De offi. dele.

Do. meꝰ do. car. in ſūma tenuit ꝙ lꝫ iudex habeatſcientiā ꝯtrariā vt priuatꝰ nihilominꝰ debet ſemꝑiudicare ẜm acta. ⁊ ſi nō iudicat peccat in eo ꝙ noobedit ſuꝑiori. neceſſitat̉ .n. ex officō pu. nō ob. iura que dicūt ꝙ agēs cōtra ꝯſcīam peccat. ꝓceduntem̄ in priuato. qꝛ nō debet priuatꝰ agere ꝯͣ ꝯſcīamſecus in habente officiū pu. qͥ ẜm acta pu. iudicaredꝫ ⁊ nō curare de ꝯſcīa quā hꝫ vt priuatꝰ. hāc opitenuit glo. in. d. c. j. de off. or. ⁊ glo. ⁊ Bar. in. l. illicitas. §. veritas. ff. de offi. p̄ſi. ⁊ multū facit ibi tex.mihi plus placet opi. Cal. p̄ter vltimū membꝝ. nācredo ꝙ nunqͣꝫ iudex dꝫ iudicare ꝯͣ ꝯſciam. ꝓ hoctex. in. c. cū eterni. de re iudi. li. vj. ⁊ in. cle. j. §. veꝝde here. vbi in actu iudicandi tex. pōderat ꝯſcīampriuatā iudicꝭ. nec ob. ꝙ d̓r iudicē peccare nō iudicando. qꝛ illud veꝝ qn̄ negligit. ſecus ſi ex iuſta cādiffert. nec placꝫ rn̄ſio. do. Car. nā non minꝰ obligatur priuatꝰ obedire legibꝰ pu. ⁊ ſuperi. ſꝫ priuatus nō tenet̉ obedire ſuꝑiori ꝯͣ ꝯſcīam ſuā. vt. d. c.lr̄as. ergo nec iudex iudicando. Sed vltimū membrū Cal. nō placet vt p̄dixi vt poſſit iudex abſoluere reū ꝯͣtra acta. qꝛ hoc eſſet cōfunde̓ totū ius poſitiuū ⁊ dare iudici materiā calūniandi. nā nō debꝫcredi iudici ſi dicat ſe hr̄e ꝯſcīam alicuiꝰ facti in p̄iudiciū alterius. vt. l. illicitas. §. veritas. vbi d̓r ꝙ veritas reꝝ erroribus geſtoꝝ nō vitiat̉. ⁊ ideo iudexdebet iudicare ẜm ꝙ ꝓbatū eſt. qꝛ vt dicit Cal. ⁊ bene tex. dꝫ intelligi de veris ꝓbationibꝰ. hͦ ibi colligit̉ ex illa ꝯditōe illatiua. ⁊ iō ⁊cͣ. q̄ infert ex illo. ꝟ.veritas. ſed nos loqͥmur qn̄ iudex ſcit ꝙ veritas ēin ꝯͣriū. Ad iſtū tex. rn̄det̉ ꝙ ſnīa h̓ tenebat ⁊ trāſiuerat in rē iudicatā vt d̓r in glo. ⁊ iura volūt ꝙ tal̓ſnīa mandet̉ executōi vt ſit finis litiū.Delegatꝰ qͥ impedit̉ dic̄Tum autem. ſatuta ꝓcedere ꝑtē hocꝓcurantē puniet. ⁊ qͣꝫtum ad diē illaꝫ cām ꝯmittet̉appellatōe remota niſi ꝑtes negocium ꝓrogent. ⁊ſcd̓a ꝑs ibi nos. ¶ No. pͥmo ꝙ lꝫ delegatꝰ pape ſitmaior oībus qͦ ad cām ſibi cōmiſſam in alijs tn̄ remanet ſubiectꝰ ſuis ſuꝑioribꝰ. vn̄ etiā durante cauſa tenet̉ obedire al̓s