De offi. dele.
appellatōem ab interlocutoria ꝓceſſit ī cā ⁊ tulit ſententiā diffinitiuā ꝙ ſcd̓s dꝫ exeqͥ ne ꝯdēnatō remaneat ſine effectu. ⁊ ſic dicit ſe obtinuiſſe in qōne facti. Et ꝑ hͦ habes plene hūc articulū examīatū quēbn̄ no. qꝛ qͦtidianꝰ eſt. Et ad aucͣ. ſiqͥs litigantiū p̄al. q̄ videt̉ multū facere ꝓ p̄cedenti mēbro vt ſcd̓siudex exequat̉ diffinitiuā dic ꝙ loqͥtur qn̄ primusiudex eſt impotēs ad exeq̄ndū. nā loquit̉ qn̄ ep̄usex ꝓrogatōe ꝓnūciauit int̓ laicos. ⁊ dic vt colligit̉ex. l. p̄cedenti ſuꝑ qͣ ſignat̉ illa aucͣ.Ordinarius ad mādatūꝘula VerO. delegati exeqͥtur fnīaꝫ etiam ſi ſciat eā iniuſtā. ⁊ ſcd̓a ibi attēdētes. ¶ No. pͥmo ꝙ delegatꝰ pape pōt mādare ordinario loci vtſnīam ſuā exequat̉. ad idē. c. sͣ. e. ſiqn̄. ⁊. c. ſignificaſti. ¶ No. ibi nō cognitio ſed executio. ꝙ is cui mādatur nuda executio ſnīe nō pōt aſſumere cognitionē ſuꝑ iuribꝰ ſnīe de quo. jͣ. latius. ¶ Item no. ꝙquis dꝫ parere mādato ſuꝑioris lꝫ ſciat illud iniuſtum. hͦ tn̄ nō eſt abſolute veꝝ. nā ſi eſt ꝯͣ deū ⁊ bonos mores non dꝫ qͥs parere ſuꝑiori ſꝫ potiꝰ deo qͥmandat oppoſitū. vt. xj. q. iij. qui reſiſtit. ⁊. c. iulianus. ⁊. c. ſi dn̄s. de quo ꝑ Inno. in. c. ad aures. detē. or. ⁊ iſtū tex. intellige qn̄ ſnīa erat iniuſta tn̄ al̓stenebat qꝛ erat ꝯͣ ius litigatoris. vel qꝛ trāſiuerat īrem iudicatā. qꝛ nō fuerat ab eo appellatū vn̄ hͨ ſententia eſt ſolū iniuſta ex ꝑte ꝓnunciantis ſꝫ ex iurꝭdiſpoſitione tꝫ ⁊ eſt executioni mādāda vt ſit litiuꝫfinis. ⁊ d̓ hͦ glo. mgr̄a. h̓. ⁊ vid̓ qd̓ dixi in. d. c. ſiqn̄.An aūt hͦ habeat locū in cā crimīali vbi ſnīa eſt corporis afflictiua. vt ſi mādatariꝰ ſciat ſnīam iniuſtāteneat̉ illā exequi. Inno. dicit ꝙ nō ꝯſuleret ꝙ talēſnīam qͥs mandaret executōi. ⁊ no. hͦ dictū ꝓ quofacit ꝙ tacitꝰ ꝯſenſus ꝑtis nō habuit purgare vitium ſnīe qꝛ nemo eſt dn̄s mēbroꝝ ſuoꝝ. l. liber homo. ff. ad. l. aquil̓. ⁊ in. c. ꝯtingit. ij. jͣ. de ſen. excō.hinc eſt ꝙ ꝯdemnato inuito pōt tertiꝰ appellare. vtin. l. nō tm̄. ff. de ap. ⁊. ij. q. vj. in ſūma. ⁊ ē optimalimitatio ad iſtū tex. ⁊ facit qd̓. jͣ. dicā cū glo. ſeq̄ntiIn glo. etiā ſi ſciat. diuide hāc glo. in tres ꝑtes.naͣ in pͥma tacite opponit ⁊ in ſolutiōe examinat qͥsdicat̉ merus executor ⁊ qͥs mixtꝰ. ⁊ qͣs exceptiōespn̄t ⁊ dn̄t admitte̓ iſti executores. In ſcd̓a ꝑte pͥncipaliter q̄rit an̄ ab executore poſſit appellari. In tertia opponit ꝯtra tex. qꝛ iniuſto p̄cepto nō ē obediēdum. ⁊ ſcd̓a ꝑs incipit ibi ⁊ nota. tertia ꝑs iucipititē nota. De pͥma ꝑte glo. vide qd̓ no. Bar. in. l. adiuo pio. de re iudi. ⁊ ſatis plene ꝑ Hoſti. ⁊ aliosdoc. h̓. ¶ No. bn̄ hāc glo. in hͦ ꝙ dicit executor datus ad ꝓuidendum de bn̄ficio d̓r mixtus non merus. d̓r aūt mixtꝰ qꝛ hꝫ mixturā iuriſditiōis. poteſtem̄ aſſumere ꝑtes iudicis ſi vult. de quo vide ꝑ gl.in cle. vnica. ē. ti. dixi plene pꝰ Inno. in. c. fi. d̓ p̄ſū.⁊ iō de iſto executore ad bn̄ficia dic̄ vt ibi. ⁊ ſic diſtīgue maͣm hꝰ glo. pꝰ doc. p̄mittēdo ꝙ iudex pōt dici executor inqͣꝫtū ꝓcedit exequēdo iufticiā ⁊ ius ꝑtis. vt in. c. ſiqͥs ꝯtra de fo. cō. ſꝫ ꝓprie ⁊ ſtricte diſtīgͣuitur ab executore. qꝛ iudex dat̉ principal̓r vt cognoſcat inter ꝑtes. ſꝫ ſcd̓ario hꝫ exequi. executorꝟo dat̉ principal̓r ſuꝑ executōe lꝫ qn̄qꝫ ſecundario
poſſit cognitōnē aſſumere ⁊ ꝑtes iudicis. His premiſſis dic̄ pꝰ Hoſt. maxīe ꝙ aliꝰ eſt iudex ⁊ aliꝰ executor. executoꝝ ꝟo alius eſt mixtꝰ. alius ꝯſeruatorius. aliꝰ referendariꝰ. aliꝰ d̓nūciator ſeu executorpurꝰ ⁊ merꝰ. quidā eſt executor purꝰ alicꝰ ſnīe ⁊ ſb̓iſtꝭ termis applicabo dicta legiſtaꝝ ⁊ alioꝝ doc. Depͥmo .ſ. iudice dicendū ꝙ regl̓ariter tenet̉ admitte̓exceptōes ꝓbabiles. vt in. c. ex ꝑte. sͣ. e. el. ij. dic̄ tūnotater Inno. in. c. pꝰ electōem in fi. de ꝯceſſ. p̄bē.ꝙ ſi iudex vehement̓ ſuſpicat̉ exceptōem oppoſitāin fraudē cā dilatādi iudiciū lꝫ exceptio in ſe ſit ꝓbabilis pōt tn̄ eā nō admittere ſi p̄ſumit eā falſamnec dꝫ de appellatōe curare. qꝛ ſi eſt falſa appellationō pōt iuſtificari vt in. c. int̓poſita. de ap. ⁊ dic̄ latius vt no. Inno. in. d. poſt electōem. ¶ De ſcd̓o .