vigore conſuetudinis ſeu priuilegij. In prima ponitur deciſa conſultatio. In ſecunda reſpōſio. ibiconſultationi. ¶ No. primo ꝙ quemadmoduꝫ ſehabent ſubditi epiſcoporum ad archiepiſcopumita ſe habēt ſb̓diti archiepiſcoporum a pr̄iarchamſicut gͦ archiep̄s nō ſe impedit de ſubditꝭ ep̄oꝝ niſiper appellationē. vt in. c. paſtorlis. jͣ. e. ita nec patriarcha impedit ſe de ſubditꝭ archiep̄oꝝ niſi ꝑ appellationē vel alio iure ſpeciali. Et ex hͦ ⁊ ex tex. no. ꝙſicut ab ep̄is appellat̉ ad archiep̄m metropolitanūjͣ. e. paſtoral̓. ita ab archiep̄o appellat̉ ad pr̄iarchaꝫqui eſt iudex archiep̄oꝝ. Nā ſicut multe dioceſesſunt ſub cura archiep̄i ita ꝙ archiep̄s eſt metropolitanꝰ ⁊ ſuꝑior omniū illoꝝ ep̄oꝝ dioceſuꝫ ita multe prouincie ſunt ſub cura cuiuſcunqꝫ pr̄iarche itaꝙ patriarcha eſt iudex ordinarius oīm archiep̄oꝝqui ſunt in ſuo patriarchatū. Et ſcias quattuor eēin ordīe principaliores patriarchas quos enūerattex. in. c. antiqua de priuile. alij ꝟo p̄ter illos nonſunt de iſtis principalioribꝰ. ¶ No. ſcd̓o ꝙ patriarche nō hn̄t plus iuriſditōis qͣꝫ habeat archiep̄i velep̄i niſi quatenus in canonibꝰ cauet̉ exp̄ſſū. dignitas tn̄ eoꝝ eſt maior. vt ī. c. antiqͣ. preall. ¶ Tertiono. tria ex quibꝰ cōpetit iuriſditio ordīaria ex legeex ꝯſuetudine ⁊ ex pͥuilegio principis. ꝯſuetudo gͦdat ordinariā iuriſditionē. vt h̓ ⁊ in. c. cū ꝯtingat.iūcta glo. de fo. cōpe. ⁊ in. c. conq̄ſtꝰ. ix. q. iij. ¶ Iteꝫno. ibi eccleſiā vel rectorē. ꝙ qn̄qꝫ priuilegiū cōceditur ip̄i eccl̓ie qn̄qꝫ p̄lato ip̄ius eccleſie. Inſpicienda ſunt ergo ꝟba pͥuilegij. ⁊ ex priuilegio d̓r quishonorari a pͥncipe vt ptꝫ ibi honorare. ⁊ ideo alibidicit̉ ꝙ princeps ꝯcedendo vni feudū videt̉ eū nobilitare. vt in. c. j. quis dica. dux vel marchio coll̓.x. ⁊ ibi ꝑ Bal. ¶ In glo. ij. in fi. vl̓ ſolue al̓s ẜm Hoſti. ꝙ tp̄s nō eſt modꝰ inducēdi obligationē vel tollendi. vt in. l. obligationū. §. placet. ff. d̓ act. ⁊ obli.ſed bn̄ ex tꝑe cauſat̉ ꝯſuetudo. Itē p̄ſcriptō ex qͥbius q̄rit̉ vt. jͣ. de p̄ſcrip. ꝑ totū. Itē qn̄ lapſus tꝑisinducit p̄ſcriptionē. vt in. c. ꝑuenit de emp. ⁊ ven.⁊ in. l. cum de in rem ꝟſo. ff. de vſu. ¶ Item dic ꝙp̄ſcriptio nō cauſat̉ ex ſolo tꝑe nec ꝯfuetudo ſꝫ exnegligentia dn̄i ⁊ poſſeſſiōe poſſidentis accedenteiuris diſpoſitōne. Cōſuetudo ꝟo cauſat̉ ex tacitoꝯſenſu. ⁊ ſic ꝓprie ſolū tp̄s nō inducit ꝯſuetudineꝫvel p̄ſcriptionē. vnde vbi ꝯſuetudo vl̓ p̄ſcriptō nōhabet ſuos comites nō pōt induci ⁊ ſic loquūt̉ cōtraria ſignata in glo. ⁊ de hac materia plene dicendum vt no. in. c. fi. d̓ ꝯſue. ¶ In. glo. in. ꝟ. ſpecialipriuilegio in. fi. no. gl. hꝫ .n. ꝓ indubitato vt papapoſſit detrahere iuri vniꝰ eccleſie ⁊ dare alteri. hocem̄ ꝯtingit quotidie cū papa eximit vnā eccleſiama iuriſditione ſuꝑioris ſui. ẜ vide tu glo. xxij. di. c.j. que dicit ꝙ papa ſine cauſa nō dꝫ de vna eccleſiatollere ⁊ alteri dare. Ad idē glo. x. di. c. j. ⁊ qd̓ le. etno. xij. q. ij. in. c. nō liceat pape. ⁊ ꝓfecto ſine cauſafacere nō debet qꝛ nō eſt vni ꝯſulendū cuꝫ iacturaalterius. nā papa dꝫ facere ſicut bonꝰ pater familias qui diſpenſat ẜm merita ⁊ exigentiā ꝑſonaruꝫ.nā ſi ꝓrſus nō ſubeſt cā videt̉ qd̓ apud eū eſt acceptio ꝑſonarū qd̓ eſſe nō dꝫ. vt in. c. nouit de iudi.

