Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I

eligendi ſeu pn̄tādi de gratia. vt in. c. iij. de iurepatro. pn̄tando ergo ſcienter indignū abutit̉ gratia ſic debet eſſe priuatus illa vice hec notab̓. Et dixi poteſtas deuoluit̉ ad ep̄m ītellige ſi ep̄shꝫ poteſtatē inſtituendi. ſed ſi ptās inſtituendi ꝑtinet ad aliū puta abbatē vel capituluꝫ tunc ius patroni deuoluit̉ ad habentē inſtitutōem ſic habebit liberā collatōem. hoc voluit gl. ſingu. quā ſemper tenebis menti in cle. vnica ſup. neg. prela.ſic no. illud ius patroni deuoluit̉ ad eum qui habet ip̄am inſtitutionē licet de iure ſpeciali. In glo.pe. nota primo ex iſta glo. intellectū ad. c. qm̄.. c.cum ꝓpter de iurepatro. inquibus dicit̉ ſi queſtio ſuꝑ iurepatronatꝰ non decidit̉.. tempus p̄fixum patronis ad pn̄tandum ep̄s debꝫ ibi pōnere rectorem ſaluo iure vincentis. Illa iura ꝓcedūtquando queſtio eſt inter ipſos patronos iurepatro. ita apparet quis eoꝝ ſit patronus. naꝫpter ꝯtentionem eoꝝ non dimittet eccleſiam vacare. Si aūt eſt queſtio inter patronuꝫ ep̄m ſuperiurepatronatus non habent locum illa iura. namſi diceremus ꝯtrariū ep̄s ſepe fingeret cauſaꝫ negaret patronum eſſe patronum ſolū vt lapſo tempore p̄fixo ad pn̄tandum ipſe ꝓuideret. Idem eſtqn̄ eſt ꝯtentio ſuꝑ pn̄tatione iam facta. nam tuncniſi prius decidat̉ illa queſtio dꝫ ep̄s ꝓuidere rectore. vn̄ habent locum tunc illa iura licet queſtio illa non decidat̉ infra quattuor menſes vl̓ ſexnam cum ex p̄ſentatione acquirat̉ ius p̄ſentato vtnotatum fuit in. c. dilectus.. ti. ꝓxi. debet preiudicare pn̄tato ſi queſtio decidit̉ infra tempusp̄fixum ad pn̄tandum al̓s de facili poſſet ſupplātare patronū. teneat̉ pn̄tare niſi in fi. termini ep̄s habeat examinare ꝑſonaꝫ facere edictūiuxta formā in. c. fi. de elec. poſſꝫ de facili iſtaſtio expediri infra illud tempus hoc ideꝫ voluntcōmittere doct.. Scd̓o no. ex glo. ad illū ſpectat cuſtodia eccleſie vacantis qui habꝫ ius inſtituendi ſeu ꝯferendi licet ſit non ep̄s. qd̓ dicit Io. an.bene notandū neſcio alibi iſtam glo. potius eniꝫꝓbat̉ ratōe qͣꝫ iure. nam ſi habet iſte ius ꝓuidendieccl̓ie de rectore videt̉ debeat habere curā reruipſius eccleſie donec ꝓuideat̉ de rectore. hac gl.allego bo. tex. in. c. fi. j. e. li. vj. Et facit qd̓ noͣ. glo. īd. cle. j. de ſupͣ. neg. p̄la. qd̓ intellige niſi patronꝰ ſitꝑſona eccl̓iaſtica. qꝛ tūc ipſe habens ius inſtituendi habebit cuſtodiam vt ꝓbat̉ hic a ꝯtrario lr̄e. puto is qui habet cuſtodiā iure poteſt ibi ponere iconomū. ar. in regula qui aliū facit de reg.iu. li. vj. Ultimo q̄ro nunquid infra tp̄s p̄fixumpatrono ad pn̄tandū poſſit ep̄s ibi ponere icono qn̄ cuſtodia eccl̓ie ad ſpectat. Hoſt. ſic. vn̄pn̄to ſuꝑior ꝑpendit eccl̓ie de ꝓximo eſtꝓuidendū ſemꝑ poterit ibi ponere īconomū nebona eccl̓ie dilapident̉. Et aduerte naͣ iſtuꝫ iconomum puto inſtitui poſſe ſolū quādo eſt ꝯtentōinter patronū ep̄m ſed etiā nulla queſtione vrgēte. vtputa ſi patronus dicit ego nolo nunc pn̄tareqꝛ habeo ꝑſonam idoneā manibꝰ volo differre tp̄s mihi diffinitū a lege. tūc ſatis eſt ꝓuide

