L

gationē. vt notant̓ dicit Inno. in. c. ad petitōeꝫ deaccu. an aūt ſufficiat ꝯſenſus tacitꝰ? qͥdā dixeruntꝙ nō. ſꝫ veritas ē in oppoſitū vt dixi in. c. j. s. e. tenꝫInno. in. d. c. ad petitōeꝫ. ⁊ Bar. in. d. l. j. Et ꝓ hͦfacit ibi tex. ⁊ detegit̉ iſte ꝯſenſus tacitꝰ ſi ſcient̓ litigauerūt corā alieno iudicelitē ſaltē eorā eo ꝯteſtādo. idē dicūt ſi aliqͥ fecerūt aliquē actū ꝑ quē vidētur ī eū ꝯſenſiſſe vt ī iudicē. ad hͦ qd̓ noͣ. in. l. qͥdaꝫꝯſulebāt. ff. de re iudi. ⁊ in. c. inter monaſteriū. e.ti. ⁊ dic vt ibi. dic̄ tn̄ notant̓ Bal. in. d. l. ſiqͥ. ꝙ ſi iudex citauit ſibi nō ſubditū ille nō cōparuit ⁊ iudexp̄tēdens ꝯtumaciā ꝓceſſit ad vlteriora nō ꝑ hͦ ē ꝓrogata iuriſditio qꝛ abn̄s nūqͣꝫ ꝯſenſit in eū. ¶ Itēreqͥrit̉ in ꝓrogationē ꝑſonaꝝ vt iudex ſaltē nō cōtradicat ſi tn̄ ignorat ꝓrogatōnē factā hͦ nō pōt vitiare. ⁊ iō ī ꝓrogatione ꝑſonaꝝ nō reqͥrit̉ ꝯſenſusiudicis lꝫ glo. h̓ alit̓ ſentiat ⁊ minꝰ bn̄. vn̄ ſatꝭ eſt ꝙiudex nō ꝯdicat. tex. eſt no. in. d. l. ij. §. ꝯuenire. ff.d̓ iudi. ſꝫ in ꝓrogatiōe de tꝑe ad tp̄s reqͥrit̉ ꝯſenſiudicꝭ ſaltē tacitꝰ. tex. vid̓r noͣbil̓ ẜm intellectū quēſeqͥt̉ ibi Bar. in. d. l. ij. lꝫ do. an. nō videat̉ ex totoreciꝑe hāc diu̓ſitatē Sꝫ tene pͥmū dictū. ⁊ rō diuerſitatis ē h̓. nā in ꝓrogatione ꝑſonaꝝ ignorātia iudicis nō obeſt qꝛ nō errat in fundamēto iuriſditionis. nā credit ſe iudicē ordinariū. ⁊ ita in ꝟitate eſtꝓpt̓ ꝓrogatōeꝫ lꝫ illā ignoret. vn̄ errat in qͣlitate n̄aūt ī fundamēto. qͦ caſu error nō hꝫ ibi vitiare. vtē tex. ibi ſingularꝭ. ſꝫ qn̄ fit ꝓrogatō de tꝑe ad tp̄usſi iudex ignoraret ⁊ ꝓcederet pꝰ tp̄us erraret ī fūdamēto qꝛ crederet ſe nō iudicē. iō non valeret iudiciū p̄ſuppoſito ꝙ hr̄et iuriſditōꝫ. ad hꝰ tex. in. l. ſiis ad quē. ⁊ in. l. qͥ in alieno. ff. de acqͥ. here. ⁊ in. c.ex ꝑte aſten̄. de ꝯceſ. p̄bē. ⁊ qd̓ ibi no. Et iō dicit notant̓ Bar. ꝙ ſi iudex ꝯdēnaret aliquē de ꝯtumācia⁊ nō ꝯſtaret ſibi ꝙ ille eēt ꝯtumax dato in ꝟitate ꝙille eēt ꝯtumax nō valeret ꝯdēnatio. vt in. l. ſi finita. §. iulianꝰ. ff. de dā. infec. ⁊ in. l. multa. ff. d̓ ꝯͣdi. ⁊demō. ¶ Itē reqͥrit̉ ꝙ ꝑtes nō ꝯſentiāt ꝑ mētū. vteſt tex. ſingularꝭ ī. d. l. ij. ⁊ fac̄ ille tex. vt iudicia agitata ꝑ tyranos ſint ip̄o iur̄ nulla lꝫ ppl̓i ꝑ mētū eosreceperūt in ciuitatibus qꝛ iuriſdito tributa ꝑ metū eſt nulla ꝑ illū tex. ⁊ pleniꝰ per Bar. in tractatude tyranno ⁊ hec notabis.MaiorUm Diceſimum. xx. anispōt a qͦcūqꝫ dari delegatus ideꝫ in maiori.xviij. dūmō int̓ueniat cōſenſus ꝑtium. minor ꝟo.xviij. non poteſt dari niſi a principe ⁊ tria ſūt dictaq̄ ꝑ ſe patet. ¶ No. pͥmo ꝙ ad capacitatē iuriſditōnis exercēde neceſſario nō reqͥrit̉ viril̓ etas q̄ ꝓpͥeaccidit poſt. xxv. annū. vt in. l. j. ff. de mīo. ⁊ qd̓ ibino. ſꝫ ſufficit. xx. an. dūmō ſit ꝯpletꝰ. nec hꝫ vitiareſi ē in pr̄is ptāte. vt in. l. filiuſfa. ⁊ in. l. cū p̄tor in fi.ff. d̓ iudi. facit. c. qͥ gnaͣlit̓. d̓ ꝓcu. li. vj. Scd̓o no. ibiniſi ꝑtes ſcient̓ ꝯſentirēt ꝙ maiori. xviij. annis. minori ꝟo. xx. nō pōt cā delegari ꝑ aliū qͣꝫ ꝑ pͥncipē niſi ꝑtes ſcient̓ ꝯſentirēt. ⁊ dic̄ ſcient̓ qꝛ ſciebāt eū minorē ⁊ nihilominꝰ ꝯſenſerūt. Et ꝓ hͦ arg. ꝑ locuꝫ aſpeciali ꝙ data etate legitima nō reqͥrit̉ in delegatione ꝯſenſus partiū. pōt gͦ iudex partibꝰ ignorāti

bus vel inuitis cām alicui delegare. ad hͦ. c. paſtoralis in pͥn. sͣ. e. ti. ⁊ in. l. vnica. C. qͥ ꝓ ſua iuriſditi.Tertio no. ꝙ mior. xviij. annoꝝ nō pōt deputari iudex etiā ſi ꝑtes ꝯſentirēt niſi daret̉ a principe.pͥnceps .n. cām minori cōmittēdo videt̉ illū habilitare. vt in. l. qͥdā cōſulebāt. ff. de re iudi. hͦ tn̄ intelligo dūmō ille ſit pubes. nā ſi eſſet īpubes puta minor. xiiij. ānis nō credo ꝙ pͥnceps poſſet eū habilitare ad iudicādū qꝛ tūc eſt impedimētū nature. vtin. l. cū p̄tor p̄all̓. Princeps aūt nō pōt ſuꝑ ea q̄ ſūtde iure naturali in. §. ſꝫ naturalia. inſti. de iure na.⁊. ꝟ. di. in pͥn. ⁊ hͦ ſenſit gl. h̓ ⁊ clariꝰ in. d. l. cū p̄tor.Scd̓o reqͥrit̉ ꝙ pͥnceps ex certa ſcīa cōmiſerit cāꝫmīori. xviij. ānis. nā al̓s dicerē reſcpͥtū ſurrepticiūqꝛ ſi papa ſciuiſſet defacili non ꝯceſſiſſet. ad hoc. c.poſtulaſti de reſcpͥ. Itē ſi pͥnceps ignorabat minore etatē ceſſat rō diſpēſatiōis ⁊ habilitatōnis ſuꝑ q̄fundat̉. d. l. qͥdam. qꝛ ignorās nō diſpēſat. l. vt igͣrās. ff. de do. ⁊ in. c. ſiqͥs viduā. l. di. Et ex his infero ad qōnem. deceſſit rex vel aliꝰ pͥnceps relicto filio impubere qͥs exercebit hāc iuriſditōeꝫ. ⁊ in quaetate poterit iſte filiꝰ admiſtrare? So. an̄qͣꝫ efficiat̉pubes dꝫ ſibi daritutor ⁊ ꝑ tutorē iuriſditō exercebit̉. ſicut obſeruat̉ qn̄ pͥnceps eſt furioſus ſeu mēte captus. nā tūc dat̉ ſibi curator ⁊ ꝑ illū exercet̉ iuriſditō. ꝓ hͦ bo. tex. in. c. grādi de ſupͣ. ne p̄la. li. vj.