L

del̓. ⁊ ibi ego recitaui ⁊ plene examīaui iſtū paſſū.⁊ ſequit̉ do. An. Cal. p̄terqͣꝫ in vno. dicit em̄ ꝙ ſi iudex habet ꝯſcīam ꝯtra reū. ſed accuſator nō ꝓbat.noͣ debet euꝫ abſoluere diffinitiue vt dicit Cal. ſedſolum ab obſeruatione iudicij. or ſi abſolueret diffinitiue illa ſnīa obſtaret in alio iudicio. ⁊ ſic reustrāſiret impunitꝰ. ſed mihi plus placet opi. Cal. qꝛin nullo facit ꝯͣ ꝯſcientiā in abſoluendo eū pure etſimplicit̓. qꝛ nō ſeqͥtur eſt criminoſus. gͦ nccͣio ꝯdēnādus. qꝛ nō debet ꝯdēnari criminoſus niſi accuſet̉ ⁊ ꝓbet̉. vt. vj. q. ij. in. c. ſi tm̄. ⁊ ī. c. hͦ placuit. ⁊ īl. ex reſcpͥto. ff. de mune. ⁊ hono. vn̄ exqͥ delictū nōeſt ꝓbatū debet illū abſoluere. qꝛ occulta ſūt relinquenda iudicio dei. vj. q. i. ſi oēs. facit̉. c. qͣlit̓ ⁊ qn̄.el. j. in fi. de accu. Itē chriſtꝰ ſimplicit̓ abſoluit mulierē quā ſciebat adulterā dū dixit qͥs te accuſauitmulier; ⁊ illa rn̄dente nemo dn̄e. dixit chriſtus necego te ꝯdēnabo. vade ⁊ ampliꝰ noli peccare. vt habet̉ in euāgelio. Chriſti aūt actio nr̄a eſt inſtructiovt. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. ij. q. j. deus. ⁊. c. ſignificaſti. sͣ. de ele.⁊ licet iſte euiter penā corꝑalē nō euitabit eternaꝫ.ſecus ecōtra qn̄ iudex hꝫ ꝯſciētiā firmā pro reo. nōem̄ debet eū ꝯdēnare ꝓpter ꝓbatōes. qꝛ innocēsnō eſt puniēdus. ⁊ certe tūc faceret ꝯͣ ꝯſciētiā ſi puniret innocētē. ¶ Ultimo gͦ aduerte qꝛ glo. ineptepoſuit additionē in fi. dū dicit qͥ ꝯͣ cōſciētiā iudicatpunit̉. ⁊ tn̄ pͥmo dixerat ꝙ nō debet iudicare ꝯͣ ꝯſcientiā. ſꝫ ẜm allegata. nec glo. fideliter recitat caſū illius. c. cū eterni. nā ibi ſimpl̓r non dicit̉ ꝙ iudicāsꝯtra ꝯſcīam ſit puniēdus. nā ſi hͦ diceret ceſſaret hͨdiſceptatio. ſꝫ dicit ꝯͣ ꝯſcīaꝫ ⁊ ꝯtra iuſticiā. qͣſi dicatꝙ ſi iudicat ſimpl̓r ꝯtra iuſticiā nō incurrit penā. d̓q̄ ibi. niſi etiā faciat ꝯtra ꝯſcīam. nā ſepe iudex iudicat īiuſte ꝑ errorē ⁊ nō ex certa ſcīa. qͥ caſu n̄ punit̉illa pena d̓ qͣ ibi. ⁊ ſic pōderādo illū tex. potes euitare ꝯͣriū qd̓ de illo multū ſtricte formari poteſt.In glo. in. ꝟ. publicuꝫ. ī fi. no. duo ex gl. Primo ꝙſicut iudex ſecularꝭ debet īpēdere ſuū brachiū ⁊ auxiliū iudici eccl̓iaſtico. ita iudex eccleſiaſtcꝰ debꝫ iuuare ſeculares ꝯͣ ſubditos ſibi rebelles. ¶ Secūdono. ꝙ iudex ſecularis pōt cōpelli ꝑ excōicationemad dandū familiā ⁊ auxiliū ſuuꝫ iudici eccl̓iaſtico.Inno. fatet̉ hͦ primū. ſꝫ dat duas differētias in hocinter eccl̓iaſticū ⁊ ſecularē. qꝛ eccleſiaſticꝰ pōt ꝯpellere ſecularē ſi nō vellet ſibi impēdere auxiliū vt iniuribꝰ allegatis in glo. ẜ nō ecōtra. qꝛ ſecularis nōpōt̓ cōpellere eccleſiaſticū. qꝛ maior eſt eo. facit. c. qͣliter. de iudi. ⁊. c. legimꝰ. in fi. xciij. di. ¶ Scd̓a differētia qꝛ eccleſiaſticus nō tenet̉ iuuare ſecularē iudicē. puta excōicando ſibi rebelles. niſi prius fiatſibi fides d̓ ꝓceſſu. qꝛ nō debet excōicare niſi p̄mittat prius admonitonē ⁊ ex iuſta cā. ſꝫ facta ſibi fideꝙ ſubditus iniuſte eſt rebellis debet iudex eccleſiaſticus illū bānitū ſeu rebellē vel ꝓſcriptū ꝑ iudicēſecularē excōicare. ſꝫ ecōtra iudex ſecularis debetobtēperare iudici eccl̓iaſtico. licꝫ nō faciat ſibi fidēde ꝓceſſu. ſꝫ poſtea Inno. videt̉ ſe limitare dicensꝙ ſi extra iudiciū iudex eccleſiaſticꝰ petit auxiliū aiudice ſeculari. ⁊ ꝯſtat ipſi ſeculari ꝙ īiuſte petit nōtenet̉. nec debet iudex ſecularis ſibi īpendere auxi

