Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDe procuratoribus.

certificari. ſed valet reuocatio in p̄iudiciū reuocātis. qꝛ ip̄e pōt p̄tendere defectu reuocatōnis etignorantie. vt no. in. c. ex parte decani. de reſcrip.Scd̓o no. ꝓcurator pōt reuocari poſt lit. conteſ. ſed intellige. vt no. in glo. penl̓. In glo. j.nota bene iſtā glo. ad quā quotidie habet recurſꝰ.et diuide hāc gl. in qͥnqꝫ ꝑtes. In prima ꝑte ponitquid debeat cōtinere inſtr̄m ꝓcuratōnis. In ſcd̓aparte q̄rit quid ſi dubitat̉ de ꝓcuratorio ex ꝑte rei. ꝓcuratore actoris plene fuit notatū in. c. j..eo. dic vt ibi. In tertia ꝑte querit quā cautionemdebeat preſtare ꝓcurator rei vel alius qui offert ſedefenſioni ſine mandato. In quarta ꝑte q̄rit tꝑedebeāt exigi cautōnes a ꝓcuratoribꝰ. In qͥnta ꝑteꝓſequit̉ an ꝓcurator vniuerſitatis. Item tutor etcurator debeant p̄ſtare cautōnes. ſcd̓a pars incipit ibi de mandato ꝓcuratoris. tertia ibi ſiue qͥshabeat mandatū. quarta ibi hmōi cautōnes. qͥnta ibi ꝓcurator vniuerſitatis. Et in eo gl. in pri.ma ꝑte dicit littere ꝓcuratorie debent mitti aduerſario. dic eſt cautū qn̄ poſſet dubitaridato. ſꝫ vbi certū ē inſtr̄m ꝓcura. ē clarū. tūceſt neceſſe vt ſcribat̉ aduerſario. vt in. c. j.. eo.Quo ad tertiā ꝑtem glo. Nota glo. ꝓcuratorrei qͣꝫtūcūqꝫ ꝯſtat de mandato dꝫ ſemꝑ cauere deiudicato ſoluendo niſi dn̄s fideiuſſerit pro eo ſubhypotheca .i. obligatōne bonoꝝ ſuoꝝ. ita ſeruat̉de facto. vt in cle. j. qd̓ ibi no. eo. ti. in. §. ſi vero.inſti. de ſatiſda. Et cautio ſufficit qn̄ ꝓcurator p̄tſoluere id ſuꝑ quo cōuenit̉. puta qꝛ agit̉ ad quātitatē pecunie. ſed vbi poſſet ſoluere. puta qꝛ agitur ſuꝑ re poſſeſſa a dn̄o. tūc vltra illā cautionemdꝫ p̄ſtare cautionē de ratihabitione. Sed querit̉re ꝓcurator actoris cauet de rato certū ē deſuo mandato. vt in. c. j.. eo. ſecus ī ꝓcuratore rei.vt in glo. Hanc queſtionē examinat glo. in. l.ſolū. §. qui alieno. ff. eo. plenius Cy. in. l. j. in prima queſtione. C. eo. Spe. in ti. ſatiſda. §. iij..ſed que eſt ratio. breuiter dic ſecurius litigatis poſſidet qͣꝫ ille petit. non eſt in poſſeſſione.nam reo ſatis ē cautū aduerſus dn̄m exqͥ eſt ī poſjeſſione habuit ſnīam ꝯͣ ꝓcuratorē dn̄i. hꝫ exceptionē rei iudicate ꝯͣ dn̄m. ſic ſi dn̄s vellet diffiteri ꝓcuratoriū vel ꝑgere ambages reus pōt ſecure litigare ſit in poſſeſſionē. ſꝫ qn̄ qͥs agit ꝯtraaliū̓ petit qd̓ ſibi abeſt. vn̄ iura timuerūt ne ſi actorreportaret ſnīam ꝯͣ ꝓcuratorē rei dn̄s tꝑe executionis ſe opponeret malicioſe forte negando ꝓcuratoriū vel quid ſil̓e actor habebit litigare reo poſſeſſore. ideo vt ſufficienter ſit cautū ip̄i actori volūerunt iura vt ꝓcurator p̄ſtaret cautionē de iudicato ſoluendo. vt ſic ſnīa poſſit mandari executioni ībonis dn̄i. in bonis ꝓcuratoris. Quo ad quan ꝑtem glo. in eo dicit cautiones iſte exigunt̉a ꝓcuratoribꝰ ante lit. ꝯteſ. dic ideo. qꝛ iſte ſuntdilatorie exceptiōes debēt ꝓponi ante litē ꝯteſ. poſtea. vt in. c. paſtoralis. qd̓ ibi no. de excep.Et hoc intellige qn̄ ꝓcuator interuenit ante lit. conteſ. ſecus ſi interuenit poſt. qꝛ tunc pn̄t peti cautiones. qꝛ de nouo ſuꝑuenerunt ille exceptiones. ad