⁊ qd̓ ibi no. ⁊ in. l. fi. C. de cura. furi. Sꝫ pꝰ pubertatē ip̄emet filiꝰ pōt exercere ea q̄ ſūt iuriſditōis qꝛpͥnceps dādo regnū ſeu pͥncipatū ⁊ volēdo vt trāſmiſſio fiat in heredes videt̉ dare iuriſditionē mīori. vt in. d. l. qͥdā. ſꝫ alia que nō ſūt iuriſditōis ſꝫ concernūt admīſtratōeꝫ regni dn̄t exercere cuꝫ aucͣteſui curatoris. ad hͦ. l. pueri. §. j. ff. de decū. ⁊ hͦ no.Bar. in. d. l. qͥdam ꝯſulebāt. qd̓ bn̄ notabiſ. ¶ Inglo. j. ibi rēpublicā admīſtrāt. ⁊ de decu. no. glo. ⁊tex. eſt notabil̓ in. l. ad rēpublicā alle. in glo. quemtex. tenebis mēti qꝛ ſingl̓aris eſt ꝙ non pōt qͥs eſſede dn̄is vl̓ de ꝯſilio neqꝫ hr̄e aliud officiū qd̓ ꝟſat̉in admīſtratōeꝫ an̄. xxv. ānos. ſufficit tn̄ ꝙ. xxv. annus ſit īchoatꝰ lꝫ nō ſit cōpletꝰ. ⁊ fuit optīa illa ꝓuiſio. nā ſi nō iudicat̉ idoneus an̄ xxv. in admiſtratione ꝓprie ſb̓e. vt. ff. de mino. ꝑ totū fortiꝰ ī adminiſtratōe rei publice vbi eſt maiꝰ ꝑiculū. dic̄ tn̄ ꝙ exneceſſitate vel vigore ꝯſuetudīs pn̄t admitti mīores. tex. eſt notabil̓ in. l. non tm̄. ff. de decu. ⁊ tenemēti illū tex. ꝙ ꝯſuetudo attēdit̉ in iſtis officijs deferēdis. ⁊ de maͣ glo. vide archi. in. c. fi. de iudi. li.vj. vbi notanter dixit ꝙ regulariter annꝰ dꝫ eſſe cōpletus niſi aliud iure caueat̉. ¶ In glo. ij. in fi. nōiſtā gio. qꝛ mgr̄a eſt in materia ſua. ⁊ clariꝰ adhucꝯclude poſt Hoſt. cū q̄rit̉ in qua etate pōt qͥs deputari iudex aūt eſt maior. xxv. ānis. ⁊ pōt deputarietiā inuitꝰ ⁊ inuitꝭ ꝑtibꝰ dūmodo ſit ſubiectus delegāti ſeu iuriſditōem tribuēti vt in. l. vnica. C. qͥ ꝓſua iuriſditōe. ⁊ in. d. c. paſtoral̓. Aut ē mīor. xxv.ſꝫ maior. xx. ⁊ tūc pōt dari delegatꝰ a quocūqꝫ etiāinuitis ꝑtibꝰ ip̄e inuitus nō cōpellit̉ acceptare ẜmHoſti. Inno. ſentit ꝯͣriū. glo. iuris ciuil̓ in. d. l. cuꝫp̄tor. dicēs ꝙ ex qͦ eſt maior. xx. cogit̉ acceptare ſꝫ ſb̓uenit̉ ꝑ in integrū reſtitutōeꝫ. vt in. l. cū lege. ff. de