Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De laude humanain operibus

dicit. Sapiēs bonū ſuū n̄ populari rumore. ſꝫ ꝯſcīeveritate metit̉. Et ꝯſidera. ꝙ vt ait Criẜ. nō ſolū nōon̄di iubet ſed ⁊ ſtudere latere. Neqꝫ em̄ eſt eqͣle nonſtudere apparere. ⁊ ſtudere latere. Per hoc tn̄ nō ꝓhihibent̉ oꝑa bona fieri corā homībꝰ ad dei gl̓iaꝫ ⁊ ꝓximi edificatōem. qꝛ hoc eſt bonū ⁊ meritoriū apud deūSed vt dicit Grego. Ualde perfectorū eſt ſic oſtenſooꝑe. gloriā actoris querere. vt de illata laude neſciatpriuata exultatōe gaudere. quā infirmi qꝛ ꝑfecte ꝯtēnendo nō ſuꝑant. reſtat neceſſe eſt. vt bonū qd̓ oꝑantur. abſcōdant. Deinde poſtqͣꝫ generaliter iuſticiānoīauit. nunc conſequent̉ ꝑpartes exequit̉. ⁊ ſpecialiter ꝓhibet in elemoſina. ⁊ oratiōe ac ieiunio vanaꝫgloriā q̄ri. qꝛ hec tria p̄cipue ꝯſueuit inanis gloria cōmitari. Hec ſunt tria ſatiſfactōis oꝑa. ſcꝫ. elemoſinaꝯtra pctm̄ in ꝓximū. oratio ꝯtra pctm̄ in deū. ieiunum cōtra pctm̄ in ſemetip̄m. Hec etiā tria valent ꝯͣtres radices pctōꝝ .ſ. ꝯtra tria mala q̄ in mūdo ſuntElemoſina em̄ eſt iuſticia ꝯtra ꝯcupiſcentiā oculoꝝ.oratō ꝯtra ſuꝑbiaꝫ vite. ieiumū ꝯtra ꝯcupiſcentiamcarnis. Ait gͦ cū facis elemoſinā corꝑaleꝫ .ſ. vel ſpūalem. noli ante te tuba canere. ſicut faciūt ypocrite id ēnoli eam facere in māifeſtatiōe. ⁊ velle innoteſcere.vt glorieris in laude tua. ſicut ille aꝑtum dat ſignumqui canit tuba. Nō ē ingrata deo elemoſina q̄ videt̉ſed q̄ ideo ſit vt videat̉. Et qꝛ tales principaliter intendūt honorē vanū ⁊ tranſitoriū. ideo amittūt verū⁊ eternū. Un̄ ſequit̉. Amē dico vobis receꝑunt mercedem ſuā ſcꝫ gloriā humanā. quā q̄rebāt ꝓ dono elemoſine. ſed pena expectat̉ ꝓ mala intentione. Ita gͦfaciūt ypocrite. Te aūt faciente elemoſinā qd̓ ē opusde genere bonoꝝ. neſciat ſiniſtra tua ⁊ intentio ꝑuerſa. qd̓ faciat dextera tua ⁊ intētio ſancta. Siniſtra eſtappetitō ⁊ delectatio laudis humane vel ꝯmodi terreni. dextera aūt intētio implendi p̄cepta diuina. ſeuamor dei ⁊ celeſtis p̄mij. Eſt gͦ ſenſus. Non ſe immiſceat intentio alicuius prauitatis. dū p̄cepto dei implere ſatagis. Et exponit qd̓ dixit. neſciat. illud eī neſcitur qd̓ in abſcondito eſt. ⁊ ideo dicit. vt ſit elemoſina tua in abſcondito id ē ſcd̓m rationē intentionū. ⁊ſi nō ſcd̓m rōem oꝑatōis. Sit in abſcondito ⁊ ſecreto mētis .i. in ipſa bona ꝯſcīa. q̄ hūamis demōſtrarinō pōt oculis Sufficit tibi ad ꝓmerendū p̄miū. quiſolus ꝯſcīe inſpector ē. ⁊ hoc ē qd̓ ſubdit̉. Et pr̄ tuusſcꝫ d̓s qͥ eſt pt̄ oīm ꝑ creationē. ⁊ iuſtoꝝ ꝑ gr̄e adoptionē qͥ videt in abſcōdito. qꝛ ipſe ſolus videt intētionē cordiū. reddet tibi qꝛ retribuet bonis ẜm intētionēcordis homībꝰ abſcōditā ⁊ occultā. ⁊ ſi nō in pn̄ti tn̄in futuro. Non gͦ ſi hec ſciant hoīes formidandū ē. ſꝫſi hoc animo fiant. vt fructus placendi homībus ineis expectet̉. ⁊ laus humana admiſceatur. In omnienim oꝑe noſtro. neſciat ſiniſtra quid facit dextera. ſinō amore laudis humane. ſed amore dei ⁊ iuſticie idagamus. Et ideo ſiue in ſinagogis. ſiue ī vicis ⁊ plateis elemoſinam vel aliud opus bonum quis faciatin abſcondito tamē facit. quicūqꝫ hoc faciens nō abhomībꝰ. ſed a deo videri deſiderat. Econtra vero quiin abſcondito facit. ⁊ videri cupiens laudem ex hoc⁊ gloriā querit nō in abſcondito quidem facit. quoniam abſconditū non vult eſſe qd̓ facit. tantūqꝫ eī valet ac n̄ in publico fieret. Unde Criſoſtomus. Po-

