L

ſnīam. ar. in. d. c. ſacro. ſed quo ad alios effectꝰ. puta vt ille puniat̉ ſnīa nō ligabit qꝛ ī dubio debemꝰp̄ſumere iudicē voluiſſe exn̄tiā culpe hīc dicit ſpe.in ti. de cita. in. §. iam de citatōe. ꝙ nō ꝯdēnabituriſte ad expēſas ex quo nō fuit in culpa. facit. l. ſi ſeruus in fi. ff. de ſolū. ⁊ vide ad p̄dicta notabilē limitatōeꝫ Fre. ꝯſilio. cxiij. vbi dicit ꝙ ſi ſnīa excōicationis fuit lata general̓r. puta ꝯͣ nō ſoluētes cenſumvel ꝓcurationē vel qͥd ſil̓e illa ſnīa non ligabit niſiſoluere valentes nō aūt impotētes. qd̓ ſatis placetqꝛ ꝟba generalia dn̄t intelligi ciuili modo. ar. in. l.ſi cui. ff. de ẜuitu. ⁊ in. l. qd̓ dicimꝰ. ⁊ in. l. ratū. ff. d̓ſolū. ⁊ hͨ bn̄ notabis tanqͣꝫ quotidiana. ¶ In glo.fi. diuide iſtā glo. in tres ꝑtes. In pͥma ꝓſequiturtres ſpēs in qͥbus pōt fieri iuriſditōis ꝓrogatō. ſecūda q̄rit qualis eſt iuriſditio ꝓrogata an̄ ſit eadēcū prima an diuerſa. tertia q̄rit nūquid clerici poſſint iuriſditōeꝫ ꝓrogare. ſcd̓a ꝑs ibi ſed pone. tertia ibi itē illud ſciās. ⁊ ꝯp̄hēdēdo totā materiā ⁊ dicta doc. ī ſūma p̄ſertim legiſtaꝝ. vt habet̉ ꝑ eos ī. l.ſiqͥ ex ꝯſenſu. C. d̓ ep̄i. audi. vbi plene ꝑ Cy. ⁊ Bal.⁊ ꝑ Bar. aliqͥd ī. l. j. ⁊. ij. d̓ iud. ⁊ aliqͥd ī. l. īter ꝯuenientes. ff. ad muni. vid̓ etiā plene ꝑ ſpe. ī. ti. d̓ cōpe.iudi. adi. §. j. ⁊ ꝑ Io. an. in addi. ⁊ ꝑ Inno. s. e. decauſis. formabo h̓ tres qōnes. pͥma in quibꝰ pōt fieri ꝓrogatio iuriſditiōis. ſcd̓a ꝑ qͣs ꝑſonas poteſtfieri ꝓrogatio. tertia q̄ reqͥrunt̉ ad hͦ vt fiat ꝓrogatio. ¶ Quo ad pͥmū aduertēdū ꝙ ꝑ ſex caſus ſeuſpes pōt diſcurrere ꝓrogatio .ſ. de tꝑe ad tp̄s d̓ read rē de ꝑſona ad ꝑſonā de loco ad locū d̓ caſu adcaſum de cā ad cām. ¶ Uenio ad primū de tꝑe adtp̄s indubie pōt fieri ꝓrogatio iuriſditōis delegate. vt eſt tex. in. c. de cauẜ. s. e. ⁊ dic vt ibi. Sed aduerte qꝛ dꝫ fieri ſub eadē forma ⁊ naͣ. vnde ſi nō eſteiuſdē forme ⁊ naͣe ſicut pͥma nō eſt illa ꝓrogatio.