L

facit mentionē ꝙ ante ſnīam diffinitiuā iſti fuerūtexcōicati. qd̓ declara ẜm intellectū queꝫ ponit hicInno. videlicet ꝙ iudex ex officio ꝓcedēs ꝓ notorio ꝯtubernio iſtos nolētes abinuicē recedere excōicauit. ⁊ ſic iſti excōicati impetrauerūt lr̄as a papa in quibꝰ dicebat̉ ꝙ iſti aſſerebāt ſe iniuſte excōmunicatos ⁊ mādabat̉ excōicatori vt iſtos abſolueret ſi ita eſſꝫ. alioquin mādabat̉ delegatis vt hocexequerent̉ ẜm tenorem. c. ab excōicato de reſcpͥ.Alij aliter intelligunt ſed ꝯclude vt placet Hoſt. ⁊Io. an̄. ꝙ etiā approbo ꝙ nō eſt vis qualitercūqꝫ fuerit ꝓceſſuꝫ etiā ſi ad petitōeꝫ accuſatoris lꝫ Inno.in hͦ aliter intellexerit. naꝫ ſemꝑ ordinariꝰ pōt ſuꝑplere deſidiā ⁊ maliciā delegati ferēdo ſnīam ꝯtraꝑſeuerantes in crimīe vt. sͣ. latius declaraui. ¶ Inglo. ij. ibi in honore ꝯſtituti. puta qꝛ ſūt milites veldoctores ad quos dꝫ mitti vt iurēt. vt ī. l. ad egregias ꝑſonas. ff. de iureiur. dicit tn̄ hic Goff. no. dictum ꝙ ad has ꝑſonas egregias d̓ gratia ſola ⁊ nōex neceſſitate mittit̉. qꝛ de iure poſſent compelli venire ad iudicem. l. ij. §. ſi preſes. ff. qͥs or. ī bo. poſſ.ſer. Et hic no. ꝓ intellectu illiꝰ. l. ad egregias. vt intelligat̉ d̓ honeſtate non de neceſſitate. ¶ Item gl.fi. ibi inceperunt habere delegati. pondera glo. aꝑte em̄ ſentit glo. ꝙ delegatus nō ꝑdit iuriſditioneꝫlicꝫ ſit negligens vel doloſus in ꝓcedēdo etiā ſi exculpa ſua foueat̉ peccatū vt hic. ordinarius ergo īcaſu huiꝰ. c. reaſſumit iuriſditionē non vt diffiniattotā cām ſed vt ꝯuincat partes nō ꝓſequentes cauſam ⁊ remanentes in peccato. Hoſt intellexit ꝙ delegatꝰ hͦ caſu ꝑdit iuriſditionē ⁊ ordinarius reaſſumit cauſam. ſed primꝰ intellectꝰ magis placꝫ Inn.⁊ Io. an. ⁊ cōmuniter doc. ⁊ videt̉ ꝓfecto magꝭ littere cōſonus intelligendo p̄ſertim ꝙ hic fuerit appellatū. nō em̄ dꝫ iudex a quo reaſſumere iuriſditionē niſi ſint lapſa fatalia appellatōis. vt in. c. perſonas. ⁊. c. cū ſit de appel. Et no. ex fi. glo. ⁊ ex tex. caſum in quo admittit̉ excōicatus ad litigāduꝫ de iniuſta excōicatōne abſqꝫ eo ꝙ abſoluat̉ in pͥncipiocauſe quādo .ſ. prius fuit abſolutus ⁊ poſtea negligens in ꝓcedēdo. ⁊ ita loquit̉ iſte tex. al̓s aūt dꝫ inpͥncipio abſolui nec al̓s dꝫ audiri. vt in. c. ꝑ tuas d̓ſen. ex. ⁊ in. c. cū ꝯtingat.Nico. AbbOrdinarius ſupplet negliqANtO. gentiā abbatis nō reuocātis monachū vagabundum. cōis diuiſio.ſecunda ibi mandamꝰ. ¶ No. pͥmo ꝙ regl̓ares nōdebent diſcurrere ꝑ curias principū ⁊ hodie accedentes ad curiā principis ſine licentia ſuperiorisſunt excōicati. de quo dic vt habetur in ele. ne inagro. §. qꝛ ꝟo de ſta. regu. Dicit tn̄ Hoſt. ꝙ ꝑ hͦ naͣtollit̉ quin religioſus de licentia abbatis poſſit deputari obſequio alicuiꝰ principis vel ep̄i licet de facili ꝓpter ꝑicula que inde ſequi poſſunt abbas cōſentire nō debet. ⁊ hoc tenēt doc. in. c. ex reſcriptojͣ. de iureiur. ¶ Pro hͦ adduco bo. tex. ij. q. vij. cūpaſtoris. vbi d̓r ꝙ religioſi poſſunt eſſe cubicularijep̄i īmo ep̄s ibi inducit vt potius religioſos qͣꝫ alios habeant. facit quod no. Inno. in. c. cū. I. ⁊ A.de re iudi. vbi tenet ꝙ ꝓ amico monaſterij pōt ab

