Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele.

Egi. mouet hic iſtam. q. ⁊ finaliter concludit ꝙ iſtaꝓbatio fame non ſufficit. nā cū nō habeat vim niſivniꝰ teſtis. vt no. iiij. q. iij. §. itē ſepe. ſeq̄ret̉ ꝙ vnꝰteſtis ſufficeret ad ꝓbādū excōicatōeꝫ. qd̓ nō ē verum. vt no. in. d. c. pia. ⁊ in. d. c. ij. Abb. h̓ dixit poderādū modū opponēdi. nā ſi dixit dico iſtū nō audiendū niſi priꝰ ſe purget cū ſit infamatꝰ de excōicatōe. ⁊ tūc nō dꝫ audiri ꝑ. d. c. cū deſideres. qͣſi ininnuat ſecus eſſet ſi ſimpl̓r opponeret de excōication ⁊ poſtea ꝓbat ſolā famā. Ego puto ꝙ pͥmū dictū Abb. nō ſufficiat̉ qͦ ad hͦ vt iudex neceſſario teneat̉ actorē repellere. Rō qꝛ īdictio purgatōis pēdet a ptāte ⁊ officio iudicis. ⁊ nō cōpetit ſuꝑ hͦ actōipſi ꝑti. vt. jͣ. de purga. ca. qͣſi ꝑtotū. psͣ aūt nō pōtꝯq̄ri vel appellare ſi iudex ex officio ſuo nō vult inducere purgatōeꝫ. vt no. ſpe. in ti. de offi. iudi. §.impedit. in pͥn. ⁊ cōiter doct. in. c. paſtoral̓. de excepti. Fateor tn̄ ꝙ iudex ex officio ſuo poterit illū repellere ẜꝫ nō ad petitōem ꝑtis excipietis. qꝛ ꝑs tenetur ꝓbare excōicatōeꝫ mō legitīo ⁊ aꝑtis documētis. vt h̓. ⁊ in. d. c. pia.Abſolutꝰ a delegato ſuꝑ cā ꝓ qͣSI UeTO. fuerat excōicatꝰ corā excōicatore parebit ſeu rn̄debit ſuꝑ illa cā niſi ſit alteri delegata ⁊ ſi excōicator malicioſe diſtulerit delegatꝰ qͥabſoluit cogͦſcit. Primo ponit̉ qō. ſcd̓o ſolutio ibiin quo. Et ꝯtinuat̉ iſte. §. ad p̄cedentē hͦ ordine. nāſuꝑ fuit dictum ꝙ ſi excōicator non vult abſoluereactorē ad reqͥſitionē delegati ꝙ ip̄e delegatꝰ poterit abſoluere ne impediat̉ cognitio cauſe ſibi commiſſe. Sꝫ qꝛ excōicatꝰ abſoluit̉ p̄ſtita cautōe de parendo iuri in illa cauſa ꝓ qua fuit excōicatꝰ dubitabat̉ corā quo iudice iſte deberet parere iuri ⁊ reſpondere in illa cā exqͦ iſte delegatꝰ iſtū excōicatuꝫabſoluit? ⁊ rn̄det̉ vt in lr̄a ptꝫ. No. ibi mandatoeccl̓ie. ꝙ abſoluit̉ excōicatꝰ p̄ſtito iuramēto de ſtādo mādato eccl̓ie ſuꝑ eo ꝓ qͦ fuit excōicatꝰ. ⁊ p̄ſtat̉hͦ iuramētū qn̄ fuit excōicatꝰ ꝓ dubia offenſa velꝯtumacia. Si aūt ꝓ notoria nō abſoluit̉ cum iuramēto. ſꝫ dꝫ priꝰ integre ſatiſfacere. vt in. c. ex partede ꝟ. ſig. ⁊ in. c. venerabilibꝰ. in. §. ſecꝰ. d̓ ſen. ex. li.vj. vn̄ ī priori caſu intelligas iſtū tex. qn̄qꝫ tn̄ excōmunicatꝰ iurat ꝙ parebit mādatis iudicis. vt in. c.j. qd̓. me. ca. qn̄qꝫ ꝙ parebit iuri. vt in. c. ex ꝑte. p̄all̓. Idē tn̄ eſt effectꝰ hoꝝ iuramētoꝝ. nā ſolū obligat̉ ad parendū mādatis licitis ⁊ honeſtꝭ ſibi fiendis a iudice ꝯpetēti. vt ſentit Hoſti. h̓ ⁊ glo. in. c. extenore de ſen. ex. Itē no. queꝫ poſſe cognoſcerenō ſolū de eo ꝙ venit acceſſorie ad cāꝫ pͥncipal̓r fibi cōmiſſaꝫ. ſꝫ etiā de eo ꝙ venit acceſſorie ad acceſſoriū cauſe ſibi cōmiſſe. nā h̓ delegatꝰ pōt abſolutionē impēdere. qꝛ venit acceſſorie ad cām ſibi commiſſaꝫ. Itē pōt poſtea cognoſcere de cauſa ꝓ quafuit excōicatꝰ. qꝛ veīt acceſſorie ad abſolutōeꝫ quāincidēter fec̄. ⁊ tene hͦ mēti. Et ex hͦ ⁊ ex tex. no. caſum in quo delegatꝰ cognoſcit de cā ꝓrſus ſeꝑataa cauſa ſibi cōmiſſa qn̄ .ſ. venit acceſſorie ſaltem adacceſſoriū cauſe ſue. In gl. in. ꝟ. diſtulerūt. videt̉velle glo. ꝙ hodie nō ꝓcedat qd̓ hic d̓r ꝑ. c. diſpendia. §. reus qͦꝫ de reſcpͥ. li. vj. vbi d̓r ꝙ reꝰ in vna cā