ſ.de executore mixto dic ꝙ pōt dici mixtus qn̄ iudextulit ſnīam ſꝫ nō cognouit de executōe ſꝫ mandauiteā alicui. ⁊ d̓ iſto ꝓprie pōt intelligi. l. ⁊ ſi nō cognitio. C. ſi ꝯͣ ius vl̓ vti. pu. canonizata. xxj. q. ij. ⁊ iſteexecutor pōt admittere oēs exceptiōes ꝯcernētesip̄am exccutōem ⁊ ſuꝑ eis ꝓnūciare. exemplū corāeo fuit cōmiſſa executio opponit̉ exceptio cōpenſationis. vl̓ ꝙ nō dꝫ vltra qͣꝫ facere poſſit cōpelli. puta qꝛ eſt miles vel qͥd ſil̓e. ⁊ ꝓ hͦ bo. tex. ⁊ ibi Bar. īl. pe. ff. de ꝯfeſſ. ſuccedit em̄ iſte quo ad executiōeꝫloco primi iudicis. iō dꝫ admittere oēs exceptiōesꝯcernētes ip̄am executōeꝫ. ad hͦ. d. l. a diuo pio. §.ſi ſuꝑ rebꝰ. cū ſe. ⁊ ibi ꝑ Bar. exceptōes ꝟo ꝯcernētes merita cauſe inferētes ſnīam nullā dꝫ admittere. qꝛ ⁊ primꝰ admiſiſſet nō tn̄ dꝫ ſuꝑ eis ꝓnūciare.nec irritet ſnīam ſuꝑioris. ſed dꝫ cognoſcere ad effectū ſuꝑſedendi ⁊ remittēdi cām ad ſuꝑiorē. ⁊ iſteeſt ꝓprie caſus. c. de cetero. jͣ. de re iudi. ⁊ in. l. ſi p̄tor. §. marcellus. ff. de iud. ⁊. d. l. pe. ff. de ꝯfeſ. Inpͥmo dicto an aūt indifferent̉ exceptio nullitatꝭ impediat executōem ſnīe? vide Inno. in. c. cū in iurejͣ. e. pleniꝰ ꝑ Io. de lig. in cle. j. de re iudi. ¶ De tertio .ſ. executore ꝯſeruatorio dic vt plene hodie habet̉ in. c. j. ⁊ in fi. jͣ. e. li. vj. vbi tractat̉ quā ptāteꝫ habent iſti ꝯſeruatores ¶ De qͣrto .ſ. de executore referēdario dic ꝙ dꝫ admittere exceptōes nō tn̄ aſſumendo cognitionē ſꝫ vt referat ſuꝑiori. ⁊ iſte potiꝰd̓r auditor ⁊ pōt recuſari vt ſuſpectꝰ ẜm Hoſti. ⁊ deiſto dixi. sͣ. e. ſuꝑ qōnum. ⁊ dic vt ibi. ¶ De quītoſcꝫ denūciatore ſeu executore puro ⁊ nudo. puta īdato ad aliquē pignorandū vel ſuſpēdendū vl̓ excōicandū. dicit Hoſti. ꝙ nullā exceptōeꝫ dꝫ admittere. ⁊ idem die de. vj. ⁊ vltimo. nā purꝰ ⁊ merꝰ executor d̓r qn̄ iudex plene cogͦuit d̓ cā ⁊ d̓ executōe fienda ⁊ puꝝ factū ip̄iꝰ executōis alteri cōmiſit. ⁊ deiſto loqͥt̉ tex. ī. l. executor. ⁊. l. ſi vt ꝓponis. C. d̓ execu. rei iud. ⁊ ibi bo. glo. ⁊ ad hͦ mebra dēs reduce̓iſtā gl. Adu̓te tn̄ ī eo ꝙ gl. vult face̓ dr̄iaꝫ int̓ executorē ſnīaꝝ deputatū ſpāl̓r ab hoīe ⁊ executorē d̓putatū forte ab aliqͦ ſtatuto vl̓ ꝓuiſiōe ſuꝑiorꝭ. nā ī qͥbuſdā locꝭ deputat̉ certꝰ official̓ ſuꝑ exceptōibꝰ ſentētiaꝝ. d̓ qͦ dic vt. sͣ. dixi. De ſcd̓o vid̓r ꝙ poſſit ꝓnūciare ſuꝑ oībꝰ exceptōibꝰ etiā ꝯcernētibꝰ nll̓itatē etſuccedit loco pͥmi iudicꝭ. nec ē illo īferior. ⁊ vr̄ idēvbi executō petet̉ corā ꝑi iudice ſeu corā ſurrogato