L
vide ꝑ ſpe. in ti. de exe. ſen. §. ij. ꝟ. quid ſi mandet̉.⁊ ꝑ Inno. jͣ. eo. cū in iure. ⁊ ſic diſtinguit Bar. in.d. l. a diuo pio. ⁊ ꝑ hͦ habes pͥmā ꝑtem glo. declaratā ⁊ ſuppletā. ¶ Et in fi. gl. no. ex hac gl. duo. pͥmoꝙ ſi ſententia vel iudicis p̄ceptū eſt ip̄o iure nulluꝫnō tenet̉ quis ſuo mādato parere. nā non pōt in illo actu dici iudex. ar. in. c. forus. jͣ. de ver. ſig. īmoiudici volēti exeqͥ pōt reſiſti vt dicit glo. no. in. c. ꝓxi. ⁊ dixi in. c. ſiqn̄. s. e. ¶ No. ſcd̓o ꝙ omiſſio appellationis non purgat vitiū ſnīe quo minꝰ ꝑs poſſithabere regreſſum ꝯͣ iudiceꝫ. idē ẜm glo. ſi ꝑs fecitq̄ntū potuit. puta qꝛ bis appellauit ⁊ ſꝑ reportauitꝯriaꝫ ſnīam. ⁊ idē no. Inno. in. c. ſepe. jͣ. d̓ ap. ⁊ inc. ſacro. de ſen. ex. qd̓ eſt bn̄ no. Ex qͦ infertur ꝙ nōappellās vere ſnīe non ꝯſentit. naꝫ ſi vere ꝯſentiretnō poſſet habere regreſſuꝫ ꝯtra iudicē. Itē tolleretur obligatio natural̓ q̄ tn̄ ꝑ ſnīam nō tollit̉. vt no.in. l. iulianus. ff. de ꝯdi. inde. qd̓ ergo d̓r ī. c. qd̓ adꝯſultationē. jͣ. de re iudi. ꝙ nō appellās videt̉ ꝯſentire dic ꝙ ꝓcedit in ꝯſenſu interptato ⁊ nō vero. etp̄ſumit̉ ille ꝯſenſus ad effectū vt illa ſnīa trāſeat inrem iudi. nec ob. ꝑti agēti ꝯtra iudiceꝫ exceptō reiiudicate vt in. l. cū qͣſi. cū duabꝰ ſe. ff. de except. reiin. ⁊ no. in. c. aduerſario. de excep. ¶ Sed q̄ro nūquid p̄dicta ꝓcedūt ꝯtra arbitꝝ qͥ male iudicauit?dic̄ ꝙ ſic. qꝛ arbitria ſunt redacta ad inſtar iudiciorū. l. j. ff. de ar. ⁊ hͦ firmat Bar. in. l. fi. ff. d̓ va. et exͣor. cog. vbi notant̓ querit quid in laudo arbitratoruꝫ nunqͥd poſſit hr̄i regreſſus ꝯtra arbitratoresſeu amicabiles cōpoſitores ſi vltra debituꝫ aggrauauit ꝑtes. ⁊ ꝯcludit ꝙ arbitrator equiꝑat̉ ꝓxenete qꝛ eſt quidā mediator inter ꝑtes ⁊ nō tenet̉ niſide dolo ⁊ lata culpa ſicut ip̄e ꝓxeneta. vt le. ⁊ no. īl. j. ff. de ꝓxenetꝭ. nā arbitrator nō ꝓprie eſt arbiternec qͣſi iudex. vt. l. ſi d̓ meis. §. recepiſſe. ff. d̓ ar. vbibo. tex. multū ſingularis ⁊ notabil̓. ⁊ hͦ dictuꝫ no.