L

Si cā ſimpliciter decUIM CaLIA. legat̉ tribꝰ duo ſineſb̓delegatōe tertij ꝓcedere nō pn̄t. qd̓ ſi fecerit ab eis poterit appellari. Idē ſi ſūt dati cū clauſula ꝙ ſi nō oēs. nō em̄ valet ꝓceſſus duoꝝ tertioincōſulto. h. d. Cōp̄hendēdo vtrūqꝫ intellectum.Nā aliqͥ ītelligūt ꝙ h̓ fuit ꝯmiſſa cauſa tribꝰ ſimpl̓ralij ꝟo dicūt ꝙ fuit cōmiſſa cū illa clauſula ꝙ ſi nonoēs. ſꝫ idē in caſu hꝰ. c. reſultat effectꝰ qꝛ exqͦ tertiꝰſe nō excuſauerat. nec ꝯſtiterat de impedimēto illius nō poterāt duo ꝓcedere lꝫ cā fuiſſet cōmiſſa cūilla clauſula. vt. sͣ. c. ꝓxi. in. pͥn. Diuidit̉ hͨ decre. īduas ꝑteſ. Nā pͥmo recitat factū ſuꝑ qͦ ⁊ ꝓ qͦ fueratappellatū. Scd̓o cōmittit appellatōis cām. ibi fraternitatē. ¶ No. pͥmo ꝙ in iſta cā ꝯcurrebāt. v. archiep̄i. qͦꝝ duo erat litigātes. tres ꝟo erāt iudices delegati. ⁊ facit iſte tex. ꝙ nō ſit de ſb̓a vt q̄libet ꝓuincia habeat ſolū vnū archiep̄m. nā iſti archiepi erātvicini. nec multū diſtabāt int̓ſe. ⁊ ideo lꝫ de iure ordinario in qͣlibet ꝓuincia vnꝰ dūtaxat archiep̄usdebeat p̄eſſe. vt in. c. ſcitote. vj. q. iij. hͦ tn̄ non ſꝑ obſeruat̉. qꝛ papa ad petitōeꝫ pͥncipū hūc iuris ordinē ſepe trāſgredit̉. vn̄ in ſicilia ſūt tres archiep̄i. qͦrū h̓ duo enumerant̉ panormitanꝰ ⁊ mōtis regal̓¶ No. ſcd̓o ex hͦ ⁊ ex tex. honeſtū fore ꝙ delegatiocauſe nō fiat iudicibꝰ habentibꝰ dignitatē inferiorem ip̄is ꝑtibꝰ. nā hic qꝛ cā ꝟtebat̉ inter archiep̄osfuit cōmiſſa archiep̄is dūtaxat. nō tn̄ hͦ eſt neceſſariū. vt ptꝫ h̓ in ſupͣſcriptōe. vbi cā fuit poſtmodumcōmiſſa ep̄o reginen̄. ⁊ cuidā alteri ep̄o. vn̄ ſatꝭ eſtꝙ delegatᶻ habeat dignitatē vel ꝑſonatū vel canonicatū eccl̓ie kathedral̓. vt in. c. ſtatutū. de reſcrip.li. vj. uec dn̄t ꝑtes dedignari lꝫ ſint ſuꝑiores in dignitate. qꝛ delegatꝰ repn̄tat ꝑſonā delegātis qͦ adcām ſibi cōmiſſam .s. e. ſane el. ij. vbi ꝓbat̉ ꝙ etiaꝫſb̓dito pōt cōmitti cauſa alicuiꝰ p̄lati vt iam dixi.No. iij. ꝙͣ citatꝰ ꝑ duos ex tribꝰ delegatis nō artat̉ ad rn̄dendū. dixit tn̄ Inno. ꝙ ſi in cōꝑitiōe ſūtcōgregati oēs tres tenent̉ rn̄dere lꝫ duo citauerīt.