Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

excōicato caſu dicit̉ face̓. qꝛ reꝑit̉ voluntas potius eligat cōmuīcare excōicato qͣꝫ mori.Et ex hoc tex. no. potius quis debet pati mortem violentaꝫ qͣꝫ cōicare excōicato vel aliqd̓ aliudpeccatū cōmittere. Hinc alibi dicit canon potiꝰ dꝫqͥs omīa mala pati qͣꝫ malo ꝯſentire. vt. xxxij. q. v.ita ne. No. metꝰ attenuat culpaꝫ. tn̄ ꝓrſuseam excludit. minꝰ em̄ peccat is qui mētū peccatqͣꝫ qui ſponte. ideo minor dꝫ imponi pena. vt. ij.q. j. ī pͥmis. ī. c. fi. xj. q. iij. Nota ibi labe. excōīcatio dicit̉ labes. forte ideo ẜm Io. an. qꝛ ml̓tiin eam labunt̉. vel dic ideo qꝛ eam aīa labefactatur. Item nota mitiꝰ agit̉ ignorāte qͣꝫ cummetū paciente. nam ille ignorant̓ coīcat excommunicato nullā culpam cōtrahit. vt ī. c. nuꝑ ſen.ex. ſecus ī eo qui cōmunicat mētū vt hic. Ultimo facit iſte tex. ad q̄ſtionē. cauet̉ ſtatuto qͥcunqꝫ tale quid fecerit incidat ip̄o facto in talē penaꝫ.quidā fecit metū actū ꝓhibitū nūquid incurratillā penā. videt̉ pͥmo ſic iſtū tex. nam excōīcatōnis pena ita inuoluit̉ cōicat excoīcato mētū ſic̄ ſponte. in ꝯͣriū facit. qꝛ metus attenuat culpaꝫetiā penā vt.. dixi. Exqͦ ergo rōne metus dꝫ mitius puniri. ergo non dꝫ incurrere penā ſtatuti. adqd̓ bn̄ facit. c. ij. de deli. pueroꝝ. So. dici pōt penam incurrit. ſꝫ iudex in impoſitōne et executōnedebꝫ habere reſpectū ad mētū. vn̄ debet minuereip̄aꝫ penā. Et idem videt̉ dicendū in alio caſu vbiin delinquēte reꝑit̉ aliqua qualitas quā dꝫ mitiꝰpuniri. Ad hoc qd̓ no. Bar. in. l. ij. de recepta. adiſtū tex. dic licꝫ cōicans mētū incurrat excōicatōnē. nihilominꝰ tꝑe abſolutōis minor pena ſibi īponit̉ qͣꝫ ſi cōicaſſet ſponte. vt eſt tex. no. in. c. fi. xj.q. iij. In glo. ij. in fi. vel ẜm Hoſti. cōicans excōmuīcato mētū ſi ꝯſenſerit iniquitati illiꝰ apd̓deū nullū detrimentū incurrit. ſic poſſūt ītelligic. qd̓ p̄deceſſor. et. c. anteceſſor alle. in glo. ſed adeccl̓iam militantē ꝯͣhit excōicatōnis vinculū vt.No. hoc dictū Hoſt. agens aliqͥd metum ſi conſentit iniquitati non peccat quo ad deum.Sed ꝯtra hoc facit iſte tex. in eo dicit iſtā culpaꝫꝯtrahere licet metus ip̄m attenuet. dixi cōicās excōicato incurrit excōicatōeꝫ intellige mino. aūt maiorē. niſi cōicaſſet excōīcato in crimīe fuit excōicatus vel fuiſſet ex cōicatus cuꝫ ꝑticipantibꝰ ſibi. ꝓbant̉ in. c. nuꝑ.. c. ſi ꝯcubine. deſen. ex.. xj. q. iij. c. qm̄. et ī. c. fi de cle. ex. mi. An ātcōicans excōicato minori excōicatōe īcurrat excōicatōeꝫ. dic̄. qꝛ excōicatio trāſit ī tertiā ꝑſonam. vt in. d. c. qm̄. qd̓ no. In glo. fi. ibi eos. ibiparificat tex. rebaptizatos ſponte vel mētū. et inc. qͥſqͥs. qd̓ ſequit̉ parificat in teſte tacere veritateꝫſponte vel metu. vnde teſtis incurrit ꝑiuriū tacendo veritatē ſi ſponte fecit ſicut ſi mētū. So. dicitIo. an. bn̄ metus excuſat ab excōicatōe vthic. neqꝫ ab irregularitate rebaptizatōis. vt in. d.c. eos. neqꝫ a ꝑiurio. vt in. d. c. qͥſquis. tn̄ minꝰ peccat qui ſimilia agit mētū. dic̄ minor penavl̓ penitētia debet imponi. vt eſt tex. ī. d. c. in. fi. xj.q. iij.. ij. q. j. in pͥmis. Sed extra glo. opp. videtur

