Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele.

ſunt arbitri ſꝫ ſunt qͣſi qͥdā ꝓxenete cōes amici. vtin. l. ſi de meis. §. recepiſſe. ff. arbi. vn̄ ab iſtꝭ arbitratoribꝰ ꝓnūciātibꝰ recedit̉ nec aliꝰ ē eligēdꝰ ex ꝑtes ꝯcordāt. vt ī. l. ſiqͥs arbitratu. qd̓ibi no. Bar. ff. de.. ob. vn̄ pōdera iſtū tex. tex. īd. l. ſi vnꝰ. ī eo iſte tertiꝰ aſſumit̉ a ꝑtibꝰ ſed abip̄is arbitris ſic eſt oīno purꝰ arbiter. qͣre hoc dꝫ extēdi ad arbitratores noͣbis ſemꝑglo. j. in fi. no. fi. glo. idē no. in. c. ſpāli.. ap. dic vt ibi pleniꝰ. In glo. iij. ibi ad papā debet appellari. hodie eſt deciſū in. c. ab arbitrꝭ..e. li. vj. Et ex habes vnā dr̄iam inter arbitros iuris de quibꝰ arbitros cōpromiſſarios voluntate ꝑtium aſſumūt̉ de quibꝰ.. de arbi. totū.a dicto iſtoꝝ appellat̉. vt in. l. j. C. de arbi. ī. c. aiudicibꝰ. ij. q. vj. Sꝫ a ſnīa arbitroꝝ iuris appellat̉. ratio diuerſitatis eſt qꝛ iſti arbitri aſſumūt̉ ex neceſſitate hn̄t iuriſditionē ex ſnīa eoꝝ pōt agi. vt. in. d. c. ab arbitris. ſi ex ſtatuto municipali dictū arbitroꝝ ꝓduceret actionē poſſet tūc appellari. vt no. in. l. ſi ſocietatē ī. §. arbitroꝝ. ff. ſocio. in. c. qͥntauallis de iureiur. dico ẜm cōeꝫ opi. Bar. fuit in opi. ſingulari in. d. l. j. hodie poſſit appellari a ſnīa arbitroꝝ ſꝫ cōiter illa opi. non tenet̉. In ea. glo. ibi cōpellat oēs illos. no. glo. ex habes ſcd̓aꝫ dr̄iaꝫ int̓ arbitros iuris ꝯpromiſſarios iſti cōpellūt̉ a pͥncipio ad acceptandūcōpromiſſuꝫ. vt in. l. iij. ff. de arbi. ſꝫ arbitri iurꝭ ſic.vt in. c. ſpāli de ap. Et no. glo. quā tene mēti. diuerſitatis pōt eſſe qꝛ arbitri iurꝭ aſſumūt̉ exneceſſitate hn̄t iuriſditionē. vn̄ ſic̄ munꝰ iudicandi eſt neceſſitatis. vt. in. l. muneꝝ. in. §. iudicādi neceſſitas. ff. de mune. hono. in. c. paſtoral̓ in pͥn.s. e. ita munꝰ arbitrādi ſeu iudicādi ī iſto caſu ſꝫarbitri ꝯpromiſſarij eligūt̉ ex nuda volūtate ꝑtiūnec hn̄t iuriſditionē. In ea. gl. ibi iuriſditio iſto qͣſi ordinaria. dictio qͣſi minuit. Alij dicūthn̄t ordinariā merā qꝛ a lege hāc iuriſditionē ꝯſequūt̉. vt ī. d. c. ſpāli.. lex aūt dat ordīariaꝫ. vtin. l. qꝛ. ff. de iur. om. iudi. hāc opi. ſentit Inno.in. c. ab eccl̓iaꝝ de offi. or. placet ſpe. in. ti.recu. §. fi.. ſꝫ nunquid. qui tꝫ hꝫ delegatā. ideꝫHoſti. dicēs iſti ſunt delegati illiꝰ dedit delegatū recuſat̉. dicit ꝓbata ſuſpitōe dn̄t iſti arbitri diffinire totā cām. ar. in. c. vt debitꝰ de app.dictū approbat Io. an. ſi eſſent delegati oꝑtꝫdicere deberēt eſſe in dignitate vl̓ habere ꝑſona vel canonicatū in eccl̓ia cathedrali. vt in. c. ſtatutum in pͥn. de reſcpͥ. li. vj. Itē nullibi ꝓbat̉ iſti arbitri debeāt cogͦſcere de pͥncipali lꝫ ꝓbet̉ ſuſpitionis. Et in alio caſu loquit̉ tex. in. l. ſpāli.. l.aꝑtiſſimi. C. de iudi. Io. an. in addi. ſpe. in ti. recuſa. §. fi. in.. ſꝫ nūqͥd arbitri. dicit ſunt meriordinarij nec meri delegati. qͣſi ſentiat ſit q̄damſpecies ſe ſeu mixta. videt̉ dicēdum ſintordinarij habeant iuriſditionē niſi ī certo articulo. nec meri delegati qꝛ pͥnceps eos non elegitſꝫ fuer̄t aſſumpti ꝯſenſu ꝑtiū. id̓o dixit ip̄e in ti. dearbi. ī. §. differt.. ſꝫ nūqͥd ẜm. iſti arbitripn̄t alijs cōmittere vices ſuas ſic̄ arbitri cōpromiſ