teſt em̄ aliquis coram homībus elemoſinam ſacere.nec tn̄ ad hoc facere ut eā oculis hoīm oſtētet ⁊ aliqͥsnō corā hoībꝰ faciēs eo tn̄ aīo facere. ut ſe id facientēoꝑtet videri. Propter qd̓ n̄ factū ip̄ꝫ. ſꝫ volūtatē autcoronat. aut punit. nec fim oꝑis. ſꝫ volūtati oꝑantismercedē damnūue d̓creuit Nō igit̉ tm̄ modo dediſſeelemoſinā. ſꝫ quēadmodū oꝫ dediſſe ꝟtutis ē. Heccriſo. Sil̓r in orōe docet fugere vanā gl̓iā. ut nō oresin publico ad manifeſtationē. ut videaris ab homībꝰſicut faciunt ypocrite. qui ut dicit criſo. nō intēdūt exaudiri. ſed videri. Et quia intentionē habent ꝑuerſaꝫideo damnoſam ſubdit ſequelā. quia receꝑunt mercedem ſuaꝫ ſcꝫ laudē tranſitoriā. ſed tandē recipiēt penam eternam. Argumentuꝫ habes ex hoc ꝙ cū vanagl̓ia ſit mortale peccatū. iō omne opus ex vana gloria factū eſt mortale reputanduꝫ. quia ꝓ ea infligiturpenaͣ eterna. Ita ergo faciunt ypocrite. Tu autē cumoraueris intra in cubiculum tuū. id eſt in locum ſecretum. ⁊ clauſo oſtio. ne voniat multitudo impediēs eleuationem mētis. ⁊ auertens te a propoſito. ora patrētuū celeſtem in abſcondito. Et eſt ſenſus ẜm remigiūSufficiat tibi ut ille ſolꝰ nouerit tuā orōem. qͥ omniūcorda nouit occulta. qꝛ ip̄e q̄ eſt inſpector erit exauditor. Et pr̄ tuus cuius honorē debes ītendere. qͥ videtin abſcōdito reddet tibi fructū orōis in aꝑto. Scd̓mcriſo. Qui ſic orat ſecreto. ut ab homībꝰ abſcōſe orarevideat̉. nō deū aſpicit ſꝫ hoīes. ⁊ iō qͣntū ad ꝓpoſituꝫſuū ī ſinagoga orat. ac etiā ſic dupliciter laudatur. ⁊ qꝛorat. ⁊ qꝛ abſcōſe orat. Cuius āt orātis mens ſolū aſpicit deum qͣꝫuis in ſinagoga oret. tamē apud ſe ī ſecreto videt̉ orare. Orans ergo nihil nouū faciat qd̓ aſpiciant homīes. vel clamando. vel pectus ꝑcuciēdo. velmanus exꝑandendo. Hec criſo. Ubi ſciendum ꝙ duplex eſt oratio. quedā publica que fit a miniſtris eccleſie. ⁊ iſta nō debet fieri in occulto. ſed magis in publicō ⁊ in eccleſia coram populo. quia ꝓ tota offeri ꝯmunitate. ⁊ populus in hoc conformare ſe debet mīſtriseccleſie. ipſum deū deprecando ẜm modum cōgruū ⁊ſibi poſſibilem. Alia eſt oratio priuata. ⁊ talis magisdebꝫ fieri in ſecreto duplici de cauſa. vna eſt. qꝛ oratioeſt eleuatio mentis in deum. mēs aūt citius ⁊ meliuseleuat̉ ī deū. qn̄ hō eſt in ſecreto loco. ⁊ a tuml̓tu ſeꝑatus. alia eſt ad euitatōꝫ vane gl̓ie q̄ de facili inſurgit īpublico. Orare itaqꝫ volētibꝰ ſalubre dat xp̄s ꝯſiliuꝫut intrēt in cubiculū .ſ. cordis ſecretū. ⁊ claudāt oſtiuꝫ.ſ. carnales ſenſuſ. ꝑ quos exteriora improbe ſe īgerūt⁊ turbe fanta ſmatū orātibꝰ obſtrepūt. ut ſic etiā clauſo oſtio mētis ⁊ collectis aīe viribꝰ orō ſpirital̓ fiat inintimis cordis. ⁊ īde dirigat̉ ad d̓m feruētiꝰ. vbi orat̉pater in adſcondito. qꝛ abſconditū ⁊ cubiculum eſt ſecreta cordis intentio. Quantum em̄ homo ꝯtēnit qd̓eſt extra ſe tantum poteſt ſe recolligere intra ſe. ⁊ quātum ſe recolligit intra ſe. tātum poteſt ſupra ſe ad orationē ⁊ dei cōtempſationē aſcendere. Deinde circaorationē excludit gentiliū errorē. dicens. Orātes ātnolite multū loqui ſicut faciunt ethnici. qͥ putant inmultiloquio ⁊ altiloquio ac ſua uiloquio ſuo exaudiri⁊ ꝙ ip̄i ita verbisflectere queant deum ficut orator iudicem. Scit em̄ pater veſter celeſtis quid opus ſit vobis anteqͣꝫ petatis eū. quia audit p̄parationē cordisſinguloꝝ. hoc addit ad excludendum iſtoꝝ gentilium