I

⁊ in. c. oīs. vtriuſqꝫ. de pe. ⁊ remiſſi. vn̄ ſecure rn̄dere pōt ſe nihil ſcire. quia nō ꝓducit̉ in teſteꝫ vt deſed vt homo. ⁊ tanqͣꝫ homo nihil ſcit. Secus auteꝫeſt ſi neſciret vt deus. ſed vt homo licet aliꝰ ſibi dixiſſet ſecreto ⁊ iuramento p̄ſtito ꝙ non reuelet. nānon obſtante illo iuramento ſi ꝓducit̉ in teſtem ddicere veritatem. ratio eſt. qꝛ illud iuramentū noextendit̉ ad illum caſum cū .ſ. ꝓducit̉ in teſtem. ⁊ ſiintendebat iurans ad hunc caſum ſe extendere iuramentū fuit temerariū. ⁊ ideo non ſeruandū. itano. ſentit Inno. in. c. qual̓r ⁊ quando. jͣ. de accu.vbi vide ⁊ tene menti. Item dic̄ ꝙ non ſemꝑ dicit̉ſacerdos ſcire vt deus licetis qui ſibi reuelauit dixerit ꝙ ſibi dicebat in penitentia. tunc em̄ ſolū dicit̉ peccatū detectū in penitentia vt deo. qn̄ peccator querit ſalutē anime ſue. ſecus aūt ſi cā libidiniſſeu rōne amicitie dixerit quis peccatum ſacerdoti. qꝛ tunc nō dicit̉ in penitentia. licet ille dicat dicoin penitentia. qꝛ ille nō tenet locum dei in hͦ exqͦ adeum nō recurrit vt ad deū. hoc no. ſentit Inno. ind. c. omnis. ⁊ tene menti. quia multi decipiuntur.¶ Quero ꝓ declaratione littere. nūquid quilibetſacerdos poſſit excōicare? videtur primo ꝙ ſic. ar.huiꝰ tex. nam hic fit mentio de ſimplici ſacerdote.Hoſti. intellexit tex. in ſacerdote curato. ⁊ ſic videt̉velle ꝙ ſacerdos habens curā poſſit excōicare parochianum ſuū. ꝓ quo etiam facit tex. in. c. ſe. alijdixerunt ꝯtrariū. Pe. ⁊ Abb. ꝯcordando dicūt ꝙaūt hͦ habet ꝯſuetudo ⁊ pōt ſacerdos excōicare etiam cū cāe cognitōe iuxta ꝯſuetudinē. Et ex hͦ pͥmomēbro nota ꝙ ꝯſuetudo poteſt dare ptāteꝫ excommunicādi. qd̓ an̄ ſit veꝝ indiſtīcte vide latiꝰ ꝑ Inn.in. c. olim. de reſti. ſpo. ⁊ qd̓ ibi le. ⁊ no. in. c. cū contingat. de fo. ꝯpe. ⁊ an teneat excōicatio ratōe poſſeſſionis tm̄. vide qd̓ no. Io. an. in. c. auaricie. deelec. li. vj. Ceſſante ꝟo ꝯſuetudine poteſt ſacerdoscuratꝰ ẜm eū excōicare parochianū ī genere ⁊ ſinecauſe cognitione. cū cauſe ꝟo cognitōe vel certamꝑſonā excōicare nō pōt. quia nō eſt iudex. ⁊ ſic iſtūtex. intelligunt qn̄ ſacerdos curatus fert excōicationem in genere ⁊ cū hoc intellectu tranſeūt h̓ Io.an. ⁊ do. An. Et no. hoc ſingulariter ꝓpter aucͣteꝫiſtoꝝ doc. Sed ego ſemꝑ tenni indiſtīcte. ꝙ ceſſante ꝯſuetudine ſacerdos curatus nec in genere necin ſpecie excōicare poteſt. plene hūc articulū explicaui in. c. ſiquis ꝯtra de fo. ꝯpe. in repetitiōe. Et ꝓbatur ſic. excōicatio eſt iuriſditōis cōtentioſe q̄ nōdebet ferri niſi cū cāe cognitōe ⁊ fert̉ ī inuitū. ij. q.i. nemo ep̄us. ſed ſacerdos curatus nō hꝫ iuriſditionē fori cōtentioſi. ſed penitential̓ tm̄. ꝓ hoc. xj. q.j. in. c. de ꝑſona. Iteꝫ ex cōicatio eſt meri imperij.vt no. Inno. in. c. trāſmiſſam. de elec. ſimplex aūtcuratꝰ nō hꝫ ea q̄ ſunt meri imperij. Iteꝫ iura tm̄ aiudicibus dicunt excōicatōem eſſe ferendā. vt ī. c.j. de ſen. ex. li. vj. vbi ter repetit̉ verbuꝫ iudex. Adidem. c. querēti. d̓ ver. ſig. ⁊ in. c. archidiaconis. d̓offi. archidia. nō ob. iſte tex. dꝫ em̄ intelligi de ſacerdote al̓s ordinario. nam ⁊ ep̄i olim appellabant̉ſacerdotes. xcv. di. c. oīm. nā ſacerdos eſt nomē dignitatis ⁊ honoris. xxj. di. cleros. ⁊ hͦ ſentit Uin.

