Folium. LI.
interloquendū ſibi obieci. ⁊ in pueriles meapte argumentacōes: veluti ſecū ludens: induxi. Cuiꝰ argutiē ita ingenue excepit. ⁊ paratiſſimo ꝯtudit anīo q̄qꝫ obiecta. Erat em̄eo audatior. quo meū in te callebat amoreꝫmagis atqꝫ magis valere. Tandem ne vacuus ad te repedaret nō rogatꝰ: hec ſibi dedi. Quibuſ te inteano amore obſecro. velishuic optimo adoleſcentulo tuo filiolo (netui ſolum invultū gerat ſpecimen) adium̄toeſſe. potes em̄ paucis efficere. qͦ multis nr̄iſeculi hoībus doctior euadat. Erit em̄ tibiglorie talē genuiſſe natū. qui ꝑ omnia ⁊ corpore ⁊ ingenio. tum moribus patrem equipararet. UaleAliud in ſimili generewv. B. Ioanni. S. artiū ⁊ ſacroꝝ canonuꝫDoctori. viro pͥmario. Canonico kathadralis eccl̓ie Conſtan̄. S. p. d. Celeberrime virad te relatū eſt. neſcio quoꝝ mendis. tuumnepotem Iero. de Croardo. minus ac ſperaſſes litteris papīe oꝑam impendere. egoidēaliꝙͣto dolens. grauiꝰ ꝙͣ cetera ꝯtrectaui. Acquieſcere nō deſij. ꝙͣqͥd v̓itati ꝯſonarꝫ. exploratū haberem. mō hunc. cras reliquū Ita fitme neminē ex mangonibus nr̄is. quibus inmediolanū īter eſt/ p̄terijſſe. quem nō ml̓tooccuparem ẜmone. demū quēqꝫ ſeorſum inquirens; omnes pares laudatores nr̄i Ieronimi reꝑi. Ego iſtis minime: tanꝙͣ ppl̓aribꝰrumoribus incredulus. plenā fideꝫ adhibuiAdqꝫ doctos eodem itinere ꝓfectos me ꝯuerto. Quid opus eſt multis: viua voce: maturiſqꝫ ſententijs omnes ꝯcedūt. Iero. nōſtꝝ omni ſtudio impenſuꝫ eximie pl̓ibus almanis: ⁊ quaſi omnibꝰ mō papie morātibꝰdoctiorem. Ego hac impulſus fama: voluite cerriorem eſſe. vt quem in eū ꝯeepiſſes.ſtomachū deponeresᶠ. Mihi inquā credequi ad te appollinis oraculo. iſtac̄ de re vates longe ſim yetior. Et te his crutiatibuseximas. quibus ⁊ ego inuolutus dudū mihimeū quem ſancte diligo Ieronimū recōciliaui. Amplius qui in tuis ꝑitiſſimīs es. ⁊ faciundis prudentiſſimus. ſupprimi noli. verevirtutis obtrectatoribꝰ. ⁊ ob̓ benefacta laudem Ieronimi minuentibus. quouis pactoaurem ſolum. tanꝙͣ īnutili prebere ventoUale vir egregie
Eſt aliud genus ēpiſtōiare cōſolatotium. videlicet quo vtimur ad eos: quos ſinō poſſumus: reconſilio tn̄ iuuamus. Et hͦgenere opus eſſe. his: quos aliquis caſus īportunus dolore oppreſſit. Vt de morte filij vxoris aut mariti. de carcere. naufragio.de morbo ꝓprio. ⁊ ſic de ſingulīs. Eius cauſa eſt. lenire merorem. nā magnam ꝑtē morbi tollit: qui amico triſtī bene ꝯſulit. Hoc pͥmum. cum amice eius caſum (quem paſſusſit non paꝝ nos egrelaturos oſtendemus.Et nos toti potentatui fortune ſubiectos.idem pati. Forte qꝛ deus voluit. ⁊ nulla cāpotuit aliter fieri. quominꝰ pateremur. Demonſtremus em̄ hoc ex ſīmilibus ⁊ alioruꝫfortunis. ymmo plurimoꝝ exemplis. facilime tandem ꝯuincemus. hoc potius deo actore factum. Et queꝫ euentum fugere nequimus. patientiſſime ſufferamus.Exemplumwenceſſtaus Brack Martino grulieh̓ inBalneis ſuꝑioribꝰ. ſuo optimo. S. p. dicitUnice Martine. quem ex multis mihi delegi. Fautorem ⁊ amicum. virumqꝫ inuenitalem. Cuius ego: ſi quid te doloris ambiret: amaro comportatem corde. Euenit vtīqꝫ. te noſtrum Eaſpar vtrorumqꝫ. ⁊ tuum verum. ⁊ meum optione flliolum. videre ī hacvita vixiſſe poſtremum. Num tali infantīequi te omnino ꝓfitebatur. plurimum condolendū eſſet. Et eo amplius quo tuus in hacluce eſſet vnicus Quem tua predia. cū multa prole domīcelluꝫ bene enutriuiſſent Nolo dicere. quo caſu ⁊ quo autore (d̓eꝰ in hisculpari minime poteſt) qui nunꝙͣ venit culpandus. ſed bene miſcricorditer implorādꝰanimam puerilem effudit Egregius puer tepatre dignus pro quo me lacrimas. non tepautiores. effudiſſe certum eſt. Nam nobisambobus iacturam factam. multaqꝫ ſurrepta ſolatīa. cū vita abierunt in auras tenuesSed ha quid his opus eſt. volui em̄ te ꝯſolari. longe tn̄ meſtior. fortaſſe ipſe venirema te fletibus prohībendus. Sed ne hunccalamum a te nequiquam inſtitutum credas Rogo te mi interne Martine. G.quantum tuipſe poſſis. fatis permittas.