L

effectꝰ ꝑ ea q̄ dixi in. c. fi. d̓ ſeq̄ſtra. ¶ In glo. in ꝟ.ex certa ſcīa in fi. dictū glo. ꝓcedit cū cā fuit cōmiſſa ſimpliciter. ſꝫ vbi pͥus fuit cōmiſſa appellatōne remota nō valet cōmiſſio cāe appellatōis niſi fiat mētio de illa clauſula. qꝛ ſi papa ſciuiſſet nō ita de facili admiſiſſet appellatōeꝫ. vn̄ d̓r admitte̓ ex certa ſcīaqn̄ papa fuit fuit certificatꝰ de oībꝰ q̄ potuiſſent eūmouere ad ꝯceſſionē denegandā. ⁊ ita ꝯiunge ī eſfectu dicta doc. h̓. nā de qͣlibꝫ notabili clauſula appoſita in pͥmis lr̄is q̄ pōt eſſe impedimētum ſcd̓aꝝdꝫ fieri mentio in ſcd̓is al̓s nō d̓r ꝯdere ex certa ſcientia ſꝫ ꝑ ignorantiā ⁊ ſurreptōeꝫ. vt no. in. c. cumdilecta. ⁊. c. ceteruꝫ de reſcrip. ⁊. c. inter de re iudi.¶ Sed ꝯͣ h̓ ⁊ ꝯͣ tex. opp. ꝙ ſi papa admiſit appellationem ex certa ſcīa ad qͥd eſt opus ꝙ poſtea meritaappellationū diſcutiant̉ ꝓut papa mādat in fi. lr̄e.Itē q̄re papa nō ꝓnunciauit exqͥ ex certa ſcientiapapa admiſit appellationē cū de qͣ re qͥs cognouitde ea iudicare dꝫ. vt in. c. cuꝫ ſuꝑ de cā poſ. ⁊ ꝓpͥe.So. Inn. ml̓tū inſtat ẜ ꝯclude breuit̉ ꝙ illa ꝟba excerta ſcīa nō referunt̉ ad merita cāe appellatōnis ẜꝫad ignorātiā q̄ poſſꝫ allegari in cōmiſſiōis actu. vtputa qꝛ papa fuit pͥus informatꝰ de cōmiſſiōe pͥori⁊ ꝙ fuit facta cōmiſſio appellatōe remota. ⁊ ꝙ ſnīafuit lata ⁊cͣ. ſi aūt illa ꝟba referunt̉ ad iſta militarꝫꝯͣriū. ⁊ d̓ hac clauſula ex certa ſcīa vide qd̓ dixi ī. c.ad hͦ de reſcrip. nec credo ꝙ iſta ꝟba ex certa ſcientia ponāt̉ in cōmiſſiōe ſꝫ ſatis ē ꝙ ꝑ exp̄ſſa in lr̄is cōmiſſionis appareat ꝙ papa ex certa ſcīa fecit. ¶ Inglo. fi. no. hac glo. ad quā qͥtidie ſit remiſſio cū q̄rit̉ad quē ꝑtineat executo ſnīe ſi fuit appellatū vtꝝ adpͥmū vel ad ſcd̓m. ⁊ qͣꝫqͣꝫ glo. multū vacillet poſtremo tn̄ tenet vt exequat̉ ſcd̓s ⁊ non pͥmꝰ. qꝛ actio infactū dat̉ ex ſnīa ꝯfirmāte. ⁊ idē tꝫ glo. in. c. coram.jͣ. e. ſꝫ ꝯͣriū ſenſit in. c. cū in eccl̓ia. de ap. Sꝫ ꝓ dictohuiꝰ glo. eſt ꝙ ſnīa videt̉ ip̄ius iudicis appellatiōisexqͥ ea ꝯfirmauit qꝛ oīa nr̄a facimꝰ ⁊cͣ. vt ī. c. ſi apoſtolice de p̄ben. li. vj. ⁊ in. l. ij. C. d̓ vete. iu. enu. Dehac ma vide ꝑ Io. an. in addi. ſpe. in ti. de execu.