L

ſi ſepiꝰ r integ. reſti. poſt qͥ oīa ceſſarēt ſi reſtitueret̉ꝯtra ſnīaꝫ denegatōis. vn̄ pinguiꝰ ſuccurrit̉ h̓ ſecūdo caſu qͣꝫ ī pͥore. Et lꝫ he rōnes decidēdi ſint bonein ſe. mihi tn̄ multū placet rō quā poſui. sͣ. in pͥnci.Quis aūt indulgebit hāc reſtitutōem ad appellandū. ⁊ hͨ q̄ſtio ē general̓ vbicūqꝫ eccl̓ia vl̓ minor petit ſe reſtitui ad appellādū. Io. an. ꝯcludit ꝙ iudexa qͦ. n̄ āt iudex ad quē. qꝛ exqͥ n̄ fuit appellatū cā n̄ ēad eū deuoluta. ⁊ iō n̄ p̄t dare hāc reſtitutōeꝫ. ſꝫ iudex a qͦ hͦ faciet vl̓ aliꝰ ꝯpetēs. ſecꝰ ſi appellaſſet. ⁊ n̄potuiſſet ꝓſeqͥ. qꝛ tūc iudex ad quē reſtituet. qꝛ leſio ꝯtingit ī ſuo auditorio. ⁊ hͨ caſu p̄t ītelligi ẜm eūl. p̄ſes. C. d̓ ap. ¶ Adu̓te qꝛ fuit hͦ opi. Ia. de are. lꝫIo. an. non alleget vt recitat Bar. ī. d. l. p̄ſes. ſꝫ ip̄eBar. tꝫ ibi ꝯͣriū. dicēs ꝙ etiā iudex ſuꝑior p̄t hāc reſtōnē ꝯcede̓ ꝑ p̄al̓. l. j. Sed tu ꝯcordando dic ꝙ autē tal̓ ſuꝑior qͥ p̄t adire ſine remedio appellatōis. ⁊ ꝓcedit opi. Bar. aut ē tal̓ ſuꝑior qͥ n̄ p̄t adiri ſine appellatōe. vt archiep̄s reſpectu ſb̓ditoꝝ ep̄i. ⁊ ꝓceditopi. ꝯͣ. qꝛ exqͥ n̄ fuit appellatū n̄ hꝫ iuriſditōeꝫ ī reſtituēdo ad appellādū. ad hͦ. c. venerabilibꝰ. in prin.de ſen. excō. li. vj. ⁊ hec eſt veritas.¶ De alienatiōe mutandi iudicij cā facta.Pica¶ Cōtinuat̉ h̓ rubrica ad p̄cedentē hͦ ordine. Supra viſum eſt de beneficio ſeu remedio reſtitutōisꝑ qd̓ ꝓuidet̉ leſis tam minoribꝰ qͣꝫ eccleſijs ⁊ maioribus ex cauſa. nūc cōpetēti ordine annectit aliudremediū ꝑ qd̓ ꝓuidet̉ illis in quoꝝ p̄iudicio ē factarei alienatio cauſa iudicij futuri mutandi.Is inquorunda. quemfacta eſt alienatio rei cauſa mutandi iudicij conuenit̉ ꝑ reſcriptū impetratum ꝯtra alienantem. Et eſtcaſꝰ ſingularis. vt. jͣ. dicetur. Prima ꝑs narrat factuꝫ cōtra qd̓. Secūdo ꝓuidet. ibinos igit̉. ¶ No. pͥmo duos modos ꝑ quos fit alienatio cauſa mutandi iudicij. Primus ē qn̄ directeꝯueniēdꝰ trāſtulit rē d̓ qͣ erat ꝯtētio ī aliū. Scd̓usmodª qn̄ fraudulēt̓ receſſit d̓ poſſeſſiōe rei vt aliusputa amicꝰ īgrederet̉. qͣꝫqͣꝫ em̄ iſte aꝑte ⁊ directe n̄trāſtulerit rē ī aliū. tn̄ ī effectu exqͦ fraudulēt̓ hͦ fec̄videt̉ trāſtuliſſe. vn̄ hēbit locū edictū d̓ alienatōnemutādi iudicij. ar. h̓. Exqͥ puto ꝙ ſic̄ ꝯͣ directe alienātē cā mutādi iudicij p̄t agi ad intereſſe ⁊ ad oēmincōmoditatē ꝓueniētē cā illiꝰ trāſlatōis. vt ī. l. j. ⁊ īl. iij. ff. e. ita poterit agi ꝯͣ iſtū qͥ n̄ directe alienauit.