nō pōt pendēte illo iudicio trahe̓ actorē coraꝫ alioiudice etiā ſuꝑ alia cā. cꝰ ꝯͣriū h̓ innuit̉. nā iſte actorfuerat excōicatꝰ in alia cā in qͣ erat reus. ⁊ videturh̓ tex. velle ꝙ pōt ꝓſequi cām corā iudice ꝑ eū impetrato. ⁊ in alia cā ꝓ qͣ fuit excōicatꝰ tenet̉ rn̄dere vtreus. ⁊ ſic actor ⁊ reus litigabāt eodē tꝑe corā diu̓ſis iudicibꝰ. qd̓ eſt ꝯͣ illū. §. reus qͦꝫ. So. multa h̓ inuoluūt̉. ſꝫ dic clare ꝙ in multis caſibus pōt ſaluarietiā hodie iſte tex. Nā pͥmo pōt intelligi ꝙ iſte fuit̉ercōicatꝰ in cā quā habebat nō cū iſto qͥ eſt nūc reſꝫ cū tertio. ⁊ ſic ceſſat ꝓrſus ꝯͣriū. nā pēdēte cā īterme ⁊ titiū nihil repugnat qͦminꝰ poſſim trahe̓ ſemproniū coram alio iudice. Scd̓o pōt intelligi ꝙ iſtefuit excōicatꝰ ad inſtātiā iſtiꝰ qͥ nūc eſt reꝰ. ⁊ in aliacā erat actor ⁊ tūc militat ꝯͣrium. ſꝫ rn̄de ꝙ forte ẜmta. ſꝫ qꝛ nō parebat executiōiHoſt. pͥma cā erfuit excōicatꝰ. vn̄ reſcriptū fuit impetratū finito pͥmo iudicio lꝫ nōdū executōi mādato. Et not. ex hͦintellectu bonā limitatōem ad illū. §. reꝰ qͦꝫ. Tertōpōt intelligi ꝙ iſte. §. loqͥt̉ qn̄ cā pēdebat corā delegato. ſecꝰ ſi corā ordinario. Hec tn̄ ſol̓. ex toto nonſatiſfacit ꝑ aucͣ. ⁊ ꝯſeq̄nter alle. in glo. iō tene precedentes ſolutōes. In glo. fi. ibi ꝓrogari ad illuꝫtertiū nō poſſet. Adute qꝛ glo. multū reſtrīgit tex.vult em̄ ꝙ iſte delegatꝰ poſſit cognoſcere d̓ cā ꝓ qͣactor al̓s fuit excōitatꝰ ſi excōicator eſt negligēs inꝓcedēdo dūmō illa cā tāgat iſtū reū qͥ nunc vocat̉corā delegato. ſecꝰ aūt ſi tangit tertiū. qꝛ in tertiuꝫnullā hꝫ delegatꝰ iuriſditōem. ⁊ hāc opi. tenuerūtUin. Phil̓. ⁊ Inno. ſ Hoſt. Pe. ⁊ Abb. tenueruntꝯͣriū. Quid em̄ ẜm hos ſi excōicator indigͣtꝰ qꝛ delegatꝰ abſoluit nō vult ſe intromittere ampliꝰ in cāilla? duꝝ eſt dicere ꝙ delegatꝰ qͥ abſoluit nō poſſitcognoſcere. Io. an. ꝯcordat ⁊ ſatis bn̄ iudicio meoꝙ qͣtenus cā tāgit articulū ſatiſfactōis pōt delegatus cognoſcere ⁊ nō amplius. pone ſic exemplū inalia cā fuit actor excōicatꝰ ꝓpter cōtumaciā poteritnūc iſte delegatꝰ cognoſcere de illa ꝯtumacia. qꝛ ꝓprie venit acceſſorie ad abſolutōem factā ꝑ delegatū. ſꝫ de reſiduo cauſe cogͦſcere nō pōt. qꝛ eſt ꝓrſusſeꝑata ab articl̓o excōicatōis. Si aūt tota cā ꝯtingeret ip̄ꝫ articulū ſatiſfactōiſ. vtputa fuit excōicatꝰ qꝛnoluit ſoluere iuxͣ p̄ceptū ſeu ſnīam nullā. tūc eniꝫpoterit delegatꝰ cognoſcere d̓ tota cā .ſ. an ſnīa ſeup̄ceptū fuerit nullū. Ultrā glo. q̄ro. pone ꝙ corāep̄o actor ꝓbat̉ excōicatꝰ ab alio ep̄o. nūqͥd iſte ep̄scauſe poterit abſoluere eū ab illa excōicatōne ſi excōmunicator requiſitus non vult iſtuꝫ abſoluere?videtur ꝙ ſic. ſicut delegatus abſoluit vt hic. cōtrarium cōmuniter tenent doct. ⁊ bene. quia delegatus hoc facit tāqͣꝫ gerens vices pape. ſed epiſcopfungitur poteſtate ſua dumtaxat. ⁊ ex propria poteſtate non poteſt abſoluere ab excōmunicationelata ab alio iudice. quia non eſt ſibi ſubditus. naꝫregula eſt ꝙ excōmunicationem latam ab hominenemo poteſt remittere niſi ille qui excōmunicauitvel ſuperior. vt in. c. paſtoralis. §. p̄terea. d̓ offi. or.Habeat ergo recurſum iſte actor ad ſuperiorē ſuiexcōmunicatoris. ar. in. c. nullus. d̓ iurepatrona.⁊ idem dic in conſimilibus terminis qd̓ no.