¶ De actibus et moribus humanis

Nō eſt in hominis poteſtate phibere ſpūꝫnec habet ptātē ī die mortꝭ. Qui videt donū ꝓximi ſui ardere: nō debet multum deſua cōfidere: Eccī. .xxxviij. Memor eſto iudicij mei: ſic enī erit ⁊ tuū: mihi heri tibi hodie ¶ Itē viri ſctī quāto plꝰ appropīquātmorti: tāto feruētiores fiūt. ſic̄ q̄rētes theſaurū eo ardētiꝰ fodiūt: quo iuxta q̄ſitumaurū magis appropinquādo ꝑtingunt. Etcorpus naturali meatu tāto mouet̉ velocius: quāto pluſ ad ſue quietꝰᶻ termīm appropinquat.¶ Ca. XLVIIOrtuus eſt homundo ⁊ mūdꝰ ei: qn̄ nec mūdꝰcurat de ip̄o: nec ip̄e d̓ mūdo. Sieī ī vno loco ſit mortuꝰ ⁊ viuēs: ⁊ ſi mortuꝰviuū nō videt: viuꝰ tn̄ mortuuꝫ videt. Siꝟo mortui ſunt vtriqꝫ alter alteꝝ nequaqͣꝫ videt. Ita qͥ iā mundū nō amāt ſꝫ tn̄ abillo vel nolēs amat̉. ⁊ ſi ip̄e velut mortuusmundū nō videt: hūc tn̄ mūdꝰ adhuc mortuꝰ nō videt. Si ꝟo nec ip̄e in amore mundū retinet: nec rurſus in amore mūdi retinetur: viciſſim ſibi vtriqꝫ extincti ſūt: qꝛ dūalter alterū nō appetit: quaſi mortuꝰ mortuum nō attēdit. Et talis erat Paulꝰ qͥ dicebat Gal̓. vj. Mihi mūdus crucifixus eſt ⁊ego mūdo ¶ Itē qͥ eſt mortuꝰ mūdo odit̉⁊ eijcit̉ a mūdo. Nā ſicut mortua corporamare a ſe expellit: viua ꝟo ſibi retinet. Sicmūdus detinet ſuos amatores tāqͣꝫ ſibi viuētes: ⁊ eijcit cōtēptores tanqͣꝫ ſibi defunctos: Ioh̓. xv. Si de mūdo fuiſſetis mūdꝰqd̓ ſuū erat diligeret. nūc ꝟo qꝛ de mūdonō eſtis: ꝓpterea odit vos mundꝰ ¶ Itemmortificātes ſpūaliter ſeip̄os: aſſimilanturfodiētibꝰ theſaurum. de quibꝰ d̓r Iob. iij.Quaſi effodiētes theſauꝝ gaudētqꝫ vehement̓ cū īuenerint ſepulchrū. Mūdo eī ſic̄dic̄ Gre. ꝑ īuiſibilem ſapīam morimur: quetheſauro aſſimilat̉: Prou̓. ij. Si q̄ſierꝭ eaꝫqͣſi pecuniā: ⁊ ſic̄ theſauros effoderis eam.Sapīa qͥppe in reꝝ ſuꝑficie nō iacet: qꝛ ī inuiſibilibꝰ latet: ⁊ tūc mortificationē nr̄amſapīaꝫ ꝯtīgētes app̄hēdimꝰ: ſi relictꝭ viſibilibꝰ īuiſibilibꝰ abſcōdamur. ſi ſic hāc corde effodiētes q̄rimꝰ: vt rōne om̄e qd̓ terrenū mēs cogitat a ſemetip̄a māu ſctē diſcretiōis eijciat: ⁊ theſauꝝ ꝟtutū qͥ ſe latebatagnoſcat. Facile enim in ſe theſaurū inuēnit: qͥ eam q̄ ſe male preſſerat molē a ſe ter-

rene cogitatiōis repellit. Quia autē q̄ſitamortē ſic̄ theſaurū dic̄ recte ſubiūgit: Gaudentqꝫ vehementer cū īuenerint ſepulchꝝ.Sicut enī ſepulchrū locꝰ ē qͦ abſcōdit̉ mortuus: ita diuina ꝯtēplatio qͦddā ſepulchꝝē quo abſcōdit̉ aīa QQuaſi eī huic adhucmūdo viuimus cū mēte in eū foras vagamur. Sꝫ mortui in ſepulchro abſcōdimurcū mortificati exteriꝰ in ſecreto interne cōtēplationis celamur. Sctī igit̉ viri ab importunitate deſiderioꝝ tꝑaliū: a tumultū īutiliū curaꝝ: a clamore ꝑſtrepētiū ꝑturbationū ſemetip̄os ſacri verbi gladio mortificare nō deſinūt: atqꝫ intꝰ ante dei facieꝫ īocculto mētꝭ ſe abſcōdūt: Coloẜ. iij. Mortui enī eſtis ⁊ vita vr̄a abſcōdita eſt cū xp̄oin deo. Qui ergo mortē querit gaudet dūſepulchrū inuenit: qꝛ qͥ mortificare ſe appetit valde adinuentā requiē ꝯtēplatiōis hilareſcit. vt exutꝰ mūdo lateat: ⁊ a cūctꝭ exterioꝝ rerū ꝑturbationibꝰ intra ſinū ſe intimi amoris abſcōdat. ¶ Sciēdū etiā ꝙ antiqui mortuos cū diuitijs ſepeliebāt. Et iōqui theſaurū q̄rit gaudet cū ſepulchrū īuenerit: qꝛ ſapientiā ꝑquirentes cū ſacre ſcripture paginas voluimꝰ: cū exēpla p̄cedētium ſctōꝝ ꝑſcrutamur: qͣſi ex ſepulchro gaudiū ſumimꝰ: qꝛ mētis diuitiaſ apud mortuos inuenimꝰ: qꝛ qͥ huic mūdo ꝑfecte extincti ſunt in occulto cuꝫ diuitijs requieſcūt.Sepl̓chro ergo diues efficit̉ qͥ ꝑ exēpla iuſtoꝝ cōtēplatiōis virtute ſubleuat̉.¶ Capitulum: XLVIIIVnduꝫ ſequēsaſſimilat̉ fatuo qͥ ſummo maneſurgebat vt ſequeret̉ vmbrā q̄ ſemꝑ eū fugiebat ⁊ nūqͣꝫ eā app̄hēdebat: Ecci. xxxiiijQuaſi qui apprehēdit vmbrā ⁊ ꝑſequiturventū. Sic qͥ attēdit ad viſa mēdacia .i. reſtꝑales q̄ aliud ꝓmittūt ⁊ aliud ſoluūt. ſic̄mēdacia aliud ſonāt ⁊ aliud cōtinēt ¶ Itēmūdū ſequēs aſſimilat̉ puero qͥ ſequit̉ papilionē quē nō capit ſed ab eo fugit vl̓ ip̄mdimittit: Eccī. xj. Si ſecutꝰ fueris nō app̄hēdes.¶ Capitulum: XLIXInera debentmanus iudicis renuere: ſic̄ renuunt ſerpētē tāgere vl̓ venenoſuꝫvermē ſuper ſe tenere. Si enī vermis venenoſus ſuꝑ manū aſcēderet ꝓtinꝰ ip̄m ex-

S 3