L

paliter. ff. de arbi. nā pn̄tia oīm requiritur qꝛ ſi abſentes fuiſſent preſentes potuiſſent alios adducere ad eoꝝ ſnīam. que rō ceſſat ſi iam ſnīas ꝓnunciauerunt. ⁊ tertiꝰ hꝫ vtranqꝫ ſnīam corā ſe. ⁊ ſi hͦ dictū eſſet veꝝ idē eſſet dicēdū in caſu huiꝰ. c. ſꝫ vt. sͣ.dixi hoc nō ꝯgruit lr̄e.R Delegata iuriſditō ad perſop¶ T. Ꝙ. nas nō exp̄ſſas in reſcpͥto ꝓrogari nō poteſt. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi qͥs.⁊ eſt hͨ. c. multū famoſum ꝯtinens materiā ſatꝭ difficilē ⁊ ꝓlixam ꝓrogationis. ¶ No. pͥmo debitorēpoſſe ꝯuenire nō ſolū vt ſoluat debitū ſꝫ etiaꝫ vt ſatiſfaciat de intereſſe in eo ꝙ nō ſoluit ī ꝓmiſſo loco⁊ termino. ⁊ habet̉ in hoc rō nō ſolū ad damnumemergēs ſꝫ etiā ad lucrū ceſſans vt ſi veriſil̓r fuiſſꝫlucratus ex illa pecunia ſi fuiſſet ſibi ſoluta in promiſſo loco ⁊ termino. ad hͦ tex. ml̓tū no. in. l. iij. ff.de eo qui cer. lo. ꝑ Bar. in. l. vnica. C. de ſen. queꝓ eo quod intereſt. facit quod dixi in. c. conqueſtꝰde vſur. ⁊. c. dilecti de fo. cōpe. ¶ Scd̓o no. ꝙ pōtquis ſe obligare apud iudiceꝫ eui ineſt iuriſditioad penā excōicatōis ⁊ interdicti. nam h̓ annullantur iſte ſnīe ſolū ex defectu ꝓrogatōnis qꝛ delegata inriſditio nō poteſt ꝓrogari. ſecus ergo ſi fuiſſꝫiuriſditio ordinaria. vnde facit iſte tex. ml̓tū in ar.ꝙ ordinarius poteſt vigore ꝓrogationis ferre excōicationem ⁊ alias ſnīas cenſure in alterius ſubditū. ⁊ tenebis ſemꝑ menti iſtū tex. ſic intellectū qꝛcōis opi. videtur in oppoſitū. vt. jͣ. dicet̉. Item no.no. ar. ꝙ excōicatio fert̉ in ꝑſonā. interdictū ꝟo inlocū. ſꝫ vide tu tex. iuncta glo. in. c. pn̄ti de ſen. excō. li. vj. ⁊ in. c. is cui. eo. ti. ⁊ li. ⁊ in. c. ſacro. jͣ. e. ti.ꝑ que iura videt̉ ꝙ etiā ꝑſona pōt interdici ſaltē vtnon intret eccl̓iam. Sed excōicatio nō pōt ferri inrem inaīatam qꝛ pͥncipal̓r ligat aīaꝫ. vt in. c. romana. §. in vniuerſitatem de ſen. excō. li. vj. ¶ No. ꝙſnīe cenſure late a iudice nō ſuo licꝫ al̓s habeat iuriſditōnē ſunt nulle. regulant̉ ergo iſte ſnīe qͦ ad hͦvt limites aliaꝝ ſnīaꝝ. vt in. c. at ſi clerici de iudi. etC. ſi a nō cōpetenti iudice ꝑ totū. ⁊ vide glo. in. d.c. pn̄ti. ¶ No. ibi iuriſditiōi p̄eſſe. iūcta glo. ꝙ Abbas hꝫ iuriſditionē ꝓrogabilē etiā ꝑ laicos. habetem̄ ordinariā cū eam habeat a lege ergo ꝓrogabilem. ad idem facit tex in. c. ſignificaſti. jͣ. de fo. compe. iuncta ſupͣſcriptione. ¶ Itē no. ꝙ delegata iuriſditio nō pōt ꝓrogari nō ſolū qn̄ ꝓrogātes ambo in reſcripto exp̄ſſi nō ſunt ſed etiaꝫ alter ex litigantibus eſt exp̄ſſus vn̄ nō pōt extendi in reū. quiexp̄ſſus in reſcriptis nō eſt. ¶ Ultimo no. regl̓aꝫꝙ iuriſditio delegata non pōt ꝓrogari ad ꝑſonasnō exp̄ſſas in reſcripto in quo ml̓tu vacillaueruntglo. iuris ciuil̓. vt no. in. l. j. ff. de iud. Et poſuit ibiglo. vnā ſolennē limitationē ſi eſſꝫ vera dicēs poſtmulta ꝙ delegata iuriſditio ad vniuerſitatē cauſarum pōt ꝓrogari de ꝑſona ad ꝑſonam. ſecus in iuriſditionē delegata ad certā cām quā tn̄ glo. nō pōderauit ibi Bar. ſꝫ ſimpliciter trāſit ꝯcludēdo ꝙ iuriſditio delegata nō pōt ꝓrogari. Et ꝯͣ illā glo. fac̄iſte tex. cū in fi. dicat iudiſtincte ꝙ delegata iuriſditiū ad alias ꝑſonas ꝓrogari non pōt. Sed ſiquis