⁊ no. hͦ dictū. Sꝫ Hoſti. tenet ꝯtrariū. qꝛ citatō fuittemeraria. vt. s. c. ꝓxi. in pͥn. Pōt dici ꝯcordādo ꝙaut q̄rit̉ nunqͥd vigore pͥme citatōis teneat̉ rn̄dere⁊ dicēdū ꝙ no. qꝛ fuit nulla. ⁊ ſic ꝓcedit dictuꝫ Hoſti. aut q̄rit̉ nūqͥd poſſit cōpelli ad rūdendū ex noua reqͥſitōe ⁊ admonitōe oīm iudicū. ⁊ dicēdū ē ꝙſic ſi aliud nō obſtat. nā reqͥſitio iudicū hꝫ vim citatōis. vt. l. ij. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊ no. glo. j. e. c. conſuluit. Itē citatio fit vt ꝑs ſit pn̄s. ſꝫ exquo dat̉ preſentia nō requirit̉ neceſſario citatio. vt no. dic̄ Io.an. in. c. fi. de elec. li. vj. ⁊ vide qd̓ dico in. c. j. de iudi. ¶ Itē no. ibi ſiue ꝑ laicalē potētiā ſiue ꝑ eoſdēiudices ⁊cͣ. ⁊ tene mēti ꝙ factū iudicis non rite ꝓcedentis eqͥꝑat̉ facto pͥuati. vn̄ ſicut pōt peti reſtitutio ⁊ agi poſſeſſorio ꝯͣ ſpoliationē factā ꝑ pͥuatum.ita etiā ꝯtra ſpoliatōeꝫ factā aucͣte iudicū rite nonꝓcedentiū. vn̄ poſſet iudici hͦ caſu d̓ facto reſiſti ſic̄⁊ priuato. de qͦ vide qd̓ dixi. sͣ. e. c. ſi qn̄. ⁊ fac̄ qd̓ le.⁊ no. in. c. cōquerēte. de reſt. ſpō. ſecūs ſi in iudicenō deficiebat ptās ⁊ ꝓceſſit iudicial̓r. naꝫ tūc lꝫ iniuſte aliquē deiecerit a poſſeſſione ſua. non tn̄ pōt

ꝯtra eū agi poſſeſſorio. ſic ītelligo gl. no. ī. c. p̄n̄tiūvij. q. j. ⁊ teneb̓ mēti illā gl. ¶ Ultimo hic noͣbis ꝙaucͣtas iudicis iniuſte ꝓcedētis nō excuſat a reſtitutōe fructuū ꝑceptoꝝ. vn̄ ſi iudex iniuſte tradiditmeā poſſeſſionē alteri poſſuꝫ illā recupare cuꝫ fructibus ꝑceptis. nec excuſat aucͣtas iudicis vt ille faciat fructꝰ ſuos vt h̓. ⁊ adde qd̓ noͣ. Bar. ī. l. qd̓ iuſſit. ff. de re iudi. ⁊ meliꝰ in. l. iuſte poſſidet. ff. de acqui. poſ. Sed dubiū eſt qͥd in fructibꝰ ꝑcipiēdis .i.qui potuiſſent ꝑcipi vel ab iſto nouo poſſeſſore velab antiquo ſi ſtētiſſet in poſſeſſiōe. Glo. fi. hic nōt.dicit ꝙ etiā de illis eſt hn̄da ratio exqͦ iudex iniuſteꝓceſſit. In ꝯͣriū tn̄ facit. qꝛ titulꝰ excuſat etiaꝫ malefidei poſſeſſorē a fructibꝰ ꝑcipiēdis. vt in. l. ſi fundū. C. de rei ven. Sol̓. ſuſtinēdo glo. dic vt ſentiūthic. Hoſti. ⁊ Io. an̄. ꝙ iſte titulꝰ habebat̉ ꝓ nō titulo. qꝛ deficiebat h̓ aucͣtas iudicial̓. qꝛ duo ex tribuſnō habebāt in ſolidū iuriſditionē. vn̄ vbicūqꝫ titulus eſt ꝯͣ iuris diſpoſitōem ille habetur ꝓ nō titulo⁊ nō excuſat a fructibꝰ ꝑcipiēdis. ad hͦ vide bo. gl.xij. q. ij. n̄ liceat pape. ⁊. l. quēadmodū. C. d̓ agri.