Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele.

ibi. ſed ꝯſtitutio Inno. ſupplet niſi moduꝫ excedat̉vel niſi recuſet̉ vt ſuſpectus ⁊ nolit recuſationemadmittere. nam tunc pōt appellari. ⁊ ẜm hūc intellectum clare patet ꝙ conſtitutio Inno. in nullo derogat ꝯſtitutioni alexādri ſed exponit ⁊ ſupplet adillā addi. Tertius intellectꝰ eſt qn̄ fuit appellatuꝫ aſubdelegato ad papā. ⁊ ſic omiſſo medio delegat̉hic nō obſtāte dꝫ ꝑtibus iuſticiaꝫ miniſtrare qꝛ debet cognoſcere de tali appellatione. quia licet talisappellatio non valeat ad effectum vt cognoſcat papa valet tn̄ vt cognoſcat delegatus ad quem debebat appellari. vt eſt tex. in. l. j. §. ſiquisˡ in appellando. ff. de appe. ⁊ iſte eſſet valde ſingularis intellectus. In glo. in. ꝟ. derogat̉ in fi. vult ergo gl.opponere de. l. j. ff. ad tertull̓. vbi tex. innuit ꝙ illequi interp̄tat̉ corrigit. cuiꝰ ꝯtrariū innuit hic tex.Glo. nō ſoluit. doc. dicunt ꝙ in lata ſignificatōe interp̄tans dicit̉ corrigere vt in ꝯtrario. ſecus in ſtricta ſignificatione vt hic. ⁊ vide gl. in. l. pe. ff. de ori.iur. ⁊ in cle. ſtatutum de elec. in. ꝟ. declaramus. etdic clarius ꝙ interp̄tatio eſt duplex. quedā cōſiſtitin interp̄tatione linguaꝝ ſicut interpretamur euchariſtiam .i. bonam gratiaꝫ ab eū quod eſt bonū⁊cͣ. quedā ꝯſiſtit in obſcuritate ſenſus ſeu dubietate verboꝝ vt quando qͥs interp̄tatur verba dubiaalicuius cōſtitutionis. ⁊ de iſta dicimus ꝙ eſt eiusinterp̄tari cuiꝰ eſt condere. vt in. c. inter alia d̓ ſen.ex. vnde ꝓprie ille qui interp̄tat̉ nō corrigit ſed declarat rem obſcurā. ⁊ hͦ ſtricto modo ſed largo mōd̓r corrige̓ ſeu emēdare qꝛ ſaltē em̄dat qͥ ad corticēꝟboꝝ ponēdo verba magis clara ſed quo ad ſenſum nō corrigit. ⁊ ſic intelligit̉. l. heredes palā. ff.de teſta. Et ſcias ꝙ differentia eſt inter interp̄tationem deriuatione ⁊ ethymologiam ⁊ diffinitionē.de quibus vide ꝑ Pau. in ꝓemio cle. In glo. inꝟ. cōmittit ibi lit. ꝯte. Aduerte qꝛ obſcure loquit̉glo. ſenſus ſuus eſt iſte ꝙ ꝯſtituto alexandri q̄ ꝓhibebat appellatōꝫ a ſubdelegato dꝫ intelligi quādofuit cōmiſſio facta poſt lit. ꝯtē. id eſt qn̄ cōmiſit media cauſe .ſ. articulum nō iuriſditionalē. puta nudā examinationē teſtiū. ſecus ſi cōmiſiſſet principium vel finem. ⁊ ſic glo. ſentit ſcd̓m intellectuꝫ quēsͣ. dedi ad illud. c. cū te. ⁊ declara iſtā glo. vt ibi dixi. In glo. in. ꝟ. interpoſita ibi ad papā .ſ. adu̓te. glo. hic ſentit ſcd̓m intellectū ad illud. c. cū te. vtappellatio nō valet a ſubdelegato interpoſita quādo .ſ. fuit interpoſita ad papa. quia debuit appellari ad ip̄m ſubdelegantē nō in totū. ⁊ vterqꝫ intellectus eſt bonus vt. sͣ. dixi. In glo. in. ꝟ. quicunqꝫ. ibi ergo ſi ordinariꝰ. Aduerte. nā glo. videt̉ velle reſtringere tex. ad ordinariū quaſi innuat ꝙ delegatꝰ inferioris a pͥncipe nō poſſit alteri ſubdelegare etiā certū articulū. ſed Hoſti. ⁊ cōiter doct. ſe.tenent ꝯtrariū qꝛ tex. hic loquitur generaliter. dic̄em̄ delegatus a nobis vel iudex qͥcunqꝫ ⁊cͣ. ⁊ ſic ꝑillud verbuꝫ qͥcunqꝫ. aꝑte innuit ꝙ quilibet iudexetiam ſi ſit delegatꝰ inferioris a pͥncipe poteſt ſubdelegare articulū nō iuriſditionalē. articulū veroiuriſditionalem ſubdelegare nō pōt. ad hͦ iſte tex.in. ꝟ. quod ſi. vbi dū loquitur d̓ articulo iuriſditio

