Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De poſtulando.

gradibꝰ conſanguinitatis affinitatis etiā hūanalege ꝓhibitis. de quibus in. c. non debet.. de conſang. affi. tene menti hoc dictum. Idem in hisque deuiant a iure naturali vel diuino. De poſtulando.℟ica. Si vocati ad iudicia non paciſcunt̉ neqꝫ tranſigunt ſolent ſibi querere aduocatos ꝓcuratores.ideo poſt duas rubricas p̄cedentes auctor ſubijcitiſtā ſequentes. p̄mittit ante tractatū de iudicijsquia hec ſūt p̄paratoria iudicioꝝ. Quid aūt ſit poſtulare habes tex. in. l. j. ff. e.. iiij. q. vij. in. §. vtrūin. ſunt aūt. glo. in. c. vltimo. dic poſtulare eſt deſideriū ſuū vel amici ſui in iure apudiuriſditioni p̄eſt exponere vel alteriꝰ deſideriotradicere. vltimū cōprehendit aduocatū ex ꝑterei. qꝛ cōtradicit deſiderio petitioni actoris ſedcedentia verba referunt̉ ad aduocatū ex ꝑte actoris. Et ex illis ꝟbis diffinitōis dicit̉ ī iure ⁊cͣ. decido qōnē nūqͥd ꝯſulens ī camera dicat̉ aduocatꝰ.et cōclude qꝛ aduocatus ē qui in iure ꝓponitvt patet in diffinitōe. ꝓhibitus aduocare cenſetur ꝓhibitus in camera cōſulere etiam ꝓcuratori ꝑtis. qd̓ bene no. tenet Bar. in. l. j. ff. de va. etextraor. cogni. Item quero nunquid illiterat̉poſſit eſſe aduocatus. cōclude non. qͥnimo oportet ſit iure peritus. vn̄ debet ſaltem ſtuduiſſequinquēniū iuramento doctoꝝ approbatus.vt in. l. nemini. C. de aduo. diuer. iudi. no. Bar. īd. l. j. bene no. qͥa multi iniuſte ſe ingerūt huicaduocationis officio.Clericꝰ in ſacris velLEP¶ C. minoribus beneficiatus in ſeculari foro poſtularedebet niſi ſe vel ſua eccleſia velmiſerabilibꝰ ꝑſonis. h. d. Adde vl̓ ꝑſonis ſibi coniunctis. ꝓbat̉ſuppletio.. c. fi. Diuidit̉. nam prima ꝑs ponit ꝓhibitionē a qua. ſcd̓a excipit ibi niſi. No. pͥmo argumentū a contrario ſenſu clericus in minoribꝰſi non habet beneficiū eccleſiaſticū patrocinari p̄tetiā in foro ſeculari. ſecus aūt ē in cōſtitutis ī ſacrisde quo dic vt.. latius dicet̉. No. ibi ꝓpriā cāmvel eccl̓ie ſue. eccl̓ie dicit̉ ꝓpria rectorishinc ē in eccleſie ſue pōt qͥs eſſe iudex. ij. q. vij.ſiqͥs erga. dico plene in. c. cum veniſſent. de iudi. No. tertio ꝯſtitutus in ſacris pōt aduocaremiſerabilibꝰ ꝑſonis etiā in foro ſeculari. pondera tex. qꝛ ſufficit miſerabilitas in habitu. ſꝫ etiaꝫdꝫ ī actu. ꝑmittit indiſtincte miſerabilibꝰſed illis qui ꝓprias cauſas adminiſtrare poſſunt vt quia ſūt vidue pauꝑes. vel ſi ſunt diuiteset reperiunt aduocatos. ideꝫ in orphanis pupillis. eccleſia debet eas defendere. lxxxvij. di.per totū. his miſerabilibus. vide qd̓ dixi in. c. ſignificantibus. de offi. dele. In glo. j. in fi. vt habeas ꝑfecte hanc materiā ſcias in clericis poſſūtaſſignari qͥnqꝫ ordines poſtulantiū. Primꝰ ē ep̄oꝝet ſuꝑioꝝ. de his Hoſti.. c. fi. vide tex. in. c. p̄la-

