L

Itē apl̓i hͦ poſtmodū ꝓhibuerunt. vt in. d. c. ſicutapl̓i. Itē canones diuerſoꝝ pōtificū. vt in. c. excōicatos. ⁊ in. c. cū excōicato. xj. q. iij. ad ideꝫ. c. fi. e. cāet queſtionē. vbi dicit̉ ꝙ cōicans excōicato ſi ꝑ metum fecit dꝫ puniri ſꝫ nō tantū ſicut ſi ſponte. ſi ꝟoſpōte dꝫ acrius puniri vt ceteri mētū habeāt. ſi em̄cōio ſolū ꝓduceret veniale peccatū nō ita loquerētur illi tex. cū venialia peccata faciliter remittātur.vt. sͣ. dixi. ¶ Itē iſtud. c. poſitū ſub hͦ titulo ſimpliciter loquit̉. ⁊ ſi diceremꝰ oppoſitū euacuaret̉ effectus excōicatōnis. no. tn̄ cōem opi.T.Metū paſſoII ¶ DileCS. non ſubuenitſi nō fuit talis qͥ debuerit cadere in cōſtanteꝫ virū. pͥmo p̄mittit diffinitōnis cām. ſcd̓o ſoluitobſtaculū ibi nō obſtante. tertio diffinit ibi ſuper.¶ No. pͥmo ꝙ clerici alicuiꝰ eccl̓ie pn̄t ꝑ iuramētūet votū ſe aſtringere ad artiorē vita ⁊ auſterioremducendā. Scd̓o no. ꝙ pōt qͥs ex voto ſe aſtringeread ſeruādā certā regulā religioſoꝝ lꝫ ſe nō tranſferat ad illos religioſos. ¶ Tertō noͣ. ꝙ metꝰ ꝯtinēsmortis ꝑiculū vel corꝑis cruciatum dicit̉ cadere incōſtantem virū. excuſat̉ gͦ qͥs ſi qͥd fecit ꝓpter metum mortis vel corꝑis cruciatū. ⁊ intelligo qn̄ fecitid qd̓ in ſe nō erat peccatū. al̓s aūt ꝓrſus nō excuſaret̉. vt. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ qd̓ ibi dixi. ¶ Quarto no. ibi īcōſtantē. ꝙ mētus excuſat ſi eſt talis qͥ poterat cadere in cōſtantē virū. Si gͦ cōſtans vir fuiſſet motꝰꝓpter mētū illud ſufficit. vn̄ nō requirit̉ vir cōſtāsad idē. c. veniēs. ⁊. c. cōſultatōni. jͣ. d̓ ſpon. tex. tn̄ īl. metū. ff. eo. dicit ꝙ dꝫ cadere in cōſtantiſſimū ſedpͥmū cōius. Itē no. ⁊ tene mēti ꝙ quēadmodū nōexcuſat metꝰ niſi ſit talis qͥ potuerit cadere in ꝯſtātem virū. ita nec dolus. nō gͦ ſubuenit̉ dolū paſſoniſi fuerit tal̓ qͥ virū ꝯſtātē ⁊ peritū decepiſſet. ¶ Etno. ibi ad fatuitatē. ꝙ nimia ſimplicitas appellaturfatuitas. facit qd̓ no. glo. xxij. q. iiij. innoces. forteem̄ iſti ciſtercien̄. ꝓmittebant aliqͣ ꝯͣ ius vt ſi obſeruarēt eoꝝ regulā nō paterent̉ aculeos carnis. velꝓmittebāt aliqͣ ꝯͣ ius poſitiuū vl̓ regulā. is em̄ quiiſta credit ſimplicit̓ ⁊ fatue credit. iō nō pōt poſteaallegare dolū. ¶ Ultimo no. ibi ſuꝑ reſtitutōe petita. ar. op. ꝙ etiā ī ſpūalibꝰ qd̓ fit ꝑ mētuꝫ tenet lꝫveniat reſcindēdū reſtitutōe petita ꝓbando iuſtuꝫmētū. qd̓ ē ꝯͣ opi. do. An. quā tetigi in. c. ij. sͣ. e. Etno. practicā ī modo intentādi actōnē qd̓ me. cā. nādꝫ qͥs petere ſe reſtitui ad ſtatū in quo erat anteqͣꝫpateret̉ mētū. ¶ In glo. j. ibi ſꝫ ſeip̄os ꝑſonalit̓ obligauerūt no. bn̄ glo. ꝙ clerici certe eccl̓ie pn̄t ſe perſonaliter obligare ad obſeruandā regulā alicuiusreligionis. hͦ etiā videt̉ ſentire h̓ Inn. dicēs ꝙ iſtipoterant ꝓfiteri regulā artiorē. vt in. c. lꝫ. jͣ. de reg.Sꝫ Hoſti. aliter ſentit. dicit em̄ ꝙ aūt ſinguli volūttrāſire ad aliā religionē artiorē ⁊ pn̄t. vt in. d. c. lꝫ.aut remanētes in eccl̓ia volūt ꝓfiteri religionē auſteriorē. ⁊ nō pn̄t ſine aucͣte ep̄i. ar. in. c. ad audientiā. jͣ. de ec. edi. Idē ſentit Goff. dicēs ſe putare ꝙh̓ interuenit ꝯſenſus ep̄i. ſꝫ hͦ dictuꝫ Goff. diuinatad iſtū tex. Itē ſi interueniſſet auctoritas ep̄i nonfuiſſet h̓ allegatus metus. qꝛ in pn̄tia ep̄i ceſſat ve-

