I

glo. in cle. ſtatutū de elec. ⁊ faciunt hec ad ml̓ta. nāꝑmittit̉ confitenti vt poſſit ſuā ꝯfeſſionē exponerenō em̄ dꝫ illā corrigere ſeu ſupplere. vt in. c. cū dilecti. jͣ. de accu. ¶ Item no. ex eiſdem verbis ꝙ vnūius debet ſuppleri ⁊ exponi ꝑ aliud ius. nā omnianō poſſunt eodē. c. ꝯtineri. Et ꝑ hͦ arguit Hoſti. ꝯͣeos qui ſunt ꝓmpti ad iuriū correctionē. nā euitāda eſt qͣꝫtum fieri pōt iuriū correctio. ⁊ vbi iura videntur ꝯtraria dꝫ ſtudioſus reducere ad cōcordiam exponendo ſeu ſupplendo ꝑ ea q̄ dicūt̉ in alijsiuribus. ad hͦ facit qd̓ no. ponit Bar. in extrauaganti ad reprimendā in. ꝟ. nō obſtātibꝰ. ⁊ facit. l.nā ⁊ poſteriores cū ſe. ⁊ quod ibi no. ꝑ Bar. ff. delegi. ¶ No. ibi ſine ꝓuocationis obſtaculo. ꝙ delegatus etiā principis nō poteſt ſubdelegare cauſaꝫappellatione remota. Ex quo infert̉ ꝙ iſta clauſulareſpicit ſolā ꝑſonam cui annectit̉. ⁊ dic ꝙ nemo citra principē poteſt cōmittere cām appellatōe remota. ad hͦ facit. l. j. ff. a qui. ap. nō licet. facit. c. venientes. jͣ. de iureiuran. ⁊ eſt ratio qꝛ nullus citra papam pōt tollere iuris diſpoſitione maxīe fundatāſuꝑ iure naturali. appellatō em̄ eſt quedā defenſiovt in. c. ſuggeſtū. jͣ. de appel. ⁊ eſt hͦ remediū a iureinductū ꝓ defenſione aduerſus iniquitatē ſententie. ideo inferior a principe nō habet hāc facultatēvnde dic ꝙ etiā legatꝰ de latere nō poſſet remouere appellationē. ꝓ hͦ qd̓ no. gl. ſingularis in cle. fi.de here. facit cle. ne romani de elec. ⁊ regl̓a īdultūli. vj. ¶ Itē tollere appellationem eſt quodāmodotollere ius alterius qd̓ ſolus pͥnceps pōt iuxta no.in. c. cōſtitutus de reli. do. ⁊ vide ad hāc materiaꝫqd̓ plene dixi in. c. paſtoral̓ de app. ¶ No. ibi delegatus a nobis vel iudex quicunqꝫ. arg. optimū etquaſi expreſſum ꝙ delegatꝰ inferior a principe poteſt cōmittere aliquē articulū ſaltē nō iuriſditionalem cauſe ſibi cōmiſſe d̓ quo. jͣ. latius dicā. ¶ No.ibi dūmodo de partiū ⁊cͣ. iūcto. ꝟ. veꝝ. infra eo. ꝙdeputatꝰ ad nudū miſteriuꝫ pōt recuſari vt ſuſpectus ⁊ ſic videt̉ hic tex. de quo facit magnū feſtumdo. An. ꝙ merꝰ executor poteſt recuſari vt ſuſpectus. In cōtrariū tn̄ videt̉ tex. in. c. nouit de appella. ⁊ ibi plene dixi. Iſte tn̄ tex. nō loquit̉ in mero ⁊ꝓprio executore ſed in deputato ad articulū meꝝſine iuriſditione qui pōt occulte grauare ꝑtē merito pōt recuſari vt ſuſpectus. vtputa ſi cōmittit̉ alicui nuda examinatio teſtiū. nā in ſcribendo ⁊ caute ſeu callide interrogādo pōt ledere ꝑteꝫ vel ſi deputat̉ ad arbitrandū expenſas que potuerunt fieri circa refectionē alicuiꝰ domꝰ vel quid ſimile. nālicet iſti nō habeant iuriſditōnē poſſunt tn̄ occulteledere ꝑtem. ⁊ ſic intellige iſtū tex. quē nō. ſꝫ ſi d̓putaret̉ merus ⁊ ꝓprius executor ad exeq̄ndum iaꝫdiſcuſſa ⁊ deciſa ꝑ ſuꝑiorē tūc p̄textu fuſpitiōis nōpoſſet iſte recuſari. ⁊ ſic ꝓprie loquit̉. c. nouit. quiaiſte nō pōt ledere ꝑtem quin notorie cōſtet. vtputaſi deputat̉ ad denūciandū aliquē eſſe excōicatumvel ad citandū vel quid ſil̓e. vt dixi pleniſſime ī. d.c. nouit. ⁊ vide qd̓ no. Io. an. in. d. c. paſtoralis.¶ Item no. in. ꝟ. ꝙ ſi. ꝙ lit. conte. ꝓprie nō fit niſi coram iudice nec ꝓprie ſententia fert̉ niſi ꝑ iudi-

