AjDe OITI. GDINA.
re. vt in. c. ſeq̄nti ⁊ in. l. ⁊ ſi p̄tor. ff. d̓ off. eiꝰ cui mā.eſt iuriſ. ¶ In gl. j. ibi tenet̉ reciꝑe cōſecratōnē abeo. ſed circa hͦ ⁊ circa tex. ē dubiū quid ſi archiep̄snō eſt impeditus nunqͥd ex ſola volūtate poſſit cōmittere alteri iſtā ꝯſecrationē? tex. hic a ꝯtrario lr̄efacit ꝙ nō ſ ꝯtrariū tenuit Hoſti. nam iure ſuo pōtarchiep̄s cōmittere. vt. jͣ. c. ꝓxi. vn̄ de honeſtate ꝓcedit tex. in eo ꝙ facit mentōem de impedimento.In ꝯtrariū tn̄ facit ẜm eū ꝙ ſicut ep̄s nō pōt ꝯſecrari ſine archiep̄o vt. lxv. di. c. n̄ dꝫ. ita nec archiep̄sdꝫ poſſe facere ꝑ aliū ꝯſecrari ſine ꝯſenſu ep̄i. pͥmūtn̄ dictū cōiter vident̉ ſequi doc̄. ⁊ noͣbis iſtud ſingulariter ex quo habes ꝙ tam ea que ſunt inriſditionis qͣꝫ ea que ſūt ordinis pōt archiep̄s ſeu ep̄scōmittere ꝓ libito volūtatꝭ. tex. tn̄ iſte videt̉ aliqͣntulū reſiſtere ſꝫ pͥmū dictū eſt veriꝰ exquo indifferēter cōmittit. nā de iure eſt vt quilibet ordinariꝰ poſſit in aliquibꝰ ſe releuare ꝑ cōmiſſionē alteri fiendāvt in. c. ſeq̄nti. ⁊ in. d. l. vnica. C. qui ꝓ ſua iuriſ. Etin fi. glo. no. bn̄ fineꝫ glo. qꝛ. quotidie allegat̉ ꝙ deiure canonico pn̄t delegari oīa que ſūt meri imperij. ⁊ idē tenet glo. in. c. ī archiep̄atū. jͣ. h rap. ⁊ ī. c.illud. xxiij. q. iiij. ⁊ in. c. his ea. ca. ⁊. q. viij. vid̓ etiam glo. notabilē. xcv. di. c. ꝑuenit in fi. glo. magneque dicit ꝙ nihil hꝫ ep̄s qd̓ ſit meri imperij. qd̓ nōſit delegabile p̄ter vſum pallij qꝛ palliū archiep̄alenō habet alteri ꝯcedere. eſt em̄ ꝑſonale. vt in. c. extuaꝝ de aucͣ. ⁊ vſu pal. ⁊ in. c. ij. eo. ti. vbi meliꝰ probat̉. ſed dubiū eſt que dicunt̉ meri imperij vel mixti vel iuriſditōis. Et ꝓ intellectu vocabuloruꝫ neignorent̉ ꝓrſus termini dicam aliquid ꝯcluſiue ſequēdo Bar. in. l. īperiū. ff. de iuriſ. om. iu. debesem̄ ſcire ꝙ iuriſditio generaliter ſumpta cōp̄hēditin ſe ea que ſunt meri ⁊ mixti imperij ⁊ ſimplicꝭ iuriſditōis. ꝓ hͦ. l. j. ff. de iuriſ. om. iu. ⁊ qd̓ ibi no. ettex. iūcta glo. in. ꝟ. oīmodā in cle. vnica de fo. ꝯpe.vbi dicit tex. ꝙ ep̄s expulſus exercet in loco vicinoiuriſditionē ordinariā. ⁊ ꝑ illud ꝟbū oīmodā dicitibi glo. ꝙ tex. noluit ꝯp̄hendere ea que ſūt meri etmixti imperij ⁊ ſimplicis iuriſditionis ⁊ iuriſditioſic gnaͣl̓r ſūpta diffinit̉ ſic. Iuriſditō eſt iuris ptāsde publico introducta cū neceſſitate iuris dicendi⁊ equitate ſtatuēdi. ita diffinit gl. in. d. l. j. Bar. addit ibi cōpetēs alicui vt publice ꝑſone. ⁊ hāc additionē fecit vt euitaret ꝯtrariū qd̓ poſſet fieri de pr̄e⁊ de tutore. nā iſti hn̄t de iure ptātem in filiū ⁊ ī pupillū ⁊ hn̄t ptātem ius dicendi .i. faciēdi in eos qd̓iuris eſt ⁊ equītatē ſeruādi. ſed certa ſine illa additione Bar. pōt ſuſtineri diffinitio glo. qꝛ pater veltutor nō dicit ꝓprie ius in filiū vel pupillū lꝫ habeat ptātē extraiudicialē. ⁊ dicit̉ iuriſditio quaſi iurꝭditio. ⁊ ditio idē eſt qd̓ ptās. vn̄ iuriſditio qͣſi poteſtas ius dicēdi. Sed iuriſditō ſic general̓r ſumptadiſtinguit̉ in īperiū ⁊ in iuriſditōeꝫ ⁊ tūc iuriſditiocapit̉ vt ſpēs diſtincta ab imperio. Imperiū verogeneral̓r ſumptū eſt iuriſditio que exercet̉ officioiudicis nobili. nā duplex eſt officiū iudicis nobile⁊ mercennariū. nobile qd̓ non deſeruit alieni actōni ſed iudex ex ſe ꝓcedit. mercennariū ꝟo dicit̉ qd̓deſeruit actioni intentate ꝑ ꝑtem. vt dicam latius