riſil̓r oīs metꝰ. vt in. l. nō ē veriſil̓e. ff. e. ⁊ in. l. trāſactione. C. de tranſac. Itē papa h̓ ſe fundat dūtaxat ſuꝑ voto ⁊ iuramento iſtoꝝ. Si aūt interueniſſet auctoritas ep̄i fundaſſet ſe ſuꝑ ordinatōne ep̄i.vt h̓ videt̉ tex. recte intellectꝰ ꝯͣ opi. Hoſti. ⁊ ꝓ op.quā ſentit glo. ſed ſaluādo vtrāqꝫ opi. diſtinguo ſicꝙ aut clerici eccl̓ie volunt ꝓfiteri religionē artiorēmutādo pͥmā regulā ſeu antiquuꝫ ſtatutū eccl̓ie. ⁊dando in futurū nouā formā viuēdi etiā ſucceſſoribus ⁊ nō pn̄t. Et hͦ caſu ꝓcedat opi. Hoſti. aut ſeruata antiqua regula volunt ſe ꝑſonaliter obligaread artiorē vitā. ⁊ hͦ pn̄t. qꝛ pn̄t plus mereri. nec exhͦ alterat̉ ſtatus eccl̓ie exqͦ nō mutāt habitū nec deſerunt pͥmā regulā. ⁊ hͦ caſu ꝓcedit iſte tex. ⁊ in hocfiendo requirit̉ ꝯſenſꝰ oīm. vt no. in regula qd̓ omnes. de re. iur̄. li. vj. ⁊ in. c. ſuꝑ eo. de reg. ⁊ in. c. qͥaꝓpter. ⁊ in. c. ſcriptū. sͣ. de ele. ¶ Ad p̄dicta bn̄ fac̄jͣ. d̓ ap. ad nr̄aꝫ. vbi religioſi tenet̉ ad obſeruātiā religiōis ⁊ ordinis ⁊ ꝟbū ordīs cōprehēdit ſtatuta facta ꝑ ordinē vltra regulā. vt ibi dixi. ⁊ hͦ idē ē vide̓ī iſtis fratribꝰ p̄dicatoribꝰ qui hn̄t regulā Auguſtini. ⁊ ꝑ ſtatuta edita ꝑ ordinē reſtrinxerūt ſe multūvltra regulā. Sꝫ an ſucceſſorē poſſint obligare dubito vbi nō interuenit aucͣtas ſuꝑioris. vn̄ pondera hanc glo. que dicit ꝙ iſti ꝑſonaliter ſe obligauerunt. ¶ In glo. in ꝟbo violentia. no. fi. glo. ſingulariter. ex qua habes ꝙ timor excōicatōnis nō cauſat iuſtū mētū ita vt factū ip̄iꝰ timore veniat reſtrīgendū p̄ſertim per actionē quod metus cauſa. etfacit hͨ glo. Io. quā ad litterā poſuerūt Tan. Uin.et Phi. Idem tenuit Goff. dicēs ꝙ aut excōicatioeſt iuſta. ⁊ imputandū eſt iſti qui talē ſe reddidit vtpoſſit excōicari. ar. optimū in. l. ſi mulier. ff. quodme. cā vbi patet ꝙ non excuſat metus qn̄ quis fuitcauſa illiꝰ metus. aut excōicatio ē iniuſta ⁊ nō timēda. qꝛ nō ligat .ſ. apud deū. vt in. c. cū eterni. de reiudi. li. vj. ſed glo. ordinaria tenet ꝯtrariū in. c. cuꝫolim. el. iij. de reſti. ſpo. ⁊ illā glo. ſequit̉ Hoſti. qͥaexcōicatio infert detrimentū̄ nō ſolū corꝑi ſꝫ aīe. vtin. c. audi deniqꝫ. xj. q. iij. Nec ob. ẜm eū ſi dicaturꝙ eſt medicina. qꝛ illud ꝓcedit vbi ſubeſt iuſta cauſa. vel ꝓpter bonū obedientie. al̓s aūt plus aufertqͣꝫ afferat. Quid em̄ ſi ep̄s minet̉ excōicatōnē preſbytero de cuiꝰ ꝓmotione ſpes erat nōne p̄ſbyteriuſtū habet metū ſiue timore ne impediret̉ ſua promotio. Et ex his videt̉ ſentire Hoſti. vt dictū ſuuꝫꝓcedat ī excōicatōe iniuſta. Io. an. ⁊ cōiter moderni diſtinguūt ꝙ aut excōicatio ē iuſta. ⁊ nō excuſatrōne p̄dicta. aut iniuſta ⁊ excuſat. qꝛ maxima penaeſt vt dicit tex. in. c. ſacro. jͣ. d̓ ſen. ex. ⁊ alibi dicit̉ ꝙin eccl̓ia dei nō reꝑitur pena maior. xxiiij. q. iij. corripiant̉. ⁊ alibi dicit tex. ꝙ non eſt modica pena int̓hoīes eſſe. ⁊ hoīum carere cōmercio. vt in. l. hi quiſanctam. C. de apoſta. Ego acquieſcerem primomembro. ſed in ſecūdo dicerē ꝙ iudex debet cauſacognita diſcutere an ille metus debuiſſet cadere īconſtantem virum. quid enim ſi nulla erat ſpes ꝓmotionis nec timebat de preſenti aliquod damnūet habebat ſuꝑiorē excōicatoris in promptu apudquem poterat iuſticiā ſuā proſequi. certe hoc caſu