⁊ ideo fieri nō poterit. ad hͦ glo. no. in. c. hi qͥ de p̄ben. li. vj. no. Bal. in. d. l. ſiqͥ. In ordinaria iuriſditione vtrū cadat hͨ ꝓrogatio de tꝑe ad tp̄s aduertendū ꝙ ſi iudex eſt ꝑpetuꝰ tūc ꝑ ſubditos fruſtraquerimꝰ de ꝓrogatōe iſta ſed extranei pn̄t ꝓrogare ad certū tp̄s. puta ſubmittere ſe iuriſditioni illius vſqꝫ ad duos mēſeſ. ar. h̓ ⁊ tenet h̓ Hoſt. aut iudex ordinariꝰ eſt tꝑalis vt ptās. ⁊ tūc ſi volunt aliqͦiuriſditionē ſuā ꝓrogare in tp̄s quo nō eſt futurptās ⁊ nō pn̄t qꝛ fieret p̄iudiciū ſucceſſori. Itē partes poſſent ſic ſibi ꝯſtituere ꝑpetuū iudicē. Itē ceſſat h̓ extremū a quo qd̓ requirit̉ in fictōe. vt dixi inc. is qui de ſpō. ⁊ ꝑ Bar. in. l. ſi is qͥꝓ emptore. ff. d̓vſuca. ⁊ hāc opi. ſequit̉ Bal. ī. d. l. ſi is qͥ. ¶ Uenioad ſcd̓am ſpēm .ſ. de re ad rem. ⁊ h̓ ꝓrogatio fieripōt tā corā delegato qͣꝫ ordinario. vt in. c. cū olim.el. ij. sͣ. e. ⁊ ī. l. d̓ qͣ re. §. j. iūcta gl. ff. d̓ iud. pōt tn̄ iſtecaſus ꝯſiderari dupl̓r. pͥmo qn̄ fit ꝓrogatō d̓ re adrem eiuſdē qͣntitatꝭ ⁊ hͦ nō hꝫ dubiū. ſcd̓o de re adrē maiorꝭ qͣntitatꝭ. vt qꝛ iudex erat deputatꝰ vt poſſit cogͦſcere vſqꝫ ad centū. nūqͥd vigore ꝓrogatōispoterit cognoſcere de maiori quātitate? ⁊ dicendūꝙ ſic. tex. eſt no. in. l. inter ꝯuenientes p̄all̓. naꝫ diuerſitas in qͣntitate nō inducit diuerſam ſpēm iuriſditionis. ſic hō parnꝰ differt a magno nō in ſpē

ſed in qͣntitate idē ecōtra. nā de maiori ad minorēpōt fieri ꝓrogatio eadē rōe. ⁊ ꝓ hͦ tex. in. d. c. cumolim. nā nō erat ꝟiſil̓e ꝙ ibi fieret ꝓrogatio ꝓrſusin eadē qͣntitate. In tertia ſpē .ſ. de ꝑſona ad ꝑſonam. Aut eſt iuriſditio delegata ⁊ fieri non pōt vthic. poſſet tn̄ dari limitatio quā. sͣ. dixi ⁊ dic vt ibi.Itē aliā notabilē limitatōnē poſuit Bal. in. d. l. ſiqui. dicēs ꝙ ſi ꝑſone nullo mō ꝯtingant̉ in illa cauſa nō pōt ꝑ eos fieri ꝓrogatio ſic loqͥt̉ iſte tex. Autcā ꝯtingit illas ꝑſonas lꝫ nō ſint exp̄ſſe in reſcpͥto.vt qꝛ agit̉ de iure p̄latōis in aliqͣ ⁊ aliqͥ cōparēt ⁊ dicunt ſe potiores. ⁊ tūc poterūt iſti ꝓrogare iuriſditionē delegati. ar. in. l. ſi ſuſpecta. ff. de inof. teſt. etin. l. a ſnīa. ff. de app. hͦ tn̄ limitatio lꝫ pulchra nonoīno iure ꝓbat̉. puto tn̄ eā veram vt contingētiacāe aliqͥd oꝑet̉. ar. eoꝝ q̄ dixi in. c. ij. de or. co. ⁊ ī. c.