ſingulariter ꝙ ſi arbitrator fuit in dolo vel in lataculpa pōt ꝯueniri ꝑ ꝑtē leſam ad intereſſe. et d̓r eēin lata culpa qn̄ deuiauit ab eo qd̓ cōiter oēs feciſſent vt in. l. late culpe. ff. d̓ ver. ſig. Quid aūt in cōſiliarijs ſeu iuriſꝑitis qͥ ꝑ imprudētiā vel ꝑ erroreꝫdant malū ꝯſiliū in p̄iudiciū alteriꝰ ꝑtis nunquidꝯueniri poſſint ad intereſſe? vide in ſpe. in ti. d̓ requi. ꝯſi. §. j. ꝟ. ſi ꝯſiliarij. ¶ In glo. in. ꝟ. tenet̉ ī fi.no. hanc glo. q̄ ſolet allegari quotidie. ⁊ videt̉ glo.ſentire colligēdo ar. ꝯtra Hug. ꝙ iudex dꝫ iudicare ẜm allegata lꝫ habeat ꝯſcīam in ꝯtrariuꝫ. ⁊ colligit̉ hͦ ar. ex tex. in eo ꝙ papa h̓ mādat ordinario vtexequat̉ ſnīam delegati etiā ſi ſciat eā iniuſtam. ſi gͦpapa ꝯſulit ſatis infert̉ ꝙ ceſſat peccatū. ⁊ hāc opi.glo. tenet ⁊ ꝓſequit̉ ꝑ plura ꝟba in. c. j. d̓ offi. or. īꝟ. canones. ⁊ no. illā glo. qꝛ eſt plenior qͣlibet alia.in hac materia. Hoſt. h̓ dicit ꝙ ſi iudex hꝫ ꝯſcīaꝫ firmā ⁊ indubitatā. qꝛ clare ꝯſtat ſibi de ꝯtrario eiusqd̓ ꝓbatū eſt ꝙ nō dꝫ tūc deponere ꝯſcīam nec cōtra eam ꝓnunciare ſꝫ dꝫ inſtare vt exoneret̉ ab officio iudicādi. qd̓ ſi efficere nō pōt dꝫ appellare adſuꝑiorē iuxta no. no. in. c. ſiqn̄. sͣ. e. ſꝫ ſi ꝯſcīa iudicꝭnō eſt indubitata tūc debꝫ ea deponere ſi pōt ſꝫ ſinō pōt dꝫ ꝯtra eā indicare etiā ſi ꝯſcīa ſit erronea.
ꝑ. c. ꝑ tuas. el. ij. jͣ. de ſi. ⁊. c. lr̄as. de re. ſpo. ſed Io.an̄. h̓ quaſi nihil dicit remittēdo ad no. ꝑ eū in addi. ſpe. in ti. de alle. ⁊ diſ. §. vlti. ante fi. ſuꝑ. ꝟ. lꝫ aūt⁊ ibi recitatis varijs opi. ⁊ mgr̄oꝝ etiā theologorūqͥs dicit diſputādo vidiſſe tenere ꝯtrariū ꝙ pōt qͥshr̄e triplicē ſcīam. vnaꝫ vt deus. exemplū in ſacerdote qui aliquid habuit in ꝯfeſſiōe. vt in. c. ſi ſacerdos. de of. or. ſcd̓am vt iudex. vt qꝛ conſtat ſibi exactis publicis. tertiā vt pͥuatꝰ. Si ergo iudex habꝫꝯſcīam ꝯͣ acta publica nō debet ꝓcedere ẜm illamquia non habet illam ꝯſcientiā vt iudex ſꝫ vt pͥuatus. ⁊ ipſchꝫ iudicare vt iudex. ſꝫ in iſta ꝑplexitatedicit iudicē debere laborare ad inqͥrendū veritatēquā ſi hr̄e nō poteſt dꝫ inſtare vt alleuiet̉ ab onereiudicādi ſi nō poteſt dꝫ informare ꝯſcīam ſuā ꝑ diſtinctionē de qͣ. sͣ. i. ꝙ lꝫ vt pͥuatꝰ ſciat ꝯtrariū tn̄ qͥaibi eſt tanqͣꝫ iudex nō dꝫ curare de illa ꝯſcīa quā hꝫvt priuatus. ſed ſi nō pōt aliquo mō ꝯſcīam ſuā ſicinformare. vtputa qꝛ iudex vehement̓ credit incurrere