in. c. ij. de offi. iudi. Imperiū ꝟo diuidit̉ in meruꝫ⁊ mixtū. meꝝ imperiū diffinit̉ ſic Eſt .n. iuriſditō q̄exercetur officio iudicis nobili publicā vtilitatemreſpiciēs. Imperiū mixtū eſt iuriſditio q̄ exercet̉officio iudicis nobili priuatam vtilitatē reſpiciensIuriſditio vero vt ſpecies ſumpta eſt iuriſditio qͥexpeditur officio iudicis mercennario priuatā vtilitatem reſpiciens. Dicitur autē imperium meruꝫquia mere collatū in principem nec alicui neceſſitati ſubiectum. naꝫ ꝓcedit iudex ex officio ſuo ad publicam vtiltatem ſine impedimento alicuiꝰ. ꝓ hocc. j. s. e. dum d̓r habeant ep̄i liberam ptāteꝫ inquirendi ⁊cͣ. vel dicitur meꝝ quia nō hꝫ aliquā mixturam cōiunctionū pecuniariā. vel tertio dicitur merum quia in nullo ꝑticipat cum iuriſditione. vndenon habet aliquaꝫ mixturā iuriſditōis. vnde partim accedit ad merū imperium ⁊ ꝑtim ad iuriſditōnem. ſicut dicitur participiū quia ꝑtem capit a nomine ⁊ partem a verbo. nam in eo ꝙ mixtū imperium exercetur officio iudicis nobili ꝑticipat cummerio imperio. ſed in eo ꝙ tendit ad vtilitate pͥuatam participat cū iuriſditionē. Fac̄ gͦ tres regulasPrima ꝙ ea que expediunt̉ officio iudicꝭ nobili etad publicam vtilitatē dicunt̉ meri imperij. Secunda regula ea que exercent̉ officio iudicis nobili advtilitatem priuatam dicunt̉ mixti imperij. Tertiaregula ea que exercent̉ officio iudicis mercēnarioad vtilitatem priuatā ſunt ſimplicis iuriſditionis.Et diſtinguit Bar. merū imperiū ſex modis. pͥmūeſt imperiū merū maximū. ſcd̓m meꝝ imperiū maius. tertiū merū imperiū magnū. quartū eſt merūimperiū paruū. quintū merū imperiū minꝰ. ſextūminimū. Imperiū merū maximum competit ſoliprincipi vt facere legē vniuerſalē diſtinguere totūorbem. Merū imperiū maius eſt animaduerterein facinoroſos hoīes inferendo vltimū ſuppliciumvel membri abſciſionē vel mortē ciuilē cū quis perdit libertatē ⁊ ſimilia. Merū imperiuꝫ magnū eſtcum quis ꝑdit ciuitatē ſine libertate puta deportatus. Merū imperiū paruū eſt relegare vel corpꝰacriter afficere. ⁊ iſta nō cōpetunt cuilibet iudici vtſtatim dicet̉. Meꝝ imperiū minus eſt modica coertio que competit cuilibet magiſtratui id eſt cuilibet habenti ordinariā iuriſditionē. nam iuriſditioquaſi nulla eſſet ſine modica coertōe. vt in. c. ex litteris de offi. dele. ⁊. c. paſtoralis. e. ti. ⁊. l. magiſtratibꝰ. ff. de iuriſ. om. iudi. ⁊. l. fi. ff. de offi. eiꝰ. vn̄ eoipſo ꝙ quis recepit ptātem ordinariā vel delegatāhabet hanc modicā coertionē ex qua dependet vtpoſſit cognoſcere ſūmarie de leuibꝰ criminibꝰ ⁊ leuiter caſtigare verberibꝰ. vt in. l. leuia. ff. de accu.⁊. d. l. magiſtratibꝰ. Et meꝝ imperiū minimū conſiſtit in leuiter mulctādo. ad hoc. l. fi. C. d̓ mō. mulctan. ⁊. l. ij. C. de ſpor. ⁊ iſta duo vltima poſſunt delegari de iure ciuili quia competunt cuilibet magiſtratui. ⁊ ea que competūt iure magiſtratus ſuntdelegabilia de iure ciuili. vt in. l. j. ff. de offic̄. eius.Superiora vero cōmuniter tenent̉ ꝙ nō ſunt delegabilia de iure ciuili propter grauitatem preiudicij niſi propter neceſſariam abſentiam de loco. de