Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De offi. ordina.

deuoluit cām ad ſuꝑioreꝫ. vt in. c. ſolū. in. c. fia iudice de appel. li. vj. do. An. ponit alios duos eſfectus ſꝫ iudicio meo cōp̄hendunt̉ ſub p̄dictis. naꝫtertius eſt effectus ẜm qui ſuſpendit iuriſditionem iudicis a quo. ſed iſte effectus comp̄hendit̉ inſcd̓o qꝛ ſi deuoluit cām ad ſuꝑiorem ergo ſuſpēditiuriſditōem iudicis inferioris. vt in. c. lꝫ de offi. le. ī. c. paſtoral̓ in. §. p̄terea. of. dele. qͣrtꝰ effectꝰ ſecundū qꝛ impedit tranſitū in rem iudicatā. ſediſte effectꝰ cōprehendit̉ ſub primo. qꝛ ſi appellatioextinguit vel ſuſpēdit iudicatum. ergo impedit netrāſcat ī rem iudicatā. vt ī. c. qd̓ ad ꝯſultatōnē p̄al.duo ergo principales ſunt effectus appellatōis dequibꝰ. Un̄ redeūdo ad pͥncipale queſitū dicoappellatio in ſnīa cenſure non oꝑat̉ pͥmū effectū qꝛ ſuſpendit vinculū ſnīe ſꝫ oꝑat̉ ſcd̓m qꝛ deuoluitcāꝫ ad ſuꝑiorē vt ī. c. tuas de ſen. ex. pōt̉ ergoappellatio habere vnū effectū ſine reliquo. hocdixit do. An. noͣbile dictuꝫ ſi eſſꝫ veꝝ ſi ſtatutum tolleret̉ appellatio p̄ſuppoſita validitate ſtatuti. valet ſtatutū in terris recognoſcentibꝰſuꝑiorē. vt dixi in. c. veniētes iureiu. no. Bar.in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. iur̄. appellatio videturremota ſolū reſpectu pͥmi effectus non ſcd̓i. Sedego dictū nullo modo puto veꝝ qꝛ a remouet̉genꝰ remouet̉ q̄libꝫ eiꝰ ſpēs. vn̄ ſi īhibet̉ alicui nepoſſit donare oīs ſpecies donatōis eſt interdicta.vt in. l. filiuſfa. ff. de dona. remota ergo appellatōe ſtatutū intelligit̉ remotus omnis effectus appellationis. etiā ꝓbo dictum. §. preterea vbi patet remota appellatione reſcriptū pōt appellariad effectū deuoluēdi cam ad ſuꝑiorē niſi ſuꝑior excerta ſcientia recipiat appellationē. vt ibi in c. paſtoralis de appel. nec ob. tex. noſter qꝛ eſt ſimpliciter ab excōicatōe remota appellatio. hoc .n. nullibi cauet̉ immo ꝯtrariū habet̉ in d. c. tuas. ſꝫ ſolūdiſponit̉ vt vinculū ſuſpendat̉ appellationem ſic ſolū tollit ius vnū effectum appellatōis. vnd̓ꝯſequens videt̉ ꝑmittere alios effectꝰ. vt ī. c. nōnede p̄ſump.. xxv. di. qualis. Sed dubiū eſſet quidſi ſtatutū diceret ſnīa poteſtatis ſuſpendat̉appellationē nunqͥd poterit appellari quo ad effectum deuolutiuū? videt̉ pͥmo ſic. ar. ꝯtrariūꝯcludit do. An. in alio articulo qꝛ ſnīa regulariter retractat̉ niſi appellatōnis viā dicēdopoſſit ſuſpendi appellationē videt̉ interdixiſſe retractione que pōt ſequi ex appellatōne. ſed in ſnīacenſure aliud eſt qꝛ natura ſui eſt retractabilis. Etaduerte quia in hoc videt̉ do. An. ſibi. ꝯͣrius. namin p̄cedenti caſu vbi erat minꝰ dubiū tenuit poterit appellari quo ad ſcd̓m effectū in iſto articl̓otenet ꝯtrarium. Et ego tenereꝫ in iſto articulo oppoſitum qꝛ vt dixi remouendo vnū effectū appellationis videt̉ ꝑmittere alios. potuit em̄ ſtatutuꝫ diſponere vt non ſuſpendat̉ appellationeꝫ que fruſtratorie qn̄qꝫ fit ad impediendā executionē ſentētie cui fraudi obuiat̉ tale ſtatutū ſed appellari poterit quo ad vt ſuꝑior cogͦſcat an iuſte vel īiuſtefuit excōicatus. ar. ſimꝰ in odioſis debꝫ fieriſtrictiſſima interp̄tatio. l. iij. §. hec aūt verba. ff. de

