De his que vi metuſue cā fi.
conſtans vir nō debuiſſet timere. ⁊ hͦ puto ꝓcedere quo ad intentādū actōnē qd̓ metꝰ cā. vt no. ī gl.ſe. ſꝫ qͦ ad implorādū iudicis officiū ꝓcedat indiſtincte opi. Io. an. qꝛ minor metus ſufficit. vt no. ī gl.ſe. ⁊ in. l. interpoſitas. C. de tranſac. Et ē glo. ſin. īl. j. §. que honorāde. ff. quaꝝ reꝝ actio nō dat̉. vbidicit̉ ꝙ reuerētia ep̄i excuſat. vſi ſi ꝓpter reuerētiāep̄i renūciauit qͥs p̄bende ſue pōt poſtmodū illamrepetere. qꝛ nō ſponte fecit. qd̓ intelligit ibi Bar.et bene qn̄ interuenerūt alique mine vel verberaqꝛ ſola dignitas nō excuſat. vt in. l. ad inuidiā. ⁊ ibiꝑ Bar. C. eo. ⁊ hͦ voluit tex. in. d. l. j. §. que honorāde. In eo ꝙ dicit ꝙ ſi libertus ꝓmiſit aliqͥd dn̄o nōpōt petere reſtitutōnē allegando mētū. ſꝫ dꝫ iudexꝓcedere cauſa cognita. vt .ſ. videat an iuſte habuit timere. ⁊ idē dic ī vxore cū dicit ſe aliqͥd feciſſe obreuerentiā mariti. vt ſola reuerētia nō excuſet niſip̄ceſſerint mine vel verbera vt no. Bar. in. d. l. adinuidiam. ⁊ in. l. j. §. que honorande. ⁊ ſentit Inn.in. c. cām matrimonij. de offi. dele. ⁊ hͨ bn̄ nō. ¶ Inglo. pe. ibi videt̉ relinquēdū arbitrio iudicis. no.ſing. ꝑticulā glo. ex qua habes ꝙ qn̄qꝫ ſola verbaminatoria vel ſola potētia hoīs inducit iuſtū timorē. vtputa ſi erat tyrannus qui ſolebat male tractare hoīes nō acquieſcentes p̄cibus ſuis. vn̄ tunc ſole p̄ces inducūt iuſtū timorē. ⁊ idem dic de minis.habebit em̄ iudex cōſiderare ꝑſonā minātis. namſunt quidā hoīes ita peſſimi ꝙ nō minant̉ niſi habeant voluntatē exequendi. aliqui vero multa minant̉ ⁊ nihil faciunt. His em̄ ⁊ alijs circūſtātijs cōſideratis habebit iudex arbitrari an ⁊ qn̄ metꝰ habebit excuſare. ⁊ idē no. Bar. in. l. metū. C. eo. ⁊ intractatu de tyranno. ⁊ Inno. ⁊ Hoſti. h̓. ¶ Et no.ꝙ glo. ponit iſta tria vt diuerſa verba mine ⁊ potētia hoīs qͣſi qn̄qꝫ ſufficiūt ꝟba ſola ſine minis. Eplum vt dixi in tyranno ſeuero. dic ꝙ etiā habebitiudex ꝯſiderare ſexū. qꝛ minor metus excuſat mulierē qͣꝫ virū. vt ē gl. ſingularis in. c. cū locū. d̓ ſpō.¶ In eadē glo. ibi minorē metū paſſus eſt. no. bū̄glo. ꝙ licet actio qd̓ metus cauſa nō det̉ niſi ꝓ metū qui habuit cadere in cōſtantē virū tn̄ ex iudicisofficio ſubuenit̉ aduerſus minorē mētū. Exēpluꝫvt. sͣ. dixi in reuerētia ep̄i cū verbis minatorijs. vtin marito vl̓ in alio magiſtratū. qꝛ nō debet iudexpati vt iſte violentus reportet cōmodū de violētiaſua. ⁊ idem in dolo. Idē no. glo. in. l. interpoſitasC. d̓ tranſac. ⁊ idē ibi Bar. ⁊ in. l. metū. ff. qd̓ metꝰcau. ¶ Sed ꝯͣ hͦ oppo. de iſto tex. vbi papa noluitſubuenire. qꝛ metus nō cōtinebat corꝑis cruciatūSo. doc. ꝯͣriū nō tangūt. ſꝫ pōt ſolui ml̓tiplicit̓. Primo intelligēdo ꝙ h̓ fuit intentata actio qd̓ metꝰ cāq̄ nō dat̉ ꝓ minori metu. vt. sͣ. dictū ē. ſi aūt vis intelligere ꝙ h̓ implorabat̉ iudicis officiū potes dice̓ꝙ h̓ int̓uenit iuramētū. ⁊ ad hͦ adduco iſtū tex. dūdic̄ nolētes viā ꝑiurijs aꝑire. ⁊ ex hoc intellectu p̄tcolligi ſingulare dictū ꝙ nō audit̉ qͥs ꝯͣ iuramētuꝫmētu p̄ſtitū niſi fuerit metus qͥ debuiſſet cadere incōſtātē virū. ⁊ ꝓ hͦ optime facit. c. ſi vero. de iureiuran. vbi ponderat̉ grauiſſimꝰ metus in relaxatione iuramenti. Scd̓o pōt ſolui ꝙ h̓ actus geſtus ꝑ
