De his que vi metuſue cā fi.

dat̉ tertia ſolutio ẜm Io. an. qͥ nō valens aliter ſoluere ꝯtrariū dicit ꝙ caſus exceptus ꝯtra iuris regulam nō eſt extendendus ad aliū caſum eiuſdeꝫvel paris rōnis niſi ꝑ pͥncipem. allegat. l. ſi vero. §.de viro. ff. ſo. ma. ⁊ qd̓ no. in. c. cōſtitutōnē. d̓ reg.li. vj. ⁊ in regula que a iure cōi. de re. iur̄. li. vj. Etnotabis ſingulariter hͦ dictū ad materiā extenſionis. In ꝯtrariū tn̄ facit. l. ij. ff. ad tertu. ⁊ in. c. cū dilecta. de ꝯfir. vti. ⁊ glo. in. l. j. C. de cōdi. inde. ⁊ incle. j. de ele. cū multis ſi. ⁊ maxime eſt glo. ſingularis. in. c. j. de tempo. ordi. li. vj vbi dicit̉ ꝙ vbi ē oīno eadem ratio debet eſſe eadem iuris diſpoſitioetiā in pena ſꝫ potius ex mente videt̉ cautum in. l.ſꝫ ꝓpter neceſſitatem vite cōſeruande licitum ē cōicare tꝑe famis excōicato. ⁊ eadē rō vite cōſeruādeeſt īminēte timore gladij. gͦ ⁊ tūc debet excuſari metus. Forte ob iſta que pn̄t opponi. do. An. ponitaliā ſolutionē dicēs ꝙ neceſſitas famis excuſat. ⁊ n̄neceſſitas gladij. qꝛ pͥmo caſu pͥncipiū mouēs mortem venit ab intra. nam patiendo mortē ꝓpter famē. quia diſponit ī ſeip̄m ita ꝙ ip̄e videt̉ ſeip̄m occidere exqͦ pōt ſibi ſubuenire. vn̄ cū iſte ſit conſtitutus inter duo mala debet eligere minus maluꝫ vtpotius cōicet excōicato qͣꝫ fame perire. Sed in ſecūdo caſu pͥncipiū mouens mortē venit ab extra. qͥaaliꝰ minat̉ mortē. qͦ caſu iſte n̄ d̓r age̓ ſꝫ pati ſꝫ meliꝰ ēpati mortē ab alio inferēdā qͣꝫ cōmitte̓ peccatū. qͥacōmittendo iniquitatē agit ſuſtinēdo mortē patit̉paſſio vero non imputat̉ ſꝫ actio ſic. hͨ rō ſcd̓i dictimihi placet. ſed rō pͥma pōt morderi. nam nego ꝙqͥs dicat̉ ſeip̄m interficere ſi ꝓpter honeſtū conſeruandū fame perit. Nam ex hͦ ſequeret̉ ꝙ mulier ꝓpter neceſſitatē famis poſſet eligere vitā turpē curſit minus peccatū fornicatio qͣꝫ homicidiū. qd̓ tn̄ n̄eſt licitū etiā ẜm legē ciuilē. vt in. l. palam. ff. d̓ ritunup. ⁊ alibi dicit tex. ꝙ non minus dꝫ quis timereſtuprū qͣꝫ mortē. vt in. l. iſti quidē. ff. qd̓ me. cā. Itēin iure nō ē poſſibile qd̓ dicit do. An. vt vere quispoſſit ꝯſtitui int̓ duo mala qꝛ lex n̄ ē impoſita luꝑ īpoſſibili. iiij. di. erit aūt lex. vn̄ aliter non eēt pctm̄ſi euitari nō poſſet. qꝛ nō ē peccatū niſi ſit volūtarium. xv. q. j. in prin. vn̄ in iure nō eſſet dare ppl exitatem in delictis. vt no. xiij. di. in ſūma. Nec ob. c.duo mala. ea. di. qd̓ alle. do. An. qꝛ illud ꝓcedit ẜmfalſam opi. eſtimātis ſe eſſe inter duomala. ſed ꝟenō eſt poſſibile. vn̄ oprtet dicere ꝙ ꝓpter neceſſitatem famis nō eſſet peccatū cōicare excōicato. naꝫ ſiin ſe eſſet maluꝫ deberet quis fame perire. Poſſetſolui ⁊ qͥnto iudicio meo ꝙ iō nō excuſat̉ in mētu ſꝫin neceſſitate famis ſic. qꝛ maleficia diſtinguūt̉ volūtate ⁊ ꝓpoſito ī. c. cum voluntate. de ſen. ex. ⁊ inl. qui inuriarū. ff. de fur. is aūt qui cōicat excōicato ꝓpter neceſſitatē famis nō agit cōicare excōicato neqꝫ cōmittere iniquitatē. ſed pͥncipaliter ſubuenire neceſſitati ſue. is aūt qui cōicat ꝓpter mētumagit cōmittere iniqͥtatē. qꝛ ad hāc ip̄am cōmittēdācōpellit̉ quā nō debet cōmittere ꝓpter malū corporis. Nec ob. qd̓ dixi ꝙ ꝓpter bona recuperāda licite cōicamus excōicato. qꝛ illud permittit̉ in odiuꝫexcōicati ne reportet cōmodū de malicia ſua. vt in

