Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele.

diebus feriatis etiā dato impedimēto. et habebitiſte annus. ccclxv. dies ſicut habet quilibet annusnec curandū ꝙ tūc cōtingat biſextus. nā cape ꝓ regula ꝙ vbi a iure dat̉ annus intelligit̉ de. ccclxv.diebus ꝯtinuis vt eſt bo. tex. in. l. iiij. §. ſtichꝰ. ff. d̓ſta. li. In glo. in ꝟbo quadrimeſtre ibi ſtatī māꝑanda executioni. no. glo. in eo ꝙ dicit ſtatim ⁊ ſic̄videt̉ velle ꝙ in criminalibꝰ īmediate pōt ſnīa mandari executioni nō expectato lapſu. x. dieꝝ qui dātur ad appellandū. ⁊ hͦ quidā legiſte tenuerūt ſꝫ alijꝯtra. qd̓ ſequit̉ Bar. in. l. qui vltimo ſupplicio. ff. d̓pe. ⁊ illa opi. mihi placꝫ lꝫ ꝯtraria opi. ſeruet̉ de facto. Et in fi. glo. aduerte glo. facit dr̄iam inter confeſſionē factā in ciuili ⁊ in criminali. qꝛ in ciuili cōfeſſus habet̉ ꝓ ꝯdemnato ita ꝙ nō eſt neceſſe ꝙ ferat̉ ſnīa. ⁊ illud ſaltē abſolutū eſt. vt ſi ꝯfeſſio fit an̄porrectionē libelli nō ſeqͥt̉ ſnīa nec pōt ferri qꝛ nōhabet fundamentū lit. ꝯte. jͣ. vt lit. nō ꝯte. ꝑ totumSed hͦ caſu nō dat̉ ꝯdemnato in ꝑſonali qͣdrimeſtre ſꝫ tp̄s decē dieꝝ. Ad hͦ tex. iuncta glo. in. l. ſi debitori. ff. de iudi. ⁊ in. §. omnis inſti. de ꝟb. ob. ⁊ dicit Bal. ꝙ ex cā poſſit dari maius tp̄s qͣꝫ decē dierūqd̓ eſt notandū. ⁊ ſatis mihi plꝫ ar. in. d. l. ſi debitori. vbi dicit̉ ꝙ tp̄s eſt arbitrariū. ⁊ vide ad materiābo. gl. in. c. dudū. el. ij. de elec. ⁊. ij. q. j. nos in quēqͣꝫ. ⁊ in. l. j. C. de cōfeſ. qͥd aūt ſi ꝯfeſſio ſit facta poſtporrectionē libelli? dixerūt quidā ꝙ eſt ferēda ſnīade quo ꝑ glo. ⁊ Bar. in. l. j. ff. de ꝯfeſ. Sed ſatꝭ poſſet teneri ꝯtrariū. qꝛ iura indiſtincte dicūt ꝙ cōfeſſus in iure habet̉ ꝓ ꝯdemnato. vt in. d. l. j. ff. ⁊. C.de ꝯfeſ. ſed in cā criminali ſemꝑ requirit̉ ſnīa. vt inl. ſi ꝯfeſſus. ff. de cuſto. reo. ⁊ habes glo. hic niſi delictū eſſet notoriū. qꝛ tūc nō requirit̉ ſnīa ſaltē cuꝫſolēnitate. ad hͦ tex. no. cū glo. in. l. ictus fuſtiū. ff.d̓ his qͥ no. infa. In gl. pe. ibi ſꝫ pone. no. hāc ꝑticulā gl. vſqꝫ ad finē. Io. an. dicit ſatꝭ eque poſſe diſtingui ꝙ aūt victus paruit ſnīe ⁊ victor aliquo tēpore poſſedit pacifice ⁊ tunc nō pōt vlteriꝰ delegatus ſe īpedire. ⁊ ſic ꝓcedat. c. s. eo. in lr̄is. aut victꝰnō paruit executioni vl̓ ſi paruit illico impediuit ⁊turbauit victorē. ⁊ tūc poſſet iuriſditione exercereqꝛ nō videt̉ executus ex quo in cōtinenti executiofuit turbata. ar. de pe. di. j. diuortiū. ⁊ in. c. j. de iudi. ⁊ intellige hāc diſtinctionē Io. an. cū limitatiōeglo .ſ. vt nō aſſumat cognitione ſuꝑ nouiter attentatis qꝛ non hꝫ iuriſditionē niſi circa executionē.poſſet tn̄ dici ꝙ quatenꝰ turbatio ꝯcernit articuluꝫexecutōis pōt ordinarius ſe impedire etiā aſſumedo cognitionē ſicut potuiſſet a pͥncipio. quidaꝫ tn̄indiſtincte tenēt opi. gl. vt vſqꝫ ad annū ſemꝑ poſſit delegatꝰ ſe interponere ad ꝯſeruandā executōnem ſnīe. qd̓ etiā ſatis poſſet admitti qn̄ turbatioſit ex antiqua cā dūtaxat. In glo. fi. in. fi. conclude hāc maͣm ſic ꝙ aūt iudex delegatꝰ nōduꝫ ꝓtulitſnīam diffinitiuā ⁊ iuriſditio ſua durat nec clauditur anno etiā ſi nunqͣꝫ inchoaſſet ꝓceſſuꝫ. qꝛ reſcripta delegatoria ſunt ꝑpetua. durant em̄ tanto tꝑeq̄nto durat actio ſuꝑ qua cōcedunt̉ niſi emanaretreſcriptū ꝯtrariū. vt in. l. falſo. C. d̓ diuer. reſcpͥ. etdixi in. c. ſi aūt de reſcrip. aut tulit ſnīaꝫ diffinitiuā

