Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

vide ſpe. in ti. de exe. ſen. §. ij.. quid ſi mandet̉. Inno.. eo. in iure. ſic diſtinguit Bar. in.d. l. a diuo pio. habes pͥmā ꝑtem glo. declara ſuppletā. Et in fi. gl. no. ex hac gl. duo. pͥmo ſi ſententia vel iudicis p̄ceptū eſt ip̄o iure nulluꝫ tenet̉ quis ſuo mādato parere. non pōt in illo actu dici iudex. ar. in. c. forus.. de ver. ſig. īmoiudici volēti exeqͥ pōt reſiſti vt dicit glo. no. in. c.xi. dixi in. c. ſiqn̄. s. e. No. ſcd̓o omiſſio appellationis non purgat vitiū ſnīe quo minꝰ ꝑs poſſithabere regreſſum ꝯͣ iudiceꝫ. idē ẜm glo. ſi ꝑs fecitq̄ntū potuit. puta qꝛ bis appellauit ſꝑ reportauitꝯriaꝫ ſnīam. idē no. Inno. in. c. ſepe.. ap. inc. ſacro. de ſen. ex. qd̓ eſt bn̄ no. Ex inferturappellās vere ſnīe non ꝯſentit. naꝫ ſi vere ꝯſentiret poſſet habere regreſſuꝫ ꝯtra iudicē. Itē tolleretur obligatio natural̓ tn̄ ſnīam tollit̉. vt no.in. l. iulianus. ff. de ꝯdi. inde. qd̓ ergo d̓r ī. c. qd̓ adꝯſultationē.. de re iudi. appellās videt̉ ꝯſentire dic ꝓcedit in ꝯſenſu interptato vero. etp̄ſumit̉ ille ꝯſenſus ad effectū vt illa ſnīa trāſeat inrem iudi. nec ob. ꝑti agēti ꝯtra iudiceꝫ exceptō reiiudicate vt in. l. qͣſi. duabꝰ ſe. ff. de except. reiin. no. in. c. aduerſario. de excep. Sed q̄roquid p̄dicta ꝓcedūt ꝯtra arbitꝝ male iudicauit?dic̄ ſic. qꝛ arbitria ſunt redacta ad inſtar iudicio. l. j. ff. de ar. firmat Bar. in. l. fi. ff. va. et exͣor. cog. vbi notant̓ querit quid in laudo arbitratoruꝫ nunqͥd poſſit hr̄i regreſſus ꝯtra arbitratoresſeu amicabiles cōpoſitores ſi vltra debituꝫ aggrauauit ꝑtes. ꝯcludit arbitrator equiꝑat̉ ꝓxenete qꝛ eſt quidā mediator inter ꝑtes tenet̉ niſide dolo lata culpa ſicut ip̄e ꝓxeneta. vt le. no. īl. j. ff. de ꝓxenetꝭ. arbitrator ꝓprie eſt arbiternec qͣſi iudex. vt. l. ſi meis. §. recepiſſe. ff. ar. vbibo. tex. multū ſingularis notabil̓. dictuꝫ no.ſingulariter ſi arbitrator fuit in dolo vel in lataculpa pōt ꝯueniri ꝑtē leſam ad intereſſe. et d̓rin lata culpa qn̄ deuiauit ab eo qd̓ cōiter oēs feciſſent vt in. l. late culpe. ff. ver. ſig. Quid aūt inſiliarijs ſeu iuriſꝑitis imprudētiā vel erroreꝫdant malū ꝯſiliū in p̄iudiciū alteriꝰ ꝑtis nunquidꝯueniri poſſint ad intereſſe? vide in ſpe. in ti. requi. ꝯſi. §. j.. ſi ꝯſiliarij. In glo. in.. tenet̉ ī fi.no. hanc glo. ſolet allegari quotidie. videt̉ glo.ſentire colligēdo ar. ꝯtra Hug. iudex dꝫ iudicare ẜm allegata lꝫ habeat ꝯſcīam in ꝯtrariuꝫ. colligit̉ ar. ex tex. in eo papa mādat ordinario vtexequat̉ ſnīam delegati etiā ſi ſciat iniuſtam. ſipapa ꝯſulit ſatis infert̉ ceſſat peccatū. hāc opi.glo. tenet ꝓſequit̉ plura ꝟba in. c. j. offi. or. ī. canones. no. illā glo. qꝛ eſt plenior qͣlibet alia.in hac materia. Hoſt. dicit ſi iudex hꝫ ꝯſcīaꝫ fir indubitatā. qꝛ clare ꝯſtat ſibi de ꝯtrario eiusqd̓ ꝓbatū eſt dꝫ tūc deponere ꝯſcīam nectra eam ꝓnunciare ſꝫ dꝫ inſtare vt exoneret̉ ab officio iudicādi. qd̓ ſi efficere pōt dꝫ appellare adſuꝑiorē iuxta no. no. in. c. ſiqn̄.. e. ſꝫ ſi ꝯſcīa iudicꝭ eſt indubitata tūc debꝫ ea deponere ſi pōt ſꝫ ſi pōt dꝫ ꝯtra indicare etiā ſi ꝯſcīa ſit erronea.

