L

petitionē vt non excuſet̉ impetrans ex eo ꝙ deditſupplicationeꝫ generalē. ⁊ pridie fuit in facto. autpetitio fuit facta indeterminate. ⁊ conceſſio etiā indetermīate. vtputa qꝛ data fuit ſimplicit̓ ſecuritasveniendi ⁊ redeūdi. ⁊ intelligit̉ de pͥma vice. Ad hͦfacit tex. in. l. boues. §. hͦ ſermōe. ff. d̓ ꝟ. ſig. ⁊ in. l.hec cōditio. ff. de cōdi. ⁊ demon. vbi dicit̉ ꝙ ſi ſit alicui relictū cū nupſerit intelligit̉ de primis nuptijshoc verū niſi fuiſſet data ſecuritas ad certū actumputa ꝙ ꝓ pace fienda poſſet ſecure venire. ⁊ rediretunc duraret hec ſecuritas qͣꝫdiu veniret ꝓ cōtractu pacis. ſed pace facta ceſſat ſecuritas ſeu ſaluuscōductus. ⁊ ꝓ hoc tex. h̓ iuncta glo. in ꝟ. exiſtētes.quam notabis.Abbas.¶ De pactis.℟ica.¶ Uiſo de officijs oīm iudicū ⁊ p̄ſidentiū de ip̄isiudicijs vidēdū ē. ſꝫ qꝛ vocati ad iudicia qn̄qꝫ paciſcūt̉. qn̄qꝫ trāſigūt. iō auctor an̄qͣꝫ tractaret d̓ ꝯͣctude iudicijs d̓ his p̄miſit. ⁊ pͥmo d̓ pactis tanqͣꝫ d̓ nobilioribus. vel cōtinua ad ꝓximā rubricā hͦ modoSupra viſum eſt de pace. ſed quia pactum ē q̄daꝫcōuentio ex pace facta. ideo poſt rubricā p̄cedentēAbbas.ſubijcit iſtam.Pōt prīoNfigonus. gener autſūmari ſic. Pacta qͣꝫtūcunqꝫ nudaſeruāda ſunt. vel aliter ſic. Iudexeccleſiaſticus ꝓuidet ſeruanti pactū ꝯtra nō ſeruantē. Diuidit̉. nāprimo ponit̉ dictū Antigoni ep̄i. ſcd̓o approbatiocōcilij ibi vniuerſi. ¶ No. pͥmo iūcta ſupraſcriptione modū ⁊ practicā cōdendi legem in cōcilio generali vel ꝓuinciali. nam vnus de cōcilio facit ꝓpoſitioneꝫ ⁊ reliqui ſi eis placet vniuerſaliter ſtatuūt illam ꝯfirmando vel reſtringendo ſeu ampliando.Et ita cōiter obſeruat̉ in alijs actibꝰ vniuerſitatis.No. ſcd̓o ꝙ appellatōne eccl̓iaſtice diſcipline venit ſnīa cenſure. vt excōicatio. interdictū. ⁊ ſuſpenſio. jͣ. de ꝟ. ſig. c. q̄rēti. ¶ No. tertio ibi vniuerſi. ꝙꝯciliū generale ē q̄dā vniuerſitas. ibi em̄ exn̄tes n̄vt ſinguli. ſꝫ vt vniuerſitates diſponūt. repn̄tat em̄ꝯciliū vniuerſalē eccl̓iaꝫ. de ꝯſe. di. j. eccl̓ia. hinc dico ſtandū eſſe in diſpoſitionibꝰ cōcilij iudicio plurimoꝝ. ad hͦ bo. tex. lxvj. di. c. j. naꝫ regulariter in factis vniuerſitatis p̄ualet plurimorū ſnīa. vt in. c. j.de his q̄ fi. a p̄la. ⁊ in. l. aliud. §. refert̉. ff. d̓ re. iur.et in. l. qd̓ maior. ff. ad munici. ¶ Ultimo no. ⁊ tene menti ex eodē ꝟbo ꝙ lex edita in cōcilio fit noīeip̄iꝰ ꝯcilij ⁊ nō pape tm̄. h̓ em̄ nulla fit mentio d̓ papa qͥ p̄ſidebat in cōcilio. ſꝫ ſolū de ip̄o cōcilio. Ex qͦinfert̉ ꝙ ptās eccl̓ie ē in ip̄o cōcilio vniuerſali. licetpapa ſit ibi tanqͣꝫ caput ip̄iꝰ corꝑis. ꝓ hͦ. xxiiij. q. j.c. qd̓cunqꝫ. vbi dicit̉ ꝙ ptās data fuit toti eccl̓ie ī ꝑſonā Petri. Petrus aūt fuit caput. ad idē. c. j. d̓ iudi. in eo ꝙ ibi dicit̉ placuit ſancte ſinodo. ⁊ dic vtibi pleniꝰ dixi. nam qn̄qꝫ lex editur noīe pape cuꝫapprobatōne cōcilij. vt in. c. licet. de elec. vn̄ puto ꝙcū materia legis originat̉ a papa licet cōciliū approbet tamē lex edenda ē noīe pape a quo ſumpſit vi-