liū. qꝛ nō debet eū iuuare ad malū. ſꝫ ad bonū. ⁊ ſicītelligit iſtū tex. ibi cū dicit nō ad p̄iudicādū ⁊cͣ. nāiudex ſecularis nō eſt inferior. ſꝫ par iudici eccleſiaſtico ẜm eū. ⁊ ideo nō tenet̉ ſibi obtemꝑare ſi iniuſte petit. facit. xcvj. di. cū ad verū. qd̓ verbum not.Sed ſi petit auxiliū in iudicio vt qꝛ ꝓceſſit iudiciaaliter ⁊ nō fuit appellatū nec ſupplicatū tenet̉ iudexſecularis mandare executioni ſentētiā iudicis eccleſiaſtici. nec debet admittere exceptionē iniuſte.facit. c. ij. d̓ excep. li. vj. Do. an. in hͦ inſtat. ⁊ finalit̓videt̉ ꝯcludere ꝙ ſi eſt caſus in quo iudex ſecularꝭpōt cognoſcere nō tenet̉ exequi niſi ſibi faciat fidēde ꝓceſſu. ⁊ videt̉ ꝙ hec fuit opi. Bar. in. l. diuus.ff. de cuſto. ⁊ exhi. reo. ⁊ ibi dicit no. ꝑ illū tex. ꝙ iudex eccl̓iaſticus tradit ꝯuictū de hereſi iudici ſeculari vt ipſum puniat nō tenet̉ illū punire niſi ſibiprius oſtendat̉ ꝓceſſus. vt ſic videat an iuſte fuerit ꝓceſſum ꝯͣ illū. Ad idē allegat qd̓ habet̉ in aucͣ.d̓ ſan. epiſ. in. §. ſi vero tn̄. ſed aduerte qꝛ in exēploſuo Bar. de directo dixit contra caſum. c. vt inquiſitionis. in. §. ꝓhibemus. de heret. lib. vj. vbi dicit̉ꝙ decrimine hereſis cū ſit mere eccleſiaſticuꝫ neqꝫdirecte neqꝫ indirecte pōt iudex ſecularis cognoſcere. ſꝫ pura ⁊ nuda executio ad eum ꝑtinet ad reqͥſtionē iudicis eccleſiaſtici. ⁊ tene menti illū text.Ideꝫ putarē dicendū ꝑ illū tex. vbi crimina eſſentmere eccleſiaſtica. ſed vbi crimina non eſſent mere ecclaſiaſtica tunc ſi traditur aliquis curie ſeculari. vt qn̄ clericus degradatur iudex ſecularis nondꝫ eū punire niſi fiat ſibi fides de ꝓceſſu. qꝛ ille efficitur de foro ſuo ⁊ habet eū iudicare vt ſubditumnō aūt vt purus executor. etiaꝫ in iſto caſu loqͥturtex. in dicto. §. ſi ꝟo crimen. ſꝫ ſi nō tradit̉ ſibi vt ſitde foro ſuo. ſꝫ iudex eccleſiaſticus petit vt executorexequat̉ ſuā ſententiā. tūc ſatis pōt teneri opi. Inno. h̓. vt iudex ſecularis illaꝫ ſnīam exequat̉ lꝫ ſibinō fiat fides d̓ ꝓceſſu. facit dictū. c. ij. d̓ excep. li. vj.in executione eiꝰ iuſticie videt̉ iſte ſecularis inferior. ar. xxiij. q. v. ī. c. pͥnceps. ⁊. c. adminiſtratores.Sꝫ ſi iudex ſecularis ſciret ſnīam iniuſtā poſſet dici ꝙ nō tenet̉ illā exeqͥ ſaltē in cā criminali. qꝛ nō dꝫeſſe executor ad malū ꝯͣ ꝯſcīam. facit. l. nō tm̄. ff. d̓ap. Et ꝑ hͦ decidit̉ alia qō no. quā poſuit Io. an. h̓⁊ fuit Io. d̓ mō. murlo. Ep̄s volebat viſitare quēdam p̄latū inferiorē. ille dixit ſe exemptū ⁊ appellauit ad papā. ep̄us excōicauit illū. ⁊ qꝛ ille nō curatd̓ excōicatōe petit a iudice ſeculari vt daret ſibi familiā ⁊ auxiliū ſuū. iſte ꝟo qͥ appellabat ꝯͣdicebat. ⁊q̄rebat̉ qͥd facere debebat iudex ſecularis. et poſtmulta iſte qͥ diſputauit ꝯcluſit ꝙ nō tenebat̉ īpēdere auxiliū. qꝛ tenet̉ īpendere ꝯͣ rebelles ⁊ reſiſtēteſep̄o de facto. ſecus aūt de iure. ⁊ in dubio p̄ſumēdū eſt ꝓ appellante vt deferat̉ ſedi apoſtolice. ar. c.directe de ap. ⁊ cū hac deciſione trāſeūt h̓ cōit̓ doc.qd̓ ē valde no. qꝛ facit ad ml̓ta. vt ſi ſubditꝰ etiā nōexēptꝰ ex iuſta cā appellauit nō dꝫ iudex ſecularisdare ſuū auxiliū ad petōeꝫ ep̄i ꝯͣ illū ſubditū. tn̄ incaſu ſupra poſito forte aliud poſſet dici ꝑ. c. cū ꝑſone. de pͥuil̓. li. vj. qꝛ cū al̓s ſubditꝰ dicit ſe exemptūdꝫ exhibere pͥuilegiū qd̓ ſibi tribuit cāꝫ p̄ſcribendi