⁊ cenſi. li. xj. ⁊ facit regl̓a q̄ ꝯͣ ius. de reg. iur. li. vj.In glo. j. ibi ſꝫ ponamꝰ ꝙ tres ſūt iudices. notaiſtā ꝑticulā glo. vſqꝫ ad fi. ex qͣ hēs bonā limitatōeꝫad theoricā quā obſeruare dn̄t plures officiales cuhn̄t ptātem ꝓcedendi dato impedimēto vel voluntate alicuiꝰ eoꝝ. nā nō poſſunt citare. qꝛ citatio preſupponit iuriſditōnē ⁊ ſuperioritatē in citantē. ſeddn̄t eū requirere ⁊ rogare vt certo termīo interſitad ꝓcedendū cū eis. ⁊ ſi in termīo nō venit p̄ſumit̉ꝙ aūt nolit. aut nō poſſit int̓eſſe. ita ꝙ hͨ p̄ſūptio ēſufficiēſ ad ꝯſolidādū ptātē alioꝝ. ſil̓e no. Inn. ī. c.cū nob̓ de elec. vbi noͣ. dicit ꝙ canonici nō poſſuntcitare cōcanonicū. ſed ſolū poſſunt eū monere requirere ⁊ rogare vt certa hora interſit capitulo. etſi nō cōꝑeat nō pōt a cōcanonicis puniri. qꝛ canonici nō hn̄t iuriſditionē ſupͣ cōcanonicū etiaꝫ collegial̓r niſi aliud habeat ꝯſuetudo. ⁊ ſic intellige qd̓le. ⁊ no. in. c. irrefragabili. §. exceſſus. de off. ordi.⁊ vide ad idē qd̓ no. Inno. in. c. ij. d̓ no. ope. nūci.⁊ in. c. j. de maͣ. ⁊ obe. vbi Inno. idem tenet in antiquiori canonico. qꝛ licet ille de iure habeat ꝯuocare capl̓m. nō tn̄ pōt punire canōicos nō veniētes¶ No. ſcd̓o ex hac glo. ꝙ iſte reqͥſitōes q̄ fiūt d̓ pari in parē dn̄t eſſe trine ſicut citationes iudiciales.xxiiij. q. iij. d̓ illicita. ¶ In ꝯͣriū tn̄ fac̄ glo. no. ī. c. ſiep̄s. xviij. di. q̄ glo. no. dicit ꝙ ad actū extraiudicialē ſufficit vnica requiſitio. ⁊ ad hͦ quotidie allegatur illa glo. do. An. in. c. eccl̓ia. de cōſti. volens ſaluare iſta glo. dicit ꝙ ꝓcedit in actu qͣſi iudiciali. nāiſta reqͥſitio ſit vt poſtmodū iudicial̓r ꝓcedat̉. Sꝫcerte hͦ dictū mihi nō ſatiſfacit. ⁊ vide in ꝯͣriuꝫ ꝓpͥein termīs nr̄is tex. in cle. j. de here. iūcta glo. ī ꝟboreqͥrat. nā ibi par reqͥrit parē vt ꝓcedāt iudicial̓r. ⁊tn̄ ſufficit vnica requiſitio. qꝛ nō pōt dici actꝰ iudicial̓. Itē etiā in iudicio qd̓ plꝰ eſt vbi citat̉ qͥs vt cōpareat ſi velit. ita ꝙ nō neceſſitat̉ ad cōparendumſufficit vnica requiſitio. ad hͦ tex. cuꝫ glo. fi. in. l. eaC. ſi mancipuꝫ ita alie. fuerit. ⁊ in aucͣ. ſi oēs. C. ſivt ſe ab here. abſti. facit. c. fi. jͣ. de clā. deſpō. ⁊ in. c.