De offi. ordina.

peccata ſua ⁊ noͣbis eā. ¶ Scd̓o no. ex gl. ꝙ a pluribꝰ excōicatōibꝰ pōt qͥs liberari vnica aſolutionedūmō abſoluēs habeat ptāteꝫ iure ꝓprio vl̓ ex cōmiſſione alioꝝ. ¶ Tertio no. ex glo. fi. vnā dr̄iaminter abſolutōeꝫ ⁊ excōicatōem. nā excōicatio lataex falſa cā tenet ſecus in abſolutōe. Sꝫ ego nō puto verā hāc differentiā. nam ſi excōicator credebatcām verā que erat falſa erit excōicatꝰ ⁊ tūc fuiſſꝫ excōicatus. ſꝫ ſi ſciuiſſet illā falſaꝫ puto ꝙ ille non eritexcōicatus lꝫ cautū ſit obtinere abſolutōem. Excōmunicatio em̄ ſumit vires ab intentōe excōicatorꝭad hͦ facit qd̓ no. ꝑ glo. in. c. ij. de teſti. co. ⁊ ī. c. P. ⁊G. de offi. delega. ⁊ in. c. j. de iudi. ſꝫ vbi excōicatorintēdebat oīno excōicare tūc excōicatio tꝫ licꝫ ſit iniuſta. ⁊ ita loquunt̉ iura allegata in glo. ⁊ idē eſſetin abſolutione qꝛ ſi abſoluēs intendebat oīno abſoluere etiā ſi cā exp̄ſſa oīno eſſet falſa vl̓ iniuſta tenebit abſolutio. vt in. c. venerabilibꝰ. in. §. vbi aūtde ſen. ex. li. vj. vbi tex. notabilis. Nec ob. p̄dictisc. qꝛ circa de quo gl. opponit qꝛ cōiter ille tex. intelligit̉ ꝙ diſpēſatio ibi nō tenuit ꝓpter exp̄ſſionē falſe cauſe ſed papa illā tolerauit gratioſe. ⁊ ꝓ hͦ de fi.p̄ſby. c. j. ⁊. ij. li. vj. vbi patet ꝙ diſpenſatio eſt nulla ſi fuit obtēta ꝑ ſurreptionē. ¶ Itē gl. fi. in fi. aduerte qꝛ hͨ gl. videt̉ deſtruere tex. nā in littera nulla fit mentio de infamia ſed ſolū de ſuſpitionē. Itēſeq̄ret̉ ex glo. ꝙ ex ſuſpitōe vrgēti ſine infamia nōpōt indici purgatio cuiꝰ ꝯtrariū ꝓbat̉ in. c. inter d̓pur. cano. vbi tex. notabil̓ ponit ſuſpitōem ⁊ infamiā ꝓ cauſis ſufficientibus ad purgatōem indicēdam. Un̄ Inno. ⁊ Hoſti. dicūt h̓ ꝙ ep̄i ſuſpitio ſufficit. dixit tn̄ Inno. ꝙ ſuſpitio dꝫ eſſe vrgēs .i. magͣ.Et ꝓ dicto Inno. optime facit. c. tua. jͣ. d̓ coha. cle.⁊ muli. Io. an̄. ꝯcordādo dicit ꝙ aūt eſt ſuſpitio ſoliꝰ ep̄i clādeſtina ⁊ nō ſufficit. arg. vj. q. ij. ſi tm̄. ⁊. c.placuit. Et no. hͦ dictū aūt ep̄i ⁊ alioꝝ ⁊ ē ꝓbabilis⁊ tūc poterit indici purgatio. ad hͦ vide bo. tex. cuꝫgl. ⁊ qd̓ ſuꝑ ea no. in. c. oībꝰ. ij. q. iiij. ego hunc articulū latius examīaui in. c. qͣl̓r. ⁊ qn̄ el. ij. de accu. ⁊Nico. Abb.dic vt ibi.i Propter pericuIMNINCAui. luꝫ aīe ſuppletorꝘdinarius deſidiā vel maliciaꝫ delegati. vl̓clarius ſūma ſic. Si ex deſidia vel malicia delegatipape quis ꝑſeuerat in peccato ordinariuſ loci pōtſupplere nō obſtāte ꝙ cā fuerit delegato cōmiſſa. ⁊ē caſus notabilis ⁊ ſingularis. Cōis diuiſio. ſecunda ibi cum itaqꝫ. ¶ Nota ꝙ ſtātes in peccato inceſtus etiā ſub colore̓ mr̄imonij pn̄t ⁊ debēt excōicari ꝑ ep̄m loci. intellige ſi moniti nolūt a peccato deſiſtere qꝛ excōicatio nō eſt ferenda īmediate ꝓpterdelictū ẜ ꝓpter ꝯtumaciā ſurgentē ex delicto. vt inc. ſacro. de ſen. ex. no. glo. xj. q. iij. epiſcopi. hodieꝟo ꝯͣhentes ſcienter in gradu ꝓhibito ſunt ip̄o facto excōicati. vt in cle. vnica de ꝯſan. ⁊ aff. ¶ Scd̓ono. caſum ſingularē in quo ordinarius ſupplet negligētiā ſeu maliciā delegati pape ⁊ impedit ſe decauſa alteri cōmiſſa ꝑ papā .ſ. qn̄ ex negligētia ſeumalicia delegati nutrit̉ peccatū. vnde lꝫ iſte tex. loquat̉ cū aliqui remanēt in peccato inceſtus. idem