. lxxxviij. di. Secūdus ē ordo ſacerdotū. ī. c.fi.. eo. Tertius ē cōſtitutoꝝ in ſacris ſacerdotūvel exiſtentiū in minoribꝰ bn̄ficiatoꝝ. de his tractat̉. Quartus ordo minoꝝ clericoꝝ bn̄ficiatoꝝ. de etiā. Quintus eſt ordo regulariū. etde.. c. ꝓxi. Proſequemur tertiū quartumet reliquos in locis ſuis p̄alle. in quibꝰ ē dicenduꝫ cōſtitutꝰ in ſacris ſacerdos dꝫ eſſe aduocatus in foro ſeculari in negocijs ſecularibꝰ. ſed in iudicio eccleſiaſtico pōt. vt eſt tex. a cōtrario ſenſu.et tenēt cōiter doc. facit tex. in. c. pridem.. depac. Item in iudicio ſeculari pōt eſſe aduocatꝰnegocijs eccleſiaſticis. vt ꝓbat iſte tex. a contrarioſenſu ibi in negocijs ſecularibꝰ. ſecus in eccleſiaſticis ẜm Inno. dicit̉ eccleſiaſticū negociū autne ꝑſone. vt qꝛ ꝑſona eccleſiaſtica ſeq̄ndo foꝝ rei litigat coram ſeculari. Itē pōt dici ecleſiaſticū rōnedelicti. vt qꝛ ſacrilegio eccl̓ia voluit ꝯuenire laicūcorā iudice ſeculari qd̓ pōt. vt in. c. ſit generale.de fo. cōpe. Itē pōt dici eccleſiaſticū rōe rei de quaagit̉. vt qꝛ res ē eccl̓ie ẜm Hoſti. bn̄. No. iſteclericus pōt eſſe aduocatus in iudicio ſeculari ꝓꝑſona eccl̓iaſtica ibi litigante. vel de delicto ſeu rebꝰeccleſiaſticis. vbi litigantes negocia ſeculariaſunt dꝫ exn̄s in ſacris oīno abſtinere niſi in caſibꝰhic exceptis. ꝓcedūt ſi cōſtitutus in ſacris hꝫ beneficia ex quibꝰ pōt ſuſtentari. Si ꝟo hꝫ lꝫ glo. dicat̉ pōt aduocare. ſꝫ dꝫ agere ꝯtra ep̄m vtſibi ꝓuideat. dicit Hoſti. melius ſi de facto iſteclericus egeret ſibi lꝫ ex tali aduocatōne ſibi victum querere. ar. c. clericus victum. xcj. di.. C. depatribꝰ fi. diſtra. l. j. ff. obſerua. ieiu. ꝯſiliū. §. vl̓timo. Et ſi dicas quo pōt agere teneat̉ ep̄us ſibiꝓuidere. Rn̄det̉ forte ab ep̄o obtinere poteſt. vel ꝓpter impotentiā. vel ꝓpter indigentiamep̄i vel aliā cām vt dixi. ſatis placet. ſi clericusꝓpter indigentiā licite exercet opus rurale. vt ī. c.. de cele. miſ. Itē licite emit materiā aliquā vt illaꝫredigat in formā. ar. eoꝝ no. glo. in. c. canonum.xiiij. q. iiij. gl. dicit pōt emere coriū inde facere ſotulares fortius dꝫ ſibi licere aduocatōis officiū exercere magis ꝯueniat dignitati. aduocati dicunt̉ defendere rempublicam ſicut milites armate militie. vt in. l. aduocati. C. aduo. diuer. iudi. Si vero ē clericus in minoribꝰ ꝯſtitutus habēsbn̄ficia ſufficientia idē dicendū in iſto ſicut in cōſtituto in ſacris. qꝛ iſti equiꝑant̉. vt in tex. aut habens ſtipendia ſaltē ſufficientia. pōt in vtroqꝫ foro. vt in tex. in glo. Hec ꝓcedūt in ciuilibꝰ cauſisſed in criminalibus vbi venit imponēda pena ſanguinis dꝫ clericus oīno abſtinere. vt in. c. ſnīam.ne cle. vl̓ mo. no. in. c. j. lj. di. indubitantervult eſſe ex ꝑte actoris. qꝛ poſſet petere reū puniri ſine metu irregularitatis exqͦ agit ad penā ſanguinis. qꝛ preſtaret auxiliū. vt ī. c. ſiqͥs viduā. l. di.Sꝫ dubiū ē nūquid poſſit aduocatꝰ parte reiet videt̉ pͥmo ſic. qꝛ etiā eccl̓ia defendit reos.eis ſupplicat ne patiant̉ penā mortis vel membri.abſciſionē. vt in. c. nouimꝰ.. de. ſig.. xxiij. q. v.c. reos. In ꝯtrariū facit qꝛ forte ꝓpter imperitiamR 4