L

iuſticie ſecularis mō p̄dicto. Quo ad ſcd̓am ſpeciem̄ dic̄ ꝙ ꝑſone miſerabiles hītu tm̄ ſi opprimūturpn̄t malefactores ſuos trahere īmediate ad iudicium eccl̓iaſticū. vt eſt tex. in. d. c. ſuꝑ qͥbuſdā. ⁊ in. c.ex ꝑte B. de fo. cōpe. ⁊ ſb̓ iſtis ſeu ſb̓ iſta ſpecie cōphendit Inno. ꝑegrinos quo ad res qͣs ſecū deferūt ⁊ quo ad iniurias eis illatas. vt in. c. ſiqͥs. ⁊ inc. oīpotens. xxiiij. q. iij. Idē in libertis eccl̓ie ⁊ ī officialibꝰ ſuis ⁊ in ruſticis ⁊ ſil̓ibꝰ. facit. xij. q. ij. eccleſiaꝝ ſeruos. lxxxvij. di. qͣſi ꝑ totū. Si ꝟo nō opprimunt̉ ⁊ tūc dn̄t pͥus recurrere ad iudicē ſeculareꝫꝯͣ laicos. ⁊ ſi lr̄as an̄ negligentiā impetrāt nō ſuntnulle ip̄o facto ſꝫ in pēdēti vt eſt tex. h̓. ⁊ in. d. c. extenore. ⁊ dicit. Inno. h̓ vnum ſingl̓are ꝟbū ꝙ datanegligētia vniꝰ iudicis ſecl̓arꝭ pn̄t iſti miſerabileshītu tm̄ recurre̓ ad iudiciū eccl̓iaſticuꝫ. nec tenent̉q̄relare corā ſuꝑiore iudicis negligētis. ar. op. h̓ ⁊i. d. c. ex tenore. ſecꝰ aūt ī alijs laicis n̄ miſerabilibꝰnā illi nō pn̄t habere recurſū ad iudicē eccl̓iaſticuꝫniſi data negligētia cuiuſlibꝫ ſuꝑioris ſecl̓aris. qd̓eſt ſingl̓r noͣndū. Quo ad tertiā ſpēm ſi ſūt miſerabiles hītu ⁊ actu. dic ẜm Inno. ⁊ bn̄ ꝙ poſſūt aliostrahere ad iudiciū eccl̓iaſticū etiā nō data negligētia iudicis ſecularis vt h̓ videt̉ tex. a ꝯͣrio ſenſu. ⁊ īd. c. ſuꝑ qͥbuſdā ī fi. ⁊ idē videt̉ velle Inno. ī ꝑegrinis quo ad ꝯͣctus initos in ꝑegrinatiōe. vt in. d. c.ſiquis romipetas. Idē in penitētibꝰ. xj. q. j. aliud⁊ dicit Inno. in iſtis noͣbile verbū ꝙ licet pn̄t aliostrahere ad iudiciū eccleſiaſticū tn̄ ſi ip̄i trahūt̉ corāiudice ſecl̓ari nō pn̄t declinare illud foꝝ. ad hͦ. d. l.vnica. C. qn̄ imꝑator. ⁊ teneb̓ mēti hͦ ꝟbū. ⁊ facit. c.regū. xxiij. q. v. Itē ſi grauant̉ ſeu reportant ſnīaꝫiniquā corā iudice ſecl̓ari nō deberent appellare adiudicē eccleſiaſticū qꝛ gradatī eſt appelladuꝫ. ij. q.vj. anterioꝝ. ⁊ hͦ placet Inno. licet referat aliqͦs tenere vt poſſint appellare ad iudicium eccl̓iaſticumomiſſis alijs ſecularibꝰ. qꝛ dꝫ eccl̓iaſticꝰ eos defendere ab oppreſſiōibꝰ. xxiiij. q. iij. ſiqͥs de potētibꝰ.pͥmū tn̄ coīter tenet̉ h̓. ſꝫ vid̓ qd̓ dixi in. d. c. licꝫ ⁊ vide plurimas ꝑſonas q̄ ſunt pͥuilegiate qͦ ad foꝝ eccleſiaſticū. hͦ ꝑ Inno. ¶ In glo. ij. ibi amiſerunt iuriſditionē. no. bn̄ iſtā glo. ꝙ lꝫ qͥs habeat iuriſditōnem certo caſu tn̄ ſi ꝓnūciat ſe nō iudicē illā iuriſditionē ꝑdit nec pōt eā ampliꝰ reaſſumere. vn̄ quēadmodū acqͥrit qͥs iuriſditionē ſi ꝓnunciat ſe iudicem ſi iudex nō eēt. iuxta ea q̄ plene dixi in. c. ſuꝑlr̄is d̓ reſcpͥtis. ita ꝓnūciando ſe non iudicē iuriſditōnē ꝑdit ⁊ īputādū eſt ꝑti nō appellāti. nā res iudicata facit ius inter ꝑtes. vt in. c. cū inter de re iudi.⁊ in. l. res iudicata. ff. d̓ re iudi. Et noͣ. ex hͦ ⁊ ex gl.ꝙ lꝫ lr̄e ſurrepticie ad lites tribuāt iuriſditionē licꝫelidibilē ꝑ exceptōeꝫ vt plene dixi ī. c. ceteꝝ d̓ reſcpͥtis. tn̄ ſi delegatꝰ exceptōe oppoſita ꝓnūciat ſe nōiudicē ſeu lr̄as ſurrepticias illico extinguunt̉ lr̄eita ꝙ iuriſditio q̄ priꝰ erat elidibilis nunc remaneteliſa ⁊ extincta. vn̄ ꝓceſſus poſtea agitatꝰ eſt nullꝰ.ſꝫ qͣntū ad iſtū tex. ego ꝯſidero ꝙ in oēm euentū ꝓnūciatio iſtoꝝ iudicū fuit legitima. nō em̄ ꝓnūciauerūt ſimpl̓r ſe nō iudices ẜ nō debere ꝑ eaſdeꝫ litteras ꝓcedere. qd̓ dꝫ intelligi de pn̄ti qꝛ non habe

bant iuriſditionē in actu niſi data negligētia iudicis ſecularis. nec ob. qd̓ in. fi. d̓r ꝙ nō potuerūt reaſſumere iuriſditionem. qꝛ non ꝯſtabat h̓ ꝙ iudexſccl̓aris eēt negligēs ſꝫ ſolū ꝙ arbitri neglexeruntinfra terminū diffinire ⁊ illa interlocutoria cū eētdubia debebat intelligi ẜm ius cōe ⁊ ſb̓iectā materiā. ar. ī. c. cām. s. de reſcpͥ. ¶ In gl. fi. in. fi. no. gl.⁊ tene eā mēti ꝓ penis q̄ qͦtidie apponunt̉ in cōpromiſſis. vt ſi apponūt̉ ſuꝑ facto nō depēdēte a ptātecōpromittētis ꝙ nō ꝯmittit̉ pena. ⁊ ꝓ hͦ fac̄ qd̓ no.glo. in regl̓a acceſſoriū de re. iur̄. li. vj. ⁊ in. l. pactaꝗͥ ꝯͣ. C. de pac. ⁊ no. in. c. pleriqꝫ. jͣ. de pac. facit etiāad qōem. Quidā ꝓmiſit ſub pena factū alienū deinde laborauit qͣntū potuit vt iſte adimpleret promiſſionē ſuā ſꝫ nō potuit ꝑficere nūquid ſit cōmiſſapena? videt̉ ꝙ nō exqͦ nō deficit ꝑ iſtū. de qͦ tn̄ videqd̓ dixi in. c. gēma. de ſpon. ⁊cͣ.Arbitri electi adIPIIIONIS. cam recuſatōnisaſſignat ꝑtibꝰ terminū ad ꝓbandū cām ſuſpitōis ſꝫ iudex recuſatꝰ cōpellet arbitros ad cāꝫ finiēdā. ſcd̓a ꝑs ibi ab