tamen eſt ẜm doc. in quolibet alio peccato. narrat̉em̄ hic factū. vnde ratio vera decidēdi fuit ne ꝑtesremanerēt in peccato. ⁊ id̓o vbicunqꝫ ſubeſt taliscauſa ſemꝑ ordinarius pōt inſurgere ⁊ occurrerevt peccatū euitet̉. Et ex hac rōe dico ꝙ etiā ſi ep̄usnunqͣꝫ prius excōicaſſet nec aliter ꝯtra ꝑtes ꝓceſſiſſet ſꝫ cauſa a pͥmordio fuiſſet cōmiſſa delegato ſi delegatus eſt negligens in ꝓcedendo ⁊ ꝑtes interimremanent in peccato poterit ⁊ debebit ordinariusꝓcedere ꝯtra ꝑtes ſaltē excōicando niſi ꝓcedāt incauſa corā delegato. Secus aūt eſt vbi non īmineret peccatum. vtputa quia cā eſſet pecuniaria. naꝫtunc delegato pape negligente ordinarius ſe nonintromittit ſed recurrendū eſt ad ipſum papā ẜmHoſt. ⁊ bene. nam exquo cauſa fuit ꝯmiſſa delegato exempta eſt a manibus ordinarij vnde nō pōtordinarius ſe intromittere vt in. c. ſtuduiſti de of.lega. nam ratione peccati ponit̉ h̓ caſus ſpecialisſecus ergo vbi non īminet peccatū. arg. h̓ ꝑ locuꝫa ſpeciali ⁊ hec no. Sed quero quid ſi papa abſoluiſſet expreſſa falſa cauſa. dic ꝙ abſolutio nō teneret ⁊ ea non obſtante poſſet ordinariꝰ ꝓcedere contra ꝑtem. arg. s. c. ꝓxi. Sed dubiū eſt quid ſi papade omnibus certificatus abſoluit ⁊ mandat ordīario vt deinceps illos non moleſtet nunquid tenet̉ordinarius in hoc obedire pape Sol. dicit Hoſti.multum notanter ꝙ aūt eſt caſus in quo papa pōtdiſpenſare ⁊ tenetur illi obedire. aut non poteſt diſpenſare ⁊ non debet obedire quia potiꝰ teneturobedire deo qͣꝫ pape. xj. q. iij. qͥ reſiſtit. ⁊. c. dominꝰ⁊. c. iulianꝰ. Et nota ſingulariter hoc dictum ꝙ exmandato pape non tenetur ordinariꝰ aliquos admittere in peccato mortali. ⁊ idem ſentit Io. an. inc. ſiquando de reſcrip. cum papa mandat ꝓuideri notorie indigno de aliquo beneficio ⁊ eſt tāta indignitas ꝙ ſine peccato pareri non poteſt. Idemſenſit Inno. in. c. inquiſitioni de ſen. ex. vbi notāter dixit ꝙ pape parendū non eſt vbi ex ſuo mādato preſumitur malum futurū vel aliquod ſcandalum. probat̉ hoc ratione. mādando id qd̓ in ſe eſtpeccatū in quo diſpenſare nō poteſt excedit finesſue poteſtatis quia papa nō recipit poteſtateꝫ peccandi. xl. di. c. j. ⁊ ideo ſibi impune nō paret̉ cū nōſit ibi cenſendus papa ſed priuata ꝑſona ar. in. l.fi. de iuriſ. om. iu. ⁊ in. c. ij. c. de ꝯſti. li. vj. Et idē dicin lege ipſius pape vel cuiuſcunqꝫ principis. namſi eſt iniuſta ⁊ continet in ſe peccatum nō remiſſibile per ip̄m principē talis lex nō eſt a ſuditis recipiēda. iiij. di. erit aūt lex. ⁊ in. l. fi. C. ſi ꝯtra ius vel vti.pub. ⁊ ſentit ibi Bar. ⁊ in. l. om̄es populi. ff. de iuſti. ⁊ iure. ¶ In glo. j. pro intellectu glo. opp. ſentētia excōicatōis nō eſt ferenda ab homīe ꝓpter crimen ſed ꝓpter ꝯtumaciā. aut in non parendo autin non veniendo. vt in. c. ſacro. do ſen. ex. ⁊ eſt gl.noͣbilis. xj. q. iij. ep̄i. ſꝫ iſti fuerūt excōicati ꝓ hac nefaria ⁊ inceſtuoſa ꝯiūctōe qͣre male. Sol. glo. j. vtarbitror mētu ꝯͣrij ſoluēdo ponit duos alios intellectꝰ. primꝰ ꝙ ſnīa diuortij pͥus fuit lata ꝯtra iſtos.⁊ quia illi parere noluerunt fuerūt excōicati. ſcd̓sintellectꝰ colligit̉ ex glo. ſequentibꝰ d̓ quibꝰ iſta gl.