De offi. ordina.

al̓s poteſt ep̄s vti iuriſditōe ſua cū habeat iuriſditionem fundatā de iure cōi. ergo ſi nō ſeruat ſb̓ditus qd̓ ibi d̓r pōt ep̄s legitime petere auxilium brachij ſecularis. vide tn̄ in hͦ qd̓ dixi poſt Inno. in. c.venerabili. jͣ. de cēſi. Itē ſcias ꝙ ab eo qd̓. sͣ. dixi ꝙiudex eccl̓iaſticus dꝫ excōicare rebelles iudici ſecūlari. ⁊ ecōtra iudex ſecularis dꝫ bānire ⁊ anīaduertere in rebelles iudici eccl̓iaſtico. Inn. recedit ⁊ videt̉ velle ꝙ nec iſte dꝫ illoſ excōicare. nec ille ſecl̓arꝭiſtos ꝓſcribere vel bānire. ſed ſatis eſt eos vitare.ſed Hoſti. tenet pͥmū qd̓ eſt no. dicēs ꝙ ad petitōeꝫiudicis eccl̓iaſtici iudex ſecularis dꝫ bānire ⁊ punire ſubditos rebelles ⁊ in obediētes iudici eccl̓iaſtico nō curantes de excōicatōe. ita ecōtra ad petitionem iudicis ſecularis debet iudex eccl̓iaſticus int̓dicere ⁊ excōicare ſubditos rebelles ⁊ ꝓſcriptos aiudice ſeculari. ⁊ ad hͦ allego no. dictū Inn. in. c. lꝫex ſuſcepto. de fo. ꝯpe. vbi dixit ꝙ ſi aliqui ſubditinolūt obedire imꝑatori de facto nō ſuccedit papa īiuriſditione. ſꝫ dꝫ iuuare imꝑatorē ad domandū illos ſubditos. ⁊ ſic dꝫ etiā p̄ſtare auxiliū qd̓ pōt. Exhis habes optimū remediū ꝓ iſtis nobilibꝰ repulſis ab eoꝝ dn̄io. nā poſſent implorare auxiliū eccleſie. ⁊ eccl̓ia dꝫ ſubditos eis reſiſtētes excōicare ⁊ īterdicere. ¶ In glo. fi. ibi vt ſua aucͣte ⁊cͣ. hec expoſitio glo. licet vera eſt in ſe. tn̄ ſatꝭ extranea ad tex.vnde alij doctores exponūt nō ad p̄iudicandū eccleſie quominꝰ poſſit iudicare ſine auxilio brachijſecularis. Alij dicunt nō ad p̄iudicandū .ſ. illi contra quem petit̉ auxiliū. qꝛ nō debet auxiliū impendi ꝯtra iudicium. ⁊ hoc etiā ſenſit Inno. vt dixi. sͣ.vel ẜm Hoſti. nō ad p̄iudicandū .i. ꝙ ꝑ hoc non preiudicatur iudici ſeculari quominꝰ poſſit punire etimponere penā tꝑalem. ſed hec opi. ſibi nō placet.quia nō debet quis bis iudicari. xxiij. q. v. quid gͦ.⁊ in. l. licet. ff. nau. ca. ſta. niſi dicat̉ ꝙ iudex eccleſiaſticus imponat penā ſpūalem ſeu pnīam. iudexꝟo ſecularis imponet penā tꝑalem. ſed hoc nō placet Hoſti. qꝛ eccleſia debꝫ defendere penitentē. xj.q. iij. aliud ⁊ ſic trāſit Io. an. cū Hoſti. Ex hac opi.poſſet colligi no. dictū. ſi opi. eſſet vera .ſ. ꝙ punitꝰſpirituali vel tꝑali pena per iudicem eccleſiaſticuꝫnō debet puniri de eodem delicto ꝑ iudiceꝫ ſecularem. ſed do. An. non placet hec ſententia ꝯcludenti ꝙ qualitercunqꝫ fuerit punitus. a iudice eccl̓iaſtico pōt tꝑal̓r puniri ꝑ iudicē ſecularē ſi ē d̓ ſua iuriſditione. all̓. no. ꝑ Inno. in. c. dilectꝰ. de purga. ca.⁊ ꝑ eum in. c. de his. de accuſa. Ego ꝟo puto ꝙ hocſit indiſtincte veꝝ. ſed vide ad hoc tex. no. in. c. felicis de pe. li. vj. ⁊ ibi Io. an. dicit iſtam queſtionemfuiſſe diſputatā. vn̄ vid̓ ibi ꝑ eū. ⁊ qd̓ no. ī ſil̓i Bar.in. l. ij. ff. vi bo. rap. vide qd̓ dixi in. d. c. cū ſit generale. ⁊ in. d. c. de his.Ordīariꝰ qui ſcitACCTOOS. non vt iudex. ſedvt deus vel homo ſubditū eſſe crimīs reūindeterminate poterit. ſed nō noīatim eū arguerevel punire. h. d. ¶ No. pͥmo argumentū optimuꝫex tex. ꝙ is qui aliquid ſcit ex cōfeſſione alicuiꝰ ⁊ inforo penitentiali facta nō dicit̉ illud ſcire ꝓ certo.V0 c. Vhoxuo

