¶ De actibus ⁊ moribus humanis

ſit. jͣ. Ioh̓. iij. Qui odit fra. ſuū homici. ē.Cōſiderat enī ꝙ ſit mūdus forꝭ ī oꝑe ⁊ nōꝑpēdit ꝙ ſit crudel̓ in mēte. Aliꝰ iā alienanō diripit iā corpꝰ ab īmūdicia cuſtodit. iāmēte pura ꝓximū diligit: ⁊ maloꝝ p̄teritōrū cōſcius lamētādo ſe ī p̄cibꝰ afficit: Sedfinita p̄ce leta de quibꝰ in hͦ mūdo gaudeat exqͥrit tꝑalibꝰ gaudijs negligenter animū dimittit: nec curat ne in eo lachrymaꝝmenſurā īmoderata gaudia ſequāt̉. Fitqꝫvt bonū nimiſ ridēdo ꝑdat qd̓ plāgēdo lucratꝰ eſt.¶ Capitulum: LIIAnatus corporis eſt ſignum meretricij ⁊ luxurie. Faciūt enī de templo dei papilionē meretricis. Quia ſic̄ papilio ſignūeſt ſcorti. ſic ornatꝰ exterior: Prou̓. vij. Ecce mulier occurrit illi ornatu meretricio p̄parata ¶ Itē ſolēt equoꝝ vēditores eqͥs ſuis īponere ramū vl̓ ſtramē ſuꝑ capita eorūvl̓ in caudis in ſignū ꝙ volūt eos vēdere.Ita mulieres imponūt ornamēta capitibꝰſuis in ſignū ꝙ corpora eoꝝ venalia ſunt.Si quis alicuius nobilis equo īponeret ſignū vēditiōis ⁊ ꝑ villā circūduceret eū qͣſivenalē multū offenderet̉. Sic offendit̉ deus de ſponſa ſua .i. de virgine. ⁊ maritꝰ devxore ſua offendi deberet: Prouer. vj. Zelus et feruor viri nō parcet ⁊cͣ. ¶ Itē muſleres ſe ornātes ſūt incēdiarie diaboli tēpladei cōburētes: ferētes ignem in caudis vtvulpes ſamſonis. Psͣ. lxxiij. Incenderūtigni ſan. tū. ¶ Itē mirabile eēt ſi mulier veniret ad miſſā in morte mariti ſui vl̓ patrꝭornata floribꝰ. Sic ē d̓ ill̓ qͥ veniūt ad miſſāornate: cū oīſ miſſa celebret̉ ī memoriā xp̄icrucifixi: cui corona ſpinea īpoſita ē: ⁊ tu īponis tibi coronā de floribꝰ ⁊ roſis: Sap̄..j. Coronemus nos roſis ⁊cͣ. ¶ Ca. LIIICioſus hō locufac̄ diabolo: ſꝫ ī hoīe occupato n̄hꝫ diabolꝰ locū: ſic̄ res ꝑfecte occupata n̄ ē capax alteriꝰ. vn̄ Hiero. d. Sēꝑaliqͥd bōi facito: vt dia. īue. te occu. ¶ Iteꝫhō ocioſus ē ſic̄ ſignū ad ſagittā: qd̓ vndiqꝫ a ſagittarijs .i. demōibꝰ ſagittat̉ ſagittꝭtetationū maloꝝ: Thre. ij. Tetēdit arcuꝫſuū ⁊cͣ. Sꝫ occupatio ē velut clypeꝰ ꝯͣ ſagittas diaboli: Eccī. xxix. Suꝑ ſcutū potētis .i. virilit̓ oꝑātꝭ: ⁊ ſuꝑ lā. ⁊cͣ. Ca. LIIII.

Aſſio chriſti inflāmat corda frigida ad amoreꝫ.Nō eī eſt lignū ſic frigidū vl̓ aqͦſū qd̓ ſi hō miſerit in clibanū vl̓ fornacē ardētē n̄ ſuccēdat̉. Sil̓r ēt nec cor ē aliqd̓ itatepidū: qd̓ ſi pōat̉ ī fornace amorꝭ diuī intuēdo quātū exarſit in paſſiōe qͥn accēdat̉ad amādū ip̄ꝫ. Psͣ xvij. Carboēſ ſuccē. ſt̓ab eo. Bern̄. Suꝑ oīa te reddit mihi amabilē bone ieſu calix paſſionis queꝫ bibiſtiopꝰ redēptiōis. Hic eī amorē nr̄m facile ſibi vēdicat totū. ¶ Itē paſſiōis xp̄i memoria generat cōpuctionē q̄ expellit oēs prauas cogitatiōeſ. vn̄ āgelꝰ Raphael dixit filio Tobie d̓ piſce quē ceperat: ꝑticulā illiꝰpone ſuꝑ carbōes: ⁊ fumꝰ illiꝰ fugabit demonē. Hic eī piſcꝭ ē xp̄s: qͥ exenterat̉ qn̄ interiora paſſiōis eiꝰ ꝯſiderāt̉: ⁊ quō deitaslatuit. Sꝫ fel reſeruat̉ qn̄ amaritudo illiuſmemorie cōmēdat̉. Cor reſeruat̉ qn̄ charitas eiꝰ ꝯſiderat̉. Particula ſuꝑ carbonespōit̉: qn̄ d̓ illa dilectiōe cogitat̉ ⁊ īde fumꝰcōpūctiōis generat̉: qͥ fugat om̄e genꝰ demonioꝝ. Quia oīs ſtrepitꝰ praue cogitationis obmuteſcit. ¶ Ca. LVUtiētia dei aſſimilat̉ grauide mulieri: q̄ .ſ. cōceptū que diu portauit poſtea cū magno dolore eijcit. Sic deꝰ diu qͥdē pctōrē tolerat ꝑpatiētiā ⁊ expectat ad pēitētiā: ſꝫ diu expectatū ⁊ n̄ emēdatū qn̄qꝫ ſubito ꝑcutit ⁊ cūmagno vīdicte feruore qͣſi cū magno dolore ꝓijcit quē diu tolerauit. vn̄ d̓r Eſa. xlij.Tacui ſꝑ ſilui patiēs fui: ſic̄ parturiēſ loqͣrNō ē gͦ dei patiētia ꝯtēnēda ex dilatiōe: ſꝫampliꝰ formidāda. Quia ſic̄ dic̄ maximuſvaleriꝰ. li. j. Lēto gradu ad vīdictā diuinaꝓcedit ira: tarditatemqꝫ iudicij grauitatepenſat.Ca. LVIAtiētiā hoīs ꝗn̄ta ſit n̄ niſi ī tribulatiōe cognoſcitur. Nā ſic̄ aliqͥſ hn̄s qͣrtanas vl̓ tertianaſnō d̓r curatꝰ eē: ſi ī diebꝰ ī qͥbꝰ nō ē acceſſion̄ febricitet. Sil̓r nullꝰ dꝫ dici patiēs ꝓ eoꝙ ip̄e n̄ turbat̉ cū nulla fit ei moleſtia: ſꝫ ſiīſtāte tribulatiōe vl̓ miſeria patiēs eēt: tūcdiceret̉ patiēs. ſic̄ ille qͥ ī tꝑe acceſſiōis n̄ febricitat diceret̉ eē curatꝰ ⁊ ſanꝰ a febre. Itēſi nullus eſſet ventus arbor q̄ tūc non mo-

S 4