em̄ metus debeat excuſare ꝑticipantē cum excōmunicato a pena excōmunicatōis. videmus eniꝫ viator ſeu ꝑegrinꝰ trāſiens terrā excōmunicatoꝝ licite eis cōmunicat ꝓpter neceſſitateꝫ famis.vt. in. c. qm̄ ml̓tos. xj. q. iij.. c. inter. ſen. ex. Itēcreditor excōicati licite ſibi cōicat recuꝑatōe reꝝſuaꝝ vel ſibi debitaꝝ. vt in. c. ſi ꝟo. de ſen. ex. no. īc. intelleximus. de iudic̄. Si neceſſitas vite ſeruāde cōtra neceſſitatē victus excuſat a ſnīa excōmunicatōis. fortiꝰ neceſſitas ſeruādi vitā ꝯtra timorēgladij deberet excuſare ꝑticipantē cum excōicato.Sol. ꝯtrariū eſt difficile pōt ſolui tribus modis.Primo loquit̉ iſte tex. in cōmunione in crimīe. ſic qn̄ qͥs cōmunionem incurrit pctm̄ mortaleſeu maiorē excōmunicatōneꝫ tūc em̄ ceſſant ꝯtraria. nam eſt licitū cōmunicare excōmunicato īcrimine ꝓpter neceſſitatē famis. nec ꝓpter neceſſitatē bona ſua recuꝑandi. Sꝫ qꝛ hec ſolutio nimisſtrīgit litterā. dat̉ ſecūda ſolutio vt intelligaturtex. in metu vano regulariter excuſat. ſecusaūt ſi metus fuiſſet talis qui potuiſſꝫ cadere inſtantē viꝝ. etiam ſolutō nimis reſtringit tex. immo lr̄a videt̉ innuere ꝯtrariū dum dicit nullometu ⁊cͣ. ſic includit metū etiā ſufficientē. et facithec lr̄a ꝯͣ opi. Cy. in. l. j. C. vn̄ vi. ī pe. q. vbi formauit q̄ſtionē notabilē. quidā hn̄s vxorē ſuſpectā deadulterio p̄cepit ẜuo ſeu familiari ſuo. vt eaꝫ int̓ficiat al̓s minabat̉ ſibi mortē. ſeruus timore mortisꝓprie occidit vxorē. q̄ritur nunquid ẜuus ſit excuſatus ab homicidio. tandē ꝯcludit poſt pe. ſic.quia hoc fecit ſeruus ad tutelā ſui corꝑis. naꝫ ſicutexcuſat̉ quis occidendo aliū defenſionis. vt incle. ſi furioſus de homi. ita debet excuſari iſte quivt ꝑiret vxorem domini interfecit. Idem ſentitgl. j. ī. l. pe. ff. ſi fami. fur. feciſ. dica. et Bar. ī. l. ij.ff. de noxa. ſatis bn̄ facit ibi tex. de iure canonicoſeu diuino. crederē hoc dictū legiſtaꝝ ꝓcedere.qꝛ vt notāter dicit iſte tex. quē ad hoc notabis pronullo metu debꝫ quis pctm̄ mortale incurrere. ēratō quia vt .. dixi potius debꝫ quis ꝯſeruare vitam anime qͣꝫ corꝑis. nam ꝯmittēdo pctm̄ mortalemorit̉ aīa. ſuſtinendo ꝟo gladiū moritur corpꝰ qͥnimmo vir ꝑfectus potius deberet pati morteꝫ corporalem qͣꝫ cōmittere peccatū veniale quia pecca veniale opponit̉ feruori charitatis. vt no. glo. īꝓemio ſexti. vir aūt ꝑfectus potius dꝫ eligere interitū corꝑis caduci et mortalis qͣꝫ perdere feruoreꝫcharitatis quam hꝫ in deū. facit qd̓ le. no. in. c.ritur. in. c. neqͥs. xxij. q. ij. Itē non pōt negarioccidendo aliū ꝓpter metuꝫ quis ꝯmittat homicidiū ex ille qui nūc eſt interfectus erat aggreſſor. xv. q. j. c. merito. ẜꝫ quia debet potius oīa malapati qͣꝫ malo cōſentire. xxxij. q. v. c. ita ne. nec ob.ſi dicatur iſte fecit ad tutelam ſui corporis. et licite quis alium occidit cauſa defenſionis quia iſtaprocedunt quando quis occidit ſuum aggreſſo quia tunc potius aggreſſor dicitur ſeipſum occidere. iſte dicitur pati. vt no. in. d. cle. ſi furioſꝰ.ſꝫ in caſu nr̄o iſte metu alteriꝰ facit directeʸ agit etexplet iniqͥtatē alterius. Et redeūdo ad cōtrariuꝫ