re ſuꝑ hoc de iconomo. hͦͨ ꝓbat̉ tex. ibi vel aliade cauſa ⁊cͣ. Itē dico ſi beneficiū eſt iuriſpatronatus habens collationē vult differre habeatſex mēſes ad ꝯferendū. vt in. c. ij. ꝯceſ. p̄ben.ne eccl̓ia ſtet tāto tꝑe ſine gubernatiōe poterit iſteibi pone̓ iconomū ꝓbatur habito reſpectu admētem littere. em̄ intelligit magis ꝓuidere eccleſie patronate qͣꝫ libere. ſed de patronata fit mentio qꝛ ſepe differt̉ ꝓuiſio ꝓpter p̄ſentatōeꝫ patroAbbas.noꝝ.Si ꝯſtat ordinario abA Par L. ſolutꝰ a papa ſupp̄ſſit veram cām qͣre fuerat excōicatus debet illūremittere ad papā. Si ꝟo ſibi ꝯſtat eſt tn̄ ſibi vrgens ſuſpitō ꝯͣ dꝫ cogere ſe purgare. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi taliter reſpōdemus. in qua ſubdiſtīguit. ſcd̓m mēbrum ibi ſi vero. No. pͥmo ar.ex tex. abſolutio facta ex falſa tenꝫ. oportꝫergo vt abſolutio teneat exp̄ſſa ſit vera excōicatōis. Idem videt̉ dicendū in abſolutōe a quolibet peccato niſi peccator expreſſerit delictū cumſuis qualitatibꝰ que habeant grauare delictuꝫꝯſequitur verā abſolutionē facit qd̓ le. no. de pe.di. v. c. j. in pͥn. No. ſcd̓o ep̄s pōt ꝯpellere ſibiſuſpectū de certo delicto ad ſe purgāduꝫ. qd̓ an ſitveꝝ indiſtincte dicam glo fi. No. terto modūꝓcedendi ꝯͣ eos qui dicunt ſe obtinuiſſe diſpenſationē ſuꝑ irregularitate vel alia inhabilitate dubitaturlan expreſſerint in impetratione verā cāmOppo. ꝯtra tex. nam exquo iſti exp̄ſſerant aliaꝫcām erat dubitandū de nullitate abſolutōnis.ar. optimū in. c. ſen. ex. Sol. dicūt doc̄.in litteris abſolutionis erat expreſſa aliquaſed nūc p̄ſumebat̉ aliā cām expreſſerint. hecſumptio oriebat̉ qꝛ nefando crimine fuerūt excōicati. in lr̄is dicebat̉ ſimpliciter fuerunt abſoluti nec mādabat̉ aliqua ſatiſfactio. vn̄ erat veriſil̓e iſti exp̄ſſiſſent verā cāꝫ. hodie vero ex ſtilocurie exprimit̉ cauſa in lr̄is abſolutōis. ſcd̓o queritur quomō ꝯſtare poterit iſti ſuppreſſerint veraꝫcām in lr̄is exprimit̉ ſolutio ꝯfeſſionē iſtoꝝnam forte alijs dixerūt vel erant teſtes p̄ſentes qn̄exp̄ſſerūt falſam cām. Ultimo querit̉ qͥd ſi iſti poterunt ſe purgare. dicūt doct. bene habebunt̉ cōuictis. vt in. c. inſinuatū. in. c. de ſimo.. c. accedēs de accuſa. qͣliter ſit p̄ſtanda purgatio. dic vt habet̉ in. c. quotiēs.. purga. cano. In glo. j. ibi qd̓ credo veꝝ. hec opi. gl. cōitertenet̉. no. ex hac gl. abſolutio tꝫ ſolūexprimit̉ falſa ſed etiā exp̄ſſit oēs cauſasꝓpter quas fuit excōicatus al̓s abſolutō ꝓdeſt hoc pōt adduci ad qōneꝫ. quidā exp̄ſſit ſacerdoti vnū peccatū reliqͣ ſubticuit nunquid teneaturillud iteꝝ ꝯfiteri an̄ ſufficiat ꝯfiteri ea tacuit? Iſtaglo. pōt adduci opi. ſufficit tacita exprimere. pōt ꝓcedere ſi obliuionē omiſit alia peccata. ſꝫſi ſerioſe quia voluit ꝯfiteri ꝑtes forte aliud eſſetdicēdū qꝛ aꝑꝑet fuit bene ꝯtritꝰ de illo peccato. de hac q̄ſtione vide glo. de pe. di. j. tibi dicoque ponit caſus in quibus tenet̉ quis iteꝝ cōfiteri