L

vt in. l. noībus. C. d̓ act. ⁊ obli. ⁊ in. l. noīs. de act.vel here. vendita. An aūt in bonis ⁊ iuribꝰ vxorisadmittat̉ maritus ad agendū ꝯclude latius qͣꝫ gl.ꝙ vxor pōt habere bona triplicis generis. Primodotalia ⁊ in illis agit maritꝰ noīe ſuo. qꝛ dominiūreꝝ dotaliū tranſit in ip̄m maritū. vt in. l. dote ancillā. C. de rei ven. vn̄ vxor nō valet de illis etiā elemoſynā facere. vt no. in. c. ꝙ deo. xxxiij. q. v. Quedam ſunt bona ꝑafernalia q̄ ſepe habet vxor vltradotem q̄ tradit marito non tamē in dotē. ⁊ in iſtiscenſetur maritus procurator. vnde poteſt in eisagere tanqͣꝫ procurator nec tenet̉ cauere de ratoet hͦ tenet Bar. in. l. maritus. C. e. ꝑ. l. fi. C. de pac.cōuē. ſuꝑ dote. illa tn̄ lex exp̄ſſe nō loquit̉ in hͦ caſuſed diſponit qn̄ vxor dedit inſtr̄a iuriū ſuoꝝ marito. nā tūc videt̉ dare ſibi mādatū ad agēdū. vt ē ibigl. no. iūcto tex. ſꝫ p̄t adduci iſte tex. ī arg. ad dictūBar. vt quēadmodū dādo inſtr̄a videt̉ maritū ꝓcuratorē in illis iuribus cōſtituere. ita ⁊ fortiꝰ actualiter bona ip̄a ſibi tradendo. Quedā ſunt bona q̄vxor retinet penes ſe vltra dotē. ⁊ in illis hꝫ locumqd̓ h̓ dicit̉ in glo. ꝙ maritus nō cenſet̉ procuratorſed pōt ꝓ illis agere ſicut ꝯiūcta ꝑſona agit ꝓ coniuncta non ꝙ maritus ſit ꝯſanguineus vel affinisvxoris. qꝛ nulla ē inter eos affinitas vel cōſanguinitas ſꝫ ſūt pͥncipiū ⁊ cauſa affinitatis. ſed admittit̉maritus ad inſtar cōiuncte ꝑſone. vt no. in. l. ſed ⁊he. ff. eo. Et tenet̉ hͦ caſu maritus cauere de rato ſicut cōiuncta ꝑſona. vt in. d. l. maritus. ecōtra verovxor nō pōt agere ꝓ marito. qꝛ nō pōt mulier alienam ꝓcurationē ſuſciꝑe. vt in. l. alienā. C. eo. ſed ſivxor in iſtis bonis cōſtituit maritū ꝓcuratorē ī certa ꝑte. dicit h̓ glo. ꝙ maritus nō poterit agere ſuꝑalijs. ꝑ. d. l. maritꝰ. Io. an. dicit hͦ ꝓcedere ex iuribus mariti. ſed tanqͣꝫ cōiuncta ꝑſona poterit agereſuꝑ alijs bonis. ⁊ dicit hͦ tenuiſſe Pe. ⁊ Marti. deſilimanis. ſed glo. iuris ciuilis in. d. l. maritus. etBar. ibi ⁊ alij ſequentes tenēt cōtrariū. ⁊ ita ſentitglo. iſta. nā eoip̄o ꝙ vxor cōſtituit vnū ꝓcuratorēin certis bonis videt̉ tacite ꝓhibuiſſe ne d̓ alijs bonis ſe immiſceat. ar. in. c. nōne. de p̄ſump. ꝯiunctavero ꝑſona nō admittit̉ qn̄ euidens eſt eū experiri ꝯtra voluntatē abſentis. vt in. l. pomponius infi. ff. eo. ¶ In ea. glo. ibi noīe vxoris ſibi potuit obligare priorē ⁊cͣ. No. glo. nec putes hͦ ſpeciale ī vxore. ſed dic ꝙ quiſqꝫ pōt noīe alterius reciꝑe obligationē tanqͣꝫ nego. geſtor. vt ꝓbat̉ in. l. penl̓. ff. d̓nego. geſ. no. Bar. in. l. ſtipulatio iſta. §. alteri. ff.de ꝟ. obl̓. Sed alteri ſtipulari directe nemo pōt deiure ciuili. vt in. d. §. alteri. ⁊ videt̉ glo. velle ꝙ ideꝫſit de iure canonico. ⁊ in hͦ no. glo. ⁊ idē videt̉ velle in. c. ſi cautio. de fi. inſtru. Sed glo. habes in cōtrariū quā allegāt om̄es in. c. quotiens cordis oculus .j. q. vij. que dicit ꝙ de iure canonico teneor ſiꝓmitto tibi dare alteri certū qͥd. quā glo. in. l. illudC. de ep̄i. ⁊ cle. videt̉ Bar. intellexiſſe quo ad piascauſas. ſed nō ē verū ꝙ glo. ſic loquat̉. ⁊ credo illāglo. verū dicere vt loquat̉ qn̄ ꝓmitto tibi ꝙ alteridabo ita ꝙ verba obligatiua ſeu ꝓmiſſiua dirigantur ī te pn̄tē vt qꝛ ꝓmitto tibi. naꝫ hͦ caſu etiā d̓ iure

