Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
327v
Einzelbild herunterladen
 

Liber nonus

locū inuadūt̉ muſce inqͥnāt: ſic demonesillos qͦs viderint habere gr̄aꝫ nitunt̉ inqͥnare prauis cogitatiōibus: Eccī. x. Muſcemoriētes .i. īmūde cogitatiōes ꝑdūt ſuauitatē vnguēti .i. bonoꝝ opeꝝ meritū vel deuotionē orōnis. Capl̓m: LXXXIXAluntati proprie maxīe ꝯſueuerūt inniti homines aſtuti religioſi vel p̄lati. pellis qͣꝫto ē ſubtilior tāto ē difficilior ad excoriādū. Sic plus hn̄t de ſubtilitate īgenij vel religionis difficilius exuuntur ꝓpria volūtate. Itē caput aīalis difficilius excoriat̉ qͣꝫ alia mēbra. Per caputvbi magis vigēt ſenſus corꝑis qͣꝫ in alijsmēbris: ſignificant̉ p̄lati illi plꝰ vident̉habere diſcretiōis. Tales difficilius excoriant̉ a ꝓpria volūtate qͣꝫ ſimplices: eoin multa ſapīa multa ſit indignatio. Itēanguilla pellē lubricā hꝫ: vix teneri pōtad excoriandū. Sic multi ita lubrici mobiles ſunt pelle ꝓprie volūtatis expoliari pn̄t: ſꝑ rōnes ad excuſandū vel ꝯͣdicendū hn̄tes. He ſunt pelles ꝯͣdictiōis quibus cōminat̉ dn̄s Abacuk. iij. dicens:Turbabunt̉ pelles terre madiā .ſ. ī pn̄ti ſeculo vel in futuro iudicio. Ca. XCSurarius quadiu detinet alienū bonū ip̄e a diabolo detinet̉. Uas em̄ plenumaqͣ in fundo firmius tenet̉: eſſet niſiaquā in ſe teneret: tandin tenebit̉ qͣꝫdiuaquā ꝯtinebit: ſic tenet alienū tenet ipſea diabolo. Itē vſurarius qd̓ vſuras extorquet ſuꝑ ſeip̄m accipit .i. ſuꝑ aīaꝫ ſuā: et pignus accipit a pxīo aīaꝫ ſuā impignerat diabolo. Un̄ qͥcqͥd de vſurario lucro expēdit ſuꝑ ſeip̄m expedit. Et ideo ſil̓is ē aīalibus emptꝭ a carnificibus ad occidēdūimpinguant̉: qͥbus qͥcqͥd carnifex expēdit ſuꝑ ea expēdit: Hiere. xij. Cōgrega eostanqͣꝫ gregē ad victimā: ſanctifica eos indie occiſionis .i. ſeꝑara eos tanqͣꝫ ea ſolētimmolari. Capl̓m:XCIHriſtus aſſimilat̉ ſtathere: qꝛ vt Greg. dic̄ Adpenſandū vite nr̄e meritū venitac ſecū iuſticiā ſimul miſericordiā detulit: ſꝫ miſericordie lāce ꝓpōderās culpas

noſtras parcēdo leuiauit. In manu etenīpatris qͣſi ſtathera miri libraminis factushinc in ſe calamitatem noſtrā illinc pctāſuſpēdit. Sꝫ grauis pōderis calamitatemmoriēdo innotuit: apud miſericordiā ſuam deus leue eſſe pctm̄ relaxando mōſtrauit pͥmū gr̄e ꝯtulit: qꝛ penā nr̄am nob̓cognoſcibilē fecit. qͣꝫta pena nr̄is deberet̉ pctīs: ex penis morte apparuit ipſius redēptoris. Itē xp̄s figuratus ē inlege veteri illa ꝯtinebant̉ in tabernaculo moyſi. Ip̄e em̄ figurabat̉ ea erātin tabernaculo interiori ꝓpiciatoriū: qꝛip̄e ē ꝓpiciatio pctīs nr̄is: vt dicit̉. .j. Iohānis. ij. Et ꝯueniēter ꝓpiciatoriū a cherubin portabat̉: qꝛ de ip̄o ſcriptū eſt: Adorēt oēs angeli eius. Psͣ. lxxj. Qui ſedes ſuꝑ cherubin ⁊cͣ. Ipe etiā figurabat̉ arcā: qꝛ ſicut arca erat ꝯſtructa lignisſethim: ita corpꝰ xp̄i de mēbris puriſſimisꝯſtabat. Erat autem deaurata: qꝛ xp̄s fuitplenus ſapīa charitate auro ſignant̉.Intra arcā aūt vrna aurea erat .i. aīa hn̄smāna .i. oēꝫ plenitudinē deitatꝭ. Erat etiāin arca virga .i. ptās ſacerdotalis: qꝛ ipſefactus ē ſacerdos in eternū. Erāt etiā ibitabule teſtamēti ad deſignandū ip̄e xp̄seſt legiſlator. Ite xp̄us figurabat̉ eaerāt in tabernaculo exteriori .ſ. candelabrū: qꝛ ip̄e dixit: Ego ſum lux mundi. Etſeptem lucernas ſeptem dona ſpirituſſancti notant̉ fuerūt in eo. Ip̄e etiā figurabat̉ mēſam: qꝛ ip̄e ē ſpūalis cibus: ẜm illud Ioh̓. vj. Ego ſum panis viuus. Duodecim aūt pāes figurabāt duodecī apl̓osvel doctrinā eoꝝ. Vel cādelabrū menſam pōt ſignificari doctrina fides eccl̓ieque illuminat ſpūaliter reficit. Ip̄e etiam xp̄s figurabat̉ duplex altare .ſ. holocauſtoꝝ thymiamatis: qꝛ ip̄m oportetnos offerre oīa virtutū oꝑa ſiue illa qͥbusilla affligimur: offerebant̉ in altari holocauſtoꝝ ſiue illa que maiori mentis ꝑfectionē .ſ. ſpūalia ꝑfectoꝝ deſideria deo offerunt̉ in xp̄o quaſi in altari thymiamatꝭ:ẜm illud Heb̓. vlti. Per ip̄m ergo offeramus hoſtias laudis ſemꝑ deo. Et notaExo. xx. dn̄s mādauit fieret altare terra: vel ſaltē de lapidibus ſectis. Et iteꝝ etiā facerēt altare excelſum ad quodoporteret aſcēdere gradus: ad deſignā in xp̄o dn̄o noſtro ē veꝝ altare de-