ſꝫ īdirecte recedēdo a poſſeſſiōe vt amicꝰ illā ītraret⁊ poſſideret noīe ꝓpͥo. Nā iſte hāc fraudē fec̄ vt circūueniret legē puniētē alienantē. dꝫ em̄ ꝯſiderarimēs legꝭ ⁊ fraus iſtius. ſatꝭ em̄ d̓r aliēaſſe hāc fraudē exhibēdo. ad hͦ. l. n̄ dubiū. C. d̓ legi. ⁊ regl̓a fi. d̓re. iur. li. vj. fac̄ qd̓ le. ⁊ no. i. c. q̄nto. jͣ. d̓ pͥuil̓. ¶ Secūdo no. ibi d̓ qͣ ꝯtrou̓ſia ⁊cͣ. ꝙ ꝯtētō exͣ iudiciū ſuꝑaliqͣ re p̄t appellari ꝯtrou̓ſia. nā h̓ n̄ erat mota ꝯtrouerſia ī iudico. qꝛ tūc ꝑ alienatōeꝫ hūiſſet locū vitiūlitigioſi. exqͥ īponit̉ gͣuis pena. vt le. ⁊ no. ī. c. eccl̓iavt lit. pen. ⁊ no. ī. l. fi. C. d̓ litig. p̄t tn̄ tex. exponi alit̓ꝓut ibi no. ī gl. iij. ⁊ vterqꝫ ītellectꝰ ē bonꝰ ī ſe. Tertio ⁊ vltīo no. caſū no. ī qͦ extēdit̉ reſcpͥtū ad ſingu-

larē ſucceſſorē. nā regularit̓ reſcriptū ſi extēdit̉ adꝑſonā ī eo nō exp̄ſſā. vt ī. c. P. ⁊. G. d̓ of. dele. ſꝫ hicſit extēſto ꝓpt̓ fraudē ſeu in odiū volētiū elide̓ vires reſcpͥti ꝑ alienatōeꝫ rei ī aliū factā. Sꝫ opponit̉ꝯͣ tex. videt̉ em̄ ꝙ de nihilo ꝓuideat iſte tex. nā d̓ iure ciuili clarū ē ꝙ is ī quē facta ē alienatō cā mutādiiudicij poſſit ꝯueniri rei vēdicatōe. ſic̄ pͥmꝰ alienāsvt in. l. j. in. fi. C. e. ti. ⁊ no. h̓ gl. iiij. ſꝫ iſte tex. ſolū ꝓuidet vt poſſit ꝯueniri iſte ſucceſſor. gͦ h̓ ꝓuiſio fuitinutilis. ⁊ potiꝰ iurꝭ antiqͥ declaratoria qͣꝫ noui iurꝭeditoria. cuiꝰ ꝯͣriū īnuit iſte tex. ī ꝟ. nos igit̉. vbi vioet̉ īnuere ꝙ iſta fuit noua ꝓuiſio. So. doc. formalit̓ nō tāgūt ꝯͣriū ſꝫ tacite Inno. videt̉ ſolue̓. dic̄ em̄ꝙ ꝑ remediū iſtius. c. p̄t ꝓcedi ꝯͣ iſtos alienātes abſentes ſine noua citatōe. ⁊ in hͦ reqͥrit̉ fraus iſtiusalienātis. hͨ dictū nō placet Hoſti. ⁊ credo ꝙ bn̄ qͥah̓ nihil dicit̉ de ꝓcedēdo ꝯͣ abn̄tē ſine citatōe. Aliꝟo vt refert Inn. dixerūt ꝙ iſtud. c. nō tāgit edictūde alienatōe mutādi iudicij. qꝛ ibi reqͥrit̉ dolus. vtno. in gl. iiij. ſꝫ ſolū diſponit vt iſte ſucceſſor ſingularis poſſit ꝯueniri. ⁊ in hͦ nō reqͥrit̉ fraus. vn̄ lꝫ is inquē facta ē alienatio ſit ſine