De offi. dele.
ſunt arbitri ſꝫ ſunt qͣſi qͥdā ꝓxenete ⁊ cōes amici. vtin. l. ſi de meis. §. recepiſſe. ff. d̓ arbi. vn̄ ab iſtꝭ arbitratoribꝰ nō ꝓnūciātibꝰ nō recedit̉ nec aliꝰ ē eligēdꝰ ex qͦ ꝑtes nō ꝯcordāt. vt ī. l. ſiqͥs arbitratu. ⁊ qd̓ibi no. Bar. ff. de. ꝟ. ob. vn̄ pōdera iſtū tex. ⁊ tex. īd. l. ſi vnꝰ. ī eo ꝙ iſte tertiꝰ nō aſſumit̉ a ꝑtibꝰ ſed abip̄is arbitris ⁊ ſic nō eſt oīno purꝰ arbiter. qͣre hocnō dꝫ extēdi ad arbitratores ⁊ noͣbis ſemꝑ hͦglo. j. in fi. no. fi. glo. ⁊ idē no. in. c. cū ſpāli. jͣ. d̓ ap.⁊ dic vt ibi pleniꝰ nō. ¶ In glo. iij. ibi ad papā debet appellari. ⁊ hodie hͦ eſt deciſū in. c. ab arbitrꝭ. jͣ.e. li. vj. Et ex hͦ habes vnā dr̄iam inter arbitros iuris de quibꝰ h̓ ⁊ arbitros cōpromiſſarios qͥ voluntate ꝑtium aſſumūt̉ de quibꝰ. jͣ. de arbi. ꝑ totū. nāa dicto iſtoꝝ nō appellat̉. vt in. l. j. C. de arbi. ⁊ ī. c. aiudicibꝰ. ij. q. vj. Sꝫ a ſnīa arbitroꝝ iuris appellat̉.⁊ ratio diuerſitatis eſt qꝛ iſti arbitri aſſumūt̉ ex neceſſitate ⁊ hn̄t iuriſditionē ⁊ ex ſnīa eoꝝ pōt agi. vth̓. ⁊ in. d. c. ab arbitris. ⁊ iō ſi ex ſtatuto municipali dictū arbitroꝝ ꝓduceret actionē poſſet tūc appellari. vt no. in. l. ſi ſocietatē ī. §. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio.⁊ in. c. qͥntauallis de iureiur. ⁊ hͦ dico ẜm cōeꝫ opi.nā Bar. fuit in opi. ſingulari in. d. l. j. ꝙ hodie poſſit appellari a ſnīa arbitroꝝ ſꝫ cōiter illa opi. non tenet̉. ¶ In ea. glo. ibi cōpellat oēs illos. no. glo. exq̄ habes ſcd̓aꝫ dr̄iaꝫ int̓ arbitros iuris ⁊ ꝯpromiſſarios nā iſti nō cōpellūt̉ a pͥncipio ad acceptandūcōpromiſſuꝫ. vt in. l. iij. ff. de arbi. ſꝫ arbitri iurꝭ ſic.vt in. c. cū ſpāli de ap. Et no. h̓ glo. quā tene mēti.⁊ rō diuerſitatis pōt eſſe qꝛ arbitri iurꝭ aſſumūt̉ exneceſſitate ⁊ hn̄t iuriſditionē. vn̄ ſic̄ munꝰ iudicandi eſt neceſſitatis. vt. in. l. muneꝝ. in. §. iudicādi neceſſitas. ff. de mune. ⁊ hono. ⁊ in. c. paſtoral̓ in pͥn.s. e. ⁊ ita ⁊ munꝰ arbitrādi ſeu iudicādi ī iſto caſu ſꝫarbitri ꝯpromiſſarij eligūt̉ ex nuda volūtate ꝑtiūnec hn̄t iuriſditionē. ¶ In ea. gl. ibi iuriſditio iſtorū qͣſi ordinaria. nā dictio qͣſi minuit. Alij dicūt ꝙhn̄t ordinariā merā qꝛ a lege hāc iuriſditionē ꝯſequūt̉. vt ī. d. c. cū ſpāli. ⁊ h̓. lex aūt dat ordīariaꝫ. vtin. l. ⁊ qꝛ. ff. de iur. om. iudi. ⁊ hāc opi. ſentit Inno.in. c. cū ab eccl̓iaꝝ de offi. or. ẜ nō placet ſpe. in. ti. d̓recu. §. fi. ꝟ. ſꝫ nunquid. qui tꝫ ꝙ hꝫ delegatā. ⁊ ideꝫHoſti. h̓ dicēs ꝙ iſti ſunt delegati illiꝰ qͥ dedit delegatū qͥ recuſat̉. ⁊ dicit ꝙ ꝓbata ſuſpitōe dn̄t iſti arbitri diffinire totā cām. ar. in. c. vt debitꝰ de app. hͦdictū nō approbat Io. an. nā ſi eſſent delegati oꝑtꝫdicere ꝙ deberēt eſſe in dignitate vl̓ habere ꝑſonatū vel canonicatū in eccl̓ia cathedrali. vt in. c. ſtatutum in pͥn. de reſcpͥ. li. vj. Itē nullibi ꝓbat̉ ꝙ iſti arbitri debeāt cogͦſcere de cā pͥncipali lꝫ ꝓbet̉ ſuſpitionis cā. Et in alio caſu loquit̉ tex. in. l. cū ſpāli. ⁊. l.aꝑtiſſimi. C. de iudi. Io. an. in addi. ſpe. in ti. d̓ recuſa. §. fi. in. ꝟ. ſꝫ nūqͥd arbitri. dicit ꝙ nō ſunt meriordinarij nec meri delegati. qͣſi ſentiat ꝙ ſit q̄damſpecies ꝑ ſe ſeu mixta. nā nō videt̉ dicēdum ꝙ ſintordinarij cū nō habeant iuriſditionē niſi ī certo articulo. nec meri delegati qꝛ pͥnceps eos non elegitſꝫ fuer̄t aſſumpti ꝯſenſu ꝑtiū. ⁊ id̓o dixit ip̄e in ti. dearbi. ī. §. differt. ꝟ. ſꝫ nūqͥd ẜm eū. ꝙ iſti arbitri nōpn̄t alijs cōmittere vices ſuas ſic̄ arbitri cōpromiſ
ſarij qd̓ poſſent ſi eſſent ordinarij vel delegati. puto tn̄ ꝙ iſtoꝝ ptās ⁊ iuriſditio magꝭ accedat ad delegatā qͣꝫ ad ordinarā. ar. hꝰ tex. ⁊. c. ab arbitris p̄all̓. nā hͨ duo. c. q̄ tractāt d̓ iſtꝭ arbitrꝭ iurꝭ ſt̓ ſituataī ti. d̓ of. d̓le. ⁊ n̄ ī. ti. d̓ of. or. Et ꝓ hac argum̄tatōevid̓ bo. gio. in. c. tibi qͥ de reſcpͥ. li. vj. ⁊ in. c. ſi ſupergratiā. de of. dele. eo. li. ⁊ in. c. bone. d̓ ꝯfir. vti. Etin fi. glo. dic meliꝰ ẜm doc. ꝙ in illo corrigit̉ iſta decre. ꝑ. c. legitīa. qꝛ ibi tractat̉ d̓ termīo p̄figendo arbitrꝭ ad cām ſuſpitōis finiendā. ⁊ ille terminꝰ ꝑfigēdus ē ꝑ iudicē recuſatū qꝛ arbitri non pn̄t ſibup̄isp̄figere terminū. l. pe. ff. de arbi. Iſte ꝟo tex. loquitur de t̓mino p̄figēdo ꝑtibꝰ ad ꝓbandā recuſatōeꝫ⁊ iſte eſt p̄figādus ꝑtibꝰ ¶ In glo. fi. ibi in penamilloꝝ vt dicit ꝙ rō eſt. qꝛ appellatio interponit̉ admaiorē iudice. vt in. c. ij. ⁊ qd̓ ibi no. de ꝯſuę. li. vj.