ſarij qd̓ poſſent ſi eſſent ordinarij vel delegati. puto tn̄ iſtoꝝ ptās iuriſditio magꝭ accedat ad delegatā qͣꝫ ad ordinarā. ar. hꝰ tex.. c. ab arbitrisall̓. duo. c. tractāt iſtꝭ arbitrꝭ iurꝭ ſt̓ ſituataī ti. of. d̓le. ī. ti. of. or. Et hac argum̄tatōevid̓ bo. gio. in. c. tibi de reſcpͥ. li. vj. in. c. ſi ſupergratiā. de of. dele. eo. li. in. c. bone. ꝯfir. vti. Etin fi. glo. dic meliꝰ ẜm doc. in illo corrigit̉ iſta decre.. c. legitīa. qꝛ ibi tractat̉ termīo p̄figendo arbitrꝭ ad cām ſuſpitōis finiendā. ille terminꝰ ꝑfigēdus ē iudicē recuſatū qꝛ arbitri non pn̄t ſibup̄isp̄figere terminū. l. pe. ff. de arbi. Iſte ꝟo tex. loquitur de t̓mino p̄figēdo ꝑtibꝰ ad ꝓbandā recuſatōeꝫ iſte eſt p̄figādus ꝑtibꝰ In glo. fi. ibi in penamilloꝝ vt dicit eſt. qꝛ appellatio interponit̉ admaiorē iudice. vt in. c. ij. qd̓ ibi no. de ꝯſuę. li. vj. pōt iudex a quo ſit minor p̄figere termi iudici ad quē. ſꝫ iſti arbitri ſunt maiores iudice īmo iudex eſt ſuꝑior pōt facere oīa ſine qͥbꝰ expediri pōt vt in tex. merito pōt cōpellerearbitros vt ꝯcordēt vel tertiū aduocēt. al̓s poſſet cām finire. Et ad ſcd̓am qōem ſequit̉ in gl.dic vt hodie habet̉ in. d. c. legitima de appell. li. vj.vbi d̓r ſi arbitri decidūt articulū ſuſpitōis infra terminū p̄figēdū a iudice p̄t iudex reaſſumereiuriſditionē. Exͣ. glo. q̄ro qͥd ſi arbitri diſcordātin ſnīa lata. vt qꝛ vnꝰ ꝓnūciauit cām ſuſpitioniseſſe legitimā reliquꝰ ꝟo oppoſitū. So. dicit Uin. tūc eſt locꝰ huic. c. vt cōpellant̉ eligere tertiūſꝫ recurrēdū ē ad ſuꝑiorē approbabit vnā ex duabus ſnīs ſic̄ obſeruat̉ in duobꝰ delegatis ferētibꝰdiuerſas ſnīas. vt in. c. fi. de re iudi. in. l. duo iudicēs. ff. e. videt̉ ſentire Hoſti. dicēs diſcordiainter iſtos poterat eſſe. qꝛ forte vnꝰ dicebat cauſaꝫp̄poſitā eſſe legitimā vel eſſe ꝓbatā alter ꝟooppoſitū. ſꝫ ſpe. in ti. recu. §. fi.. ſed qͥd ſi arbiterdiu̓ſas tenet id qd̓ d̓r indiſtincte ſiue arbitri diſcordāt in ſnīa ferēda ſiue in iam lata vt cōpellant̉eligere tertiū. aliud eſt ẜm in puris delegatisqꝛ illi ſnīam finierūt cām merito recurrat̉ ad delegantē ſꝫ hec pͥncipalis remanerꝫ impunita. Etideo ꝓpter faciliorē expeditionē dꝫ tertiꝰ aſſumi.mihi videt̉ lꝫ dictū ſpe. ſit equuꝫ in ſe tn̄ nullo cōgruit lr̄e huic. tertiꝰ aſſumit̉ vt eo ambo vel alter ferāt ſnīaꝫ ſꝫ ſi ꝓtuliſſent diu̓ſas ſententias functi eēt officio ſuo nec poſſent ampliuſꝓnūciare. vt in. c. in lr̄is.. e. in. l. paulꝰ. ff. de re.iudi. in. l. qͥd tn̄. ff. de arbi. Itē in arbitris cōpromiſſarijs abſolutū eſt nulla ſnīa valet ſi duo ꝓferūt diuerſas ſnīas. vt in. c. fi. de re iudi. vn̄ ī eis cla eſt cōpellerēt̉ pꝰ ꝓnūciationē eligere tertium. Sꝫ tene mēti dictū ſpe. qꝛ eiꝰ eſt parua auctoritas. maxīe dictū ſuū fundet̉ ſuꝑ magͣ eqͥtata. illd̓ dictū poſſet dici ſi ex forma ſtatuti dn̄tcligi arbitri diſcordarūt in ſnīa tūc poſſuntpelli ad eligēdū tertiū. fuit al̓s defacto. etdicebat̉ tertiꝰ ſic electꝰ poterit alterā ex ill̓ duabꝰſentētijs ꝯfirmare etiā ill̓ duobꝰ arbitrꝭ abſentibꝰqꝛ ꝓnūciauerūt an̄ electionē tertij non hꝫ obſtare eoꝝ abn̄tia qꝛ ceſſat. l. itē ſi vnꝰ. §. ſi princi-