I
ſumunt̉ ꝓmiſcue. de qͦ etiā ꝑ glo. in. l. j. ff. de tributo. ⁊. l. qui ſe pr̄is. C. vn̄ liberi. ¶ In glo. in ꝟbo donec in fi. dic̄ meliꝰ ꝙ rō dubitādi potuit eſſe. qꝛ iſtenolebat aut nō poterat ꝓbare excōicatōeꝫ incontinēti. ſed forte petebat dilationē longioreꝫ. vn̄ eratp̄ſumptio ꝙ opponebat malicioſe cā differēdi ꝓceſſuꝫ ſuꝑ pͥncipali. ⁊ ideo dubitabat̉ vtrū ad p̄cludēdū viā malitijs potuiſſet ꝓcedi ſuꝑ principali ⁊ ſuper exceptōe excōicationis. ſꝫ in deciſiōe ꝓuidet̉ ꝯͣiſtā fraudē vt nō differat̉ ꝓceſſus ſuꝑ pͥncipali. ſedexceptio excōicatōis dꝫ ꝓbari incōtinēti infra terminū cōpetentē. ⁊ hodie ꝓuiſuꝫ vt infra. viij. diesꝓbet̉. vt. sͣ. dixi. ⁊ ſb̓ijcit̉ in glo. ſe. ¶ In glo. in ꝟ.bo ex cōfeſſiōe in fi. no. ſingl̓ariter iſta glo. ad quāquotidie recurrit̉ ⁊ remittit̉. Et in effectu glo. tagittria. ⁊ ꝯcludit ꝙ in exceptōibꝰ dilatorijs dꝫ lis cōteſtari ⁊ iurari de calūnia atqꝫ libellꝰ offerri. dic̄ tn̄ ꝙſi iſta omittunt̉ nō ꝓpter hͦ corruit ꝓceſſus. qꝛ iura annullātia ꝓceſſū in defectū illaꝝ ſolēnitatū nōloquūt̉ in ꝓceſſu ſuꝑ exceptōibꝰ dilatorijs. Hoſti.aūt diſtinguit. dicit em̄ ꝙ ſuꝑ exceptōibꝰ q̄ ꝓponūtur an̄ lit. ꝯte. dꝫ fieri ꝯteſtatio lit. ſꝫ ſuꝑ exceptōibꝰq̄ ꝓponūt̉ poſt lit. ꝯteſtatā nō eſt neceſſe lite ꝯteſtari. qꝛ ſufficit prima ꝯteſtatio. fatet̉ tn̄ qd̓ non ſeruabit̉ ita ſtricte ordo iuris ſuꝑ exceptōnibꝰ dilatorijsſicut ſuꝑ ꝓceſſu pͥncipali. Dicit etiā nullibi cauereꝙ ſuꝑ exceptiōe dilatoria debeat iurari d̓ calūnia.Cōmunis opi. videt̉ indiſtincte vt ſuꝑ exceptōibnō ſit neceſſe litē ꝯteſtari. nec libellū offerre. nec d̓calūnia iurare. Hāc opi. tenuerūt Io. de lig. Bal.⁊ cōiter moderniores ſeq̄ntes. idē ſpe. in ti. de lit.ꝯte. in. §. pe. in pͥn. ⁊ in. §. ẜ nūqͥd. ⁊ hͦ opi. mihi plꝫ⁊ ꝓbat̉ rōe. lit. ꝯte. fit ꝑ petitionē in iure ꝓpoſitaꝫ⁊ rn̄ſionē ad eā ſecutā. vt in. c. vnico. de lit. ꝯtē. ſꝫ ille qͥ excipit nihil petit vt in. c. ij. de or. cog. nec valꝫar. glo. ꝙ ꝯfitēdo vel negado ſe excōicatū fit ꝯt. lit.qꝛ hͦ nō eſt veꝝ qm̄ ꝑ ꝯſeſſionē factā an̄ libelli oblationē nō inducit̉ lit. ꝯte. vt no. gl. in. c. dudū. el. ij.sͣ. de elec. ⁊ in. l. j. C. d̓ ꝯfeſ. ¶ Itē iuramētū calumnie dꝫ p̄ſtari in exordio litꝭ .i. in ip̄a lit. ꝯte. ⁊ potiuſp̄ſtat̉ poſt lit. ꝯte. qͣꝫ an̄. vt ptꝫ. jͣ. ex ordine tituloꝝ.na pͥmo tractat̉ de lit. ꝯte. ⁊ poſtea de iuramēto calūnie. Itē iuram̄tū ſemel tm̄ p̄ſtat̉ in cā. vt no. jͣ. deiura. calū. c. j. gͦ ſuꝑ exceptōibꝰ dilatorijs nō ē p̄ſtādū iuramētū calūnie. fateor tn̄ ꝙ pōt exigi iuramētū malicie ꝑ. c. ij. de iura. calū. li. vj. Ideꝫ dico de libello. nā libellus nō p̄ſtat̉ niſi ſuꝑ ca pͥncipali. qͥnīmo dico ꝙ exceptōes nō tenet̉ qͥs dare in ſcpͥtis. ſꝫſatis eſt ꝙ ſcribāt̉ in actis vt no. Hoſti. in. c. qm̄. deꝓba. lꝫ glo. aliter ibi ⁊ h̓ dixerit. Fallit tn̄ in exception recuſatōis ꝓpoſita ꝯͣ iudicē. qꝛ illa dꝫ dari inſcriptis. nō tn̄ ꝑ modū libelli. vt. l. aꝑtiſſimi. ⁊. l. cūſpeciali. C. de iudi. ⁊ vide qd̓ no. ſpe. ī ti. d̓ excep. §.viſo. in. ꝟ. ſꝫ nūqͥd. ¶ In glo. in. ꝟ. aliā iuſtā caꝫ. ibivl̓ de ꝓceſſu ordinarij. no. glo. ⁊ tene eā mēti ꝙ impetrās reſcriptū ſuꝑ cā iā inchoata corā ordinariodꝫ facere mentōeꝫ d̓ ꝓceſſu ordinarij al̓s reſcriptūeſt ſurreptitiū. Sil̓em gl. habes in. c. vt debitꝰ. jͣ. d̓ap. ⁊ ꝓbat̉ hͦ dictū a ſil̓i. nā ſicut nō valet reſcpͥtuꝫſuꝑ cā iā inchoata corā alio delegato niſi de ꝓceſſu
corā illo habito flet mētio. vt in. c. int̓ monaſteriuꝫde re iudi. ita pari rōe annullat̉ reſcpͥtū ſi non facitmentōem de ꝓceſſu inchoato corā ordinario. naꝫſi papa ſciuiſſet nō ita defacili dediſſet reſcpͥtū. ar.in. l. vbi ceptū. ff. de iudi. ⁊ in. c. ex tenore. d̓ reſcpͥ.Et in fi. gl. gl. nō bn̄ dicit. qꝛ reſcpͥtū impetratū abexcōicato regl̓ariter eſt ip̄o iure nullum. nec ꝯualeſcit ſecuta abſolutōe. de qͦ dic vt habes in. c. i. d̓ reſcpͥ. li. vj. Et ad. c. pia all̓. in glo. rn̄de ꝙ loquit̉ deꝓceſſu habito corā ordinario. ⁊ ꝓ rōe diuerſitatisvide glo. in. d. c. j. Et iſtū tex. intellige qn̄ reſcpͥtumfuit impetratū an̄ excōicatōeꝫ. vel ſi vis intelligereꝙ poſtea dic̄ ꝙ fuit impetratū in caſu ꝯceſſo vl̓ ſeruatis ẜuādis. de qͦ in. d. c. j. In glo. in ꝟ. ad excōmunicatōꝫ in fi. glo. cōmuniter ſequūt̉ doct. h̓ quidā tn̄ tenuerūt ꝯtrariū ꝑ. c. venerabilibꝰ. in. §. vbiaūt. d̓ ſen. excō. li. vj. vbi d̓r ꝙ abſolutio tenet lꝫ iniuſte ſit facta. Itē mouēt̉ qꝛ iſte remiſſiōes fiūt d̓ vrbanite. vn̄ tenet abſolutio eis nō factis. vt in. c. cūab eccl̓iaꝝ. ⁊. c. ad