. l. ij. C. de ꝯſor. eiuſ. lit. no. gl. in. c.. M.ſti. de materia iſtius gl. vide in Spe. ſatiſda. §.penl̓. vbi plene. In gl. in ꝟbo poſt litis. ibi ſi reuocatio ꝑueniat ad iudicē vel aduerſariū ⁊cͣ. No.et tene menti glo. vult em̄ aꝑte ad nullitatē iudicij ſufficiat reuocatōnē ꝑueniſſe ad noticiā iudicisvel aduerſarij. non ergo requirit̉ noticia vtriuſqꝫ.Et ad iſtū tex. qui videt̉ inuere ꝯͣriū rn̄det glo. fi.dictio vel reſoluit̉ in copulatiuā. idē tenet Hoſti. j. e. c. fi. ad allego tex. ī. l. ſepe. ff.. ſig. vbidicit̉ ſepe copulatiua ponit̉ diſiūctiua econuerſo. dixi plenius in. c. inter ceteras.. de reſcpͥ.hoc tamen eſt ſemꝑ fiendū. ſed tunc ſolū cuꝫ exalijs iuris partibꝰ requirit̉ vtraqꝫ pars alternatiue. Sed glo. iuris ciuilis quā ſequit̉ ibi Bar. in. l.vnica. C. de ſatiſda. facit differentiā inter ignorantiam iudicis aduerſarij. dicit em̄ ſi iudex ignorauit. aduerſarius ſciuit. tunc tenet iudiciū ꝓpt̓ignorantiā iudicis ſed aduerſarius repellit̉ a ꝯmodo ope replicationis. ſed ſi iudex ſciuit reuocatio. aduerſariꝰ ignorauit. tūc iudiciū valet qꝛiudex tulit ſcienter ſnīam ꝯͣ ꝑſonā legitimā.mēbro optīe facit tex. in. c. ſi duobꝰ. de ap. vbi probat̉ ſi iudex ſcit iuriſditionē ſibi cōpetere. velexceptionē cōpetere abn̄ti valet qd̓ agit. Sꝫ placet mihi indiſtincte opi. iſtius glo. vt etiā ſi ſolꝰ aduerſarius ſciuit iudiciū ſit nullū. c. ex ꝑte decani.. de reſcrip. vbi videt̉ tex. aꝑtꝰ. Itē ē qͥd imputet̉adu̓ſario qͣre litigauit cum adu̓ſario videlꝫ ꝓcuratore reuocato. vn̄ habuit ille reuocatꝰ facl̓ta deducendi ius dn̄i ī iudiciū apparet qͣre dꝫvale̓ ſi ſeip̄m deceꝑit aduerſarius. Optimū ſil̓e cape ex his legunt̉ notant̉ in. l. is qui ſe obtulit.ff. de rei ven. in. l. qui ſe liti. ff. de pe. here. Si em̄ſcit aduerſarius reus poſſidet rem nihilominus voluit agere ꝯtra obligatur reus adintereſſe. vide in qd̓ dixi.. eo. in nr̄a. Sꝫ circa annecto notabile qōneꝫ. pone ꝓcurator ſitreuocatꝰ tacite mortē dn̄i nūqͥd tenebit iudiciumpoſtea agitatū ꝓcuratore ſi iudex vl̓ aduerſariꝰ fuit certificatꝰ morte dn̄i qd̓ ē querere nūqͥd diſpoſitio iſtius. c. habeat locū in reuocatione tacitaque ſit mortē ꝯſtituētis. doc. tāgūt ſꝫ Bar.formauit hanc qōnem in. l. ſi ꝓcuratore. ff eo. ibividet̉ tandē ꝯcludere iudiciū ſit nullū. ſic diſpoſitio huiꝰ. c. habebit locū caſu. mouet̉ pͥncipaliter qꝛ caſu ē qͥd imputet̉ dn̄o qͣre certiorauit iudicē vel aduerſariū vita functus ſit. ſꝫin reuocatione exp̄ſſa ē qͥd imputet̉ dn̄o. lꝫ multa poſſent allegari in ꝯtrariū ſnīa tn̄ ſua mihi placet. l. penl̓. ff. ſen. ſine ap. reſcin. vbi dicit̉ ſnīalata ꝯͣ defunctꝰ ē tenet. ad idem tex. in. l.qua re. in. §. ij. ff. de iudi. vbi dicit̉ tenet ſnīalata ꝯͣ defenſorē ſi dn̄s tūc erat mortuus. dicmortē dn̄i reuocat̉ mandatū ſi res ē integra. vt qͥalis non eſt conteſtata. vt in. §. recte. cum ſequen. inſti. mandati. no. glo. in cle. fi. de ꝓcura. tamen li.mita tex. ſing. in. l. ſi defunctus. ff. eo. vbi dicitur ſi dn̄s cauit ꝓcuratore ſuo ſciēte tunc non reuocat̉ mādatū poſt mortē dn̄i. ē mēti cōmēdādū