Folium. LX.

De mathematicaatematica autē doctrinalis ſcientia dicit̉. Matheſis em̄ qn̄ t. habet ſine aſpiracōe interpretaturmvanitas. ⁊ ſignat ſuperſticōeꝫ illoꝝ qui fata hominū in ꝯſtellacōnibꝰ ponūtUn̄ ⁊ huiuſmodi matici appellati ſūt. Qn̄autē t. habet aſpiratū doctrinam ſonat. Hecautē eſt que abſtractā ꝯſiderat quātitatē Abſtracta em̄ quātitas d̓r quē intellectꝰ a materia ſeꝑat. vl̓ ab alijs accidētibꝰ vt eſt parrimpar. Et huiuſcemodi in ſola racōcinacōe tractamꝰ qd̓ doctrina facit nō natuta. Hāc boetius intelligibilē appellat. q̄ p̄mā intelligibilē. cogita cōe atꝫ intelligētia. ꝯp̄hēdit. q̄ ſuntomniū celeſtium oꝑū ſuꝑdiuinitas. ⁊ quidquid ſub lunari globo beatōri animo atqꝫpuro ore ſubſiſtere valet. ⁊ poſtremo humanaꝝ animaꝝ q̄ omnia. cū pͥoris illiꝰ intellectibilis ſubſtātie fuiſſent. corpoꝝ tactu ab intellectibilibus ad intelligibilia degenerauerūt. ⁊ vt nō magiſ ipſa intelligāt̉ ꝙ intelligāt⁊ intelligētie puritate tūc beatōra ſūt quotiens ſeſe intellectibilibꝰ applicauerint. Spicituū nāqꝫ ⁊ animaꝝ natura. Ꝙꝛ incorporea ⁊ ſimplex eſt. intellectibilis ſubſtātie particeps eſt. Sed qꝛ per inſtrumēta ſenſuumnō vniformiter ad ſēſibilia ꝯprehēdētia diuidit. eoꝝqꝫ ſil̓itudinē ꝑ ymaginacōeꝫ ad ſetrahit. in eo quodāmō ſuā ſimplicitatē deſerit. quo ꝯpoſitōis racōeꝫ admittit. Neqꝫ eīomni modo ſimplex dici poteſt ꝙ ꝯpoſito ſimile eſt. Eadē igit̉. res dīuerſis reſpectibusintellectibilis ſiml̓ ⁊ intelligibilis eſt Intellectibilis eo ꝙ incorporea ſit natura. ⁊ nulloſenſu ꝯprehendi poſſit. Intelligibilis nonideo ꝙ ſimilitudo quedā eſt ſēſibiliū. nec tamē ſenſibil̓ Intellectibile eſt em̄qd̓ nec ſenſibile eſt. nec ſimilitudo fenſibilis. Intelligibl̓e autem qd̓ ipſū quidem ſolo ꝑcipit̉ intellectu. ſꝫ nō ſolo intellectu ꝑcipit. Ꝙꝛ ymaginacōeꝫ vl̓ ſenſū habet. quo ea que ſenſibusſubiacent ꝯprehendit. Tangendo autē corpora degenerat. qꝛ dū inuiſibl̓es corpoꝝ formas ꝑ ſenſuū paſſiōes percurrit. eaſqꝫ vt tractas ꝑ ymaginacōeꝫ in ſe trahit. totiens a ſua ſimplicitate ſcindit̉ quibꝰ aliquibꝰ ꝯtrariepaſſionis qualitatibꝰ informat̉. Cū vero abhac diſtinctiōe ad purā intelligētiā ꝯſcēdēsin vnum ſe colligit fit beatior. intellectibilisſubſtancie participatione.

De quaternariouius quoqꝫ ꝓgreſſionis regreſſioniſqꝫ racōꝫ ipſe etiā numerꝰhdocet. Dic ter vnū fiāt trīa. dicter trīa fiūt nouem. dic ter nouem. fiūt viginti ſepteꝫ Dic ter vigintiſeptem. fiūt octuagīta vnū. Ecce tibi in quartogrādū vnitas pͥma occurrīt. idemqꝫ euenirevidebis. ſi vſqꝫ ad infinitū dixeris multiplicacōeꝫ vt ſemper in quarto gradū vnitas emineat. Rectiſſime autem ſimplex anīme eſſentia vnitas. exprimit̉ q̄ ipſa quoqꝫ incorporea eſt Ternarius quoqꝫ ꝓpter indiſſolubileynitatis medie vinculū ꝯgrue ad animārefert̉ ſicut quaternariꝰ qꝛ duo media habetideoqꝫ diſſolubil̓ eſt. proprie ad corpus pertinet. Prima igit̉ progreſſio anime eſt. qꝛ d̓ſimplici eſſentia ſua. q̄ monade figuratur. invirtualē ternariū ſe extendit. vbi iā ꝑ ꝯcupiſcētiā aliud appetat. aliud per irā ꝯtemnat. ꝑracōꝫ inter vtrūqꝫ diſcernat. ⁊ recte a monade intricidē ꝓfiuere d̓r. Qꝛ omnīs eſſentianaturaliter prior eſt potentīa ſua. Rurſū ꝙeadem vnitas in ternario multiplicato terinuenitur. hoc ſignat qm̄ anima ꝑ tres. ſꝫ tota in ſingulis ſuis potentijs ꝯfiſtat. Neqꝫem̄ nec racōeꝫ vl̓ irā ſolam vl̓ ꝯcupiſcentiamſolam tertiam partem anime drcere poſſumꝰcū nec aliud nec minꝰ ſit in ſubſtantīa. racōquā amima. nec aliud nec minus ira quā anima. nec aliud nec minus ꝯcupſcentia ꝙͣ anīma. ſed vna eademqꝫ ſubſtantia ẜm diuerſas potentias ſuas diuerſa ſortitur vocabula. De inde a virtuali ternario ſcd̓a progreſſione ad regendam humani corporis muſicā diuidit. q̄ nouenario ꝯponit̉. Qꝛ noueꝫſunt foramina in humano corpore. quibusẜm naturalem temperantiā influit ⁊ effluitomnē quo idem corpus vegetatur ⁊ regiturHic quoqꝫ ordo eſt. qꝛ priꝰ naturaliter anīapotētias ſuas hꝫ ꝙͣ corpori ꝯmiſcebat̉. Poſtea autem in tertia ꝓgreſſione ꝑ ſenſus iāextra ſe ꝓfuſa. Ad viſibilia hec. q̄ ꝑ xxvij. q̄ſolidus numerꝰ eſt. ⁊ terna diuiſione ad ſimilitudineꝫ corporis extendit̉ figurāt̉ Diſpēſanda ꝑ infinitas actōes diſpenſant̉ Inquarta auteꝫ ꝓgreſſione ſoluta a corpore adpluritatem ſimplicitatis ſue reuertit̉. Ideoqꝫ in quarta multiplicatione vbi ter. xxvij. ⁊in. lxxxi. excreuit monaſ in ſūmo apparet. vt

R ij