De his que vi metuſue cā fi.
ſtrumēto dicit̉ ꝙ ibi fuerūt due ꝑtes ⁊ aduerſariꝰnegat cui incūbitonꝰ ꝓbādi. ⁊ vide ꝑ Spe. vbi. sͣ.et conclude ꝙ opponenti. qꝛ p̄ſumit̉ ꝓ inſtrumētopublico. vt in. c. cū Ioannes. de fi. inſtru. l. cū p̄cibus. C. de ꝓba. ⁊ hͨ ſingulariter notabis.¶ De his que vi metuſue cauſa fiūt. ℟ica.¶ Supra in p̄cedentibꝰ titulis viſum ē de his queſponte egimus in iudicio vel extra. merito nūc ſb̓ijcit̉ de his que agimus coacti ⁊ inuiti. nā iura dātremediū reſciſſoriū aduerſus ea que ſūt geſta permētū. ⁊ appellat̉ actio qd̓ metꝰ cauſa. Et ſcias ꝙ regulariter geſta ꝑ metū tenent. ſed veniunt reſcindenda ꝑ actionē qd̓ metꝰ cā. Fallit in quibuſdā caſtbus in quibus metus vitiat ip̄o facto. vt plene nota. jͣ. eo. c. abbas. ⁊ cōpetit hec actio ad intereſſe ẜmPe. h̓ ⁊ bene. vt colligit̉ in. l. ſi cū exceptione. ī pͥn.ff. e. ⁊ ideo ſi excipit̉ ꝯͣ agentē ꝙ ſua nō intereſt excludit̉ ab hac actione. pōt tn̄ aduerſus mētū ſibi illatū agere alijs remedijs cōquerendo de vi ſibi illata. vt. ff. ad. l. iul̓. de vi pub. ꝑ totū. Itē pōt intentare alia remedia iuris. vt in. l. extat. qd̓ me. ca.cū ſi. ⁊ plenius h̓ ꝑ Inno.Si qͥs timoreTrlatum. mortis poſtearatum non habēs religionē ꝓfitetur exire ⁊ matrimoniū ꝯtraherepōt. ſecus ſi a pͥncipio vel ex poſtfacto libere cōſenſiſſet. Prima ꝑsnarrat factū. Scd̓a dat iudices ibi ideoqꝫ. ¶ Notapͥmo vnū modū ꝓbandi mētū iuſtum. vt ſi in locoſolitario euaginato gladio qͥs minat̉ mortē. ¶ Secūdo no. ꝙ metus mortis dicit̉ īminere nō ſolū durante vibratione gladij. ſed etiā poſtmodū ſi tāta ēminantis potentia vt veriſil̓r timeat̉ mors ex contractione. hoc em̄ videt̉ duraſſe toto tꝑe dū vixitmaritus ꝓpter eius potentiā. ¶ No. ibi nobilis etpotens. ꝙ nō oīs nobilis dicit̉ potens. nec ad incutiendū mētū ſufficit nobilitas. ſꝫ reqͥrit̉ potētia. vn̄magis timebat hͨ mulier potentiā qͣꝫ nobilitatem.Itē nota ꝙ ꝯͣ ꝯiugatā volentē intrare religionēp̄ſumptio ꝙ nō ſponte faciat ſi ē iuuenis ⁊ hꝫ filiū ꝑuuiū. Et ſic ſunt duę cauſe ex quibꝰ mutatō vite in ꝯiugata p̄ſumit̉ ſuſpecta. ¶ No. ibi ad inſtantiā ſoroꝝ. ꝙ religioſi pn̄t agere ꝯͣ eoꝝ ꝓfeſſum qͥ dimiſſo habitu exiuit monaſteriū. ⁊ pn̄t eum repetere. ad hͦ. l. j. ⁊ qd̓ ibi no. ff. d̓ rei ven. ⁊ pōt facere ſolus p̄latus. ar. in. c. edoceri. sͣ. de reſcrip. Et exp̄ſſius. xviij. q. ij. abbates. ſed monachi ſeu monialesnō pn̄t ꝑ ſe ſine abbate ſeu abbatiſſa. qꝛ nō pn̄t agere ſine ꝯſenſu ſuꝑioris. vt in. c. cām. de iudi. ¶ No.in tex. ibi ad inſtantiā ſoroꝝ. intellige ſcꝫ prioriſſe ⁊monialiū. vt colligit̉ ī ꝟ. ideo. ¶ Item nota ꝙ ſi ꝓfeſſus exiuit monaſteriū. ⁊ allegat iuſtaꝫ cām timoris ſeu nullitatis egreſſus nō cōpellit̉ intrare. niſipͥus diſcutiat̉ iuſticia cāe allegate. vn̄ papa mādath̓ iſtos abſolui recepto iuramento de ſtando mandatis eccl̓ie. ⁊ cām prius diſcuti. ¶ No. ꝙ metꝰ mortis ip̄o facto impedit ingreſſum religionis ſeu ꝓ