neg. geſt. in. c. in nr̄a de iniur. in. c. ſtatutuꝫ deelec. li. vj. Ultimo notabis ex glo. ex p̄dictisa ſententijs que tranſeunt in rem iudicataꝫ dꝫnihilominus appellari infra. x. dies al̓s audiet̉quis viam appellationis ſed viā q̄rele vt .. dixide excōicatōe que ſingulariter no. In glo. ī..ꝯq̄ſtus in fi. ibi. c. cordi. adde li. vj. Et videt̉ gl.cludere hodie itineris arreptio habeat vi appellationis. ſed tu dic melius vt no. in. c. dilecti deappella. ibi dixi. In glo. fi. no. pͥmo ex pͥncipioreferēdo glo. ad tex. ſnīa etiā excōicatōis nonp̄ſumit̉ rōne ꝓceſſus. In alijs ſententijs a ſententia excōicatōis quid tenēdū? dicenduꝫ eſt vt pleneno. in. c. qm̄ ꝯtra falſam de ꝓba. Inno in. c.in iure de offi. dele. ſed in ſnīa excōicatōis eſt dubium nunqͥd p̄ſumat̉ iuſticia? tenet hic do. An. īduplici loco p̄ſumit̉ iſta ſnīa ex ſuſpendit̉vinculū appellationē. dicit limitandū quodno. Inno. in. d. c. in iure. vbi dicit ſnīa p̄ſumit̉ poſtqͣꝫ trāſiuit in rem iudicatā ſꝫ ante non. naꝫvt vides excōicatio non tranſit in rem iudicataꝫtn̄ ea p̄ſumitur. Sed aduerte quia do. An. nonfuit recordatus de notabili dicto Inno. in. c. boneel. j. de elec. vbi dicit quēadmodū alijs ſententijs non p̄ſumit̉ ſi fuit appellatū ita nec ſententiaexcōicationis ſed onus ꝓbandi excōicationem fuiſſe iuſtā incūbit aduerſario. ſecus ſi non fuit appellatum. ad hoc allegat iſtū tex. hoc dictū Inno.ſequit̉ idē. do. An. in. d. c. qm̄ ꝯtra. qͥnīmo plꝰ credo citra appellationē ſi excōicatus conqueriturinfra dicenniū de iniuſta excōicatōne non p̄ſumit̉ꝓiuſticia niſi ꝓbet̉ qꝛ exquo impugnat ſnīaꝫ infradecenniū videtur acquieuiſſe ſententie ſic dꝫexcōicator eam ꝓbare iuſtā. Ad hoc facit. c. j. de reiudi. li. vj.. c. quod ad cōſultationē p̄alle. qd̓no. Inno. in. c. ſollicitudinē de appella. Sed nūqͥdpoſt decenniū p̄ſumatur iudex citauerit ſeu monuerit excōicatum? iſta glo. facit non ſed vide tutex. notabilē in. c. ſacro de ſen. ex. in pͥn. vbi ꝓbat̉excōicatorem debere ꝓbare monuerit. idē ſentit Fre. ꝯſilio. clxv. vbi notanter dic̄ ſi ꝯtra pͥmuꝫ ſcd̓m decretū opponit̉ ꝓceſſerit citatio debetaduerſarius hoc ꝓbare etiā poſt lapſum. x. dieruꝫtum quia ꝑs negat fuiſſe pn̄tem. tum quia primuꝫ ſcd̓m decretū interponunt̉ ꝯtra abſentē et ſic ſingulariter ſentit non p̄ſumit̉ partem fuiſſe pn̄teꝫin ſententia vel citationē p̄ceſſiſſe ſalteꝫ in illis ſententijs que ferunt̉ ꝯtra abſentē de quaꝝ natura ēexcōicatio. et ideꝫ approbat do. An. in. d. c. quoniam ꝯtra. Et general̓r an ſententia p̄ſumat̉ lataꝯtra preſentem vide per ſpe. in ti. ſen. ex. §. vt autem. ver. et no. per Inno. in. d. c. cum in iure.Utimo no. finem glo. probationes receptead vnum effectum faciunt fidem ad alium effectūinter eaſdem perſonas. de quo dic. vt plene dixi īc. veniens el. ij. de teſti.De cauſis ſubditorūUo IIMIIL. archiepiſcoporum etepiſcoporum ſuorum patriarcha non cognoſcit niſi per appellationeꝫ legitimā aut