Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. xxxiiij.

non ſoluit ſed adimpleuitmortale Dn̄s ꝟo loqͥt̉ hic de ꝯcupiſcētia deliberata.q̄ implicat in ſe ꝯſenſum in delectatiōe vel in opus.Cōcupiſcentia gͦ cū ꝯſenſu in aīmo. eſt mortale pctm̄etiā an̄qͣꝫ exprimit̉ facto vel ſigno Et qꝛ viſus eſt ꝯcupiſcentie ꝓuocatiuus. iō ẜm ꝯſiliū Ambroſij. auertamus ocl̓os a vanitatibꝰ. ne qd̓ oculus viderit. aīmusꝯcupiſcat Un̄ grego. ꝓuidendū gͦ nobis eſt. qꝛ intueri non dꝫ qd̓ nō licꝫ ꝯcupiſci Ut em̄ mūda mēs in cōgitatōe ſeruet̉ a laſciuia voluptatis ſue deprimendiſunt oculi. qͣſi quidā raptores ad culpaꝫ. Ubi ⁊ criſo.Qui ſtudet elegātes facies inſpicere ip̄e fornacē ſibipaſſiōis accēdit. ⁊ captiuā faciēs aīaꝫ ad opus quoqꝫ celeriter adducit Quid iā hic quoqꝫ rn̄dēt. qui auſiſunt temere cohabitare ꝟginibꝰ Huius em̄ ſanctōnelegis mille ſunt adulterioꝝ rei. quotidie illas ad ꝯcupiſcendū vidētes Audiāt hec qͥ ſepius ad theatra feſtināt ſeqꝫ ibi pene quotidie adulterij obſcemate ꝯmaculāt. ⁊ adulteros ſeipſos ꝑ vnūquēqꝫ diē faciūt. ⁊decē mille ꝯſtruūt̉ ꝑditōis occaſiōes Hec criẜ. Sedꝯtra hec audi efficax ꝯſiliū gregorij. Caro inqͥt cū ꝯcupiſcit̉. penſet̉ quid ſit examinis ⁊ intelligit̉ qͥd amat̉Nihil quippe ſic ad edomādū deſiderioꝝ carnaliū appetitū valet. qͣꝫ vnuſquiſqꝫ hoc qd̓ viuit diligit. qͣle ſitmortuū penſet Hec greg. Et qꝛ dn̄s dixerat ex viſiōemulieris mechari videntē iō ꝯſeqn̄ter docet abijcereoccaſiōem q̄ facit hoīem ruere in taleꝫ ꝯſenſum. vt ſioculus tuus dexter vel manus tua dextera ſcandaliſat te .i. faciat te ruere in p̄dictū ꝯſenſum. erue eū velabſcide eā nō mēbꝝ ſꝫ mēbri abuſuꝫ. cohibendo ip̄mmēbꝝ ab exercitō ⁊ affectu illicito. ⁊ ꝓijce abs te. ex toto annhilādo. Expedit em̄ tibi vt ꝑeat vnū mēbroꝝtuoꝝ p̄dicto mō .ſ. actū illicitū qͣꝫuis delectabilē deſerēdo qͣꝫ totū corpus tuū cū aīa mittat̉ in gehennā Un̄grego. Intueri nō dꝫ qd̓ nō liꝫ ꝯcupiſci Et bern̄. Quimanū mulieris tenet ſciat ſe eē invincul̓ diaboli Attendant gͦ multi. qͣꝫ malū ſit pulcras faciēs ml̓ieꝝ ſeuquorūcunqꝫ iuuenū intueri. aut hoꝝ manꝰ vel faciesſeu qͣſcunqꝫ corꝑis ꝑtes ꝯtrectare vel libēter cū eis fabulari. qꝛ ẜm plures doctores eccleſie ⁊ religioſe vitepatres. talia deſignāt interioris hoīs corruptōem. acquandā eius molliciē ⁊ deiectioneꝫ Hic ẜm aug. nonp̄cipit̉ aliqd̓ mēbꝝ ad lrām erui. ſed occaſio peccādiPoteſt em̄ eſſe occaſio ex aſpectu. ⁊ tūc oculus ſcādaliſat. ⁊ cū bona ſit intentōe tūc ſcādaliſat oculus dexter. Uel p̄t eē occalio ex ꝯtactu ⁊ cū bona intentione⁊ tūc ſcandaliſat manus dextera. Hmōi ergo ſi ſcandaliſant abijcienda ſunt. qꝛ effugiende ſunt occaſiones peccādi Et p̄t accipi exemplū de viſitatōe bonavel oꝑe bono de genere ꝟbi gr̄a. Si aliquis vadit adcollegiū mulieꝝ cā p̄dicationis vel ꝯſilij dandi. vel ſidat elemoſinā alicui mulieri. ⁊ ex hoc ꝑcipiat occaſionem ruine ſibi imminētis. ꝑ ortū alicuius familiaritatis male. vel tēptatōis ꝑiculoſe. debet illd̓ bonū. degenere dimittere. ne tota ꝯgeries bonoꝝ opeꝝ ſubiaceat ruine. Et ideo d̓t alanus. Si vitare velis venereloca tꝑa vita. Et locus ⁊ tempus. pabula donat ei.Et idem remediū eſt in omnibꝰ Und̓ ſeneca. Qui deponere vult deſideria reꝝ omniū quaꝝ cupiditate flagrauit. ⁊ oculos ⁊ aures ab his que reliquit auertatEt hoc patet ex eo quod dicit idem. Auarior redeo