vellet illā glo. ſuſtinere poſſet rn̄dere ad iſtū tex. ꝙͣhic loquit̉ cū delegatio fuit facta ad certā cauſam.vude tex. in fi. dicit cū hmōi delegata ⁊cͣ. vnde pōdera verbū hmōi quaſi reſtringat ſe ad caſuꝫ iſtūvbi iuriſditio erat data ad certā cām. nā iuriſditiodelegata ad vniu̓ſitatē cāꝝ eſt qͣſi ordīaria. vt no.glo. jͣ. de appel. in. c. cū cām. ⁊ noͣ. Hoſt. in. c. qm̄ abbas. sͣ. e. facit qd̓ no. glo. in. l. ſi vni p̄all̓. tn̄ veriuscredo ꝙ indiſtincte delegata iuriſditio prorogarinō pōt qꝛ nullibi ꝓbat̉ oppoſitū. ⁊ iſte tex loquit̉ indiffinite. Itē eadeꝫ ꝓhibitionis rō videt̉ in vtroqꝫcaſu. ⁊ licet multe rōes ſolent reddi quare delegata iuriſditio nō poſſit ꝓrogari eā tn̄ puto potioreꝫqꝛ iuriſditio delegata eſt delegantis ⁊ nō delegativt in. c. ſane. s. e. ⁊ in. l. j. ff. de offi. eiꝰ. nō ergo pōtꝓrogari ad alias ꝑſonas p̄ter ꝯſenſum delegantꝭcuiꝰ eſt iuriſditio q̄ rō militat ſiue ſit delegatus advniuerſitatē cāꝝ ſiue ad certā cāꝫ tm̄. ⁊ hͦ notabis.In glo. j. ibi vtriuſqꝫ vtilitate cōtinet. no. gl. vſqꝫ ad fi. ⁊ dic de matera vt plene no. ff. de eo qͥ cer.lo. ꝑ totū ⁊ p̄cipue in. l. iiij. ⁊ fi. ⁊ in. l. vnica. C. vbiꝯueniat̉ qui cer. lo. da. ꝓmiſit. ⁊ in eo ꝙ gl. in fi. facit diſtinctionē inter ꝯͣctus bone fidei ⁊ ſtricti iurisdic d̓ iſtis vt no. in. c. cū venerabil̓ d̓ excep. vbi bo.glo. ⁊ ibi plene dixi. ¶ In glo. ij. ibi ſecus de ordinaria. ſentit ergo glo. ⁊ idē gl. pe. ꝙ iſte debitor potuiſſet ꝓrogare iuriſditionē ordinariā iſtius abbatis. ſꝫ nō egit ꝓrogare ordinariā ſꝫ delegatam. ⁊ ſichabuit locū illa regl̓a qd̓ noluit potuit ⁊cͣ. vt in. c.cū ſuꝑ. sͣ. e. ¶ Et ex hͦ no. ꝙ ſi intēdo ꝓrogare vnāſpēm iuriſditionis q̄ nō eſt ꝓrogabil̓ ceſſat ꝓrogatio in alia ſpē que poterit ꝓrogari qꝛ in ꝓrogatōerequiritur ꝯſenſus ꝓrogantis. vt in. l. ſiqͥs ꝑ errorem. ff. de iur. om. iudi. ⁊. jͣ. dicet̉ latiꝰ. ¶ Secundo no. ꝙ delegata iuriſditio nō eſt ꝓbabll̓ etiam ſiꝯcurrat in eadē ꝑſona cū ordinaria qd̓ tene mentiIn glo. in ꝟbo ſnīas ibi ꝙ quidē pōt. no. glo. ꝙpoteſt qͥs ſe obligare ad penā excōicatiōis. Sꝫ aduerte latius. nā hec qō pōt ml̓tipliciter ꝯſiderari. pͥmo. nunquid apud alienū iudicē cuiꝰ iuriſditionēin ſe ꝓrogare intendit poſſit ſe obligare ad penaꝫexcōicatōis. ſcd̓o p̄ſuppoſito ꝙ poſſit nunqͥd apudeundem vel ſaltē apud ſuū iudicē poſſit ſe obligare ad penā excōicatōis vt ſine monitōe adueniente ꝯditione poſſit excōicari vel ſine cauſe cognitōeQuō ad pͥmū Inno. h̓ multū vacillat ſed final̓r videtur inclinari ad ꝑteꝫ negatiuā. videlꝫ vt nō poſſit quis etiā laicus ꝓrogare iuriſditionē alteriꝰ iudicis quo ad ptātem excōicandi. qꝛ nō poteſt quisligari vel abſolui ꝑ alienū iudicē. vt in. c. oīs d̓ pe.⁊ re. ⁊ hec ptās cōpetit ſoli deo vl̓ eiꝰ vicario. xxiiij.q. j. qd̓cunqꝫ. iō niſi habeat qͥs hāc ptātē a deo velab eius vicario nō pōt aliquē ſpūal̓r ligare vel abſoluere. ⁊ ꝑ ꝯn̄s videt̉ ꝯcludendū ꝙ ꝑ ꝓrogationēꝑtium hoc fieri nō poſſit. hͦ idē videt̉ tenere hoſt.⁊ abb. Et in clerico nō eſt dubiū qꝛ ip̄e in nullo poteſt ꝓrogare iuriſditionē alieni iudicis ſine ꝯſenſu ep̄i ſui. vt in. c. ſignificaſti de fo. cōp. vn̄ ſi clericꝰhabuit ꝯſenſuꝫ ab ep̄o ꝓrogandi tūc certe pōt ferri ꝑ illū excōicatio. ⁊ idem in laico ſi habuiſſet con-