ſuis ſuꝑiorbꝰ.No. ſcd̓o iudicem delegatū poſſe aīaduertere in ꝑtem calūnioſe agentē. ⁊ pōt ꝑtem mulctare ẜm glo. no. h̓. de qͦdic vt dixi in. c. de cauſis .s. e. ¶ Itē no. caſum inquo ſubdelegatus ꝓcedit appellatōe remota. ⁊ rōſpecialitatis ponit̉ in gl. fi. ¶ Op. ꝯͣ tex. ⁊ videt̉ ꝙetiā nō data iſta malicia poſſit iudex cām ſubdelegare. vt. sͣ. e. in pͥn. So. doc. fatent̉ ꝯͣriū ⁊ bene. ſediſte tex. ꝓuidet de nouo vt data malicia ꝑtis poſſitiudex cōmittere appellatōe remota. ¶ Sꝫ q̄ro quocōſtabit iudici de malicia ꝑtis? dicūt doc. ꝙ ꝑ coniecturas. qꝛ cū malicia ꝯſiſtat in aīo defacili clare ꝓbari nō pōt. ad hͦ. c. ij. de renū. li. vj. ⁊. l. dolū. C. d̓dolo. ¶ In glo. in. ꝟ. a rege ibi cōmittere vices ſuas. videt̉ glo. h̓ tacite ꝯſentire ꝙ cā fuit h̓ commiſſapluribꝰ cū clauſula ꝙ ſi nō oēs. ſꝫ iſtd̓ ē diuīare. qͥdaūt iuris de iſta qōne quā ponit glo. dicet̉ in. c. coram. jͣ. e. ¶ In ea. glo. ibi cum vterqꝫ poſſit obedire. no. in. c. cū parati. jͣ. de app. ¶ In glo. fi. ibi ſꝫhodie locū nō hꝫ. glo. h̓ dicit inherēdo opi. ſue ꝙ

hodie clauſula appellatōe remota nihil oꝑet̉. ſꝫ nōbene dicit. qꝛ vbi apponit̉ hec clauſula nll̓a appellatio admittit̉ niſi exp̄ſſe a iure approbet̉. vt in. c. paſtoralis. jͣ. de app. ⁊ ibi plenius de hͦ no. ⁊ inter cetera ponit h̓ Hoſti. no. dictū dicēs ꝙ magis oꝑat̉renunciatio appellatōis facta ꝑ ꝑtes qͣꝫ remotō appellationis que fit in reſcripto pͥncipis. qꝛ qn̄ ꝑtesrenūciauerūt nulla appellatō dꝫ admitti. vt in. l. fi.C. de tēp. ap. ſꝫ qn̄ pͥnceps remouit ī reſcripto ſuoadmittit̉ appellatio ī multis caſibꝰ qͥ .ſ. exp̄ſſe approbantur a iure. d̓ quibus no. in. d. c. paſtoralis. qd̓notabis.Subdelegatꝰ a deleX IIIIeTIS. gato pape iuriſditionem habente pōt coercere impedientē. h̓dicit cōprehendēdo vtrūqꝫ intellectuꝫ. due ſunt ꝑtes. In pͥma deciſa facti narratio. in ſcd̓a cāe commiſſio ibi mādamꝰ. q̄ diſtinguit. ⁊ ſcd̓m mēbꝝ ꝓſequit̉ ibi ſi vero. ¶ No. pͥmo ꝙ vbi mādat̉ executioſnīe videt̉ etiā acceſſorie dari iuriſditō qd̓ tn̄ intellige vt dixi. sͣ. c. ꝓxi. §. qꝛ ꝟo. ¶ No. ſcd̓o ꝙ cōmiſſaiuriſditione videt̉ tranſlata ptās coercēdi. ⁊ no. illa ꝟba tex. ꝙ iuriſditio ſine coertiōe videt̉ deluſoria. ⁊ vide qd̓ noͣ. in. c. cū ꝯtingat d̓ fo. cōp. ¶ No.tertio ꝙ interdictū pōt ferri in ꝑſonā. Ite no. ꝙ iniuria fit iudici ſi eius lr̄e nō ꝑmittāt̉ legi. ⁊ pōt ex hͦagi ꝯͣ iniuriantē ad ſatiſfactioneꝫ iniurie. facit. l. ſiquis id qd̓. ff. de iu. om. iu. ¶ Itē no. in. ꝟ. denūcies. iūcta glo. ꝙ exeq̄nti ſnīaꝫ nullā pōt violēt̓ reſtſti etiā ꝑ tertiū. ⁊ aꝑte ꝓbat hec lr̄a ſi ferēs ſnīaꝫ nōhabebat iuriſditionē. ¶ Ultimo. no. ꝙ nedū delegatus pape ſꝫ etiā ſubdelegatꝰ ad certu articulumhabet iuriſditionē ⁊ coertonē circa articulū ſibi cōmiſſum. ⁊ de hͦ. jͣ. ¶ In glo. in. ꝟ. mentionē ibi tacito de alijs lr̄is. dic̄ ꝙ nō ſufficit facere mentioneꝫde alijs lr̄is ſꝫ dꝫ fieri mētio ſpālis. vt ꝓbat̉ ī. c. ij. j.de do. ⁊ ꝯtu. vn̄ de qualibet clauſula noͣbili appoſita in prioribus lr̄is dꝫ fieri mentio ī ſcd̓is. vt no. inc. cum dilecta. ⁊ in. c. ceteꝝ. de reſcrip. ⁊ in ſūma deomnibꝰ fienda eſt mentō que poſſent mouere aīmprincipis ad ſcd̓as lr̄as denegādas. vt in. c. poſtulaſti. d̓ reſcpͥ. ⁊ iō dixit h̓ Inn. no. ꝟbū ꝙ nō ſolū exp̄ſſa ſꝫ etiā exp̄ſſiſſima de prioribꝰ eſt fienda mentiofacit. jͣ. c. ſigͣntibꝰ. ⁊ eſt rō ẜm euꝫ qꝛ reuocatō priorū iudicū eſt odiōſa ⁊ ꝯͣ ius. hec rō nō placꝫ hoſt.quia reuocare priores lr̄as nō eſt violare ius. vt īl. iudiciū ſoluit̉. ff. de iud. facit. l. obſeruādū. ff. eo.ſꝫ rō eſt ẜm eū. qꝛ q̄dā iniuria irrogat̉ prioribꝰ iudicibus ſi ſine legitima cā reuocant̉. l. iij. ff. de ar. fac̄c. vt debitꝰ. jͣ. de ap. Et tractat h̓ Inno. vtrū de appellatōe ſit fiēda mētio in lr̄is. ⁊ videt̉ ꝯclude̓ ꝙ nōſꝫ ꝯtrariū tenuit in. c. dilecti. de ma. ⁊ obe. ⁊ ſequit̉h̓ Hoſti. ⁊ ꝙ ſit fiēda mētio videt̉ tex. in. c. bone. deꝯfir. vti. ⁊ in. c. ex ꝑte de reſcpͥ. ¶ In glo. in. ꝟ. ſubdelegatꝰ. ibi ⁊ etiā merus executor. ⁊ ſic deputatꝰad nudū miniſteriū recipit iuriſditionē ⁊ ptāteꝫ cōercendi ſaltē circa executōis actū. ⁊ idē voluit gl.j. in. c. ſuꝑ qōnum. in. ꝟ. qͣꝫ executorē. sͣ. ē. Idē ſentit Hoſti. h̓. ſꝫ ꝯͣriū ſenſit Io. an. ſuꝑ. tex. in. ꝟ. quaꝫpotuerūt ⁊cͣ. nā ibi pōderat tex. qui videt̉ innuere