quia potuit ille nō veꝝ dicere. ⁊ ſic nō habet̉ certaſcientia. tunc em̄ habet̉ certitudo cū res dep̄hēdit̉aliquo ſenſu corꝑeo. ad hoc. iij. q. ix. c. teſtes. ⁊. l. ſiqn̄. C. de teſti. hoc em̄ videt̉ ꝓbare iſte tex. duꝫ ponit iſta vt diuerſa. Nam primo facit mentiōeꝫ cū ꝓcerto ſcit aliquē eſſe reū crimis. ⁊ poſtea ſubijciturvel ſi cōfeſſus fuerit ⁊cͣ. quaſi tunc ꝓ certo nō ſciat⁊ hͦ ꝓbat iſta lr̄a licet glo. j. aliter ſentiat. in hͦ tn̄ nōvidet̉ ponderaſſe tex. ¶ Scd̓o no. p̄latū nō debere ſubditū noīatim arguere de aliquo delicto niſipoſſit illud delictū plene ꝓbari. nō em̄ creditur etiam ſuperiori ſi dicat aliquē eſſe reū criminiſ. vj. q.ij. in. c. placuit. ⁊ in. c. ſi tm̄. puto tamē ꝙ in ſecretopōt eū admonere. qꝛ talis admonitio nō pōt niſiꝓdeſſe. ar. ij. q. j. ſi peccauerit. ¶ Tertio no. ⁊ tenementi ꝙ delicto cuius quis eſt cōſcius vt deꝰ poſſitin publico redarguere peccatorē in genere. nō tn̄determinate. hoc etiā colligit̉ exemplo xp̄i. ſciebatem̄ deus eum iudā traditurū. tn̄ nō oīno ſiluit. ſꝫ īgene̓ eū redarguebat ⁊ delicti ſuppliciū mīabat̉ dūdicebat ꝙ meliꝰ erat ſi natꝰ nō fuiſſet homo ille ⁊cͣ.⁊ tene menti hͦ dictū. ex quo habes caſum in qͦ pōtſacerdos delictū ſibi cōfeſſuꝫ in genere redarguere. ¶ Itē no. ⁊ tene menti ꝙ ꝓ quolibet dāno illato poteſt recurri ad iudicē eccleſiaſticū vt excōmunicet eū qui damnū intulit licet ꝓbari nō poſſit determinate quis damnū intulerit. Nā ratōne peccati mortalis dꝫ recurri ad eccleſiā. vt in. c. nouit. deiudi. ⁊ in hoc tex. iſte pōt quotidie practicari ſpecifice in furto qn̄ neſcit̉ auctor furti. ¶ Iteꝫ noͣ. tresſcientias quas pōt quis in eodē facto habere. naꝫpoteſt habere vnā vt homo. qꝛ videt. ſcd̓aꝫ vt deꝰquia ille fuit ſibi confeſſus in penitētia. tertiā vt iudex. qꝛ ordine iudiciario factū eſt ⁊ ſibi probatū. etpoſſunt iſte tres ſcientie haberi alternatiue ſeu diſtributiue ⁊ etiā ſil̓. nā pōt quis ſcire tm̄ vt deꝰ. velvt homo vel vt iudex. Item pōt ſcire ſimul vt homo quia vidit. ⁊ vt deꝰ qꝛ etiā fuit ſibi cōfeſſus. Itēvt iudex. qꝛ poſtmodū in iudicio fuit ſibi ꝓbatuꝫ.⁊ hͨ ſatis ꝓbat iſte tex. Sed nunqͥd poſſint iſte ſcientie ſibi aduerſari adinuicē in eodē ſubiecto vt poſſit eadem ꝑſona certū quid ſcire vt deus ⁊ ꝯtrariūſcire vt homo vel iudex? vide qd̓ dixi in. c. paſtoralis. §. quia ꝟo. de offi. dele. Itē nota caſum in quoſacerdos ſine peccato mīſtrat p̄ſente excōicato cūſcꝫ nō pōt ꝓbare illū eſſe excōicatum. qꝛ hoc ſcit vthomo vel deus. ⁊ ſic optīe facit hec lr̄a in arg. ꝙ ſacerdos nō dꝫ deſiſtere a celebratione diuinoꝝ licꝫſciat aliquē ex p̄ſentibus eſſe excōicatū exqͥ hoc ꝓbari nō pōt. hoc tn̄ ego admitterē in celebrationeneceſſaria. ⁊ ita loquit̉ iſte tex. ſecus in voluntariaar. xxiiij. q. j. c. fi. ¶ Ultimo no. caſuꝫ in quo ſacerdos nō debet denegare corpꝰ chriſti etiā excōicatoſi ꝓbare nō pōt illū eſſe excōmunicatū licet ſciat vthomo vel vt deꝰ. hͦ etiā colligit̉ exexemplo chriſti qͥhͦ ſacramētū nō denegauit iude. ſꝫ ſibi ⁊ alijs apoſtolis contulit. vt. j. q. j. c. chriſtus. Sꝫ quero quidſi ſacerdos ꝓducit̉ in teſtem cōtra reū criminis. nūquid teneat̉ reſpōdere d̓ eo qd̓ ſcit vt deꝰ? dic ſecūre tenēdum ꝙ nō. ad hͦ. c. dilectus. de exceſ. prela.F 2