fraude. tn̄ poterit ꝯueniri. Sꝫ Hoſti. hͦ impugnat. qꝛ tex. h̓ fundat ſe ſuꝑfraude. vt patet ibi ꝓ euacuādo mādato. ⁊ ibi malicioſe ⁊cͣ. Sꝫ do. Car. qͥ ſeqͥtur p̄cedēs dictū dicebatꝙ iſta ꝟba tex. referūtur ad alienantē. nam ex ꝑteſua requirit̉ fraus. ſꝫ ex ꝑte ſingularis ſucceſſorisnihil h̓ d̓r d̓ fraude. Nec ob. ꝟbū ſe īgeſſerint. d̓ qͥin littera. qꝛ ẜm eū dicūtur iſti ſucceſſores ſe ingerere. exqͥ alienās fecit ī fraudē. vn̄ in odiuꝫ alienātisfraudulenter pōt ꝯueniri ſucceſſor ſingularis lꝫ ſitſine fraude. Sꝫ ꝓ ꝯcordia haꝝ opi. ego dicerē ſic.ꝙ ad hͦ vt ſucceſſor ſingularis ꝯueniat̉ rei vendicatione corā ſuo iudice nō reqͥrit̉ in eo aliqͣ fraus. qͥaſola poſſeſſio ex ꝑte ꝯueniēdi ꝓducit actōnē rei vēdicatōis. nā dn̄s p̄t age̓ ꝯͣ quēcūqꝫ poſſeſſorē qͣntūcūqꝫ bone fidei vedicādo rē ſuā. ad hͦ. l. in rem. ff. d̓rei vendi. ⁊. l. officiū. eo. ti. ⁊ hͦ voluit tex. ſi bn̄ ponderet̉ in pͥnci. cū. fi. in. d. l. vna. facit. l. in ciuilē. C.de furtis. Sꝫ qͦ ad hͦ vt ſingularis ſucceſſor ꝯueniatur ꝑ reſcriptū impetratū ꝯͣ alienātē reqͥro fraudeꝫetiā in ſingulari ſucceſſore. qꝛ odiū alienantis nondebet nocere ſucceſſori qui in nulla reperit̉ culpa.et hͨ extenſio reſcripti fit ꝯͣ regl̓as iuris. vt. sͣ. dixi.iō nō dꝫ extēdi. ſꝫ reſtringi. ⁊ hͦ iudicio meo voluitiſta lr̄a dū dicit ſe ingeſſerint ⁊cͣ. naꝫ hͨ ꝟba ex ꝓpͥoſignificato ſonāt in vitiū. nā ſi ego bona fide emi nidicor me ingerere. ⁊ hͦ no. Ad ꝯriuꝫ gͦ formal̓r rn̄dēdo dic ꝙ iſta ē noua ꝓuiſio nō cogitata a iure ciuili ꝑ quā extēdit̉ reſcpͥtū ī ſingulare ſucceſſorē qn̄alienatio fuit facta fraudulēter cā mutandi iudicijl. aūt. vnica. p̄alle. loqͥtur qn̄ ꝯuenit̉ ſingl̓arꝭ ſucceſſor corā iudice ſuo. h̓ aūt ꝯuenit̉ corā delegato īpetrato nō ꝯͣ eū. ſed ꝯͣ ſuū actorē. ¶ In glo. penl̓. ibidatur actio in factū. ꝓ intellectu clariori totius tituli debes ſcire ꝙ edictū d̓ alienatōe mutādi iudicijde qͦ. ff. eo. ti. fuit inductū ad ꝓuidendū dānificatex dolo alienātꝭ rē cauſa iudicij futuri mutādi. nācxqͥ iudiciū nō erat inchoatū libere qͥs poterat reꝫſuā in aliū trāſferre. ſꝫ p̄tor ſeq̄ndo equitatē ⁊ voledo obuiare fraudi induxit ꝙ ſiquis malicioſe ī iacturā illius qͥ volebat eum cōuenire illā rē de qua