L

qn̄ habet calculare rōem inter ꝑtes ¶ No. ſcd̓o ꝙiſte auditor hꝫ iuriſditionē ſꝫ hͦ videt̉ ꝯͣ tex. nā diceretur tunc iudex ⁊ nō executor ſeu auditor ſꝫ ſaluādo glo. dic ꝙ hꝫ iuriſditionē reſpectu exequendi ſibi iniunctū nō aūt in examinatōe negocij. ⁊ no. inhoc iſtā glo. ſingulariter ⁊ ſatis videt̉ ꝓbari in. c.ex lr̄is hͨ all̓. ¶ Ultimo no. ex fi. glo. ꝙ in appellatōne interponēda hodie nō eſt differentia inter auditorē ⁊ iudicē. nā ſi grauant poteſt appellari. al̓sſecus vt h̓. ⁊ in. c. vt debitus. jͣ. de appel. ī hoc doc.multū inſtant ſꝫ ꝯclude breuiter veritatē ꝙ quo adiuſtificandā appellationē nō eſt differētia qꝛ ſemꝑdꝫ iuſtificari rōne grauaminis ſed in mō iuſtificadi eſt differentia etiā hodie. nā iudex ꝓcedit ex ſuoofficō vel arbitrio. vnde ab eo poſſum appellare p̄tendēdo pͥmo grauamen ꝑ eū mihi inflictū ſed abauditore non poſſum appellare ſi exequit̉ ſibi iniūctum licet me grauet. quia non eſt ipſe qui grauatme ſed ille qui cōmiſit. eſt em̄ ipſe tāqͣꝫ pica ⁊ organum cōmittentis. ⁊ ideo ſi ſentio grauamē debeoappellare a cōmittente ⁊ nō a cōmiſſario. Item eſtdifferentia quia oblatio ꝓbationis iuſtificat appellationē coram iudice. vt in. c. interpoſita de appella. ſecus corā auditorē quia cū auditor ꝓcedat exͣiudicialiter nō tenet̉ reciꝑe ꝓbationes grauamīsvt plene dixi in. d. c. interpoſita. ⁊ ſic etiam hodiepoſſet ſeruari differentia que h̓ ponit̉ inter iudicē⁊ auditorem. ¶ In glo. in. ꝟ. dūmodo ibi ſupple.h. d. glo. metu ꝯtrarij. qd̓ poſſet formari. nam appellatio fundat̉ ſuꝑ grauamīe. vt in. d. c. vt̓ debitꝰ.ſed licet quis ſit mihi ſuſpectꝰ non ꝓpter hͦ me grauat. ergo nō poſſū appellare a iudice ſuſpecto cuiꝰꝯtrariuꝫ innuit iſta littera. So. dicit glo. intelligeꝙ iſte ſuſpectus poteſt recuſari nō auteꝫ ab eo poteſt appellari. hͦ tn̄ impropriat litteraꝫ. ideo dic ꝙ pͥus debet ꝓponi recuſatio. ⁊ ſi non vult eaꝫ admittere poſſunt tunc ab eo appellari. quia tunc grauauit in non admittēdo. vt ꝓbatur. jͣ. i. §. fi. in. fi. tex.¶ In glo. in. ꝟ. litꝭ exordium ibi ꝓprie ꝟo. no. bene iſtam glo. ꝙ in lit. ꝯtē. dūtaxat dicitur ꝓprie lisexordiri ſeu inchoari. qd̓ no. ꝓpter ſtatuta ⁊ aliasdiſpoſitōes facientes mētōeꝫ de exordio lit. ⁊ ꝓ hͦfacit. c. exꝑte. el. ij. de ꝟ. ſig. vbi lis dicitur mota ꝑlit. ꝯte. nam ea que p̄cedunt ſunt potiꝰ ordinamēta ad litē inchoandam. ¶ In glo. in. ꝟ. cauſe finē.quaſi dicat ſecus ſi cōmitteret nudā ꝓbationē ſententie. quia tunc ꝓferens non eſt iudex. ſed nudꝰminiſter iudicis. exemplū cum ep̄us ſnīam ꝑ ſecōpoſitam recitat ꝑ notariū. vt ī. c. fi. de re iudi. li. vj.¶ In glo. in. ꝟ. diuiſim. Idem tenet Inno. vt ſcꝫpoſſit cōmittere diuerſis ꝑſonis diuiſim. diuerſistn̄ tꝑibus. non em̄ debet eodē tꝑe vni cōmitte̓ principium ⁊ alteri mediū vel finem. quia poſſet ſurgere intricatio. ⁊ eſſet ꝯtra mentē huius littere ī ꝟboliberius. ⁊ ꝯtra mentē. c. fi. de reſcrip. ⁊. c. diſpendia. e. ti. li. vj. poteſt ergo cōmittere principiū vniquo expedito poterit eidem vel alteri committerealiū articulū. quo expedito poterit cōmittere finē.⁊ ita cōiter tranſeunt doc. Sed ego nō video qua

