Iolium. LXVI.

Odus legendi in diuidēdo cōſtat. Omnis diffinitio incipita finitis ⁊ terminat̉ ad infinimta. Omne em̄ finitū magis notū eſt. ⁊ ſcientia ꝯprehēſibile. Doctrina autē ab hijs q̄ magis nota ſūt incipit. ⁊ per eorū noticiā ad ſcientiā eoꝝ q̄ latent pertingit.Preterea racōeꝫ inuenimꝰ. ad quē pertineat diuidere. qn̄ ab vniuerſalibus ad particularia diuidemꝰ diuidēdo. ⁊ ſingulotū natutas inueſtigando. Omne nanqꝫ vniuerſalemagis eſt determinatū ſuis particularibus.Qn̄ ergo diſcimꝰ. ab hijs incipere debemꝰ.q̄ magis ſūt nota ⁊ determinata ꝯplectentiaqꝫ. ſicqꝫ paulatim diuidendo. ⁊ per diuiſio.nē ſingula diſtinguendo eoꝝ q̄ in illis continentur naturam inueſtigare.De meditationeEd ī tacō eſt cogitatio frequenscū ꝯſilio. q̄ cauſā ⁊ originē. moindū ⁊ vtilitatē vniuſcuiuſqꝫ reiprudēter inueſtigat. Meditatio principiū ſumit a lectionē. nullis tamemſtringit̉ regulis aut preceptis lectionis. Delectat̉ em̄ quodā aꝑto decurrere ſpacō. vbi liberā ꝯtēplande veritati aciem aſſignat. Etnunc has. nūnc illas reꝝ cauſas perſtringereNunc autem profūda queqꝫ penetrare nihil anceps nihil obſcuꝝrelinquere Principium ergo doctrine eſt in lectione ꝯſumacō inmed itacōe quaꝫ ſi quis familiaris amare didicerit eiqꝫ ſepius vacare voluerīt. Iocundam valde reddat vitā. ⁊ maximā intribulatione ꝑat ꝯſolacōeꝫ. Ea em̄ maxima eſt queanimā a terrenoꝝ actuum ſtrepitu ſegregat.⁊ in hac etiā vita eterne quietis dulcedinēquodāmō preguſtare facit. cūqꝫ iā ꝑ ea q̄ facta ſūt. eū qui fecit omnia querere didicerit⁊ intelligere. tunc animū pariter ⁊ ſcientiaerudit ⁊ leticia perfundit. Unde fit vt maximū ſit in meditacōe oblectamētū. Tria ſuntmeditacōis genera. Unū ꝯſiſtit in circūſpectione moꝝ. Aliud in ſcrutacōe mādatorumTerciū in inueſtigatione diuinoꝝ operumMores ſūt in vicijs ⁊ virtutibꝰ. Mādatūdiuinū. Aliud precipiens. alid̓ permittens.aliud terrēs. Opus dei eſt. ⁊ quod creat potentia ⁊ quod moderat̉. ſapīentia. ⁊ quodcooperat̉ gr̄a. q̄ omnia quāta ſūt āmiracōnedigna. tantomagis quiſqꝫ nouit. quāto attē-

tius dei mirabilia meditate conſueuit.De memoriāE memoria hoc maxime in preſenti pretermittēdū nō eſſe eſtidmo. quod ſicut ingeniū diuidēdo. inueſtīgando ⁊ inuenit. itamemoria colligendoª cuſtodit. oportet ergovt que diſcendo diuiſimus commendata memorie colligamꝰ. Colligere eſt ea de quibusprolixius vel ſcriptū vl̓ diſputatū eſt ad breuem quādā ⁊ ꝯpendioſā ſummā redigere. q̄a maioribus epilogus. id eſt breuis recapītulatio ſupradictoꝝ appellata eſt. Habet nāqꝫ omnis tractatꝰ aliquod principlū. tota cui rei veritas ⁊ vis ſententie innititur. ⁊ adipſum cuncta alia refetūtur. hec querete ⁊ cōſiderare colligere eſt. Unus fons eſt ⁊ multi riuuli. Quid autem fluctꝰ. fluuiū ſequeristene fontem ⁊ totū habes. Hec idcirco dicoqm̄ memoria hominis hebes eſt. ⁊ breuitate gaudet. Et ſi in multa diuiditur fit minorin ſingulīs. Debemꝰ ergo in omni doctrinabreue aliquod ⁊ certū colligere quod in archa memorie recūdatur. Un̄ poſtmodū cumres exigit reliqua diuinat̉. hoc etiam ſepe replicare ⁊ de ventre memorie ad palatū reuocare neceſſe eſt. ne lōga intermiſſione depereat. Un̄ rogo te o lector ne nimiū leteris ſimulta legeris. Sꝫ ſi multa intellextis. Necſi tantū intellīxeris. ſꝫ ſi retinere potueris. alioquin nec legere multum prodeſt nec intelligere. Quare ſuperius me dixi. Recolere ēos qui doctrine operā dāt. meōria indigere.Nota dicta aurea demō ſtudēdi ⁊ hūlitateDe diſciplinaApiens quidam cū de modo ⁊forma diſcendi imterrogareturait Mens humilis ſtudiū querendi. vita quieta. Scrutiniumtacitum. paupertas. terra aliena. Hec reſcrare ſolent multis obſcura legendo. Audieratputo quod dictum eſt. Mores ornant ſcientiam Et id eō preceptis legendi. p̄ceptis quoqꝫ viuendi adiungit. Et vt modum vite ſue.⁊ ſtudij ſui racōeꝫ lector agnoſcat. Illaudabilis eſt ſcientia. quā vita maculat impudicaEt idcirco ſummopere cauendum eſt ei qui

l ij