I De procuratoribus.

heredi. que ab inte. defe. ⁊ puto ꝙ ſi ſtatuto caueat̉ꝙ filia dotata n̄ ſuccedat cū maſculis n̄ hꝫ locū ī hacmuliere que nupſit ſine dote inuito patre.Si ꝓcuratori generaliIlectus. denegant̉ inducie ad cōſulendū ex cā ꝓbabili abn̄tē poterit ꝓcurator appellare. pͥma pars narrat grauamē appellantis. ſcd̓a dat iudicē ibi quo circa. ¶ No. pͥmo ꝙ rector eccl̓ie ꝓbabiliter ſe abſentat ab eccl̓ia cā ſtudij.ad hͦ. c. cuꝫ ex eo. de elec. li. vj. ⁊. c. fi. de magi. dꝫ tn̄petere licētiā ab ep̄o. vt no. in. c. relatū. de cle. nonreſi. ⁊ in. d. c. cū ex eo. ¶ Scd̓o no. ibi ꝓcurator generalis. ꝙ abſentans ſe a loco ex cā ꝓbabili non tenet̉ ꝯſtituere ꝓcuratorē cū ſpeciali mādato. ſed ſatis ē ꝯſtituere ꝓcuratorē generalē. ⁊ de hͦ ꝓcuratore generali. dic vt le. ⁊ no. in. c. qͥ ad agendū. de ꝓcura. li. vj. ¶ Tertio no. ꝙ ꝓcurator generalis tenet̉ rn̄dere ꝓ dn̄o. vn̄ cōfeſſio ſua nocet ip̄i dn̄o. vtin. c. ſuborta. de re iudi. ⁊ in. l. n̄ ſolū. ff. e. ¶ Quarto no. ꝙ ꝓcurator interrogatus ſuꝑ his de quibꝰꝓbabiliter dubitat pōt petere dilatōem ad cōſulendū dn̄m abſentē. lꝫ dn̄s multū diſtet a loco iudicij.vt colligit̉ h̓ iuncta ſupraſcriptōne. ⁊ de hͦ. jͣ. latius¶ In glo. j. ibi ꝑ ſuū ꝓcuratorē. pondera glo. ſentit em̄ ꝙ ꝓcurator iſtius fuit pͥncipaliter ⁊ pͥma vicecitatꝰ. vn̄ reuoco in dubiū nūqͥd ſufficiat pͥma vice citare ꝓcuratorē. ita vt cōtumacia ꝓcura. poſſitnocere dn̄o abſenti. ⁊ in hͦ dic ꝙ aūt dn̄s eſt abſensita ꝙ cōmode citari nō pōt. ⁊ tūc pōt. ⁊ dꝫ citari ꝓcurator ſi quē dimiſit. vt ꝓbat̉ ī. l. iiij. §. p̄tor ait. ff.de dam. infec. no. glo. in. c. cām. de do. ⁊ ꝯtu. ⁊ hoccaſu pōt intelligi iſte tex. iūcta glo. aūt dn̄s pōt cōmode citari. ⁊ ē pulchrū dubiū nūqͥd citatio poſſitpͥncipiari in ꝑſonā ꝓcuratoris. ⁊ hͦ dubiū tractantlegiſte in. l. iij. C. e. ⁊ ſi ꝓcurator velit rn̄dere nō eſtdubiū ꝙ valebit iudiciū Sꝫ dubiū ē nūqͥd ip̄iꝰ ꝯtumacia noceat dn̄o qͥ nō fuit citatus. ⁊ in hͦ fueruntopi. Bar. tn̄ in. l. qͣꝫuis. ff. de dam. infec. ⁊ ſentit ind. l. iij. dicit ꝙ ꝯtumacia ꝓcura. nocebit dn̄o qͦ ad īterponendū pͥmū decretū. ar. in. l. illa qͣꝫuis. ſꝫ quoad interponendū ſcd̓m decretū dꝫ citari dn̄s. Sedglo. nr̄a in. d. c. cām dat theoricā vt ſꝑ a pͥncipio citet̉ dn̄s ſi cōmode citari pōt. ſꝫ in defectū dn̄i eſt recurrendū ad ꝓcuratorē. ⁊ illā theoricā cōmendatBar. in. d. l. iij. ⁊ mihi plus placet qͣꝫ p̄cedens concluſio ꝑ tex. in. d. §. p̄tor ait. vbi pͥmo mādat̉ vt denūciatio fiat dn̄o. ſꝫ in defectū dꝫ recurri ad ꝓcuratorē. Quid aūt ſi dn̄s citatꝰ cōſtituit ꝓcuratoreꝫ qͥcōparuit ⁊ nō aſſumpſit in ſe litem demū citat̉ dn̄sad certū articulū ⁊ nō ꝓcurator nūqͥd teneat̉ dn̄scōparere. dic ꝙ nō. qꝛ exqͦ ſemel in cā cōſtituit ꝓcuratorē iam declarauit aīm ſuū ꝙ ꝑ ꝓcuratorē volebat eſſe in iudicio. iō debebat citari ꝓcurator ⁊ nōdn̄s. nā dn̄s non cōpellit̉ ꝑ ſe eſſe in iudicio. vt ī. l.j. ff. e. ⁊ hāc cōcluſionē firmat Bar. in. d. l. qͣꝫuis. etin. l. j. C. de ſen. ⁊ interlocū. om. iudi. qd̓ intelligeniſi ex cā citat̉ dn̄s. puta ꝙ iuſtior ē qͣꝫ ꝓcura. ⁊ citatur vt veniat ad rn̄dendū poſitōnibꝰ. vt in. l. fi. C.eo. ti. ⁊ qd̓ le. ⁊ no. in. c. j. de iudi. li. vj. ⁊ hͨ notabis.qꝛ qͦtidie accidūt. ¶ In glo. fi. ibi vn̄ ꝯſulere debe-

