij eſſent Poſtremo quāta cura aīm tāgit. vt qui d̓t pater noſter. tātopatre nō ſit indignus Admonēt̉ hic etiā diuites velgenere nobiles ẜm ſeculū. cū xp̄iani facti fuerint. nonſuꝑbire aduerſus pauꝑes ⁊ ignobiles. qm̄ ſil dicuntpater noſter. qd̓ non pn̄t vere ac pie dicere niſi ſe fratres eſſe cognoſcāt Hec aug. Un̄ ⁊ criſo. Quāta dn̄icirca nos dilectio quanta mīa eius ⁊ pietas. qui nobis tante gratie munus indulſit. vt licenter dn̄m acdeū noſtꝝ ſerui. patrē dicere audeamus. quo vocabulo nō iam tm̄ ſeruos ſꝫ etiā filios nos dei eſſe demōſtrat. qꝛ ergo tanti muneris gratiā ꝯſecuti ſumus qͣſifilij dei agere ⁊ ꝯuerſari debemus vt id nos eē qd̓ dicimur. ſpiritali actu ꝓbemus. ne aliter agētes qͣꝫ deifilios ꝯuenit rei ſub vſurpatione tanti noīs teneam̄Docet aūt ⁊ generalē ꝓ fratribꝰ facere orōnem. nonem̄ d̓t pater meus ſꝫ pater noſter vt ꝓ cōi .ſ. corꝑe p̄cem fundas. ⁊ vbiqꝫ nō tā ꝓpria ꝯmoda qͣꝫ ꝓximoꝝrequiras Ab hoc aūt ⁊ inimicitias interemit ⁊ ſuꝑbiāreprimit. ⁊ inuidiā repellit. ⁊ matrē bonoꝝ oīm caritatē introducit. ⁊ hūanaꝝ reꝝ ineqͣlitateꝫ prorſus excludit ⁊ mutuā regis cū pauꝑe eqͣlitatē hōris on̄ditſi tn̄ in maxīs ⁊ ad eternā gl̓am nccārijs cōione ſociemur. Cunctis em̄ vnā atqꝫ eandem nobilitatem donauit deus cum dignatus eſt oīm pater vocari. Heccriſo. Admonemur hic ad fraternā vmonē ⁊ dilectionē. ſicut geniti ab vno patre celeſti ꝑ grām. ab vnoetiā terreno ꝑ naturā plaſmato ⁊ creato. a ſummo pr̄eceleſti oēs etiā de eodem luto formati. ne ſimus elatiquaſi alij alijs clarioribꝰ ſint orti natalibꝰ Per celosaūt intelligūt̉ ſancti ⁊ iuſti qui templū dei ſunt. qꝛ ineis tanqͣꝫ in templo ſuo deus habitat Nā licet deusſit in oībꝰ ꝑ d̓initatis pn̄tiam. eſt tn̄ ſpeciali modo iniuſtis ꝑ inhabitantē grām. ⁊ ſpecialiſſime excellētiaeius relucet in beatis ꝑ gl̓iam Und̓ aug. Recte intelligit̉ qd̓ dictū eſt. pater noſter qui es in celis. in cordibus iuſtoꝝ eſſe dictū tanqͣꝫ in templo ſancto ſuo Simul etiā vt qͥ orat. in ſe quoqꝫ ip̄o velit habitare quēinuocat Et cū hoc affectat teneat iuſticiā quo munereinuitat̉ ad inhabitandū aīm deus. Hec aug. Uel qͥes in celis .i. in ſecreto tue maieſtatis. que adhuc celat̉ nobis. ſcd̓m illud eſaie. Uere tu es deus abſconditus in quo admonemur ⁊ ſanctos imitari in ꝯuerſatione ac ſecreta ⁊ abſcondita petere. Uel in celis .i.in illa celeſti regione eterne beatitudinis. vt cōmora-
tōem vite pn̄tis velut ꝑegrinam. ⁊ a patre noſtro nosſeꝑantem. horrentes ad regionē in qͣ patrem noſtruꝫꝯmorari fatemur ſummo deſiderio ꝓperemus ⁊ ad illam tanqͣꝫ ad patriā totā nrām intentōem figamus.Admonemur etiā vt nihil admittamus eiuſm odi qd̓hereditate paterna nos priuet. Et ꝑ hoc ꝙ d̓r eſſe incelis. nō excludit̉ quin ſit vbiqꝫ ⁊ in oībꝰ locis. qͣꝫuisem̄ vbiqꝫ ſit totus eſſential̓r. pn̄tialiter ⁊ potential̓r.tn̄ d̓t de eo. qui es in celis