peccatū ſi ꝓnūciat ꝯtra ꝯſcīam tūc nō dꝫ ꝓnūciare ẜ ſuꝑſedere ⁊ patiēter pati penā ſi ſuꝑior euꝫpuniret. qꝛ iudicare nō vult. ad hͦ. dictū. c. lr̄aſ. ⁊. c.inquiſitioni. de ſen. ex. dicit tn̄ ꝙ nō dꝫ ꝓpter ꝯſciētiā ꝓnunciare ꝯͣ acta publica. nec etiā abſtinere abofficio iudiciali. qꝛ tenēdo ꝯtrariū cōfunderet̉ totuꝫ ius poſitiuū. ꝓ hac opi. vid̓ qd̓ no. btūs Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxvij. articl̓o. ij. vbi int̓ cetera tenet ꝙiudicare ad iudicē ꝑtinet tanqͣꝫ ad hn̄tem ptāteꝫ d̓publico. ⁊ ideo nō dꝫ iudicare niſi ſit informatꝰ ꝑꝓbatōes publicas ⁊ ꝑ inſtr̄a teſtes ⁊ ſil̓ia. Io. cal.h̓ aliter diſtinguit dicens ꝙ aūt iudex hꝫ ꝯſcīam ꝑargumēta leuia ⁊ tūc dꝫ illam deponere ⁊ iudicareẜm acta. ad hͦ. c. inquiſitōni. jͣ. de ſen. ex. ſꝫ ſi nō poteſt illā deponere nullo mō dꝫ iudicare ꝯͣ ꝯſcīaꝫ. vtd. c. ꝑ tuas. cū ſi. aut hꝫ cōſcīam indubitatā. ⁊ tuncẜm eū dꝫ deponere ꝯſcīam. ſꝫ in hͦ diſtinguit ꝙ authꝫ ꝯſcīam ꝯͣ reū aūt ꝓ reo. pͥmo caſu nō dꝫ aliqͦ mōreū ꝯdemnare ẜm ꝯſcīaꝫ ſed eū abſoluere ẜm actaquia nō habet iudicare ẜm ꝯſcīam quaꝫ habuit vtpriuatꝰ ⁊ abſoluēdo eū ab accuſatione nō facit cōtra ꝯſcīam qꝛ nō ꝓnunciat eū innocentē. exemplūaccuſat̉ titiꝰ de homicidio teſtes nō ꝓbant ſꝫ iudexvt priuatꝰ ſcit ꝙ homicidiū cōmiſit: non em̄ vt dixidebet eū ꝯdēnare nec eū ꝓnūciare innocentē contra conſcīam ſꝫ eum abſoluere modo p̄dicto. ⁊ ꝓ hͦmēbro optime facit. c. ſi ſacerdos p̄al. ſcd̓o caſu qn̄hꝫ ꝯſcīam ꝓ reo. vt qꝛ ꝓbat̉ ꝯmiſiſſe homicidiū etiudex ſcit ꝙ nō cōmiſit. dicit ꝙ iudex nō dꝫ eū condemnare nec cām delegare nec remittere ad ſuꝑiorem ſi vehementer ſuſpicat̉ ꝙ ex hac remiſſiōe iſtedānaret̉ ſꝫ dꝫ ſuꝑſedere niſi credat ꝙ ſuꝑior eū nōdamnabit qͦ caſu dꝫ euꝫ abſoluere. nec ob. ſi dicat̉ꝙ nō dꝫ eū abſoluere ẜm ꝯſcīam ſuā. qꝛ ꝓprie euꝫabſoluat qꝛ nō pōt informari vt iudex. nā ſcīa iudicialis ineſt hoī tanqͣꝫ in ſb̓iecto. vn̄ exquo hꝫ certaꝫſcientiā yt hō nō pōt reciꝑe ꝯtrariā ſcīam vt iudexq̄ſii dicat ꝙ in eodē ſubiecto nō pn̄t ꝯcurrere ꝯtrarie ſcīe. ⁊ ſic ſcīa iudicialis nō pōt applicari ad aīmiudicis. ⁊ ſic potius abſoluit ex defectu ꝓbatōnis.⁊ dicit ꝙ aliter dicētes nō cōſiderauerūt predicta.