bat dn̄m. Sed ꝯͣ hͦ ⁊ ꝯͣ tex. opponit̉. dn̄s tenet̉ cōparere ꝑ ſe aut ꝑ ꝓcuratorē ſufficientē. vt in. l. j. ff. eo.et. s. c. ꝓxi. in fi. gͦ imputandū ē dn̄o ſi nō inſtruxitꝓcura. ſuū ſufficient̓. Sol̓. Inno. ⁊ Hoſti. h̓ inſtātan̄ ⁊ qn̄ ꝓcuratori debeāt cōcedi inducie ad cōſuledū dn̄m. ⁊ dicta Inn. h̓ refert Bar. ⁊ ſeqͥt̉ in. l. nōſolū. ff. eo. Et cōcludendo iſtoꝝ dicta diſtingue ſic.ꝙ aūt a pͥncipio fuit citatus ꝓcura. ⁊ ꝓbabiliter petit inducias ad cōſulendū dn̄m. qꝛ nō ē qͥd imputetur dn̄o qͣre nō inſtruxit ꝓcura. nō em̄ poterat diuinare. ⁊ ita loquit̉ iſte tex. aut a pͥncipio fuit citarꝰdn̄s. ⁊ tūc aūt nō fuit exp̄ſſum in citatione ſuꝑ quoeſſet cōueniendus. ⁊ idē cōſtituit ꝓcuratorē generalem. ⁊ tunc petit etiā ꝓbabiliter inducias. qꝛ noeſt qͥd imputet̉ dn̄o vt h̓ ẜm aliū intellectū. aut fuitdn̄s citatus ſpecifice ad certā cām. ⁊ tūc non dꝫ habere ꝓcurator inducias ad cōſulendū dn̄m an velit cedere vel cōtendere nec etiā ad rn̄dendū ſupermeritis cauſe. quia a pͥncipio dn̄s debuit ꝓcuratorem inſtruere niſi emerſerit aliqd̓ nouū qd̓ dn̄s veriſil̓r non potuit cogitare ẜm Hoſti. ⁊ bene ẜm quēep̄s litigās ſi interrogat̉ ſuꝑ facto capituli pōt petere iuducias ad cōſulendū capitulū. ⁊ hͦ notabis.Et in fi. glo. nota fi. glo. ſingulariter ex qua colligeꝙ loci cōſuetudo ē ſufficiens cōſuetudo abbreuiandi inducias etiā que dant̉ cōdemnatis in cā pecuniaria qd̓ etiā tenet Bar. in. d. aut̓. qͥ ſemel. C. quoet qn̄ iudex. ⁊ in. l. ſi debitori. ff. de iudi. vn̄ ⁊ hodieinualuit ꝯſuetudo vt ꝯfitenti debitū a pͥncipio nōdent̉ qͣttuor menſes ſꝫ ſolū. x. dies. vt no. glo. q̄ ſicdꝫ intelligi in. d. l. ſi debitori. nā de iure cōi tam cōdemnatis qͣꝫ ꝯfeſſis in cā pecuniaria dꝫ dari terminus qͣttuor menſiū ad ſoluendū. vt no. in. c. qd̓ adꝯſultationē. de re iudi. ⁊ ē tex. in. l. ij. C. de vſu. reiiudi. ⁊ in. l. certū. §. fi. ff. de ꝯfeſ. ⁊ vide glo. in. c. dudum. el. ij. de ele. in ꝟbo in ius ꝓpoſitam.Si reus receditOnſtilutis. a iudicio dimiſſoꝓcuratore ſolūmō ad agenduꝫ ꝯtumax ēet condemnat̉ in expenſis. ⁊ prima pars narrat cōtūmaciā ⁊ ꝯdēnatōnē actorꝭ. ſcd̓a ibi nos aūt. condēnatōnē approbat ⁊ cām cōmittit. ¶ No. pͥmo ꝙprior regularis p̄t obligari ī cā pecuniaria. ad hͦ. c.ex reſcripto. de iureiur. ⁊ in. c. ꝙ qͥbuſdā. d̓ fideiuſ.Scd̓o no. ꝙ maritꝰ p̄t agere nomīe vxoris ſinemādato. habet em̄ locū cōiūcte ꝑſone. vt in. l. maritus. C. e. ⁊ no. in. l. ſed ⁊ he. ff. e. ¶ Tertio no. ꝙ cōparēs ad citatōnē ⁊ illicētiatꝰ recedēs habet̉ ꝓ cōtumace. vn̄ pōt cōdēnari vt ꝯtumax. xj. q. iij. c. certū. ¶ No. paria eſſe nullū ꝯſtituere ꝓcuratorē velminꝰ ſufficientē. Ex qͦ infero ꝙ ſi dn̄s citatꝰ mittatꝓcuratorē ſine mādato. ⁊ ille cōparēs in termīo petit inducius ad faciēdā fidē de ꝓcuratorio dꝫ dn̄sꝯdēnari tāqͣꝫ ꝯtumax qꝛ n̄ ꝯparuit ī termīo legitioad hͦ. l. j. ī fi. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniu̓. ⁊ ibi ꝑ Bar. ¶ No.vltio ꝙ ꝯtumax pōt cōdēnari in expēſis abſqꝫ aliacitatōne. d̓ qͦ vide qd̓ plene dico ī. c. j. ⁊. ij. de iudi.In glo. j. ibi mutuādo ei pecuniā vxorꝭ vl̓ fortevxor dedit ſibi ī dotē noīa d̓bitoꝝ ſuoꝝ. qͦ caſu agitmaritus noīe ſuo quēadmodū ſi actio venderetur