Liber nonus
rā. ¶ Scd̓o vita hoīs aſſimilat̉ militie ꝓpt̓armature ꝯͣrietatē: qꝛ .ſ. mēs hūana ip̄is ſuis ſpūalibꝰ armis qͥbꝰ ſe defendere nitit̉ impugnat̉. Un̄ fit vt ſi eis careat pigreſcēdoſuꝑet̉. Et rurſus ſi ⁊ illa ſumat eiſdē ipſisvulneret̉. nā ecce iſte ab eruditiōe diuīe legis alienus ignorātia ſua depͥmitur ne qͥdobtinēde ſalutꝭ oꝑet̉. Ille diuine legꝭ ſcīap̄ditus dū ſibi p̄ alijs gaudet intellectumſuꝑpetere: qꝛ pͥuato gaudio exultat: ꝑceptiintellectus in ſe mūera diſſipat ⁊ inde ī iudicio ceteris deterior exhibet̉. vn̄ ceterꝭ adtp̄s clarior on̄dit̉. Hūc qꝛ virtutū dona nōſubleuāt: etiā viā ſimplicē rectitudīs declinat ⁊ velut exͣneū ſe a celeſti mūere deputās: qͣſi eo ſecurius praua agit qͦ ſuꝑni doni ſublimia mūera nō ꝑcipit. Illū ꝟo prophetie ſpūs replēs ad p̄ſcīaꝫ ſb̓leuat: eiqꝫvētura qͣſi iā pn̄tia on̄dit. Sꝫ dū ſepe ⁊ inmultis ſuꝑ ſemetip̄m tollit̉: vt futura veraciter ꝯtēplet̉: mēſ in ſui ꝯfidentiā deductaeū qͥ haberi nō ſemꝑ pōt ſꝑ ſibi adeſſe ꝓphetie ſpm̄ eſtimat: cūqꝫ omne qd̓ ſenſeritꝓphetiā putat. Et qꝛ ſibi hāc ⁊ cū nō hꝫ retribuit ⁊ inqͣꝫtū haberi potuit amittit. Sicqꝫ fit vt inde poſt alioꝝ merita triſtꝭ redeat vn̄ eſtimationē oīuꝫ letus p̄ibat. Militia gͦ ſiue tētatio ē vita hoīs ſuꝑ terrā: queaut aliena a virtutibꝰ ad celeſte p̄miū fugere nō valet: aut ditata donis ſpūalibus aliqn̄ deterius ex occaſiōe ꝟtutū ruit. ¶ Tertio vita hūana etiā corporea aſſimilat̉ militie ꝓpter deficientie velocitatē. Nā ꝑ militie tranſitū ad finē qͦtidie tendit̉: cūqꝫ ꝑ ordinē militie locus creſcit tota militia ſimulhomini deficit. Militia gͦ eſt vita hoīs ſuꝑterrā: qꝛ dū vnuſquiſqꝫ ad vite ꝓuectuꝫ ꝑtēpoꝝ augmentū tēdit: augēdo vitā viuere deſinit. Dies qͥppe expectant̉ vt veniāt:ſꝫ cū ad augmentū vite veniunt iā ab augmēto vite ſubtrahunt̉: qꝛ ⁊ itinerantꝭ greſſus dū in anteriora ꝓficit qd̓ reſtat iter decreſcit. Vitā gͦ nr̄a militia eſt q̄ qͣꝫto ad augmēta ducitur eo vt nō ſit finit̉. ¶ Itē vitanr̄a aſſimilat̉ ſtuppe: Eccī. xxj. Prophaneſtuppe collectio ſynagoga p̨̄terentiū. ¶ Primo ꝓpt̓ vſuꝫ. Fiūt eī ex ſtuppa fila groſſa:ineqͣlia: debilia: ⁊ nodis plēa. Talia āt ſūtoꝑa pctōꝝ .ſ. groſſa ꝓpt̓ defectū prudentie:ineqͣlia ꝓpt̓ defectū iuſticie: debilia ꝓpt̓ defectu ꝯſtatie ſiue fortitudīs. ⁊ nodola .i. nexibꝰ voluptatū plēa ꝓpt̓ defectū tēꝑantie.
