De offi. iudicis.

ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ. ergo etiaꝫ data negligētia ſuffraganeoꝝ nō pōt illos punire. quia ꝑ illud ꝟ. nullum excludit̉ iuriſdſtio mediata ⁊ īmediata. itempͥncipalis ⁊ acceſſoria. ¶ Scd̓o no. ex glo. ꝙ ꝟ. relaxes ꝓprie ſumptū p̄ſupponit validitatem actus. ſꝫvbi ex materia ſubiecta apparet ꝙ actus eſt nullustunc refert̉ ad factū. ſimile no. jͣ. vt lit. nō ꝯteſ. in. c.accedens. el. j. in ꝟ. caſſauimus. vbi bo. gl. ¶ Tertio no. ex glo. ꝙ p̄ſuppoſito ꝙ correctio primo locoſpectat ad abbatē tamē ſi ep̄us ante negligentiaꝫtulit excōicationē in ſubditos abbatis tenet excōicatio licet ſit iniuſta. ⁊ dꝫ relaxari ſine difficultate.et hͦ colligit̉ ex ſecūdo intellectu gl. qui tn̄ nō videt̉placere do. An. qꝛ aūt ex ꝯſuetudine pͥmo loco ſpectat ad abbatē. ⁊ tunc nō debet tenere ſnīa ep̄i an̄negligentiā. ar. d. §. exceſſus. ⁊ no. hͦ dictū. aut loqͥmur ꝙ de iure cōi ſpectabat ad iſtū abbatē. ⁊ tuncdebuiſſet relaxare iſtā ſnīaꝫ. ⁊ videt̉ ī hͦ tenere opi.cōmunē ꝙ ep̄s poſſit ꝓcedere ꝯtra monachos nōexpectata negligentia abbatis. ſed ego teneo opi.glo. vt dixi in iuribus ſuperius alle.Ordinariuſ cuiOs quibus. cōperit abſoluere ab excōicatione pōt alijs abſolutionemdemandare. ¶ No. pͥmo ꝙ poteſtas abſoluēdi abexcōicatione eſt delegabilis ꝑ habentē poteſtatemordinariā. ⁊ licet iſte tex. loquat̉ in abſolutione abexcōicatione lata a canone ſiqͥs ſuadente. xvij. q.iiij. tamen idem ⁊ fortius eſt dicendū in alijs excōicationibus. ar. in. c. cum dilecta. d̓ cōfir. vti. vel inuti. ⁊ in. l. illud. ff. ad. l. aqui. ¶ Scd̓o no. ar. ꝙ ſacerdos parochialis poteſt cōmittere alicui p̄ſbytero vt audiat cōfeſſionē ſubditi ſui ⁊ illū abſoluat.¶ Tertio no. ꝙ nuduꝫ miniſteriū eſt delegabile ꝑordinariū. quid in delegato. dic vt in glo. Et no. ꝙdelegant̉ h̓ ea que cōpetunt ex officio nobili. ⁊ ſicvidet̉ poſſe colligi ar. ꝙ cauſe meri imperij poſſūtdelegari de iure canonico. nā ſicut excōicatio qn̄qꝫeſt meri qn̄qꝫ eſt mixti imperij. vt dixi. sͣ. e. c. paſtoralis. ita ⁊ abſolutio. nam par poteſtas eſt in ligādo. ⁊ in ſoluendo. de pe. di. j. verbū. ¶ In glo. no.primo ex hac glo. ⁊ tene menti qꝛ neſcio alibi ꝙ nudum miniſteriū cōpetens alicui ex priuilegio ē delegabile per priuilegiatū. licet ergo priuilegiū nonexcedat ꝑſonam priuilegiati. vt in. c. ſane. de pͥuil̓.et. vij. q. j. quia frater. ⁊ in regula priuilegiū perſonale. de re. iur. li. vj. tamen cum per cōmiſſionemnon cōmittitur alteri preiudiciū cum cōmiſſariusgerat vices delegantis. ita ꝙ ipſe delegans videt̉facere. vt regula qui per alium. de re. iur. li. vj. nōdebet iſte prohiberi quo minus poſſit ſubdelegare. ⁊ hanc opi. ſequitur Io. an. ⁊ dicit eam ſeruariin practica. ¶ Secundo no. ex fi. glo. ꝙ delegatuspoteſt cōmittere abſolutionem dumodo ip̄e habeat iuriſditionem. puta quia fuit delegatus in cauſa qua tulit excōicationeꝫ. ſecus aūt vbi ſibi fuiſſetdelegata nuda dumtaxat poteſtas abſoluendi. etſic loquit̉. c. fi. §. vlt. sͣ. de offi. dele.