annū integrū ſibi a lege cōceſſuꝫ ꝓ executione ſententie vt h̓. aut fuit executus ſnīam infra annū. etſi moleſtat̉ victor in poſſeſſione ſua infra annū habet locū quod. sͣ. dixi in p̄cedenti glo. Et ex his infert̉ ꝙ ſi poſt diffinitiuā iudex excōicauit vel etiaꝫantea ⁊ poſtea ꝓtulit ſnīam diffinitiuā non pōt abea abſoluere poſt annū ſed recurrendū eſt ad delegantem. Et in eo ꝙ glo. allegat. c. rurſus. ⁊. c. quicunqꝫ. dic̄ ꝙ illa iura nō loquunt̉ ī materia noſtra⁊ illoꝝ intellectū plene tetigi in. c. j. de iudi. ⁊ dic vtibi Extra glo. q̄ro iſte tex. loquit̉ qn̄ iudex excōmunicauit poſt ſnīam. Quid ſi nō excōicaſſet nūqͥd haberet locū deciſio iſtius tex. Bar. de hͦ dubitauit. nā quidā dxerūt ꝙ nō. licet Io. an. p̄ciſe tꝫ ꝙhabet locum iſte tex. qꝛ papa in reſponſione vtit̉verbo ſtatuimꝰ. nec reſtringit ſe ad factū ꝓpoſituꝫ⁊ in hͦ. c. papa ſimpliciter dicit ꝙ delegatus hꝫ annum ad exeq̄ndū ſnīam. dic ideꝫ eſſe ſi fuiſſꝫ vſusverbo reſpondemus. exquo papa nō reſtringit ſead factū ꝓpoſitū. Conclude ergo ꝙ ſiue poſt ſnīaꝫaliquid exereuerit ſiue nō ſemꝑ habet annuꝫ a tꝑeſententie Scd̓o queritur nunqͥd habeat locumiſte tex. in delegato ordinarij vel ī ſubdelegato delegati. Ad pͥmū dicunt doc. ꝙ nō habet locū in delegato ordinarij inferioris a papa ẜꝫ ꝓ executioneſententie recurrendū eſt ad ipſius ordinarium. vtno. in. l. a diuo pio. ff. de re iudi. hͦ dictū doc. putoꝓcedere tenēdo ꝙ delegatꝰ inferioris a pͥncipe nōpoſſit ſnīam ſuam exequi ꝓut multi tenuerūt ⁊ ſecutus fuit Bar. in. d. l. a diuo pio. hunc articulumplene examinaui in. c. ſiquis ꝯtra clericū de fo. cō.⁊ dic vt ibi. Et tenendo opi. ꝙ poſſit exequi credoꝙ habeat annū ar. huiꝰ lr̄e. Quo ad ẜm dicūt doc.ꝙ aut delegatꝰ pape ſubdelegauit reẜuato ſibi aliquo articulo. ⁊ tunc recurrendū eſt ad ip̄m ſb̓delegantem. aut cōmiſit in totū. ⁊ dicūt quidā ꝙ iſte ſb̓delegatus habet quadrimeſtre. hͦ iure nō ꝓbaturnec videt̉ placere Io. an. vnde puto ꝙ ſi tenemusopi. illam ꝙ delegatus inferioris a pͥncipe nō poſſit exequi tūc queſtio nō hꝫ dubiū. ſꝫ ſi tenemus qpoſſit exequi tunc ſatis puto ꝙ habeat annū. ar. hͨan ꝟo poſſit exequi dixi in. d. c. ſiquis ꝯtra.Ae¶Uper queſtionum. ieaꝫtus pape poteſt principiū mediū ⁊ fineꝫ caeꝯiunctim ⁊ diuiſim ſubdelegare. h. d. vſqꝫ ad. §. verum. ⁊ legam ꝑ ꝑtes ad faciliorē intellectū. Diuiditur iſta ꝑs. nā primo ponit tenorē ꝯſtitutionū queꝯtrarie videbant̉ ibi vſqꝫ ad. §. intentōnis ⁊ ibi declarat intentionē ſuā vſqꝫ ad. §. veꝝ. No. ibi exponit̉ ⁊ ibi p̄termiſſa ſupplētur. ꝙ ille qͥ exponit ſeudeclarat nō dicit̉ ſupplere vl̓ corrigere ſeu derogare exponēs ſeu declarās nihil de nouo. facit ad hͦl. heredes palā. ff. de teſta. Irē noͣ. ex eiſdē verbis ⁊ tene menti ꝙ dr̄ia eſt inter exponere ⁊ ſupplere vel derogare ſeu corrigere na exponēs nil debꝫſupplere ſꝫ ſolum declarare. ſupplens ꝟo nō dꝫ corrigere ſeu derogare ſed ſolū addere circa non ꝓuiſum. corrigere ꝟo eſt emādare priꝰ facta. vide bo.C 3