h̓. ⁊ hoc etiā patet ex rubro. Nā hic tractat̉ de officio iudicis ordinarij. ergo vt iſta decretal̓ ꝯueniatrubro dꝫ intelligi de ſacerdote al̓. iudice ordinariodebꝫ em̄ nigrū ꝯuenire rubro. vt no. glo. in. c. tibiqui de reſcrip. li. vj. ⁊ in. c. bone. de cōfir. vti. vel inuti. ⁊ in. c. ſi ſuper gratia. de of. dele. li. vj. hͦ etiā ꝓbat iſta littera ibi. niſi iudiciali ordīe ⁊cͣ. ⁊ ibi petutiuſticiā. certū eſt ꝙ a ſimplici curato nō petitur iuſticia ꝯtra damnū inferentē. nec ꝓcedit̉ corā eo ordine iudiciario. Ex his ꝯcludit̉ ꝙ hec littera nō ꝓbat opi. iſtoꝝ doc. ⁊ ꝓ hoc vide bo. glo. in. c. ſe. vbidicam. ⁊ in. c. nemo ep̄s. ij. q. j. ⁊ ad. c. ſequens dicvt ibi dicet̉. ⁊ hāc opi. ꝙ nō poſſit ſentit collecta. hicSecundo querit̉ nunquid hec general̓ excōicatio ſit ferēda p̄cedente cōpetenti monitōe? dic ꝙ ſicvnde nec in genere nec in ſpecie dꝫ ferri excōicatōniſi p̄cedente trina monitione. vt in. c. romana. inꝟ. ſed nec. de ſen. excō. li. vj. ¶ In glo. j. ⁊ pōderaglo. quā inducit do. An. ad ſaluandū teſtē qui dic̄aliqͥd ꝓ certo ſcire. ⁊ interrogatus de cā ſcientie reſpondet qꝛ ille fuit ſibi ꝯfeſſus. ſed certe hoc dictūnō ꝓbat̉ in tex. ſed potius oppoſitū. vt. sͣ. dixi in pͥmo. no. ⁊ dic vt ibi. ¶ In glo. ij. ibi qd̓ licituꝫ eſt ingenere. no. glo. ꝙ regulariter illud qd̓ licet in genere licet in ſpecie ⁊ ecōtra. ⁊ idem tenet hic cōiter docto. Et nota glo. ſeq̄ntem ⁊ ex ea ⁊ ex tex. collige ꝙexcōicatio general̓r lata ligat delictū quātūcunqꝫoccultū ſeu delinq̄ntem. ⁊ ſic iudicio meo h̓ eſt tex.ꝓ glo. no. in cle. j. de heret. vbi examinat an ꝯſtitutio militantis eccl̓ie liget delictū oīno occultū. ⁊ cōcludit ꝙ ſic. ⁊ tene menti illā glo. ⁊ iſtuꝫ tex. ad hoc.¶ In glo. pe. in fi. cōcludit ergo glo. ꝙ nullus iſtorum erit excōicatus. ⁊ idē tenet Goff. dicēs ꝙ exqͥnō ꝯſtat de intentōe excōicātis nullus vigore ſententie erit excōicatꝰ. cōſulit tn̄ ꝙ vterqꝫ ſe faciat abſolui ad cautelā. Hoſti. dic̄ ꝙ vterqꝫ eſt ligatꝰ. quiadeꝰ nō curat de verbis ſicut ⁊ al̓s eccl̓ia nō curat d̓verbis ſi ꝯſtat de intentōne vt in. c. in his. d̓ ꝟ. ſig.Mihi placꝫ opi. gl. cōiuncta opi. Goff. fac̄. c. gͣue.xj. q. iij. itē. l. iij. §. ſi duobꝰ. quā gl. adducit ꝓ ꝯtraria opi. facit ꝓ hac opinione vt nullꝰ ſit ligatꝰ. naꝫibi in fi. dicit̉ ꝙ ſi legatū fuerit factū titio ⁊ nō apparet de quo titio teſtator ſenſerit nulli debet̉ legatūItē excōicatio nō dꝫ ligare vltra intētionē excōicātis. nā ptās ⁊ volūtas dn̄t ꝯcurre̓ ad expletiōeꝫ cuiuſcūqꝫ rei. vt in. c. cū ſuꝑ de offi. deleg. ⁊ in. l. ml̓tūintereſt. C. ſiqͥs ſibi vel alteri. iſte excōicans nō habuit aīm excōicādi niſi vnū. ergo nō dꝫ eſſe vterqꝫcxcōicatꝰ. nec aliter exqͥ neſcit̉ de qͦ ſenſerit. nā preſertim in iſtis ſpūalibꝰ pura recta ⁊ certa dꝫ eē ſententia ⁊cͣ. de ꝯſe. di. iiij. retulerūt. ⁊. c. ſolet. Et faciunt iſta ad. q. ſacerdos in die forte paſce volebatcōicare ppl̓m ⁊ habebat ante ſe hoſtias. xj. quas tn̄putabat. x. ꝓtulit ſimpl̓r verba ꝯſecratōis. querit̉vtrū oēs. xj. ſint cōſecrate vel. x. tm̄ vel nulla? ⁊ ſalua determīatōe eccl̓ie ꝯcludit hic Cal. ꝙ ſi habebataīm ꝯſecrandi. x. ⁊ non plures nulla erit ꝯſecrata.qꝛ incertitudo vitiat. naꝫ vt dixi recta ⁊ certa debeteſſe intentio in iſtis ſpiritualibꝰ. ⁊ intētio eſt neceſſaria ad ꝑficiendū opus. vt in iuribꝰ p̄alleg. ⁊ pro