Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De his que vi metuſue fi.

ſtrumēto dicit̉ ibi fuerūt due ꝑtes aduerſariꝰnegat cui incūbitonꝰ ꝓbādi. vide Spe. vbi..et conclude opponenti. qꝛ p̄ſumit̉ inſtrumētopublico. vt in. c. Ioannes. de fi. inſtru. l. p̄cibus. C. de ꝓba. ſingulariter notabis. De his que vi metuſue cauſa fiūt. ℟ica. Supra in p̄cedentibꝰ titulis viſum ē de his queſponte egimus in iudicio vel extra. merito nūc ſb̓ijcit̉ de his que agimus coacti inuiti. iura dātremediū reſciſſoriū aduerſus ea que ſūt geſta permētū. appellat̉ actio qd̓ metꝰ cauſa. Et ſcias regulariter geſta metū tenent. ſed veniunt reſcindenda actionē qd̓ metꝰ. Fallit in quibuſdā caſtbus in quibus metus vitiat ip̄o facto. vt plene nota.. eo. c. abbas. cōpetit hec actio ad intereſſe ẜmPe. bene. vt colligit̉ in. l. ſi exceptione. ī pͥn.ff. e. ideo ſi excipit̉ ꝯͣ agentē ſua intereſt excludit̉ ab hac actione. pōt tn̄ aduerſus mētū ſibi illatū agere alijs remedijs cōquerendo de vi ſibi illata. vt. ff. ad. l. iul̓. de vi pub. totū. Itē pōt intentare alia remedia iuris. vt in. l. extat. qd̓ me. ca. ſi. plenius Inno.Si qͥs timoreTrlatum. mortis poſtearatum non habēs religionē ꝓfitetur exire matrimoniū ꝯtraherepōt. ſecus ſi a pͥncipio vel ex poſtfacto libere cōſenſiſſet. Prima ꝑsnarrat factū. Scd̓a dat iudices ibi ideoqꝫ. Notapͥmo vnū modū ꝓbandi mētū iuſtum. vt ſi in locoſolitario euaginato gladio qͥs minat̉ mortē. Secūdo no. metus mortis dicit̉ īminere ſolū durante vibratione gladij. ſed etiā poſtmodū ſi tāta ēminantis potentia vt veriſil̓r timeat̉ mors ex contractione. hoc em̄ videt̉ duraſſe toto tꝑe vixitmaritus ꝓpter eius potentiā. No. ibi nobilis etpotens. oīs nobilis dicit̉ potens. nec ad incutiendū mētū ſufficit nobilitas. ſꝫ reqͥrit̉ potētia. vn̄magis timebat mulier potentiā qͣꝫ nobilitatem.Itē nota ꝯͣ ꝯiugatā volentē intrare religionēp̄ſumptio ſponte faciat ſi ē iuuenis hꝫ filiū ꝑuuiū. Et ſic ſunt duę cauſe ex quibꝰ mutatō vite in ꝯiugata p̄ſumit̉ ſuſpecta. No. ibi ad inſtantiā ſoroꝝ. religioſi pn̄t agere ꝯͣ eoꝝ ꝓfeſſum dimiſſo habitu exiuit monaſteriū. pn̄t eum repetere. ad. l. j. qd̓ ibi no. ff. rei ven. pōt facere ſolus p̄latus. ar. in. c. edoceri.. de reſcrip. Et exp̄ſſius. xviij. q. ij. abbates. ſed monachi ſeu moniales pn̄t ſe ſine abbate ſeu abbatiſſa. qꝛ pn̄t agere ſine ꝯſenſu ſuꝑioris. vt in. c. cām. de iudi. No.in tex. ibi ad inſtantiā ſoroꝝ. intellige ſcꝫ prioriſſemonialiū. vt colligit̉ ī. ideo. Item nota ſifeſſus exiuit monaſteriū. allegat iuſtaꝫ cām timoris ſeu nullitatis egreſſus cōpellit̉ intrare. niſipͥus diſcutiat̉ iuſticia cāe allegate. vn̄ papa mādat iſtos abſolui recepto iuramento de ſtando mandatis eccl̓ie. cām prius diſcuti. No. metꝰ mortis ip̄o facto impedit ingreſſum religionis ſeu

