conſtituas in priſcum iter virtutis arrepturus premia. paululum oberraſti. placuit ſemel cadere. cum nemo ab ea culpa tutꝰ eſt.diu vero perſiſtere. ⁊ in luto ſceleꝝ voluptarhoc vicio datur. hoc te nobilem ignobilitat⁊ tuos moleſtat. tum ſocios. tum amicos. ⁊tibi deſidioſi nominis. ⁊ dum diutius ꝓ ſequerere ignaui. appellecōem daret. Quarene velis nos prorſus tue prime ⁊ optime d̓te eſtimacōis ſpoliari: reſipiſcās. Et quicqͥdactum ſit (qꝛ forte ſermonibus vulgī auctūeſt)ego cum omnibus tuis ꝑ bonam relationem ⁊ tui ꝯmendacōem (vti ſoleo) palleado. UaleAliud exemplumwenceſlaus Brack Suo benimito. S p.dicit. Iucundiſſime Benimite. Cum ml̓tamecū ꝑpendo: de te incidit cogitatio. qualēhactenus vitam: omni libertate plenam: duxeris. hoc tue adoleſcentīe p̄textu placitumerat Iam vero qꝛ adoleuiſti. viuendi modꝰalius poſcitur. depoſuiſti iuuentam non viuis ſub tutore Tu tibi ⁊tutor ⁊ curator esNum iſta virum ꝓfitentur. Depone inquāpueritie blandimenta. ⁊ que adultoꝝ ſunt:capta. Non tam libere vagando. ymmo animum tuū cui quā ſtudio adiuuge. Et illudquodcūqꝫ fuerit vtilitatis ⁊ honeſtatis: tibiqꝫ deceat. elige Non ſumus (vtī credis) nati ad ocia. Neqꝫ tue facultates virum volūtnihil agentem. quas: niſi aliquo auxeris: vixte ad tempus etiā alere ſufficiēt. Quare tuefuture ſenecte (ne quid inopīe patiat̉) beneꝯfulueris. ſi te mea ſcripta admoneb̓ūt. Uſdes em̄ hodie multos ſenes Colim irrefrenatos adpleſcentes Idelītos. decrepitos ⁊pauꝑes ex āpliſſimo pr̄imonio reifamiliariſneglectū mendicit̉ oīm in ſe tuētiū irriſiōevicatīm deamulbare. Hos pone in memoriam Quibus tue fortune nequaꝙͣ yeniſſentcomparando. Eſto ꝙ vxor tibi danda veniet. ſuccedunt proles. vbi te modo. illic poſthac vxorem. liberos. ⁊ magnam familiā enutries. Sis rogo inquam preclari facinoris⁊ inceptor ⁊ ꝑfector. Neqꝫ ad te egreferasita patenter (vtī mea me iub̓et caritas) hecſcripta ꝑferre Uale. amor in te meus nequit̉

ad tua ſilere ocia. Itetum vale. Et vt quidbene agas non diu delibareEſt tercius petitionis modus ſcilīcet̉ pro alio. veluti cum amicum amico. aut filium patri commendamusDe amico exēplūwenceſlaus. B. Heinrico. F. ſpectato luxiſconſulto. Canonico Sancti Idhannis inConſtantia. S. p. dicitHumaniſſime Heinrice meam in te confidentiam. quam cepi exeo quo te die noui. ſemper illeſam inuenio.Tibi nil ac laboris allaturam. nam nunꝙͣad te pergo quin conſilium ⁊ auxilium poſtulem. Ita te obſeruo vt niſi in maximisgerendis. tecum quid mihi actitandum ſit:diffinio. Eſſet quidē ſatis oneroſum) ſi tuahumanitas ⁊ amor non vincerent omnemquem ex tuo wenceſ lao concipis laborem)me ita importunis ad te declinare caſibus.Sed audi optime fautor ⁊ preceptor. aliares agitur puta noſtri Ioannis. H. creſcittibi noua occupacō. conſulendi vis a te (qꝛbene noſti ſciſqꝫ egregie in rebus gerendisconſulere) queritur Et pro ſe ita libens eriſquo eum meo amori non minorem extimabis. Facile opus adiutus: tibi debebit. nc.dum immortales grates aget. Uale.Pro filio aput inciementem patreꝫwven. B. Suo wernero. vv. Salutem plurimam dicit. Pridie. vt fit meiqꝫ moris eſtcena exacta in ponte. captare bona aure ſpiramina. ⁊ amnem defluum. vt lubet amentter intueri offendi caſu. tuum filium. quemex tua facie. veluti cere figillum impreſſumadmirabat. nihilo tibī ſimilius vnꝙͣ vidiſſeQuod tamen petrarum eſt. licet hoc brutis conceſſum eſt. hominem tamen naturanunꝙͣ aut rariſſime homīni producit ſimilem. Ego cum eo veni in ẜmonem. ⁊ multa