¶ De officio iudicis. vica.¶ Supra viſum eſt de officijs ſingulariū dignitatū ⁊ ſingulariū iudicū nūc cōgruo ordine ſubijcitindeterminate de quodaꝫ officio qd̓ eſt ordinarioet delegato cōmune ⁊cͣ.Ad officiū iuXlitteris. dicis etiaꝫ delegati ſpectat ꝓuidere aduocatuꝫparti que non pōt habere. ⁊ poterit dare domeſticū. Cōmunis diuiſio. ſcd̓a ibi mandamus: ¶ No. 1Kfprimo ꝙ monaſteriū pōt agere ꝓ rebus ⁊ iuribusmonaſterij ſibi ſubiectis. h̓ em̄ cōtendebat̉ ſuꝑ qͥbuſdam poſſeſſionibꝰ monaſterij ſancti Petri qd̓quidē moaſteriū īmediate pleno iure ꝑtinebat admonaſteriū foſſe noue. vt patet in antiqua. ſic̄ em̄ep̄us agit ꝓ eccl̓ia ſibi ſubiecta. vt in. c. fi. de ſucceſ.ab inteſ. ⁊ bo. tex. in. l. ſancimꝰ. C. d̓ ſacroſan. ec. qͥqͥdā tex. videt̉ latiꝰ ꝓuide̓ qͣꝫ. d. c. fi. qꝛ ī. c. fi. tex. loqͥtur cū eccl̓ia īferior vacat. ſꝫ. l. ſācimꝰ. loqͥt̉ etiā ſi nōvacat. nā quēadmodū dicimꝰ ī ep̄o idē in p̄lato inferiori dicēdū vt poſſit agere ꝓ eccleſijs ſibi ſubiectis. ad qd̓ fac̄ cle. j. d̓ reſcrip. ¶ Scd̓o no. ꝙ psͣ n̄ dꝫcōpelli ad rn̄dendū ſi nō habet aduocatū. ad qd̓ vide bo. tex. cū glo. in. c. j. vt lit. nō ꝯteſ. ⁊ pōt qͥs implorare officiū iudicis vt ꝓuideat ſibi non valentihabere aduocatū. ⁊ hͦ ꝓcedit nō ſolū in ordinariovt quidā dixerūt. ſed etiā in delegato. qd̓ aꝑte ꝓbatur in iſta lr̄a veſtrū ſuꝑ hͦ implorādo officiū ⁊cͣ. iūcta ſupraſcriptione. nā hͨ cā erat corā delegatis. dequibus in ſupraſcriptione. facit qd̓ in ſil̓i habet̉ inc. ſi annū. de iudi. li. vj. ⁊ in hͦ hec decre. facit ad ti.No. tertio ibi frater. S. cauenſis monachus ꝙmonachus pōt eſſe in iudicio ꝓ monaſterio. intelligo de mandato abbatis ⁊ capituli ſeu p̄lati tm̄ incaſibꝰ quibꝰ pōt age̓ p̄latꝰ ſine capitulo. de qͥbꝰ ſatꝭdixi in. c. edoceri. de reſcrip. ⁊ in. c. vnico. de ſindi.vbi dicit̉ ꝙ monaſteriū dꝫ ꝓmouere cām ꝑ ſindicūloquit̉ de honeſtate nō d̓ neceſſitate vt etiā ibi no.¶ Ultimo no. ꝙ domeſticus ⁊ cōmenſalis iudicispōt eſſe aduocatus alterius ꝑtis. nec ex hͦ iudex iudicandus ē ſuſpectus. de quo. jͣ. latius. ¶ In glo.in ꝟ. officiū. no. gl. ⁊ idē no. iij. q. vij. §. tria. ꝟ. ſi ꝟoin glo. illud. ⁊ dic latius qͣꝫ glo. Sunt em̄ quedaꝫ ꝑſone quibꝰ iudex dꝫ ꝓuidere etiā ſi nō petatur vtſunt pupilli femine perſone debiles. Item hi quiſua mente cōpotes non ſunt. vel ſi ꝑ potentiaꝫ aduerſarij nō valent habere aduocatū dꝫ em̄ iudexꝓuidere ne inferior ꝑſona afficiat̉ potentia aduerſarij. vt in. l. illicitas. §. ne potētiores. ff. de offi. p̄ſi.et ꝑ illū tex. ꝓuidet̉ minꝰ potentibꝰ nedū de aduocato ſed etiā iudex interponit officiū ſuū vt cōpellat alterā ꝑtē ad cauendū ne offendat aliā ꝑtem. ⁊dicendū vt ibi plenius no. ꝑ Bar. ſed ad pͥmū pͥncipale dictū ē tex. in. l. j. ī. §. ait p̄tor. ff. de poſtu. l.ne qͥcqͣꝫ. §. circa aduocatos. de offi. ꝓcō. verſat̉ emvtilitas publica in cōſulendo p̄dictis ꝑſonis. facitiiij. di. in. c. facte ſunt aūt leges. reliquis vero perſonis q̄ pn̄t pecunia ⁊ amicitia inuenire aduocatū