repͥmendā. de offi. ordina. ſꝫ prima opinio plꝰ mihi plꝫ. nā iura allegata ꝓ contraria opi. loquūt̉ in eo qͥ hꝫ iuriſditōem ſuꝑ abſolutionē. ſꝫ delegatꝰ iſte nō hꝫ aliquā ptāteꝫ ſuꝑ cauſaſibi nō cōmiſſa. niſi qn̄ aliter cā ſibi cōmiſſa expediri nō pōt. vt h̓. ⁊ sͣ. e. c. j. Sꝫ exqͥ excōicatꝰ erat patꝰabſoluere iſtū actorē. gͦ nō poterat iſte delegatꝰ abſoluere ex defectu ptātis. ¶ In glo. in. ꝟ. exeqͣnt̉in fi. dic meliꝰ vt dixi sͣ. Exͣ glo. q̄ro nūqͥd ꝑ denūciationē publice factā quis ꝓbet̉ excōicatus. ⁊ videtur pͥmo ꝙ nō. qꝛ ille qui denūciat nihil d̓ nouoagit. l. heredes palā. ff. de teſta. ⁊ poſſibile ē ꝙ nulla excōicatō p̄ceſſit ſaltē qͥ tenuerit. gͦ denūciatō neceſſario nō ꝓbat excōicationē. nam ⁊ qn̄qꝫ nunciatur ille excōicatus qui in veritate excōicatꝰ nō eſt.Exemplū in. c. lꝫ. de ſen. ex. li. vj. ꝓbatio aūt dꝫ cōcludere neceſſario. vt in. c. pn̄tia. de ꝓba. ⁊ nō probat̉ hͦ eſſe qd̓ ab hͦ cōtingit abeſſe. vt in. c. ij. d̓ trāſla. p̄la. ⁊ in. l. neqꝫ natales. C. d̓ ꝓba. Ad idē optime facit. c. pia. de except. li. vj. vbi d̓r ꝙ excōicatiodebet ꝓbari aꝑtiſſimis documētis ſeu lucidis ꝓbationibus. ob iſta forte ꝯͣria glo. dubitauerūt d̓ iſtaq. ī. c. lꝫ. p̄al. ⁊ in. d. c. pia. Hoſt. tenet h̓ ꝙ ꝓbatō denūciatōis ſufficit exquo publice fuit facta. ar. c. j. d̓poſtu. p̄la. Credo ꝙ vbi agit̉ de modico p̄iudiciovt in caſu noſtro ſufficiat hͨ ꝓbatio. qꝛ p̄ſumitur ꝓhis que notorie acta ſunt ⁊ ꝓ iudice exercente officium ſuū vt. in. c. in pn̄tia. de renūci. ⁊ in. c. ad audientiā. de p̄ſcrip. ⁊ optime facit. d. c. licꝫ. ſꝫ vbi ageretur de graui p̄iudicio. forte hͦ denūciatio nō ſufficeret quia neceſſario nō ꝯcludit excōicationē vt p̄dixi. ⁊ regulariter ꝟba enunciatiua nō ꝓbant maxie ꝓlata ī abſentia ꝑtꝭ. fac̄ qd̓ no. gl. in. l. optimaꝫ.C. de ꝯtrahen. ⁊ cōmit. ſtip. ⁊ in. c. ſi papa. de p̓uil̓.li. vj. ⁊ in. c. illud. d̓ p̄ſump. Nunquid aūt ſufficiatꝓbare ꝑ famā? videt̉ ꝙ ſic. ꝑ. c. cum deſideres. ī. §.ij. de ſen. excō. vbi tex. no. dicit ꝙ ſi ꝑ famā conſtataliquē eſſe excōicatū cogit̉ ille aūt ſe purgare. autpetere abſolutōeꝫ ſaltē ad cautelā. ita infamatꝰ decrimīo pōt ꝑ ſuſpēſionē cōpelli ad ſe purgādū. vt.j. q. v. ſiquis p̄ſbyter. ⁊. c. inter. de purga. ca. Sol.