tn̄ in. l. ⁊ quia. ff. de iur. om. iu. aꝑte tenuit ꝙ poſſitſubdelegare certū articulū cauſe. qꝛ ſicut delegatꝰad vniuerſitatē cauſaꝝ pōt ſubdelegare vnā cāmvt no. in. c. cū cām de appell. ita ⁊ delegatus ad certam cauſam poteſt ſubdelegare vnū articulū. ꝓ hͦl. j. ff. quis ⁊ a quo appell. in. §. j. ⁊ dicit̉ exp̄ſſuꝫ hocin cle. j. de offi. dele. ⁊ ꝑ hͦ reprobat Cy. in. l. ſi a iudice. C. de iudi. Sed certe quatenus Bar. ſentit d̓articulo iuriſditionali exp̄ſſe loquitur cōtra. c. cuꝫcām p̄alle. nec ob. cle. j. quia loqͥtur indelegato pape. nec ob. aliud arg. quia delegatus ad vniuerſitatem cauſaꝝ cenſetur qͣſi ordinarius. vt no. glo.in. d. c. cum cām. ſed delegatus ad vnā cām eſt mere delegatus. Item ſi poſſet cōmittere vnū articulum ſic poſſet cōmittere aliū ⁊ paꝝ ſibi reſeruare ⁊ſic circūueniret mandatū ſuꝑioris. ad idem ꝙ nonpoſſit niſi ſit articulus non iuriſditional̓. vide Innō qui hͦ tenuit aꝑte in. c. cuꝫ bertodus de re iudi.Idem ſentit glo. in aucͣ. vt defun. ſeu fune. eoꝝ. §.pe. Et ad. l. j. dic ꝙ habet plures intellectus. vt ibino. ⁊ quidā illam intelligūt in delegato ad vniuerſitatem cauſaꝝ. qd̓ etiā ſenſit glo in. c. dilecti. jͣ. deapp. vel loquit̉ ẜm Bar. ibi in vicario alicuiꝰ poteſtatiſ. quia ſi ſubdelegat cām nō debꝫ appellare adeū vel poteſtatē ſed ad ſuꝑioreꝫ ptātis. iſte intellectus mihi nō placet. nec puto dictū in ſe veꝝ qꝛ ſivicarius alicuiꝰ delegat cām debet appellari vel adip̄m delegantē vel ſaltē ad ip̄m qui dedit vicariū.quia regulariter debet ſemꝑ appellari ad delegantem exquo apud eū remanſit fundamentū iuriſditionis. vt in. d. c. dilecti. iuncta glo. ⁊ vide gl. in. c.ſiquis ꝯtra clericum de fo. compe. p̄dicta limita niſi exp̄ſſe inferior delegando dederit poteſtatē ſubdelegandi. vt eſt no. glo. in. c. is cui de offi. dele. li.vj. ⁊ ſequit̉ Bar. in. d. l. ⁊ qꝛ. Ex p̄dictis decidit̉ nūquid delegatus inferioris poſſit cōmitte̓ receptionem teſtiu? Abb. ⁊ doct. cōiter poſt euꝫ diſtinguūtꝙ aut vult cōmittere hūc articulū cum iuriſditōne⁊ non pōt ꝑ p̄dicta. aut ſine iuriſditōne. puta quiaipſe iudex prius approbauit ꝑſonas ip̄oꝝ teſtiū examinauit interrogatoria ⁊ capitula. ⁊ tunc pōt cōmittere. qꝛ hꝫ ſolum exequi nudū miniſteriū. vnd̓iſta nuda receptō ſi fieret die eriata tenerꝫ. ad qd̓vide glo. no. in cle. vnica de off. dele. vn̄ de hec nuda receptio ſolet cōmitti notario. de quo vide qd̓no. in. c. qm̄. jͣ. de ꝓba. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. cum caꝫde teſti. In glo. in. ꝟ. qͣꝫ executorem. No. primoex iſta glo. quis dicat̉ ꝓprie executor. ⁊ facit ad ſtatuta que intelligunt̉ ẜm ꝓpriā ſignificationē. vnd̓executor ꝓprie dicit̉ qui habet exequi factū diſcuſſum ⁊ deciſum ꝑ ſuꝑiorem vt facit nunciꝰ cū exeqͥt̉ſnīam iudicis. Improprie vero d̓r executor qui hꝫexamīare aliquē articulū ſine iuriſditōe. nam iſtenon pure exequit̉ ſed agit ⁊ examinat. ⁊ ideo tex.in. §. porro. jͣ. eo. dixit ꝙ iſte melius dicit̉ auditor qͣꝫcognitor vel executor. ⁊ ponit glo. exemplū de eocui cōmittit̉ vtrū teſtis ſit admittendus. ſed exemplum non eſt bonū qꝛ iſte hꝫ interloqui. vnde pone exemplū in nuda receptōne teſtiū. vt. sͣ. dixi. vl̓C 4