ip̄o qͦꝫ. ¶ No. pͥmo ibi qͥ ꝓuocatꝰ obeſſet. rōnē qͣre iudex qui al̓s pōt cognoſcere an ſua ſit iuriſditio nō pōt cognoſce̓ de cā ſuſpitiōis. timet̉ .n. ne ꝓuocatꝰ ꝓpter recuſationē velitobeſſe recuſanti. vn̄ ſicut timet̉ in pͥncipali ita ī iſtoincidēti. de quo vide qd̓ dixi ī. c. ſuꝑ lr̄is de reſcpͥ.No. ſcd̓o ꝙ oīa ꝑtinētia ad articulū recuſatōis ſpectāt ad arbitroſ ⁊ ſic ip̄i hn̄t citare teſtes eos examīnare ⁊ punire ſi deliq̄rint. Itē ꝯdēnare in expēſis⁊ ꝓnūciare an cā ſuſpitōis ſit legitīa. ¶ Itē not. ꝙquēadmodū ī arbitris volūtarijs obſeruat̉ vt cōpellant̉ eligere tertiū ſi nō pn̄t cōuenire in vnā ſentētiā. vt ī. l. itē ſi vnꝰ in fi. ff. de arbi. ⁊ in. c. īnotuit.⁊ ſe. eo. ticita in arbitris iuris obſeruandū eſt vt ꝓbat̉ h̓. Itē no. ibi cū qͦ duo vel alter eoruꝫ ⁊cͣ. ꝙ iſtetertiꝰ electꝰ dꝫ ꝓnūciare vna cū alijs vl̓ eoꝝ altero⁊ ml̓tū in hͦ pōdera iſtū tex. ad ea q̄ no. legiſte ī. d.l. itē ſi vnꝰ in fi. nā ibi d̓r ꝙ arbitri cōpromiſſarij diſſidētes ꝯpellūt̉ elige̓ tertiū cuiꝰ auctoritati pareat̉Et qͥdā intelligūt ꝙ iſte tertiꝰ nō hꝫ ꝓnūciare ſꝫ potiꝰ ꝯſule̓ ⁊ alij duo dn̄t ꝓnunciare ẜm ꝯſiliū iſtiꝰ qd̓tenuit ſpe. ī. ti. d̓ arbi. ī. §. fi. ꝟ. ſꝫ nūqͥd iſte tertiꝰ ſolꝰdꝫ ꝓnūciare ⁊ ſnīare ⁊ ſtat̉ iudicō ſuo. ꝓ qͦ fac̄tex.ibi dū dic̄ cuiꝰ aucͣti pereat̉. pͥmꝰ tn̄ intellectꝰ plusplacet Bar. ſꝫ vt p̄dixi iſte tex. videt̉ innue̓ ꝙ tertiꝰiſte debeat ꝓnūciare vna cum alijs ⁊ forte nō eſſetmalū ita ītellige̓ illū tex. dic̄ tn̄ Bar. ī. l. ſi dn̄m. ff. d̓fur. ī fi. ꝙ ſi ſtatutū dic̄ aſſum̄dū tertiū arbitꝝ debebit ꝓnūciare vna cū ill̓. Sꝫ vt dixi placꝫ mihi ꝑ iſtūtex. vt īdiſtincte tertiꝰ ꝓnūciet vna cū alijs. Et qͣtenꝰ ibi dic̄ tex. cuiꝰ aucͣti pareat̉ ⁊cͣ. pōt ītelligi ꝙ dꝫpareri qn̄ accedit ad alt̓utriꝰ ſnīaꝫ. vt vid̓r inue̓ iſtalr̄a dū dic̄ cū qͦ .ſ. tertio duo vl̓ alt̓ eoꝝ id faciat ⁊cͣ. ⁊tene m̄ti p̄dctā. Sꝫ noͣbile dubiū ē nūqͥd duo arbitratores electi cōi ꝯſēſu ꝑtiū ſi n̄ pn̄t ꝯuenire ī vnūiudiciū d̓beāt ꝯpelli elige̓ tertiū ſic̄ ſtatuit̉ ī arbitrꝭvolūtarijſ. vt ī. l. itē ſi vnꝰ p̄al̓. doc. nr̄i nō tāgūt qd̓meminerī ſꝫ bal. formauit qōꝫ ī. li. feu. ī. l. j. d̓ īueſtitura ī maritū facta col. x. ⁊ det̓mīat ꝙ nō qꝛ iſti nō