feſſionē. ⁊ ſic iſte eſt vnus ex caſibus no. qd̓ metuscauſa annullat actū ip̄o facto. ⁊ de hͦ et alijs caſibꝰno. jͣ. eo. abbas. ¶ Ultimo no. ꝙ ꝓfeſſio nulla poteſt ratificari ex poſtfacto ꝑ tacitu ꝯſenſum. Idemin mr̄imonio carnali. vt ī. c. ad id qd̓. jͣ. d̓ ſpō. Ingl. j. ibi cū. M. vbi tollit̉ ꝓteſtatō ꝑ ꝯriū factū pꝰ eaſecutū. ⁊ hͦ no. So. qn̄qꝫ ꝓteſtatio ē iuſta cā veſtita ⁊ tūc nō tollitur ꝑ ꝯͣriū factū vt h̓. qn̄qꝫ non ſubeſt iuſta cā veniēdi ꝯͣ ꝓteſtationē. ⁊ tunc tollit̉ ꝑ cōtrariū factū. ad idē vide glo. in. c. tua. jͣ. de ſpon.In ea. gl. ibi nō obeſt. nota glo. ꝙ ſiqͥs nō audet ꝓteſtari pōt nihilominꝰ venire ꝯͣ actū ꝓbando iuſtūmētū. dicit tn̄ Hoſti. ꝙ debet fieri ꝓteſtatio coramalijs probis viris. ar. in. c. paſtoralis. in. §. j. d̓ of.dele. Dic melius vt. sͣ. ſentit glo. ꝙ ſi nō audet ꝓteſtari nō tenet̉ aliqͥd dicere. forte em̄ timet a probisviris reuelari. vn̄ ſatis eſt poſtmodū ꝓbare metūvt in. c. ſe. ⁊ in. c. ad aures. jͣ. eo. ⁊ facit qd̓ no. in. c.fi. de app. ¶ In glo. ij. in fi. ⁊ de multiplici velo vide bo. glo. xx. q. j. in. §. velamen. ¶ In glo. iij. ibinūqͣꝫ ꝑmittunt̉. Hoſti. ſoluit formaliꝰ ꝙ ſimulatiodoloſa vel deceptoria ꝓhibet̉. cauta ⁊ prouida admittit̉. ⁊ ita debent reduci ad cōcordiā iura allegata in glo. Et tene hāc ſolutioneꝫ mēti. dicit tn̄ ꝙ qͥsnō debet dicere mēdaciū. vt no. in. c. ne qͥs. xxij. qij. vn̄ alibi dicit glo. in. c. cupiētes. de elec. li. vj. ꝙaduocatꝰ habēs iuſtā cauſam nō debet niti ad obtinēdū ꝑ mēdaciū. Ad idē qd̓ noͣ. Inno. in. c. oliꝫ.d̓ reſti. ſpo. vbi notāter dicit ꝙ ī defectū iuſticie ſeuꝓbationū pōt qͥs in occulto ſibi ſatiſfacere de rebꝰſibi ſubtractis dūmodo abſtineat a mēdacio. ¶ Ingl. in verbo ꝙ vr̄o ī fi. no. gl. ad duo. Primo ꝙ nōrefert an abſoluēdus iuret ſtare mādatis iudicisvel eccl̓ie. vtroqꝫ em̄ caſu intelligit̉ de iuſto mādato. Scd̓o not. ꝙ iurās ſimpliciter parere mādatisalicuiꝰ nō obligat̉ vigore iuramēti niſi ad mādatūiuſtū ⁊ ẜm ius. ꝓ hͦ facit. jͣ. de iureiur. c. qͥntauallis⁊. c. veniēs. ¶ Extra glo. dicit h̓ Gof. qͥ ad pͥmū dictū ꝙ in hoc pōt eſſe differētia. qꝛ iuramētū p̄ſtitūcerte ꝑſone nō extēdit̉ ad ſucceſſorē. vt ī. l. cū apd̓.ff. iud. ſol. ſecus ſi eſt p̄ſtitū exp̄ſſo noīe dignitatisvel ſi iurauit ſtare mādatis eccl̓ie. nā tūc iuramentū eſt reale. vt in. c. qm̄ abbas. d̓ offi. dele. ⁊ cū hͦ dicto Goff. trāſeūt cōiter doc. h̓. ſꝫ certe hoc dictū nōeſt verū in materia nr̄a. qꝛ abſoluēdus p̄ſtando iuramētū videt̉ ſꝑ habere reſpectū ad dignitatem ⁊nō ad ꝑſonā iudicis. qꝛ materia ſubiecta nō pōt cōcernere ꝑſonā tm̄. ideo nō eſt curādū an ſit exp̄ſſūnomē ꝓpriū vel nomē appellatiuū. ꝓ hoc. c. dilectijͣ. de fo. cōpe. ⁊. l. cū poſt mortē. §. j. ff. de admi. tu.hinc notāter dicit Bar. in. l. terminato. C. d̓ fruc.⁊ li. expen. ꝙ ſi iudex reſeruat ſibi taxationē expēſarū exp̄ſſo noīe ꝓprio nihilominꝰ facultas taxandi trāſit in ſucceſſorē. qꝛ materia nō pōt cōcernereꝑſonā ſed dignitatē tm̄. ad idē qd̓ dixi. in. c. qm̄ abbas. p̄all̓. ⁊ facit. c. aduerſus. ⁊ qd̓ ibi. no. jͣ. d̓ īmu.ec. Nam ſi excōico vicariū ſeu poteſtatē excōicationō trāſit ī ſucceſſorē. qꝛ materia ſubiecta ꝯcernit ꝑſonā ⁊ non dignitatē. vt ibi no. ſꝫ in alia materia q̄parit̓ pōt cōcernere perſonā ⁊ dignitatem pōt ꝓceM 2