bas ꝯcedere vt monachꝰ ſit illiꝰ ꝓcurator. ¶ No.ſcd̓o ꝙ pecunia ꝯgregata ex prioratibꝰ ſeu alijs domibus religioſis nō cedit ip̄is pͥoribꝰ ſeu p̄latꝭ ſeddꝫ ꝯuerti in vtilitatē monaſterij. ⁊ idē dic vndecūqꝫ religioſus pecuniā queſiuerit ſiue ex ſucceſſiōecognatoꝝ ſiue alioꝝ. vt in. l. deo nobis. C. de ep̄i. ⁊cle. ⁊. xviij. q. j. c. vnico. ſiue ex ꝯtractu. naꝫ ſcias ꝙlicet ſimplex monachus nō poſſit ꝯtrahere ad vtilitatē ſuā tamē ad vtilitatē eccl̓ie ſeu monaſterij tꝫꝯtractus. vnde notāter dixit Inno. ī. c. cū olim el.ij. de priuil̓. ꝙ ſiue monachꝰ ſtipulet̉ ſibi ſiue monaſterio ſiue imꝑſonal̓r ſꝑ acqͥrit monaſterio ad īſtarſerui. ad hͦ. ff. de ſtipu. ſeruo. l. ſi cōis ſeruus. ⁊ ibiper Bart. Et collige ex notatis ibi per Bart. ⁊ ind. c. cum olim. per Inno. ꝙ in acquirendo monaſterio monachus equiꝑat̉ ſeruo ita ꝙ iura loq̄ntia de acquiſitōne ſeruoꝝ poſſunt trahi ad acquiſitionē religioſoꝝ. Et notabis ex p̄dictꝭ ꝙ religioſuspoteſt ſtipulari monaſterio ſuo ſine aliquo mādato. Dicit tn̄ h̓ Inno. ꝙ ex delicto monachi nō obligatur monaſteriū. ¶ Item no. ibi ſi p̄lati eoꝝ ⁊cͣ.ꝙ ordinariꝰ loci nō corrigit pͥmo loco religioſos ſꝫdꝫ monere p̄latos eoꝝ vt corrigāt. qd̓ ſi neglexerītpoteſt ip̄e ſupplere. ⁊ hoc notabile colligit̉ exponēdo verbū p̄lati .i. abbates ſeu priores. Sed ſi capitur ꝓ ep̄is tunc notabile nō colligeret̉ ſꝫ diceremūꝙ archiep̄s nō exerceret iuriſditonē ī religioſos ſb̓iectos ep̄is niſi pͥus ep̄os moneat vt ipſi corrigāt.ſed primꝰ intellectus cōiter tenet̉. ¶ Sed h̓ querit̉duo religioſi habebant ſingulos prioratꝰ quos cōmutauerūt adinuicē de licētia abbatis ⁊ alter aſſūpſit onus ſoluēdi debita pͥoris pͥoratus ⁊ ſic habebat ſoluere ex redditibꝰ ſcd̓i prioratꝰ. nūquid iſte īcidit in aliquā penā? quidā dicunt ꝙ ſic .ſ. in penaꝫc. ij. de ſolū. qꝛ ꝓ alienis debitis obligat eccl̓iam ſuam. Io. an. ⁊ Hoſti. tenēt oppoſitū. nā pecunia hicꝯgregata ex prioratibꝰ ꝯuertit̉ in vtilitatibꝰ monaſterij ex conſenſu abbatis. ergo eodē modo pecunia vniꝰ prioratus pōt deputari in vtilitatē alteriꝰde licentia abbatis. Et cū hͦ tranſeūt cōiter doc. h̓.hͦ dictū tenerē vbi iſti pͥoratꝰ eſſent de mēſa abbatꝭvel bona monaſterij ⁊ prioratiuū nō eſſent diuiſaſed cōia. Si aūt quilibet locꝰ recognoſcit ſua bonalꝫ prioratꝰ ſubijciant̉ abbatie nō tn̄ puto ꝙ pecūiavniꝰ loci debeat ꝯuerti in vtilitatē alteriꝰ etiā de licētia abbatis. quinīmo pͥoratibꝰ vacātibꝰ nihil debet abbas capere ex illoꝝ redditibꝰ. hͨ ꝓbant̉ in. c.pn̄ti. jͣ. e. li. vj. ⁊ in cle. vnica in. j. ⁊. ij. rn̄ſo d̓ ſup. negli. p̄la. facit. c. ad aures. jͣ. d̓ exceſſ. p̄la. ⁊ qd̓ notātdoc. in. c. fi. de religi. domi. ⁊ ad iſtū tex. pōt dici ꝙnō facit ꝓ opi. doc. nā dicit ꝙ dꝫ ꝯuerti pecunia advtilitatē domꝰ. pōt em̄. intelligi .ſ. illiꝰ ex cuiꝰ redditibus pecunia fuit ꝯgregata vel qn̄ ille obedientieſeu prioratꝰ erāt de mēſa abbatis. ¶ In glo. ī verbo ſed prelati. nota bene iſtam glo. qͥ quotidie allegat̉ cū querit̉ de poteſtate abbatis in monachos.Hug. fuit in opinione ꝙ ſi agit̉ ī figura iudicij ep̄scognoſcet. ſecus ſi agit̉ correctional̓r ẜm regulamclauſtralē. hāc opi ſenſit glo. in. c. j. xviij. q. ij. lꝫ dubitauerit ī. c. de ꝑſona. xj. q. j. Alia opi. quā ſequit̉