minorē metū non tendebat ad cōmoduꝫ violentiſeu metū inferentis. ſed redundabat ad maioremſalutē iſtoꝝ iurantiū ⁊ vouentiū. vn̄ nō reperiebat̉cōmodū ex ꝑte violenti. nec vera deceptio ex partemētū paſſi. quia nō decipit̉ qui mutat̉ ad melioreꝫſtatum. vn̄ ꝓpter tria iſti canonici ſuccubuerūt. ſcꝫꝓpter iuramentū. ⁊ quia violētia nō fuit ſufficiēsad inferendū iuſtū mētū. ⁊ qꝛ dolus fuit bonus.In eadem gl. ibi iudex vero non dicit̉ alicui inferre mētū. intellige gl. qn̄ iudex iſte cōminat̉. vt īc. tum ex litteris. de in inte. reſti. ⁊ ſic intellige glo.no. vij. q. j. p̄ſentiū. q̄ dicit ꝙ iudex non dicit̉ alicuimētū inferre. ⁊ ideo ꝯtra eum nō poteſt agi interdicto vn̄ vi. ſecꝰ dic vbi iudex iniuſte metū vl̓ vim intulit. quia tunc pōt agi ꝯtra eum tanqͣꝫ cōtra priuatum. vt in. c. cōquerente. de reſti. ſpo. ⁊ in. l. ſi ꝑ impreſſionē. cum ſeq̄n. C. qd̓ metus cauſa. ¶ In ea.glo. ibi ⁊ no. ꝙ ẜm cano. no. ſingulariter caudamglo. ex qua primo collige intellectū ad. c. reintegrāda. ⁊ dico plenius in. c. cum ad ſedē de reſti. ſpoli.¶ Scd̓o no. ⁊ ſemꝑ tene menti ꝙ clericus intentādo conditionem. c. reintegranda pōt laicū traheread iudiciū eccleſiaſticū. ⁊ neſcio alibi hanc gl. de qͦplenius dico in. c. cum ſit generale. de fo. compe.In glo. fi. ibi licet dolus det cauſam cōtractui.No. glo. ſingulariter quia quotidie allegat̉ iunctotex. ⁊ vide bo. tex. ī. c. ꝯſtituit. alleg. ī gl. vbi probatur ꝙ ſi dolo quis fuit inductus ad intrandum religionem tenet ingreſſus. ſed ſi religioſi qui doloillum induxerunt fecerunt hoc ꝓpter bona tꝑaliaillius nō debēt illa bona habere. ⁊ eſt ille caſus ſingularis. ⁊ intellige hanc glo. ꝓut loquit̉ qn̄ qͥs fuitinductus ꝑ dolum ad meliorē vitam. nam ille ē bonus dolus. iura vero nō ſubueniunt niſi ꝯtra malum dolū. ⁊ dolus malus eſt calliditas ſeu machinatio ad decipiendū circūueniendū. ⁊ fallendū aliquē adhibita. vt dicit tex. in. l. j. ff. de dolo. vide gl.in regula ſcienti. de re. iur̄. li. vj. Et dicit h̓ Inn. ꝙdolus qui non caderet in conſtantē virū non habet excuſare. ⁊ de tali dolo intelligit̉ iſte tex. vndeforte iſti ciſtercienſes ꝓmiſerunt aliqua cōtra cōmunē curſuꝫ in ferioꝝ cārū puta ꝙ nō paterent̉ ſtimulos carnis ſi ꝓfiterent̉ eoꝝ regulā vl̓ aliqͥd ꝓmiſerunt ꝯͣ ius naturale vel poſitiuū vel ꝯtra regulānā iſta ⁊ ſil̓ia dn̄t retorq̄ri ad ſimplicitatē ⁊ fatuitatē credētiū. ⁊ iō nō ſubuenit̉ iſtis aduerſus talemdolū. ſecꝰ vbi interueniret dolus qͥ ꝑitiſſimos haberet fallere. Itē ẜm Inn. faciliꝰ ſubuenit̉ vbi noninteruenit iuramētū. qd̓ no. vult em̄ ꝙ adu̓ſus iuramētū n̄ ſubueniat̉ dolū paſſo niſi dolꝰ habuiſſetfallere prudētiſſimū. Et no. gl. ſing. in alio ī eo .ſ. ꝙdicit tenere mr̄imonium lꝫ dolꝰ dederit cām ꝯͣcturet idē no. glo. in. l. a diuopio. ff. de ritu nup. ⁊ ī. c.ꝯſtituit. xx. q. iij. Qd̓ ego limitarē niſi tal̓ ⁊ tātꝰ eētdolꝰ ꝙ habuiſſet tollere ꝯſenſuꝫ. ad hͦ qd̓ no. in ſil̓iIo. an. ī. c. vnico. d̓ cōmoda. ⁊ facit tex. ī. c. cū locūde ſpō ¶ Tertio no. ex glo. iūcto tex. caſū ī qͦ dolꝰ n̄p̄poderat culpe. ⁊ colligit̉ ex tex. qꝛ iſti canonici fuerūt ī culpa credēdo ꝑiuaſiōibꝰ illoꝝ ciſterciēſiū. ſꝫilli ciſtercien̄. fuer̄t ī dolo ꝓmittēdo ea q̄ n̄ poterāt