De offi. dele.

¶ In glo. in ꝟbo cuiꝰ ꝯſilio. ibi ⁊ ꝯſenſu. no. beneiſtā glo. ⁊ tene eā mēti ꝙ p̄latꝰ hn̄s coadiutorē tenetur in admīſtratōe ip̄iꝰ hr̄e ꝯſenſuꝫ nō tm̄ ꝯſiliū. eteſt rō. nā vt dicit Inno. coadiutor dat̉ vt ꝓhibeatmalā admīſtratōeꝫ ⁊ vt curet ꝙ fiat bona. iō ꝯſiliuꝫh̓ ſapit ꝯſenſū. ſecꝰ aūt in alijs caſibꝰ vbi requiriturꝯſiliū. qꝛ tūc nō tenet̉ qͥs ſeqͥ. vt in. c. cū in veteri. d̓elec. ⁊ in. c. cū olim. de arbi. ⁊ hͦ ſo. eſt melior qͣꝫ ſo.glo. ⁊ eſt ſenſus ꝙ vbi ꝯſiliū reqͥrit̉ ab eo qͥ eſt particeps ꝯſilij tūc ꝯſiliū ſapit etiā ꝯſenſuꝫ. vt clariꝰ no.Bar. in. l. j. §. ſi pl̓es. ff. de exer. ⁊ dixi in. d. c. cū inveteri. ¶ In glo. in ꝟbo alienatōis ⁊cͣ. in fi. no. gl.ꝙ in maͣ iſtiꝰ. c. v̓bū alienatōis ſumit̉ largiſſime. ⁊dicit Hoſt. ꝙ eitā terrulas ⁊ alia q̄ pn̄t d̓ iur̄ alienari ꝑ p̄latū in certis caſibꝰ d̓ quibꝰ. xij. q. ij. in ſūma.nō poterūt iſti alienare. vt illud ꝟbū vniu̓ſale om̄epoſitū ī tex. aliqͥd oꝑet̉. ea tn̄ q̄ ẜuādo ẜuari nō pn̄tpoterūt iſti alienare. facit tex. ī. l. lex q̄ tutores. C.de admi. tu. ⁊ in. l. tutor qͥ reꝑtoriū. ff. e. ⁊. xij. q. ij. īſumma. Et ex his no. ꝙ dato coadiutore ꝓpter ſuſpitōeꝫ dilapidatōis nō pōt ꝑ eos fieri alienatō etiam ī caſibꝰ al̓s a iure ꝯceſſis. ¶ In glo. ī ꝟbo vicesſuas ibi vt ptꝫ. ⁊ clariꝰ adhuc patet in. c. qͣꝫuis. jͣ. e.li. vj. Et noͣ. gl. ī eo ꝙ. jͣ. dic̄ ꝙ ſi qͥſ ꝯmittit alicui ſimpliciter vices ſuas vid̓r cōmiſiſſe in totū. ⁊ videt̉ ꝓbari aꝑte ꝑ iſtū tex. nā in pͥn. dixit ꝙ iſte archiep̄uscōmiſit vices ſuas abbati. ⁊ papa interp̄tat̉ ꝙ commiſit in integꝝ .i. in totū. Et idē no. Inn. sͣ. e. c. ſuꝑqōnum. qd̓ noͣbis bn̄. ¶ Exͣ glo. oppo. ꝯͣ tex. d̓. c. fi.jͣ. e. vbi d̓r ꝙ ſi cōmittit̉ exceſſiua inqͥſitō vel eccleſieꝓuiſio nō pōt delegatꝰ alteri cōmittere vices ſuasqꝛ videt̉ electa induſtria ꝑſone. Itē inqͥſitio criminū eſt meri imperij. ergo nō pōt delegari ꝑ inferiorē a pͥncipe. vt i. l. j. ff. de off. eiꝰ cui maͣ. ē iurꝭ. ⁊ plene no. in. l. imꝑiū. ff. de iur. om. iu. So. ad pͥmū dicūt doc. ꝙ. c. fi. ꝓcedit qn̄ mādat̉ vt inqͥſitō fiat perſonal̓r. Itē pōt ꝓcedere qn̄ qͥs dꝫ ꝓuidere eccl̓ie d̓ꝑſonis pͥncipalibꝰ. ſecꝰ de ꝑſona coadiutoris. ⁊ noͣbn̄ hāc limitatiōeꝫ ad illd̓ ⁊ neſcio alibi iſtū tex. Adſcd̓m ꝯͣriū dic̄ Inno. ꝙ ꝓcedit de iure ciuili ſꝫ d̓ iurecanonico ea que ſunt meri ⁊ mixti imperij ſunt delegabilia vt h̓. ⁊ in. c. in lr̄is. jͣ. de rap. dic d̓ hͦ vt plene dicā in. c. qd̓ ſedē. de offi. or. ⁊ tene mēti dictumInno. cum tex.Si deIignificantibus. iccarꝓnūciauerit ſe iuriſditōeꝫ nō hr̄e ip̄aꝫ etiāꝯſenſu ꝑtiū nō reaſſumit. ⁊ ē caſus ſatis noͣbil̓. ⁊ pͥmo appellās narrat factum. ſcd̓o papa dat iudicesibi iōqꝫ. ¶ No. pͥmo ꝙ vidua al̓s diues nō p̄t trahe̓ſcl̓arem ad iudiciū eccl̓iaſticū etiā corā papa ſeu eiꝰdelegato. ſecꝰ videt̉ ſi eſt vidua ⁊ pauꝑ vt ꝓbat̉ hica ꝯͣrio. ⁊ videt̉ tex. in. c. ſuꝑ qͥbuſdā in fi. jͣ. d̓ ꝟb. ſig.⁊ tenet h̓ Inno. vt. jͣ. dica. ⁊ teneb̓ hͦ mēti. ¶ NNo. ſecundo ꝙ lr̄e impetrate a vidua diuite ꝯͣ laicum nōſunt ip̄o iure nulle ſꝫ ſunt in pēdēti. nā data negligētia iudicis ſcl̓arꝭ hn̄t iſti delegati iuriſditōeꝫ ī habitū ⁊ actu ſꝫ an̄ negligētiā ſolū hn̄t in hītū. ⁊ ꝓbat̉a ꝯͣrio in ꝟbo niſi reqͥſito. ⁊ clariꝰ ꝓbat̉ ī. c. ex tenore de fo. cōpe. ¶ Tertio no. ⁊ tene mēti ibi interlo

locutoria hꝫ tn̄ viim diffinitiue qꝛ ꝓrſus extinguitiuriſditionē ꝓnūciātis adeo ꝙ illā interlocutoriaꝫampliꝰ reuocare nō pōt. vt h̓ in fi. eſt tex. nō ¶ Exqͦ infert̉ ꝙ īterlocutoria ꝑ quā finit̉ iudicꝭ iuriſditōnō pōt ꝑ eūdē iudicē reuocari. ſic limita. c. cū ceſſāte. de app. ⁊. l. ꝙ iuſſit. ff. de re iud. hīc dixit gl. no. īaucͣ. hīta. C. ne fi. ꝓ pa. ꝙ a tali ſnīa in qͣ qͥs ꝓnūciat ſe nō iudicē pōt etiā d̓ iure ciuili appellari lꝫ ſit interlocutoria. ⁊ hͦ iō qꝛ hꝫ vim diffinitiue vt ibi dixi¶ Itē no. ⁊ tene mēti iūcta glo. fi. ꝙ nō obligat̉ cōpromittēs ad penā cōpromiſſi ſuꝑ his q̄ nō dependent ab eiꝰ ptāte. nō em̄ pn̄t pͥuati dare iuriſditōeꝫnō hn̄ti. vt in. c. ſignificaſti. d̓ fo. cōpe. ⁊ in. l. pͥuatorū. C. de iu. om. iu. iō nō valuit pactū h̓ appoſitumin cōpromiſſo vt ꝑtes redirēt ad examē prioꝝ iudicū. qꝛ ip̄oꝝ iuriſditō erat extīcta ꝑ eoꝝ ꝓnūciatōeꝫEt ex hͦ ⁊ ex tex. no. ꝙ nō pōt qͥs ꝑ actū ſe obligarede ſtādo examini alicuiꝰ vt iudicis ſi ille iuriſditōꝫnō hꝫ. ¶ In glo. j. in fi. videt̉ h̓ gl. velle ꝙ ſi viduaopprimit̉ puta qꝛ ſpoliat̉ pōt malefactore ſuuꝫ trahere ad iudiciū eccl̓iaſticū lꝫ laicꝰ exiſtat. ſecꝰ autē ſinō opprimit̉ ſꝫ al̓s vellet agere ꝯͣ ſcl̓arē qꝛ tūc dꝫ eūꝯuenire corā iudice ſecl̓ari. Sꝫ hͦ vltimū videt̉ contra iſtū tex. a ꝯͣrio ſenſu ⁊ aꝑtiꝰ ꝯͣ. c. ſuꝑ qͥbuſdā ī fi.de ꝟb. ſig. vbi tex. videt̉ īnuere ꝙ vidue ⁊ pupilli ⁊orphani pn̄t laicos ꝯuenire corā iudice eccl̓iaſtico.Inno. multū noͣbil̓r ponit hāc maͣm h̓. ⁊ pleniꝰ tetigi in. c. lꝫ de fo. cōp. Et ꝯclude ſic̄ maͣm ꝙ in defectu iuſticie. puta qꝛ in ꝓuincia nō eſt iudex ſecl̓arisvel recuſat̉ vel negligit facere iuſticiā. ⁊ tūc pōt recurri ꝯͣ quēlibet laicū ꝑ quēcūqꝫ ad iudicē eccl̓iaſticū. vt hr̄ in aucͣ. vt diffe. iudi. ⁊ tenet h̓ Inno. ⁊ cuꝫhodie q̄libet ciuitas hēat ſua regimīa ſicut olim ꝓuincia. vt no. glo. in. l. fi. C. de p̄ſcri. lon. tē. puto ꝙid qd̓ ſtatutū erat olim in ꝓuincia hꝫ hodie locū inqͣlibet ciuitate. ⁊ ſic videt̉ ꝙ ſi in ciuitate nō ē iudexſcl̓aris vel recuſat̉ vel negligit facere iuſticiā ſi in ciuitate illa nō eſt aliꝰ ſuꝑior ſecl̓aris ꝙ tūc d̓ iure poteſt recurri ad iudiciū eccl̓iaſticū. hinc ē ẜm Inno.ꝙ vacāte imꝑio eccl̓ia ſuccedit in iuriſditōe. vt ī. d.c. lꝫ. vbi aūt in ciuitate eſt iudex ſecl̓arꝭ ⁊ tūc aduerte. nam quo ad maͣm nr̄am tres ſūt ſcl̓arium ſpēs.nā qͥdā ſūt nō miſerabiles nec hītu nec actu. qꝛ nōhn̄t aliquā qualitatē ꝓpter quā natura moueat̉ admiſerendū eis. vtputa qꝛ ſūt maſculi ⁊ potētes velfemine ꝯiugate ⁊ diuites. qͥdā ſunt miſerabiles habitū ſꝫ nō actu. vt vidue ⁊ pupilli diuites. Quidaꝫſūt miſerabiles hītū ⁊ actu vt vidue ⁊ pupilli pauꝑes vel diurno morbo fatigati vt pauꝑ vl̓ pauꝑesdūtaxat. nā miſerabiles ꝑſone dicūt̉ ẜm Io. an̄. ſuper qͥbꝰ naͣ mouet̉ ad miſerendū. vt in. l. vnica. C.qn̄ imꝑator int̓ viduas ⁊ pupillos. ⁊ vide bo. tex. īc. j. d̓ poſtulā. vbi d̓r ꝙ miſerabil̓ ꝑſona ē q̄ ꝑ ſe nonpōt cām ꝓmouere. puta ꝓpter defectū pauꝑtatꝭ vl̓riꝰ īpotētie. Quo ad pͥmā ſpēm dic ꝙ ille n̄ pōttrahe̓ ad iudicē eccl̓aſticū niſi cū ſit de foro eccleſieaut rōe cāe aut rōe ꝑſone ⁊ ſic īpetrarent̉ lr̄e ad iudices delegatos eēt ip̄o iure nulle. ⁊ ille eſt ꝓpriꝰcaſus illius. c. licꝫ p̄al. niſi prius daretur defectus