da Capitulum. xxxv.
circa proximos exhibenDe patientia ⁊ largitate circa ꝓximos exhibenda.Capitulum XXXV.Oſtquā ergo docuitnon eē inferēdaꝫ iniuriam ꝓximo. nec irreuerētiam deo. ꝯſeqn̄r docet qͣliter ſe xp̄ianus habere dꝫ ad eos q̄ ſibi imutiā inferūt ponenspauca ꝟba que oībꝰ hoībꝰ ad ꝑfectiōem ſufficiunt. inquibꝰ oīs patiētie ⁊ largitatis ꝟtus aꝑte ꝯmendat̉ ⁊ſuadet̉ Et primo ponit intellectū cuiuſdā p̄cepti iudicialis. vbi errabāt iudei. credētes ꝙ vīdicta eēt ꝓpterſe appetēda. ſꝫ hoc eſt falſum qꝛ velle penā alicuius abſolute nō p̄t hr̄e rōem boni. ſuꝑ ſolū inquantū appetitur ꝓpter aliud .ſ. ꝓpter ordinē iuſticie ſeruandum. velꝓpter illius qui deliquit correctiōem vel ꝓpter alioꝝterrorē vt videntes talē puniti coerceant̉ a malis velꝓpter aliqd̓ hmōi. Ubi gͦ nullū bonū tale ex pena alicuius eſtimat̉ euenire. ſꝫ magis timet̉ de ſcandalo velde maiori malo ſuſcitādo. tūc tenet̉ hō deſiſtere a vindicta q̄renda ⁊ hoc eſt nccītatis. ſi aūt citra talē caſuꝫdeſiſtat. eſt ſuꝑ erogationis Igit̉ nō reſiſtere malo inaliquo caſu ē p̄ceptū. ⁊ in aliquo ꝯſiliū. ⁊ aliqn̄ nonreſiſtere eēt malū. qn̄ .ſ. ꝑ hoc daret̉ audacia malis hominibꝰ ſimplices opprimēdi. ⁊ vt eoꝝ malicie ꝑiculooccurri. Malo em̄ culpe ſꝑ eſt reſiſtendum. ſꝫ malo iniurie nunquā libidine vindicte. ſꝫ ꝑ iudicē amore iuſticie. cā .ſ. vtilitatis eccleſie ⁊ correctionis ꝓximi. nemalis diſcat aſſueſcere Un̄ in lege p̄ceptuꝫ iudicialede pena taliōis erat circa mortē. ꝑcuſſiōem mutilationē vt ꝑcutiēs in eo pateret̉ ⁊ puniret̉ in quo leſerat⁊ reddere aīam ꝓ aīa. oculū ꝓ oculo. dentē ꝓ dente.Quia em̄ iudei proni ad inferendas inurias ꝓximoetiā ſine cā. ⁊ ſeui in vindicādo ꝓprias iniurias erātmodūqꝫ ⁊ mēſuram pene excedebāt. lex tā ꝓ temeritate ledentiū qͣꝫ leſoꝝ inſtituit modū ⁊ termiinū vltōisquē nullus excederꝫ in iniurijs vindicādis .ſ. penamtalionis Prouida em̄ quadā cautela modum poſuittam ꝓpter ꝓteruitatē ledentiū vt reprimerēt̉ timoreqͣꝫ leſoꝝ ne vltionē ſumerēt vltra modū ꝓpriū. Chriſti aūt cuius mīa ſuꝑexaltat iudiciū. ⁊ ipſius euāgelijiuſticia eſt nō reſiſtere malo .ſ. ꝑ malū. ſꝫ in bono patientie vincere malū iniurie. Nec etiā rn̄dendum eſtiniurijs qd̓ maius ē. vt iniurijs laceſciti ꝑati ⁊ ꝓmpti ſimus ad illas patiēter ſuſtinēdas In lege eſt retributio. qꝛ iubet leſum eqͣli iudicio iudicari. in euangelio gr̄a. qꝛ docet patiētie ꝟtutem etiā ꝑ mēbroꝝ dāna ſeruari. Scd̓m criſo. Si alterius oculum eruisnō tuū recuꝑaſti. ſꝫ cū mēbro etiā patientiā ꝑdidiſti.Diabolus vulnera ꝓcurat corꝑū. ꝓpter vulnera animaꝝ Si tu non ꝑcuſſeris ab hoīe quidem victus videris. ſꝫ diabolū viciſti Un̄ ſi non redderis malū promalo. ⁊ ſi mēbꝝ corꝑis ꝑdidiſti vel lucꝝ patientie acquiſiſti Si aūt reddideris. ⁊ corꝑis damnum paſſuses ⁊ ſalutis Nec tm̄ lederis quando ab iniquis noceris. quantū cū a ꝯſtantia bonitatis receſſeris. Heccriſo. Sunt aūt quatuor gradus ad paceꝫ. Primuseſt non plus reddere. Secundus eſt minus reddere⁊ hoc addituꝫ eſt per traditionem phariſeoꝝ. qui dabant quadraginta diſciplinas vna minus. Tertiuseſt malū non reddere. Quartus eſt paratum eſſe am