ſen. §. ij. ī ꝟ. ſꝫ pone. ⁊ ibi etiā ꝑ ſpe. in ꝟ. ſe. ꝑ Bar.poſt alios in. l. tale pactū. §. qͥ ꝓuocauit. ff. de pac.⁊ pleniꝰ in. l. a diuo pio. ff. de re iudi. ⁊ ꝑ Hoſti. ⁊ ꝑInno. h̓. ⁊ vt clare hēas maͣm aduertendū ꝙ qͣttuor ſūt caſus quoꝝ tres ſūt clari ⁊ qͣrtꝰ eſt dubitabil̓Primꝰ caſus qn̄ vtraqꝫ ſnīa fuit abſolutoria. namtūc fruſtra q̄rit̉ de executōe qꝛ ſecū affert executionē iuxta no. in. c. cū nr̄is d̓ ꝯceſ. p̄ben̄. ¶ Scd̓s cūpͥma fuit ꝯdemnatoria ⁊ ſcd̓a abſolutoria ⁊ tūc cūſcd̓a p̄ualeat exqͦ ab ea nō fuit appellatū fruſtra etiam q̄rit̉ de executōe. ¶ Tertius caſus fuit qn̄ prima fuit abſolutoria ⁊ ſcd̓a fuit ꝯdēnatoria. tūc īdubie ſcd̓s exequit̉ ⁊ nō pͥmꝰ. cū iſta ſit ſnīa ſcd̓i ⁊ nōprimi. ¶ Quartꝰ caſus dubitabilis qn̄ vtraqꝫ fuit̉ꝯdēnatoria ⁊ tūc adu̓te aūt iudex ſcd̓s fuit motusex nouis rōnibꝰ ⁊ nō ex pͥmis. ⁊ tūc ip̄e hꝫ exequiqꝛ ſnīa p̄ſupponit effectū qꝛ agitat̉ coraꝫ eo. vn̄ ſnīaiſta nō eſt primi ſꝫ ſcd̓i iudicis. ergo ad ẜm ⁊ nō adpͥmū ꝑtinet executō. fa. c. cuꝫ Io. de fi. inſtru. Autnihil noui fuit actū ⁊ tunc aūt ꝯfirmat̉ pͥma ſnīa exnegligētia appellātis nō ꝓſeq̄ntis in tꝑe ⁊ executio

ꝑtinet ad pͥmū. tenēt doc. in. d. §. qͥ ꝓuocauit. ⁊ ind. l. a diuo pio. ⁊ ꝓ hͦ facit tex. jͣ. de ap. ꝑſonas. ⁊. c.cū ſit. Aut pͥma fuit ꝯfirmata ex trāſactōne ꝑtiū qꝛpoſt appellationē receſſit appellās ꝑ trāſactōneꝫ abappellatōe ita ꝙ ex ꝯſenſu ſuo pͥma ſnīa ꝯfirmatur⁊ tūc fuer̄t opi. int̓ legiſtas. Quidā tenuer̄t ꝙ ſcd̓sdꝫ exeqͥ. ⁊ ꝓ hac videt̉ tex. in. d. §. qͥ ꝓuocauit. Alijtenuerūt ꝙ pͥmus. ſꝫ Bar. in. d. l. a diuo pio tenetꝙ vterqꝫ poterit exeqͥ. nam pͥmꝰ poterit qꝛ intereſtſua. ſcd̓s etiā pōt qꝛ exqͦ fuit ad eū appellatuꝫ ⁊ ꝓpt̓factū ꝑtium liquet ſibi de meritis cāe pōt eā mādare executioni ⁊ ſatis poſſet hͦ admitti. Qn̄qꝫ ſentētia ꝯfirmat̉ ꝑ exp̄ſſam ſnīam ip̄ius iudicis ad quē.