ꝑ inqͥſitōeꝫ de elec. ⁊ qd̓ le. ⁊ no. in. l. ij. §. ſi publicatis. ff. de adul. ordinaria ꝟo iuriſditio ꝓrogabiliseſt ad ꝑſonas extraneas. vt in. l. j. ⁊. ij. ff. de iudi. ⁊in. l. j. C. de iur. om. iudi. ⁊ in. c. ſignificaſti de fo.cōpe. ⁊ hͦ a ꝯͣrio ſenſu. an aūt oīs ordinaria iuriſditio ſit ꝓrogabilis dico ꝙ ſic ſiue p̄ſit iuriſditioni vl̓admīſtratōi vt ptās ſiue habeat iuriſditiōꝫ ſine adminſtratōe. vt ſunt iſti iudices chartularij ꝓut hodie ſūt notarij qͥ ab imꝑatore ꝯſequūt̉ iuriſditōnēſine admīſtratōe quā nō pn̄t exercere niſi inter cōſentiētes. de hͦ eſt tex. ẜm vnū intellectum in. d. l. i.Itē ꝓcedit ſiue iudex habeat certū tribunal maiorū ſuoꝝ ſiue nullum vt ſūt doc. circa ſcholares ſuos. vt in aucͣ. hīta. C. ne fi. ꝓ pa. vel ſunt illi qͥ p̄ſintcollegijs. vt eſt tex. in. d. l. j. ẜm aliā lec. ⁊ vtraqꝫ ſequit̉ ibi Bar. ¶ Uenio ad qͣrtā ſpēꝫ .ſ. de loco adlocū. ⁊ in delegato fieri pōt dūmō ꝑtes exp̄ſſe ꝯſentiāt. vnde delegatꝰ deputatꝰ in certa dioceſi pōt cognoſcere extra illā interueniēte exp̄ſſo ꝯſenſu. tex.eſt ſingl̓aris in. c. ſtatutū in. §. in nullo de reſcpͥ. li.vj. In ordinario ꝯclude ꝙ infra ſuaꝫ iuriſditioneꝫp̄t fieri ꝓrogatō d̓ loco ad locū. vt ſi erat ſolitꝰ hr̄etribunal in platea pōt fieri ꝓrogatio vt habeat explateā. facit tex. in. l. ſi vt ꝓponis. C. quō ⁊ qn̄ iu.Aut volūt ꝑtes ꝓrogare de loco ſuo ad locū alteriſubiectū. ⁊ multi tenuerunt in. d. l. ſiqͥ qd̓ pōtꝭ fieri.Sed Bal. ibi ꝯͣ niſi cōſentiat iudex illiꝰ territorij.al̓s ꝓceſſus eſſet nullus. Et hͦ puto veriꝰ qꝛ iuriſditio iſtiꝰ inheret territorio. vn̄ exͣ territoriū cenſeturpͥuatus. l. iij. ff. de of. p̄ſi. le. ⁊ no. in. c. nouit d̓ off.le. ⁊ in. c. j. de poſtu. p̄la. videt̉ tex. ꝑ locū a ſpāli incle. vnica de fo. cōpe. allego glo. ſingularem in. c.vt litigantes. de offi. ordi. li. vj. q̄ dicit ꝙ ad hͦ vt iudex poſſit cognoſcere in alieno territorio oꝑtet ꝙꝯſentiāt ꝑtes ⁊ iudex illiꝰ territorij ne violet territoriū alienū. ix. q. ij. c. j. ⁊. ij. ⁊. c. poſtulaſti d̓ fo. cō.cū ſi. ¶ In qͥnta ſpē .ſ. d̓ caſu ad caſuꝫ videt̉. ꝙ poſſit fieri ꝓrogatio. vt in. c. cordi de ap. li. vj. vbi partes poſſunt ꝯuenire vt omiſſo articulo appellatōisiudex ad quē cognoſcat de pͥucipali. Sꝫ Inno. inc. de cauſis. sͣ. e. ⁊ doc. hic dicūt ꝙ illa nō eſt vera ꝓrogatio ſꝫ potiꝰ exceptōis omiſſio. nā loqͥt̉ in papain quo nō cadit illa ꝓrogatio. hinc eſt ꝙ corā archiep̄o nō pōt fieri illa ꝓrogatio. vt in. c. j. de fo. cōpe.