re non poſſit cōmittere ita diuiſim a principio. inavt ꝓcedāt non ſil̓. ſed ſuis tꝑibus. puta ſi vni committo exordiū litis alteri media cauſe reliqͦ ſnīamferendam. nam hoc caſu ſi ꝓcedunt diuerſis temporibus non repugnant iura ſuperius allegata.In glo. in ꝟbo alij delegare. vult ergo glo. iſtaꝙ nullus citra principem poteſt delegare cauſamcriminalem. tu dic plenius vt dicam in. c. quod ſedes. jͣ. de offi. or. ¶ Scd̓o ponit glo. differentiaminter ius canonicū ⁊ ciuile. vt de iure ciuili nō poſſit iudex appellatōis delegare cām ſecus de iure canonico. hͦ non ꝓbat̉ licet ꝯſuetudo ſit in oppoſitū.ſed hͦ dictum Hoſti. vt dicit Io. an. ⁊ bene eſt ꝯtrac. vt litigantes. de of. or. li. vj. ⁊. jͣ. e. c. paſtoral̓. vbiarchiep̄s ſubdelegat cauſam appellationis. ⁊ ideotene dictū glo. ¶ In glo. in verbo in pͥncipio in fi.vult ergo glo. h̓ ponere vnā differentiaꝫ int̓ leges⁊ canones. vt ẜm leges iudex non poſſit cōmittereprincipium cauſe ⁊ mediū ⁊ reſeruare ſibi ſnīam.ſecus ẜm canones vt h̓. ¶ Sed aduerte qꝛ dictumglo. ꝓcedit ẜm vnū intellectū qui colligit̉ ex corticeaucͣ. ad hͦ. C. de iudi. ⁊ videt̉ ſentire ibi glo. ſꝫ vltramon. vt recitat ibi Cy. ⁊ ſequit̉ Bar. dant̉ aliū intellectum ⁊ meliorē. vt intelligat̉ qn̄ iudex vult cōmittere ſuo cōfiliario ſeu aſſeſſori. h̓ em̄ nō poteſtfacere. ⁊ eſt ratio. qꝛ cōſiliarius ſeu aſſeſſor non hꝫiuriſditionē. ſed tm̄ habet ꝯſulere iudici. vt in. l. j.⁊ quod ibi no. ff. de aſſeſſo. ⁊ ideo non poteſt aſſeſſor ferre ſnīam. nec exercere aliquē articulū iuriſditionalē. iō dicimus ꝙ laicus poſſꝫ eſſe aſſeſſor iudicis eccl̓iaſtici. vt no. Inno. in. c. ij. d̓ iudi. vbi plene hūc articulū examīaui. nō gͦ ꝓhibꝫ illa aucͣ. qͥminus ordinariꝰ poſſit cōmittere alicui principiumcauſe tanqͣꝫ iudici delegato. ⁊ ſic intelligendo nulHerit differentia in hoc inter canones ⁊ leges. ethoc tene menti.Continuatur iſte. §. ad p̄cedētia.UETIM. Nam ſup̄ dixit papa ꝙ ꝑſuā conſtitutionē nō intendebat derogare cōſtitutōni alexandri. qꝛ principalis intentio ſua fuit ꝓut habet̉in. ꝟ. intentionis. Sꝫ qꝛ poſſet dubitari an ⁊ quādo poſſet appellari a ſubdelegato ſubijt iſtū. §. ⁊ hͦdicit in ſumma. vſqꝫ ad. §. porro. A ſubdelegatocū iuriſditiōe appellari pōt. ſecus ſi ſine iuriſditiōeniſi modū excedat. tūc em̄ nō pōt recuſari niſi datus ſit de ꝑtium ꝯſenſu. ¶ No. pͥmo ꝙ a iudice poteſt appellari. nō aūt ab auditore niſi modum excedat. ⁊ d̓r auditor is cui ꝯmittunt̉ media cāe ſine iuriſditione. iudex ꝟo d̓r is cui cōmittit̉ articulus iuriſditional̓. puta vel tota cā vel pͥncipium vl̓ finis.⁊ declara hūc tex. vt plene ſupͣ dixi in gl. ſuꝑ. Y. qꝫexecutorē. ¶ No. ſcd̓o ex hͦ ⁊ ex tex. ꝙ media cauſe expediri poſſunt ſine iuriſditōe. nō tn̄ intelligoſemꝑ. qꝛ in p̄fixione termini ⁊ citatione ac interlocutōibꝰ requirit̉ iuriſditio. vt in. l. a ꝓcedēte. C. d̓dilati. ⁊ qd̓ ibi noͣ. facit qd̓ no. glo. in. c. cū cauſa. s.e. ⁊. c. prudentiā. vbi ptꝫ ꝙ citatio eſt iuriſditōnis.vn̄ intellige tex. de articul̓ cāe ⁊ de nuda receptiōeteſtiū vel de calculo rōis ⁊ ſil̓ibꝰ. Itē noͣ. h̓ exp̄ſſuꝫtex. ꝙ deputatꝰ ad nudū miſteriū pōt vt ſuſpectuſ