⁊ glo. h̓ tenet ꝙ ſcd̓s exequit̉. Ideꝫ vident̉ velle legiſte in iuribꝰ p̄alle. ⁊ ꝓ hͦ bene facit aucͣ. ſiquis litigantiū. C. d̓ ep̄i. ⁊ de. ⁊ Io. an. in addi. p̄allega. dic̄equū eſſe vt pͥmꝰ exequat̉ ⁊ nō ſcd̓s. qꝛ exquo appellatio fuit illa q̄ ſuſpēdit iuriſditionē prmi iudicis ⁊tūc apparet eā iuſtā dꝫ cā redire ad pͥorē iudicem. ⁊maxīe h̓ tenendū ẜm eū in cauſa criminali in quahꝫ locū remiſſio iuxta no. in cle. paſtoralis. d̓ re iudi. ⁊ in aucͣt. vt nulli iudicū ī. §. ſiquis ꝟo ꝯp̄henſorum. nō eſt em̄ equū vt puniat̉ quis vbi nō deliqͥtfinge em̄ ꝙ iudex ad quem eſt remotus a loco delicti. nā ſi iudex ad quē exequeret̉ poſſet violare iura que volunt remiſſionē fiendā ad locū delicti vt īc. j. de rap. ⁊ in iuribꝰ p̄all. ⁊ hec ē bona cōſideratōHoſti. hic ⁊ tacite videt̉ de mente Inno. qui diſtinxit. ⁊ h̓ diſtinctio mihi ſatꝭ plꝫ. qꝛ aut iudex ad quēaliqͥd addidit vel detraxit a pͥori ſnīa ⁊ ip̄e hꝫ exeoqꝛ ſnīa ſic reformata eſt ſua ⁊ nō pͥmi iudicꝭ. aut nihil eſt additū nec detractū. ⁊ tunc pͥmꝰ exequit̉ etnō ſcd̓s. Pro hͦ membro qd̓ eſt magis dubitabileego adduco bo. tex. cū glo. in. d. c. cū in eccl̓ia. vbividet̉ iudicio meo hͦ ꝓbari. ad idē. ij. q. vj. in fi. nāſi iudex ad quē ꝑpendet male appellatū ⁊ bene iudicatū ſola declaratio ad eum ꝑtinet. vnde eo ipſoꝙ ꝓnunciat male appellatū functus eſt officio ſuovt ibi. ergo cauſa dꝫ redire ad priorē iudicē. ⁊ ꝓ hͦfacit quia appellatio ſuſpendit primā ſententiaꝫ nōaūt extinguit. vt in. c. venientes. de iureiu. ergo ſiappellatio ꝓnunciatur minus legitima prima ſententia reaſſumit vires ſuas. ⁊ eſt executioni mandanda. ⁊ ꝓ hͦ facit iſte tex. in. ꝟ. vt interim executōſententie ſuſpendat̉ ⁊cͣ. Si tn̄ primꝰ iudex nō reꝑiret̉ tūc nō eſſet abſurdum dicere ꝙ ſcd̓s poſſit exequi hͦ ꝓcedit in appellatiōe a diffinitiua. Quid aūtin appellatione ab interlocutoria. iudex appellationis ꝓnunciauit male appellatū ⁊ ꝯdemnauit appellantem in expenſis vt facere debet. vt in. c. vt debitus de appella. quis habet ex nūc exequi an primꝰan ſecundus? Spe in. ꝟ. ſe. tenet ꝙ primus. ⁊ Io.cal. hic quod videtur probari in. d. c. vt debitus.Circa quod tn̄ poſſet inſtari quia iſta condēnatioexpenſarum eſt ſcd̓i nō primi ergo ip̄e poteſt exeqͥcū executio veniat acceſſorie ad ſnīam. Et ad. c. vtdebitus. vbi dicit̉ ꝙ debet remittere appellanteꝫ ⁊ꝯdemnare eū in expenſis. pōt dici ꝙ debet eū condemnare effectualiter .ſ. mādādo ſnīam executōi.dicit tn̄ Cal. ꝙ vbi pͥmꝰ nō poſſet exeqͥ forte qꝛ poſt