plius tolerare. Primi duo fuerūt in lege. in tercio incipit euangeliū cū d̓t. nō reſiſtere malo. in qͣrto eſt euāgelij ꝯſummatio. qd̓ ꝯſeqn̄r exponit decl̓ando. Un̄ qꝛnō dixit reſiſtendū malo. ne aliqͥs intelligeret de malo culpe nō iniurie ſubiungit. d. Sed ſi quis te ꝑcuſſerit in dextrā maxillā. p̄be illi alterā .ſ dexterā mētis interiorē. ne exterioris hoīs cede vel tacitus intra ſe moueat̉ interior .i. lis ꝑatus in aīo ad aliā ꝑcuſſionem ⁊maiora ⁊ ampliora ſuſtinendū. anteqͣꝫ per impatīammalo reſiſtas. ⁊ ſcandalū vel aliqd̓ malū aliud ꝯͣ caritatē ſuſcites. Un̄ aug. Non tm̄ nō reꝑcutias ſꝫ ſi vultalterā ferire patienter ſuſtineas. Ubi criẜ. Qui reꝑcutit legis implet mādatū nō xp̄i. Sꝫ dicis. dignuseſt ille reꝑcuti. etiā. ſed tu nō es dignus reꝑcutere. qꝛdiſcipulꝰ illius es qͥ cū malediceret̉ n̄ maledicebat.hec criſo. Ad oē ergo nos exemplū patīe ⁊ hūilitatisdn̄s ꝑ euangelica p̄cepta ꝯfirmat. nō ſolū em̄ ꝓhibetreꝑcutere ꝑcutientē. ſed ⁊ iubet nos ꝑatos eſſe iteꝝ ꝑcuti. ⁊ nō reſiſtere malo imutie quo minus adhuc poſſit nobis inferri. Un̄ beda. Quid tā magnū qͣꝫ ꝑcutiēti p̄bere maxillā. Nōne indignatōis impetus frangitur. ira ſedat̉ ⁊ ꝑ patientiam ille mutat̉ vel inuitat̉ adpm̄am Per huius gͦ mandati impletōem hō xp̄o cōformat̉. dyabolus ab hoīe vincitur. plena pax interhoīes obtinet̉ Ubi criẜ. Hmōi meditatio tolerātie ducit ad paſſionē martirij. Facile em̄ ꝑſecutōnis tꝑe penas corꝑis poterit ſuſtinere. ſi in pace an̄ exercitatushmōi imurias eqͣnimiter ac libēter ſuſcipiat. Hic ẜmaug. non ꝓhibet̉ ea vindicta q̄ ad correctōem vꝫ Sꝫhuic vindicte inferende nō eſt ydoneus. nſi qui odiuꝫdilectōe ſuꝑat. nō em̄ odit pt̄ filiū caſtigando. Un̄ nōdꝫ quis odio ⁊ libidine vindictā expetere. ſed amore⁊ ad correctōnem. ⁊ vt inurians ab eo cui reꝝ ordineptās data eſt tanqͣꝫ filius a patre corrigat̉ ꝑatus ſi opus ſit equo aīo plura tolerare ab eo quē vult eſſe correctū. Talis em̄ vindicta ad correctōem ꝓpter amorēꝑtinet ad mīam. Beatus gͦ qui ipſo corde eſt ad oīaꝑatus vt in oībus que patit̉ ꝓ deo veraciter poſſit dicere ⁊ canere illud ꝓpheticū. Paratū cor meum deusꝑatum cormeū. Non ſolū aūt maxillā p̄bendā ꝑcutienti dn̄s p̄cepit. ſed dāna ſubiri. qꝛ ẜm criſoſt. poſt corꝑalis iniurie tolerantiā vult nos etiā dn̄s ſeculariuꝫhabere ꝯtemptū. ⁊ nō tm̄ modo in plagis. verūtiā inpecunijs rebuſqꝫ diuerſis nos vult p̄ſtare patīaꝫ Un̄addit. Et ab eo qͥ aufert tibi veſtimentū noli ꝓhibere..ſ. repugnando vel cū eo ꝯtendēdo exēplo dn̄i qui deſtimenta ſua ꝑmiſit a ſe auferri ⁊ a militibꝰ diuidi. Dūem̄ vis vindicare veſtē corꝑis. p̄cioſiſſimū aīe veſtim̄tum ꝑdis. Et q̄ vult tecū in iudicio ꝯtendere .i. ꝯtētioſe agere ⁊ tum cā tuā tollere .i. veſtē interiorē ⁊ magiſnccāriam. ꝑ quā ⁊ cetera nccāria intellige. hoc eſt ſi tead iudiciū ꝓpter tuncā trahat. ac negociū tibi moleſtiamqꝫ ꝯmoueat. dītte ei palliū .i. exterius veſtimentū⁊ cetera quibꝰ nō adeo indiges nunqͣꝫ ꝯtentioſe ⁊ cūiracundia agas. q. d. Si quis ꝯtendendo velit ribi auferre vnū de nccārijs. anteqͣꝫ ꝯtendas in iudicio ſuſtine potius vt auferat̉ tibi ⁊ reliquū de eis. Hoc quoqꝫẜm auguſtinū ad preꝑatōem cordis nō ad on̄ſionemoꝑis intelligendū. Ex hoc etiā potes trahere vt fi qͥsvult tunicā tuam tollere .i. aīam ve l interiora bona di