ſꝫ ſi papa faceret toleraret̉ ī eccl̓ia militāti. ſic ītellige qd̓ no. ſpe. in ti. de lega. in. §. nūc on̄denduꝫ. ꝟ.lvij. ⁊ meliꝰ ver. xcix. ⁊ in. §. nūc breuiter ante fi. ſb̓rubrica de diſpenſatōe. ⁊ ꝑ Io. an. in addi ſup. d.ꝟ. lvij. d̓ ep̄o ꝟo nunqͥd poſſit tollere vni eccleſie etdare alteri. dic vt no. in. c. ꝯſtitutꝰ. jͣ. de re. do. ī gl.pe. in fi. vult ergo glo. ꝙ h̓ vacet arg. a ꝯtrario ſenſu. ⁊ hͦ clarius tenet Inno. nō .n. eſt in poteſtate ſb̓ditoꝝ vtrū velit reſpondere corā ep̄o vel archiep̄onā iudiciū reddit̉ in inuitū. l. inter ſtipulātē. §. ſi ſtichum. ⁊. §. ſacram. ff. d̓. ꝟ. oblig. ⁊ in. c. intelleximꝰde iudi. nec poſſunt ſb̓diti ꝯſentire in aliū iudicemſine licentia ꝓprij ep̄i. vt. in. c. ſignificaſti de fo. ꝯp.etiā ſi fit ep̄us. vnde dicit notāter Hoſt. sͣ. c. ꝓxi. ꝙſicut clericus ſubiectꝰ ep̄o non pōt ꝯſentire in alienum iudicē ſine ꝯſenſu ſui ep̄i. d. c. ſignificaſti. itanec ep̄s ſine ꝯſenſu ſui archiep̄i. ⁊ eadē rōne idemvidet̉ dicendū in archiep̄o vt nō poſſit ſe ſubijcerealieno iudici ſine conſenſu ſui patriarche. ⁊ hͨ ſuntnotanda. Io. an. h̓ dicit ꝙ ſi volumꝰ tenere arguhoc a ꝯtrario ſenſu debemꝰ ſupplere hic ad lr̄am ꝙarchiep̄s h̓ requiſitꝰ vult iuſticiā facere quaſi dicatꝙ ſi archiep̄s requiſitꝰ nō vult reddere ius ſubditꝭſuis tunc poterūt ſubditi ꝯueniri corā patriarcha⁊ idem eadem rōne eſſet dicendū cum ep̄us eſt negligens in exhibendo iuſticiaꝫ de ſuis ſubditis vttunc poſſit adiri archiep̄s. Et aduerte ꝙ hoc dictūeſt fundatum ſuper illa opi. ꝙ negligente ep̄o velarchiep̄o ſemper ſuccedit ſuꝑior in iuriſditione etmulti tenuerunt illam opinionem. ſed an ſit veradicam. jͣ. e. c. paſtoralis vbi tangitur per glo.Archiep̄s impediCiOA CACS. tus poteſt ꝯſecrationem ſui ſuffraganei alteri cōmittere ⁊ cōſecrandus tenet̉ ab illo cōmiſſario munus ꝯſecrationis recipere. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi conſultatōni.¶ No. pͥmo ꝙ ep̄s ſeu archiep̄us pōt cōmittere eaq̄ ſunt ꝯſecratōis ſeu ordīs ep̄alis ⁊ ſic cōmittit eaque ſunt meri imperij cū in ea exerceat̉ iuriſditioex officio nobili ⁊ ad publicā vtilitateꝫ ad idem. c.aqua de ꝯſecra. eccle. vel alta. ⁊. c. ſuffraganeis deelec. ¶ No. ſcd̓o ꝙ ep̄i ſubiecti archiep̄o dicunt̉ ipſius ſuffragenei. Suffragant̉ .n. ſibi in ꝯſecratione⁊ in alijs. nā requirit ꝯſilium ep̄orum in ordinatione ꝓuincie. ix. q. iij. c. j. ⁊. ij. ⁊ cū conſecrat ep̄m debet hr̄e ſecum alios ep̄os. lxv. di. quaſi ꝑ totuꝫ velſaltem duos ex eis. vt in. c. ſi archiep̄s d̓ temp. or.¶ Tertio no. ꝙ ea que ſunt ordinis non ſunt aſſumenda niſi a catholico ⁊ ab eo cui gratia ſedis apoſtolice nō eſt ſubtracta. ¶ Itē no. ibi ab eo ꝙ vnꝰeſt principalis in conſecratione epiſcopi .ſ. ipſe archiepiſcopus vel eius cōmiſſarius alij nō ſunt pͥncipales ſed aſſiſtunt. Ultimo no. ar. ꝙ ſubditus tenet̉ litigare coram delegato ſui ſuꝑioris. ſed h̓ querit̉ vtrū archiep̄s poſſit cōpellere ep̄m ad acceptādum cōmiſſionē iſtam. doc. ꝙ ſic. intelligo ſi cōmittit vni ex ſuffraganeis ſuis. nam poteſt ſuꝑior cōpellere ſubditū ad acceptandū delegatōem. jͣ. c. ꝓxi. in. l. vnica. C. qͥ ꝓ ſua iuriſ. Sed ſi cōmittit nonſubdito valet ꝯmiſſio ſꝫ ille non compellit̉ accepta-