c. intelleximꝰ. de iudi. Ultimo h̓ q̄ritur nūquidcōicans excōicato peccet mortaliter. videt̉ pͥmo ꝙſic ꝑ iſtū tex. vbi dicit̉ ꝙ ꝓ nullo mētu debet qͥs incurrere peccatū mortale. ⁊ loquit̉ de ꝑticipante cūexcōicato ꝑ mētū. Scd̓o facit. c. fi. de cle. ex. mi. vbidicit̉ ꝙ excōicatus minori ꝑꝑticipiuꝫ cū excōicatograuiter peccat celebrando. ſi em̄ illud ꝑticipiū nōinduceret peccatū mortale ſed veniale non dicerettex. ꝙ grauiter peccet celebrando maxime qͥa venialia peccata dimittunt̉ ꝑ orationē dn̄icā ⁊ confeſſionem generalem quā facit ſacerdos in introitu miſſe. ⁊ ꝑ aſperſionē aque benedicte. vt no. in ꝓemioſexti. ⁊ de pe. di. iij. in. c. d̓ qͦtidianis. ad idē. c. pia.de excep. li. vj. cū ſi. In cōtrariū facit. qͥa ſi talis cōmunio induceret mortale nō ꝑmitteret̉ ꝓpter neceſſitatem famis nec ꝑmitteret̉ familia cōicare dn̄oexcōicato. cuiꝰ cōtrariū habetur in dicto. c. quoniāmultos. ⁊. d. c. inter. So. in hac queſtione varia ſēſerunt doc. Gof. in ſumma. eo. ti. tenuit ꝙ ꝯtrahit̉mortale. Idem Goff. in ſumma ſua dicit ꝙ alitertenentes blandiunt̉ peccatoribꝰ. Hoſti. aūt h̓ ī ſūma de ſen. ex. §. fi. ꝟ. ſed nunqͥd participans. tenuit ꝙ ꝑticipās ꝯtra ꝓhibitionē canonis incurrit veniale. ſed ꝑticipans ꝯtra p̄ceptum ſuꝑioris peccatmortaliter. ⁊ ideo pōt excōicari. Ad illud. c. rn̄detꝙ loquit̉ qn̄ quis fuit excōicatus cū ſibi ꝑticipantibus. quo caſu cōicās peccat mortaliter. ⁊ incurritexcōicationē maiorē. quia venit cōtra p̄ceptū ſuperioris factū ſub pena excōicatōnis. hͦ ipſe ꝓbat qꝛhoc. c. eſt pars. c. ſacris. jͣ. de ſen. ex. vbi loquit̉ tex.de tali excōicato. Io. an. poſt multa cōcludit ꝙ cōicans excōicato regulariter peccat venialiter. Fallit in ſex caſibus ẜm eum. Primus quādo quis cōicat in cōtemptū clauiū. nam cōtemnere poteſtatēeccleſie ē mortale. Secūdus quādo ſit ī cōtemptuꝫſuꝑioris ſeu ꝯtra p̄ceptū ſuū. ar. in. c. ij. de maio. etobe. Tertius quādo quis cōicat excōicato in diuinis. ar. c. ſignificauit. jͣ. de ſen. ex. Quartus quando cōio ſit in crimine ꝓ quo fuit excōicatus. namtunc cōicans incurrit maiorē excōicationē. vt in. c.ſi cōcubine. de ſen. ex. Quintus ſi erat excōicatuscum ſibi ꝑticipantibus. ⁊ de hac excōcatione videhodie bo. tex. in. c. ſtatuimus. de ſen. ex. li. vj. Sextus ⁊ vltimꝰ caſus eſt ſi cōmunio ſit nimis freq̄nset aſſidua. quia nullū peccatū ē adeo veniale quinex conſuetudine ſeu aſſiduitate fiat mortale. xxv.di. criminis. nā durū eſſet ẜm eum dicere ꝙ regulariter quis incurreret mortale ſalutando excōicatūvel eū nō euitādo in mēſa maxime ſi amicꝰ cōis teet illū inuitauit. vn̄ hͨ cōio exqͦ cōicās nō conſenſitfacinori ꝓ quo fuit excōicatus potius opponit̉ feruori charitatis qͣꝫ charitati. ⁊ refert Archi. xj. q. iij.loco p̄alle. hāc opi. tenere beatū Tho. iiij. ſnīaꝝ. vn̄videt̉ hͨ cōis opi. ⁊ vtinā vera cum expediat aīab¶ Sꝫ ego multū dubito. nā ꝓ pͥma opiniōe Gof.et Rof. multū faciūt iura. sͣ. in pͥn. alle. ⁊ maxīe. xj.q. iij. ⁊ in. c. ſicut apl̓i cū tribꝰ ſequē. nā xp̄s videturhͦ primo ꝓhibuiſſe cum dixit ſi nō audierit eccl̓iamſit ſicut ethnicus ⁊ publicanus. ſicut habetur ineuangelio. ⁊. ij. q. j. ſi peccauerit. ⁊. c. nouit. d̓ iudi.