⁊ iō nō pōt iudex a quo cū ſit minor p̄figere terminū iudici ad quē. ſꝫ iſti arbitri nō ſunt maiores iudice īmo iudex eſt ſuꝑior qͥ pōt facere oīa ſine qͥbꝰcā expediri nō pōt vt in tex. merito pōt cōpellerearbitros vt ꝯcordēt vel tertiū aduocēt. al̓s nō poſſet cām finire. Et qͦ ad ſcd̓am qōem q̄ ſequit̉ in gl.dic vt hodie habet̉ in. d. c. legitima de appell. li. vj.vbi d̓r ꝙ ſi arbitri nō decidūt articulū ſuſpitōis infra terminū p̄figēdū a iudice p̄t iudex reaſſumereiuriſditionē. ¶ Exͣ. glo. q̄ro qͥd ſi arbitri diſcordātin ſnīa iā lata. vt qꝛ vnꝰ ꝓnūciauit cām ſuſpitioniseſſe legitimā reliquꝰ ꝟo oppoſitū. So. dicit h̓ Uin.ꝙ tūc nō eſt locꝰ huic. c. vt cōpellant̉ eligere tertiūſꝫ recurrēdū ē ad ſuꝑiorē qͥ approbabit vnā ex duabus ſnīs ſic̄ obſeruat̉ in duobꝰ delegatis ferētibꝰdiuerſas ſnīas. vt in. c. fi. de re iudi. ⁊ in. l. duo iudicēs. ff. e. ⁊ videt̉ ſentire Hoſti. dicēs ꝙ diſcordiainter iſtos poterat eſſe. qꝛ forte vnꝰ dicebat cauſaꝫp̄poſitā nō eſſe legitimā vel nō eſſe ꝓbatā alter ꝟooppoſitū. ſꝫ ſpe. in ti. d̓ recu. §. fi. ꝟ. ſed qͥd ſi arbiterdiu̓ſas tenet id qd̓ h̓ d̓r indiſtincte ſiue arbitri diſcordāt in ſnīa ferēda ſiue in iam lata vt cōpellant̉eligere tertiū. ⁊ aliud eſt ẜm eū in puris delegatisqꝛ illi ꝑ ſnīam finierūt cām merito recurrat̉ ad delegantē ſꝫ hec cā pͥncipalis remanerꝫ impunita. Etideo ꝓpter faciliorē expeditionē dꝫ tertiꝰ aſſumi.mihi videt̉ ꝙ lꝫ hͦ dictū ſpe. ſit equuꝫ in ſe tn̄ nullomō cōgruit lr̄e huic. nā tertiꝰ h̓ aſſumit̉ vt cū eo ambo vel alter ferāt ſnīaꝫ ſꝫ ſi iā ꝓtuliſſent diu̓ſas ſententias functi eēt officio ſuo nec poſſent ampliuſꝓnūciare. vt in. c. in lr̄is. sͣ. e. ⁊ in. l. paulꝰ. ff. de re.iudi. ⁊ in. l. qͥd tn̄. ff. de arbi. Itē in arbitris cōpromiſſarijs abſolutū eſt ꝙ nulla ſnīa valet ſi duo ꝓferūt diuerſas ſnīas. vt in. c. fi. de re iudi. vn̄ ī eis clarū eſt ꝙ nō cōpellerēt̉ pꝰ ꝓnūciationē eligere tertium. Sꝫ tene mēti dictū ſpe. qꝛ eiꝰ nō eſt parua auctoritas. maxīe cū dictū ſuū fundet̉ ſuꝑ magͣ eqͥtata. ⁊ ꝑ illd̓ dictū poſſet dici ꝙ ſi ex forma ſtatuti dn̄tcligi arbitri qͥ diſcordarūt in ſnīa ꝙ tūc poſſunt cōpelli ad eligēdū tertiū. ⁊ fuit al̓s h̓ defacto hͦ qō. etdicebat̉ ꝙ tertiꝰ ſic electꝰ poterit alterā ex ill̓ duabꝰſentētijs ꝯfirmare etiā ill̓ duobꝰ arbitrꝭ abſentibꝰqꝛ cū iā ꝓnūciauerūt an̄ electionē tertij non hꝫ obſtare eoꝝ abn̄tia qꝛ ceſſat rō. l. itē ſi vnꝰ. §. ſi princi-