¶ Scd̓o ꝓpt̓ ſiccū. Eſt eī ſtuppa multū ſicca ⁊ iō cito arripit flāmā ⁊ cito ꝟtit̉ in fauillā. Sic mēs pctōris cū ſit ficca ab hūoregr̄e cito inflāmat̉ a tētatiōe ⁊ pctī delectatione ſꝫ cito deficit delectatio oꝑis q̄ tādēvertit̉ in fauillā .i. ī cruciatū ignis. ¶ Tertio ꝓpt̓ fumū: qꝛ fumꝰ ſtuppe dū extinguit̉.amarꝰ ⁊ tenebroſus īuenit̉: oculiſ nociuꝰ ⁊naribꝰ fetidꝰ. Fumꝰ gͦ ſtuppe eſt delectatioculpe q̄ extinguit̉ cū opꝰ pctī finit̉. ⁊ tūc relinqͥt in ꝯſcīa amaritudinē: in aīa tenebroſitatē: ocul̓ ītuētiū nocet ꝑ malā edificationē: ⁊ naribꝰ ꝑ īfamie fetorē. Ca. LXXXVIItia ſunt priuſextirpāda ⁊ poſt inſerēde virtutes. Nā ſi cāpoꝝ ſentes aratorvomerꝭ ſciſſiōe nō eruit: terra accepta ſemina in ſegētē nō ꝓducit. Et ſi putredinē medicꝰ vulnerꝭ vel vlcerꝭ aꝑtiōe nō eijcit: nequaqͣꝫ in loco putredīs ſana caro cōualeſcit. ¶ Itē vitia etiā ꝑ pnīaꝫ vel emēdationē purgata aliquā poſt ſe notā vel virtutūdebilitatē ſeu ad peccandū ꝓnitatē relinquūt: ſic̄ etiā poſt ſanationē vulnerꝭ remanet cicatrix. Simō gͦ ille quē dn̄s a lepramūdauit etiā poſt emūdationē ſꝑ vocabat̉ſimō leproſus: ⁊ ſic̄ qͥ vulnerat̉ in pede etiam poſt ſanationē vulnerꝭ claudicat. Sicetiā poſt vitioꝝ ꝯſuetoꝝ correctionē remanet ꝓnitas quedam ⁊ debilitas.LXXXVII.¶ Capitulum:Nitas ſpūalisv aſſimilat̉ vnitati reꝝ corꝑaliū.eſt eī ī rebꝰ corꝑalibꝰ triplex vnitaſ .ſ. artificial̓: natural̓: ⁊ ſocial̓. Artificial̓qͥdē ē ex ꝑtiū integritate: ſic̄ ē vna domusꝯſtās ex multꝭ ꝑtibꝰ qͣꝝ nulla ꝑ ſe domusdicit̉: oēs ꝟo inſimul vnite ꝯſtituūt domūvnā. Un̄ Boetiꝰ. Unū ē indiuiſuꝫ in ſe abalijs āt diuiſum. Et tal̓ res qͣꝫdiu ē vna ē:vn̄ ſi diuidat̉ nō ē. Sic̄ pꝫ in cultello qͥ vnꝰeſt ex manubrio ⁊ ferro. Un̄ ſi ferrū a manubrio ſeꝑet̉ iā nō ē cultellꝰ ſꝫ duo fruſta.Hec vnitas ſpūalit̓ dꝫ eſſe in hoīe reſpectuſui qͦ ad mētis integritatē. Cordis em̄ diuiſio ſignū eſt mortis: Oſee. x. Diuiſum eſtcor eoꝝ ꝓpterea interierunt. Vnde animaque diuidit affectiones ſuas circa multa ēſicut cādela que tot parietibus adheſit ꝙauulſa cera ſua vix ſuū ligmen remāſit in-