cem. ⁊ ſic iſta requirūt̉ iuriſditionē iudicialem. Exquo infert̉ ꝙ corā arbitro ꝓprie nō fit lit. ꝯtē. quianon eſt iudex nec ꝓprie ab arbitro fert̉ ſententiaad hͦ quod no. in. l. j. C. de arbi. ¶ No. in. ꝟ. intentionis ibi liquido ⁊cͣ. ⁊ tene menti ꝙ intētio ſcribē.tium pōt liquide dep̄hendi ex tenore ſcripture. facit. l. lieet. ff. de legi. vbi dicit̉ ꝙ pōt dici euidēs qd̓ex cōiecturis elicit̉. ⁊ hͦ ml̓tū facit ad interp̄tatōemſtatutoꝝ vt nō dicat̉ extenſio id quod dep̄hendit̉ex tacita ⁊ ꝯiecturata mente ſtatuētis. de quo perBar. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iu. ⁊ ꝑ Io. an̄. in regula ꝓ poſſeſſore in mercu. ¶ Item no. ꝙ pōt qͥsdelegare principiū ⁊ mediū cauſe ⁊ ſolū ſibi reſeruare ſententiā. ⁊ ſic poteſt qͥs ex actꝭ plene inſtruide meritis cauſe licet cauſa nō fuerit agitata corāeo. debet tn̄ prius vniuerſa que acta ſūt inueſtigare. qd̓ facit ꝓ iuriſperito qui aſſumit̉ ad ꝯſulendūque ſint ꝑtes iudicis in certa cauſa. naꝫ debet vniuerſa acta diligenter inueſtigare. ¶ In glo. j. ibi q̄jͣ. ſequit̉ dic meliꝰ ꝙ h̓ nō ponit̉ illa cōſtitutio ſꝫ tm̄eius tenor vt dicit Inno. ⁊ bene. naꝫ ſi conſtitutioInno. nō p̄ceſſiſſet iſtā decre. nō potuiſſet oriri dubiū de quo h̓. Et vt clare intelligas tex. dicas ꝙ pͥmo p̄ceſſit conſtitutio alexandri. de qua in. c. cumte. sͣ. eo. vbi in effectu dicebat̉ ꝙ ſi delegatus papeſubdelegat cognitionē ip̄ius cauſe ſentētia ſibi reſeruata ſi cōtingat appellari a tali ſubdelegato nōper hͦ talis delegatus cauſam indiffinitā relinquere debebat. quaſi innueret ꝙ a ſb̓delegato delegati pape nō pōt appellari ẜm vnū intellectū. poſtmodum emanauit quedā cōſtitutio Inno. quā olimhabebamus ſed hodie nō habemus. ⁊ hͦ qꝛ tenoripſius in effectu fuit hic poſitꝰ qui incipit a. ꝟ. nosautem ſtatuimꝰ. vſqꝫ ad. ꝟ. intentōis. ⁊ illud ꝟbuꝫſtatuimꝰ eſt p̄teriti temporis ⁊ refert illud qd̓ ſtatuerat in ſua cōſtitutionē. ⁊ ꝑ illā cōſtitutōnem videbat̉ quibuſdā ꝙ cōſtitutio alexandri eſſet correctaqꝛ in conſtitutione Inno. innuebat̉ ꝙ ſi delegatſubdelegaſſet articulū iuriſditionaleꝫ ab eo tanqͣꝫa iudice poterat prouocari. ſi ꝟo ſubdelegaſſet nudum miniſteriū tūc non poterat appellari niſi modum excederet dūmodo fuiſſet deputatus de partiū ꝯſenſu. ⁊ ſic innuebat̉ ꝙ certis caſibus poteratappellari a ſubdelegato etiā deputato ad nudumminiſteriuꝫ. Et ſuꝑ hac ꝯtrarietate fuit hic aditusInno. papa qͥ in effectu rn̄det vt habet̉ in pͥn. littere. ⁊ in. ꝟ. intentiōnis. ꝙ ꝑ ſuā ꝯſtitutione non derogat̉ conſtitutioni alexandri ſed exponit̉ vel ſuppletur ꝑ ſuā conſtitutionē. ⁊ dic ꝙ. c. cum te. poteſthabere plures intellectus. Primus ꝙ loquit̉ quado appellat̉ ad papaꝫ omiſſo ſubdelegante qui reſeruauerat ſibi iuriſditionē. nā talis appellatio eſtfriuola quia fuit omiſſum mediū: vnde illa decre.non prohibet appellari a ſubdelegato ſed ſolum diſponit ꝙ non valet appellatio ſi appellatur ad pͥmūdelegantem. Sed conſtitutio Inno. debet intelligi de appellatione legittime interpoſita vt declarat̉jͣ. in. §. ſe. Scd̓s intellectus vt ꝓcedat illud. c. qn̄ cōmirtūt̉ ſudelegato mēdia cauſe .i. articulus non furiſditionalis ⁊ tunc ab eo non poteſt appellari vi