. c. tuas. el. ij.. de ſi.. c. lr̄as. de re. ſpo. ſed Io.an̄. quaſi nihil dicit remittēdo ad no. in addi. ſpe. in ti. de alle. diſ. §. vlti. ante fi. ſuꝑ.. lꝫ aūt ibi recitatis varijs opi. mgr̄oꝝ etiā theologorūqͥs dicit diſputādo vidiſſe tenere ꝯtrariū pōt qͥshr̄e triplicē ſcīam. vnaꝫ vt deus. exemplū in ſacerdote qui aliquid habuit in ꝯfeſſiōe. vt in. c. ſi ſacerdos. de of. or. ſcd̓am vt iudex. vt qꝛ conſtat ſibi exactis publicis. tertiā vt pͥuatꝰ. Si ergo iudex habꝫꝯſcīam ꝯͣ acta publica debet ꝓcedere ẜm illamquia non habet illam ꝯſcientiā vt iudex ſꝫ vt pͥuatus. ipſchꝫ iudicare vt iudex. ſꝫ in iſta ꝑplexitatedicit iudicē debere laborare ad inqͥrendū veritatēquā ſi hr̄e poteſt dꝫ inſtare vt alleuiet̉ ab onereiudicādi ſi poteſt dꝫ informare ꝯſcīam ſuā diſtinctionē de.. i. lꝫ vt pͥuatꝰ ſciat ꝯtrariū tn̄ qͥaibi eſt tanqͣꝫ iudex dꝫ curare de illa ꝯſcīa quā hꝫvt priuatus. ſed ſi pōt aliquo ꝯſcīam ſuā ſicinformare. vtputa qꝛ iudex vehement̓ credit incurrere peccatū ſi ꝓnūciat ꝯtra ꝯſcīam tūc dꝫ ꝓnūciare ſuꝑſedere patiēter pati penā ſi ſuꝑior euꝫpuniret. qꝛ iudicare vult. ad. dictū. c. lr̄aſ.. c.inquiſitioni. de ſen. ex. dicit tn̄ dꝫ ꝓpter ꝯſciētiā ꝓnunciare ꝯͣ acta publica. nec etiā abſtinere abofficio iudiciali. qꝛ tenēdo ꝯtrariū cōfunderet̉ totuꝫ ius poſitiuū. hac opi. vid̓ qd̓ no. btūs Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxvij. articl̓o. ij. vbi int̓ cetera tenetiudicare ad iudicē ꝑtinet tanqͣꝫ ad hn̄tem ptāteꝫpublico. ideo dꝫ iudicare niſi ſit informatꝰꝓbatōes publicas inſtr̄a teſtes ſil̓ia. Io. cal. aliter diſtinguit dicens aūt iudex hꝫ ꝯſcīamargumēta leuia tūc dꝫ illam deponere iudicareẜm acta. ad. c. inquiſitōni.. de ſen. ex. ſꝫ ſi poteſt illā deponere nullo dꝫ iudicare ꝯͣ ꝯſcīaꝫ. vtd. c. tuas. ſi. aut hꝫ cōſcīam indubitatā. tuncẜm dꝫ deponere ꝯſcīam. ſꝫ in diſtinguit authꝫ ꝯſcīam ꝯͣ reū aūt reo. pͥmo caſu dꝫ aliqͦreū ꝯdemnare ẜm ꝯſcīaꝫ ſed abſoluere ẜm actaquia habet iudicare ẜm ꝯſcīam quaꝫ habuit vtpriuatꝰ abſoluēdo ab accuſatione facittra ꝯſcīam qꝛ ꝓnunciat innocentē. exemplūaccuſat̉ titiꝰ de homicidio teſtes ꝓbant ſꝫ iudexvt priuatꝰ ſcit homicidiū cōmiſit: non em̄ vt dixidebet ꝯdēnare nec ꝓnūciare innocentē contra conſcīam ſꝫ eum abſoluere modo p̄dicto.mēbro optime facit. c. ſi ſacerdos p̄al. ſcd̓o caſu qn̄hꝫ ꝯſcīam reo. vt qꝛ ꝓbat̉ ꝯmiſiſſe homicidiū etiudex ſcit cōmiſit. dicit iudex dꝫ condemnare nec cām delegare nec remittere ad ſuꝑiorem ſi vehementer ſuſpicat̉ ex hac remiſſiōe iſtedānaret̉ ſꝫ dꝫ ſuꝑſedere niſi credat ſuꝑiordamnabit caſu dꝫ euꝫ abſoluere. nec ob. ſi dicat̉ dꝫ abſoluere ẜm ꝯſcīam ſuā. qꝛ ꝓprie euꝫabſoluat qꝛ pōt informari vt iudex. ſcīa iudicialis ineſt hoī tanqͣꝫ in ſb̓iecto. vn̄ exquo hꝫ certaꝫſcientiā yt pōt reciꝑe ꝯtrariā ſcīam vt iudexq̄ſii dicat in eodē ſubiecto pn̄t ꝯcurrere ꝯtrarie ſcīe. ſic ſcīa iudicialis pōt applicari ad aīmiudicis. ſic potius abſoluit ex defectu ꝓbatōnis. dicit aliter dicētes cōſiderauerūt predicta.