ciuili orit̉ naturalis obligatio. vt in. d. l. ſtipulatioiſta. §. ſiqͥs inſulā. ⁊ in. l. j. C. de pac. Sed de iure canonico pōt agi vbi ē orta naturalis obligatio ex cōſenſu ſaltē ꝑ viā denūciatōnis. vt no. in. c. nouit. d̓iudi. ⁊ in. c. j. de pac. ⁊ ꝑ Bar. in extrauagā. ad reprimendā. in ꝟbo ad denūciatōnem. Sed dubiuꝫhabeo quid ſi verba ꝓmiſſiua dirigunt̉ in abſentem. vt quia dico tibi ꝓmitto titio abſenti dare. x. ⁊de hͦ no. in. d. l. illud ꝑ collec. in. c. j. de pac. dico ſuper ꝓemio huiꝰ cōpilatōnis. ⁊ dic vt ibi. Et in fi. gl.de hͦ vltimo vide gl. plenā ⁊ notabilē in. c. ij. d̓ vſu.li. vj. vbi habet̉ an̄ ⁊ qn̄ dn̄s poſſit agere ex obligatione q̄ſita ꝑ ꝓcuratorē. ⁊ notabis ea. ¶ In glo. inꝟbo ſolūmo ibi ad defendendū. ⁊ nō ad agenduꝫSed cōtra hͦ facit qd̓ dixi in. c. accedens s. eo. naꝫcōſtitutus ad agendū videt̉ ꝑ ꝯn̄s habere mandatū ad defendendū. vt no. etiā gl. in. l. mutus. §. pena. ff. eo. Sol̓. duplex. Primo ꝙ iſte fuit cōſtitutad agendū ſolūmō. vt in tex. ⁊ ſic illa dictio taxatiua excludit id qd̓ poterat venire in vim ꝯſequētie.vt no. in. d. §. pena. Scd̓a ſolutio ꝙ ꝯtrariū loquitur ꝙ defenſio requirit̉ in vim ꝯſequētie. vt qꝛ conſtituit̉ ꝓcurator ad agendū ex ꝑte actoris. h̓ aūt loquimur qn̄ defēſio requirebat̉ pͥncipaliter. qꝛ fuitcōſtitutus a reo. vn̄ nō poſſumus dicere ꝙ defēſioveniat in vim ꝯſequētie. ⁊ hanc ſolutionē ſentit h̓do. An. ⁊ ſatis pōt ſuſtineri. Et in fi. glo. ꝓ hac gl.facit qꝛ quilibet etiā ſine mandato pōt aliū defendere p̄ſtita cautione de iudicato ſoluendo. vt no.jͣ. c. ꝓxi. Sed tūc opponit̉. videt̉ em̄ ꝙ nō erat aīaduertendū an iſte haberet mandatū ad defendēdūſed ſolū debebat cōſiderari an vellet abſentē defēdere ⁊ cautionē p̄ſtare. Sol̓. dicit Inno. ꝙ ē differentia in hͦ. qꝛ ſi habet mandatū ſnīa pōt mandariexecutōni in bonis dn̄i. Sed ſi nō habet mandatūmandat̉ executioni in bonis defēſoris. vt ī. l plautiꝰ. ff. e. ⁊ ob hͦ putat Inn. ꝙ etiā ſi iſte voluiſſet defēdere abſente debuiſſet cōdēnari in expenſis. qͥaabſtulit aduerſario iſtā cōmoditatē vt ī bonis ſuisſnīa nō poſſit mandari executioni. Sed mihi plusplacet dictū glo. qꝛ nō video ꝙ hͨ ſit iuſta cā recuperandi expenſas. exquo in omnē euentū ē cōſecutꝰius ſuū. facit. l. ij. in fi. ff. ſi qͥs in ius vo. ¶ In glo.penl̓. no. glo. ꝙ ſꝑ cōdemnatōnem expenſaꝝ dꝫ p̄cedere taxatio ⁊ iuramētū ꝑtis. Quid aūt ſi iudexcondemnat non facta taxatione. Do. An. refert h̓quoſdā tenuiſſe ꝙ cōdemnatio valeat exquo nonfuit appellatū. ſed ip̄e putat ꝯtrariū exquo ius datcertā formā in cōdēnatione. ⁊ notabis bn̄ ⁊ ſingulariter hͦ dictū ⁊ tene mēti. Aliqua tractāt h̓ doc. q̄n̄ faciūt ad ītellectū. c. nec ſūt ml̓tū ī vſu. iō videasꝑte ⁊ tractaui ml̓ta vltra doc. q̄ ſūt in qͦtidiano vſuBreue ē ⁊ ẜm cōmuneꝫAncatO. intellectū ⁊ verū poteſtſic ſummari. Tenet iudicium agitatum cūꝓcuratore reuocato ſi reuocationem iudex ⁊ aduerſariꝰ ignorauer̄t. ⁊ non diuiditur. ¶ No. pͥmoꝙ nō valet reuocatō ꝓcuratoris poſt litꝭ ꝯteſ. ſi ip̄eprocurator tm̄ fuit certioratus. ⁊ intellige ꝙ nonvalet reuocatio ī p̄iudiciuꝫ aduerſarrij. qꝛ debuit