vt innuat ꝙ celeſtis pr̄ celeſtes vult habere filios. Et ideo vt ait criẜ. erubeſcātſe terrenis rebꝰ ſubſternete qui patrem hn̄t in celis.Itē vt orantes celeſtia petamus ⁊ vt in celis hereditatem filioꝝ dei cogitemus. Itē qꝛ in celis magis relucet ſue d̓ine oꝑationis ptās ⁊ ꝟtus precipue ⁊ potiusd̓r eſſe ibi qͣꝫ alibi. ſicut aīa vbiqꝫ eſt in corꝑe. intēſiustn̄ d̓r eſſe in corde. vel ẜm alios etiā d̓r eſſe in capite.qꝛ ibi nobiles ſue oꝑationes magis vident̉ appatere¶ Iā nunc q̄ ſint appetenda videamus. Primū autēoīm que petunt̉ hoc eſt. Sanctificet̉ nomen tuū .i. nōmen tuū qd̓ in ſe ⁊ ſꝑ venerabile eſt ⁊ ſcūm. glorificet̉ac ſcūm ⁊ celebre ſit. ⁊ on̄datur in nobis ⁊ in corde credendo ⁊ amādo ⁊ in ore laudādo ⁊ p̄dicando. ⁊ in oꝑebene viuendo. vt .ſ. in nr̄a vita ⁊ ꝯuerſatōe ſpūali ſcūsappareas. Ita gͦ d̓r ſanctificari ſicut clarificari ⁊ magnificari. nō in ſe ſed in nobis. nō em̄ petimus ꝙ aliqͣſcītas ei de nouo accreſcat. qꝛ hoc eſt impoſſibile. ſedꝙ ſanctitas q̄ ei eternal̓r ineſt reluceat amplius ī creaturis. ac primo ⁊ principal̓r querat̉ in oꝑbꝰ humanis. vt ẜm apl̓m oīa in gl̓am dei faciamus. Un̄ criſo.Digna ꝓrſus eius qui deū prēm appellauit oro. mhil̓oīno prius qͣꝫ ꝓ illius gl̓ia ſupplicare. Dignare inqͥtin tā munda nos ꝯuerſatōe ſeruare vt ꝑ nos cuncti teoīno glorificent. Sicut em̄ cū quis celi pulcritudinēaſpicit dicit. gl̓a tibi d̓s. ſic etiā cū aſpicit alicꝰ virtutēqꝛ hoīs virtus multomagis qͣꝫ celū glorificat deū. heccriẜ. Uel nomē tuū ſ paternitatis quo diceris paterſanctificet̉ .i. ꝯfirmet̉ in nobis ꝑ ꝑſeuerantiā ⁊ ſtabilitatē. ne a ſanctificatōe noīs in aliquo diſcrepemusſed patris nomen in nobis tanqͣꝫ in filijs vita ⁊ moribꝰ on̄damus vt nunqͣꝫ ꝑ pctm̄ a filiationis gr̄a ſeꝑemur. vel a nobis gratia ſeparet̉ filiationis. ſꝫ filij tuiper grām ſꝑ maneamus. vt vere ſimus filij tui. quorūtu pr̄ eſſe dignaris. Uel nomen tuū .i. noticia tua ſanctificet̉ .i. ꝯfirmet̉ in nobis per verā fidē. vt tu d̓s quiin te ſcūs es ſanctus habearis ab hoībus. ⁊ ita oībꝰinnoteſcaris vt nō exiſtiment aliqͥd ſanctius qd̓ magis timeant offendere. ⁊ qd̓ diligentius ſtudeāt honorare. ¶ Deinde ſequit̉ ſecunda petitio. Adueniat regnū tuū .ſ. eccleſie .i. mani feſtet̉ hominibꝰ. vt tu qui nūcregnas ſemꝑqꝫ regnaſti in terris. ab hoībus innorātibꝰ regnare ꝑcipiaris ⁊ cognoſcatis. quibꝰ regnumdei qͣꝫuis nunqͣꝫ diſcedat de terris. tn̄ abſens eſt. ſicutlux pn̄s abeſt cecis ⁊ oculos claudentibꝰ Uel ad ueniat regnū tuum .ſ. gratie quo quotidie regnas in ſctīsqd̓ ſit cum dyaboli imꝑio ꝑ extinctōem vitioꝝ de cordibꝰ noſtris pulſo. tu in nobis per virtutū flagrantiāincipias dominari. vt nō regnet dyabolus aut md̓svel carnalis affectus ſeu vllum pctm̄ in nobis ſed tuſolus ſine illis. Uel adueniat regnum tuum .ſ. glorieqd̓ p̄ſtituto tꝑe oībus eſt perfectis ac dei filijs genera