feſſionē. ſic iſte eſt vnus ex caſibus no. qd̓ metuscauſa annullat actū ip̄o facto. de et alijs caſibꝰno.. eo. abbas. Ultimo no. ꝓfeſſio nulla poteſt ratificari ex poſtfacto tacitu ꝯſenſum. Idemin mr̄imonio carnali. vt ī. c. ad id qd̓.. ſpō. Ingl. j. ibi. M. vbi tollit̉ ꝓteſtatō ꝯriū factū pꝰ eaſecutū. no. So. qn̄qꝫ ꝓteſtatio ē iuſta veſtita tūc tollitur ꝯͣriū factū vt. qn̄qꝫ non ſubeſt iuſta veniēdi ꝯͣ ꝓteſtationē. tunc tollit̉trariū factū. ad idē vide glo. in. c. tua.. de ſpon.In ea. gl. ibi obeſt. nota glo. ſiqͥs audetteſtari pōt nihilominꝰ venire ꝯͣ actū ꝓbando iuſtūmētū. dicit tn̄ Hoſti. debet fieri ꝓteſtatio coramalijs probis viris. ar. in. c. paſtoralis. in. §. j. of.dele. Dic melius vt.. ſentit glo. ſi audet ꝓteſtari tenet̉ aliqͥd dicere. forte em̄ timet a probisviris reuelari. vn̄ ſatis eſt poſtmodū ꝓbare metūvt in. c. ſe. in. c. ad aures.. eo. facit qd̓ no. in. c.fi. de app. In glo. ij. in fi. de multiplici velo vide bo. glo. xx. q. j. in. §. velamen. In glo. iij. ibinūqͣꝫ ꝑmittunt̉. Hoſti. ſoluit formaliꝰ ſimulatiodoloſa vel deceptoria ꝓhibet̉. cauta prouida admittit̉. ita debent reduci ad cōcordiā iura allegata in glo. Et tene hāc ſolutioneꝫ mēti. dicit tn̄ qͥs debet dicere mēdaciū. vt no. in. c. ne qͥs. xxij. qij. vn̄ alibi dicit glo. in. c. cupiētes. de elec. li. vj.aduocatꝰ habēs iuſtā cauſam debet niti ad obtinēdū mēdaciū. Ad idē qd̓ noͣ. Inno. in. c. oliꝫ. reſti. ſpo. vbi notāter dicit ī defectū iuſticie ſeuꝓbationū pōt qͥs in occulto ſibi ſatiſfacere de rebꝰſibi ſubtractis dūmodo abſtineat a mēdacio. Ingl. in verbo vr̄o ī fi. no. gl. ad duo. Primorefert an abſoluēdus iuret ſtare mādatis iudicisvel eccl̓ie. vtroqꝫ em̄ caſu intelligit̉ de iuſto mādato. Scd̓o not. iurās ſimpliciter parere mādatisalicuiꝰ obligat̉ vigore iuramēti niſi ad mādatūiuſtū ẜm ius. facit.. de iureiur. c. qͥntauallis. c. veniēs. Extra glo. dicit Gof. ad pͥmū dictū in hoc pōt eſſe differētia. qꝛ iuramētū p̄ſtitūcerte ꝑſone extēdit̉ ad ſucceſſorē. vt ī. l. apd̓.ff. iud. ſol. ſecus ſi eſt p̄ſtitū exp̄ſſo noīe dignitatisvel ſi iurauit ſtare mādatis eccl̓ie. tūc iuramen eſt reale. vt in. c. qm̄ abbas. offi. dele. dicto Goff. trāſeūt cōiter doc.. ſꝫ certe hoc dictūeſt verū in materia nr̄a. qꝛ abſoluēdus p̄ſtando iuramētū videt̉ ſꝑ habere reſpectū ad dignitatem ad ꝑſonā iudicis. qꝛ materia ſubiecta pōtcernere ꝑſonā tm̄. ideo eſt curādū an ſit exp̄ſſūnomē ꝓpriū vel nomē appellatiuū. hoc. c. dilecti. de fo. cōpe.. l. poſt mortē. §. j. ff. de admi. tu.hinc notāter dicit Bar. in. l. terminato. C. fruc. li. expen. ſi iudex reſeruat ſibi taxationē expēſarū exp̄ſſo noīe ꝓprio nihilominꝰ facultas taxandi trāſit in ſucceſſorē. qꝛ materia pōt cōcernereꝑſonā ſed dignitatē tm̄. ad idē qd̓ dixi. in. c. qm̄ abbas. p̄all̓. facit. c. aduerſus. qd̓ ibi. no.. īmu.ec. Nam ſi excōico vicariū ſeu poteſtatē excōicatio trāſit ī ſucceſſorē. qꝛ materia ſubiecta ꝯcernitſonā non dignitatē. vt ibi no. ſꝫ in alia materiaparit̓ pōt cōcernere perſonā dignitatem pōt ꝓceM 2