gorē ⁊ originē. nam ⁊ fine cōcilio papa pōt legemcōdere. ix. q. iij. cuncta ꝑ mundū. ⁊ qd̓ no. gl. in. c.ad apl̓ice. de re iudi. li. vj. aut materia legis originat̉ a concilio. ⁊ tunc noīe cōcilij lex edenda eſt. nāin cōcilio intereſt papa vt caput. ꝓ hͦ. c. oſius. sͣ. deelec. cū multis ſil̓ibus. ⁊. vij. q. j. cōuenientibꝰ. qͥnīmo maioris roboris ē cōſtitutio totiꝰ eccleſie qͣꝫ ſolius pape tm̄. vt no. in. c. cū dilecti. de ele. facit qd̓no. Archi. xviij. di. in ſumma. ¶ In glo. j. ibi ꝑ pacta inita inter ep̄m nō apparet rō quare glo. reſtringat iſtū tex. ad pacta inita inter ep̄os. ſed forte hͦdicit cauſa exempli. vn̄ intelligas melius tex. generaliter ꝙ inter quoſcūqꝫ pacta inita ſint exquo nōſunt a lege improbata ꝓpter aliquā turpitudineꝫobſeruanda ſunt. vn̄ iſte. tex. dꝫ habere locū nedūinter clericos ſed etiā inter laicos exquo generalit̓loquit̉. nam laici peccant non ſeruando pacta ⁊ ꝓmiſſiones. vt in. c. iuramenti. xxij. q. v. ergo poteſtrecurri ad iudicē eccleſiaſticum qui habet obuiarepeccato. vt in. c. nouit. d̓ iudi. vt cōpellat laicos adobſeruantiā pactoꝝ. Sed dubitat̉ circa intellectūhuiꝰ. c. Utruꝫ ex nudo pacto oriat̉ actio id eſt iusagendi in iudicio. Glo. ꝓpe finē colligit ex tex. ar.ꝙ ſic. Io. an. dicit ꝙ melius glo. diceret. ⁊ ita patethic qͣſiſentiat Io. an. ꝙ hic eſt caſus exp̄ſſus ꝙ eidetur actio. nam tunc debet allegari tex. in ar. qn̄id ad qd̓ allegat̉ aꝑte non ꝓbat̉ ex tex. ſed ſubtilit̓tex. inducendo. nam dicit̉ argumētū qͣſi argute⁊ ſubtiliter inuentū. vt in. c. forus. de ver. ſig. etſic aperte ſentit Io. an. ꝙ ex nudo pacto de iure canonico oriat̉ actio. ⁊ idem h̓ Hoſti. dicens ꝙ idemdebet eſſe de iure ciuili. nam cum de iure ciuili ſintalij caſus in quibus ex nudo pacto oriat̉ actio. necvideant̉ habere in ſe magnam rōnem ſpecialitatisidem deberet dici generaliter in omni pacto nudoin hoc tamē nō puto inſtandū. Et vt intelligas materiā. pͥmo videndū eſt qͥd ſit pactū nudū. qͥd veſtitū. ⁊ an̄ ⁊ qn̄ de iure ciuili cōpetat actio. ⁊ ſic videbimus clare in quo differt ius canonicuꝫ in hoc aiure ciuili. ⁊ quare. ¶ Primo ergo ſcienduꝫ ꝙ pactum eſt nomen generale cōprehendus in ſe omnē cōuentionē. eſt em̄ pactū generaliter ſumptumduoꝝ pluriū ve in idem placitus ⁊ cōſenſus id eſtplacitus conſenſus. vt le. ⁊ no. in. l. j. de pac. ⁊ in. c.pactū. jͣ. de ꝟ. ſig. ⁊ ſenſus huiꝰ diffinitōnis eſt ꝙ idqd̓ cōuenit̉ ſeu cōuentū ē inter duos vel plures dicit̉ pactū qͣſi ad pacē habendā factū. hͨ eſt em̄ vocabuli ethymologia .i. expoſitio. vt in. d. c. pactū. vn̄oīs cōtractus pōt generaliter cōtineri noīe pacti.ſꝫ vbi pactū aſſumit ſibi ſpecificū nomē nō denoīat̉a ſuo genere ſed a ſpecie tanqͣꝫ a digniori. vn̄ ſi vēdidi tibi rem appellat̉ emptio. qꝛ eſt dare h̓ ſpecificū nomē ⁊ relinquit nomē generis. ſicut ſi volo appellare hoīem nō appellat̉ ſub noīe generis vt aīalis. ſꝫ ī ſua ſpecie. vbi aūt cōuētio n̄ pōt habere nomen ſpecificū. quia plura ſunt negocia qͣꝫ vocabula. vt in. l. natura. ff. de p̄ſcripº. verbis tunc ſtat innoīe ſui generis. Et qn̄qꝫ eſt nudū. ⁊ qn̄qꝫ veſtitūſic dictū ad inſtar hoīs. nam qn̄qꝫ eſt nudus cumnullum habet veſtitū qn̄qꝫ veſtitus. Si em̄ pactūſtat in puris ⁊ meris finibus cōuentionis. qꝛ non