ambicioſior. luxurioſior. imo vero crudelior. qꝛ interhoīes fui. hec ſe neca. Uel accipe hic oculū ⁊ manū interiorē .ſ. cordis qd̓ membꝝ dextꝝ hic d̓r ꝯꝑatōe ſimſtri ⁊ exterioris .ſ. corꝑis fragilioris. Si gͦ dextera ſcādaliſat. ſiniſtra quid faciet. Un̄ hiero. Cauendū eſt neqd̓ in nobis eſt optimū labat̉ in vitiū. Si enim dexterocl̓s ⁊ dextra manus ſcandaliſant. quātomagis ea q̄in nobis ſimſtra ſunt. Si em̄ aīa labit̉ quantomagiscorpus qd̓ eſt ad pctā ꝓcliuius. Unde ⁊ criẜ. Oculūhic vel manū non corꝑis humani ſignificat. ſed oculūvel manū cordis .i. ſenſuꝫ male ꝯcupīe ⁊ carnalis defiderij cogitatōem. quā per fidem celeſtē erui ⁊ abſcidi a cordibꝰ precipit vnde oīa mala ꝓcedunt. Un̄ hicmagis membra vitioꝝ male mentis ⁊ praue cogitationis excidere nos dn̄s precipit ꝓpter regnū celoꝝ. nedn̄antibꝰ vitijs ⁊ corpus ⁊ aīa .i. totus homo reus efficiat̉ ignis eterni. Deinde poſtqͣꝫ docuit alienā vxorem non eſſe ꝯcupiſcendā. ꝯſeqn̄r docet ſuā non eſſedimittendā. ⁊ dat intellectū cuiuſdā ꝑmiſſi in lege .ſ.de vxoris dimiſſione. ⁊ libelli repudij datione. Credebant em̄ iudei ꝙ hoc eſſet ſimpliciter licitū. ſed eſt falſum. qꝛ ideo hoc ꝑmittebat̉. non qꝛ licitū. ſed ad euitādum maius malum .ſ. vxoricidiū. Minus em̄ malūerat vxores dimittere qͣꝫ eas interficere. ⁊ id̓o nō eratlicitū niſi ꝓpter fornicatōem vxorē dimittere. In legeergo moyſes iuſſit dari libellū repudij ꝓpter duriciaꝫcordis maritoꝝ odio vxores ſuas habentiū. non diſcidiū ꝯcedens ſed homicidiū auferens. ⁊ minus malūꝑmittens vt maius abſcideret. ne maxiti ꝓpter odiuꝫſanguinē funderent. Chriſtus aūt iubet vxorē non dimitti debere excepta fornicationis cā. qꝛ tunc ipſa vxor eſſe primo noluit. que fidē ꝯiugalē marito non ſeruauit. Tunc em̄ licitū eſt eā dimittere quantum ad cohabitatōem ⁊ debiti redditiōem. manet tn̄ vinculummatrimonij per totaꝫ eoꝝ vitā. ⁊ ideo ſi dimiſſa nubetalteri ꝯmittit adulteriū. ⁊ filr qui ducit eā. Quiſquistn̄ cauſa fornicationis vult vxorē abijcere. prius deba fornicatōe purgatus eſſe. qꝛ ẜm hiero. quicquid viris iubet̉. hoc ꝯſeqn̄r redundat in feīas. neqꝫ em̄ adultera vxor dimittenda eſt. ⁊ vir mechus tenendus.Deinde poſtqͣꝫ docuit dn̄s non eſſe īmuriā ꝓximoinferendam ꝓhibendo iram ⁊ ꝯcupiſcentiā. ꝯſeqn̄terdocet ab iniuria dei abſtinendū ꝓhibendo ꝑiuriū ⁊ iuramentū. ⁊ dat intellectū cuiuſdā precepti quo ꝓhibet̉ periuriū in lege veteri. Circa qd̓ errabant iudei credentes ꝙ ſolū iuramentū mendax eſſet ꝓhibitū. ⁊ ꝙiuramentū illicitū eſſet ſeruandū. ⁊ ſil̓r ꝙ iuramentūincautum qd̓ ſine neceſſitate fit eſſet licitum. ꝓpter qd̓ſaluator dicit non eſſe iurandū omnino .i. ex quacūqꝫcauſa. vbi non excludit̉ iuratio neceſſaria ſꝫ incautaIuſticia ergo phariſeoꝝ eſt non ꝑiurare. hāc ꝯfirmatdn̄s vetās iurare. qd̓ ꝑtinet ad iuſticiā eoꝝ qui intraturi ſunt regnum celoꝝ. Sicut enim falſum loqui nōp̄t qui non loquit̉. ſic periurare non p̄t qui non iuratEt ſicut in multiloquio nō deerit pctm̄. ſic nec in multij urio ꝑiuriū. Sicut aūt d̓s precepit ſibi victimas legales offerri. nō qꝛ ei placerent. ſed ne eas ꝓut ꝯſueuerant ydolis immolarēt. ſic infirmis ꝯceſſit iurare ꝑdeū. non ꝙ deo placet hoc fieri. ſed ꝙ minus malumeſt hoc deo qͣꝫ creaturis exhiberi. Unde ſcd̓m Hiero.